← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εσθήρ

Εσθ 9-10 — με τον Ματθαίο Χένρι

Εσθήρ 9-10Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στα κεφάλαια 9 και 10 της Εσθήρ μας καλεί να δούμε την αποφασιστική αναστροφή που χορηγεί ο Θεός στον λαό Του. Μέσα από την προσεκτική ερμηνεία του Χένρι βλέπουμε πώς ο φόβος, το θάρρος και η βασιλική εξουσία συγκλίνουν σε μία μόνο ημέρα απελευθέρωσης. Οι σκέψεις του αναδεικνύουν τόσο τη άμεση νίκη όσο και το διαρκές μνημείο που ακολουθεί. Καθώς ακολουθούμε τις παραγράφους του, μας υπενθυμίζεται ότι η πρόνοια του Θεού μετατρέπει την προοριζόμενη βλάβη σε διαρκές αγαθό. Το σημερινό μάθημα μας εισάγει σε αυτή την ιστορία ώστε να θυμηθούμε, να χαιρόμαστε και να ανταποκριθούμε με ευγνώμονες καρδιές.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 9 και 10 της Εσθήρ. Προσέξτε τη σύγκρουση των διαταγμάτων, το θάρρος των Ιουδαίων και την καθιέρωση μιας εορτής που θα ξεπερνούσε την αυτοκρατορία. Αφήστε την αφήγηση να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας πριν στραφείτε στις γνώσεις του Χένρι για αυτά τα αξιοσημείωτα γεγονότα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τα δύο βασιλικά διατάγματα και τις μεγάλες προσδοκίες γύρω από την καθορισμένη ημέρα. Αφήσαμε δύο βασιλικά διατάγματα σε ισχύ, και τα δύο δόθηκαν στην αυλή των Σούσων, το ένα με ημερομηνία τη δέκατη τρίτη ημέρα του πρώτου μηνός, που όριζε ότι τη δέκατη τρίτη ημέρα του δωδέκατου μηνός που θα ακολουθούσε όλοι οι Ιουδαίοι θα θανατώνονταν· το άλλο με ημερομηνία την εικοστή τρίτη ημέρα του τρίτου μηνός, που εξουσιοδοτούσε τους Ιουδαίους, την ημέρα που είχε οριστεί για τη σφαγή τους, να τραβήξουν το ξίφος για την υπεράσπισή τους και να αντιμετωπίσουν τους εχθρούς τους όσο καλύτερα μπορούσαν. Μεγάλη προσδοκία υπήρχε, χωρίς αμφιβολία, για αυτή την ημέρα και την έκβασή της. Η υπόθεση των Ιουδαίων επρόκειτο να κριθεί με μάχη και η ημέρα είχε οριστεί για τη σύγκρουση με αυθεντία. Οι εχθροί τους αποφάσισαν να μην χάσουν τα πλεονεκτήματα που τους δόθηκαν από το πρώτο διάταγμα, ελπίζοντας να τους υπερνικήσουν με αριθμούς· οι Ιουδαίοι βασίστηκαν στην καλοσύνη του Θεού τους και στη δικαιοσύνη της υπόθεσής τους, και αποφάσισαν να καταβάλουν τις μέγιστες προσπάθειές τους εναντίον των εχθρών τους. Η ημέρα έρχεται επιτέλους· και εδώ μας λέγεται, Ι. Τι ένδοξη ημέρα ήταν, εκείνο το έτος, για τους Ιουδαίους, και οι δύο ημέρες που ακολούθησαν—ημέρα νίκης και θριάμβου, τόσο στην πόλη Σούσων όσο και σε όλες τις υπόλοιπες επαρχίες του βασιλιά, εδ. 1-19. ΙΙ. Τι αξιομνημόνευτη ημέρα έγινε για τους μεταγενέστερους, με ετήσια εορτή, σε ανάμνηση αυτής της μεγάλης απελευθέρωσης, που ονομάστηκε 'η εορτή των Πουρίμ', εδ. 20-32. Ο Χένρι προχωρά περιγράφοντας τη αποφασιστική μάχη που δόθηκε μεταξύ των Ιουδαίων και των εχθρών τους. Έχουμε εδώ μια αποφασιστική μάχη που δόθηκε μεταξύ των Ιουδαίων και των εχθρών τους, στην οποία οι Ιουδαίοι ήταν νικητές. Κανένα από τα δύο μέρη δεν αιφνιδιάστηκε· γιατί και τα δύο είχαν ειδοποιηθεί αρκετά νωρίτερα, ώστε ήταν μια δίκαιη δοκιμασία ικανότητας μεταξύ τους. Ούτε το ένα ούτε το άλλο μέρος μπορούσε να αποκαλέσει το άλλο επαναστάτες, γιατί και τα δύο υποστηρίζονταν από τη βασιλική αυθεντία. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την εκτέλεση που πραγματοποιήθηκε από τους Ιουδαίους για την υπεράσπισή τους. 4. Τι εκτέλεση έκαναν τότε: Κανείς δεν μπορούσε να τους αντισταθεί (εδ. 2), αλλά έκαναν ό,τι ήθελαν σε εκείνους που τους μισούσαν, εδ. 5. Τόσο παράξενα ενισχύθηκαν και εμψυχώθηκαν οι Ιουδαίοι, και αποδυναμώθηκαν και αποθαρρύνθηκαν οι εχθροί τους, ώστε κανείς από εκείνους που είχαν σημειωθεί για την καταστροφή τους δεν ξέφυγε, αλλά τους χτύπησαν με το χτύπημα του ξίφους. Ιδιαίτερα, (1.) Τη δέκατη τρίτη ημέρα του μηνός Αδάρ σκότωσαν στην πόλη Σούσων 500 άνδρες (εδ. 6) και τους δέκα γιους του Αμάν, εδ. 10. Οι Ιουδαίοι, όταν στην εορτή των Πουρίμ διαβάζουν αυτό το βιβλίο της Εσθήρ, υποχρεώνονται να διαβάζουν τα ονόματα των δέκα γιων του Αμάν όλα με μία ανάσα, χωρίς καμία παύση, επειδή λένε ότι σκοτώθηκαν όλοι μαζί, και όλοι παρέδωσαν το πνεύμα ακριβώς την ίδια στιγμή.—Μπουξτ. Συναγ. Ιουδ. κ. 24. Η Χαλδαϊκή παράφραση λέει ότι, όταν αυτοί οι δέκα σκοτώθηκαν, η Ζερέσ, με εβδομήντα ακόμη από τα παιδιά του, διέφυγε, και αργότερα ζητούσε το ψωμί της από πόρτα σε πόρτα. (2.) Τη δέκατη τέταρτη ημέρα σκότωσαν στα Σούσα 300 ακόμη, που είχαν ξεφύγει από το ξίφος την προηγούμενη ημέρα εκτέλεσης, εδ. 15. Αυτό η Εσθήρ πήρε άδεια από τον βασιλιά για να το κάνουν, για μεγαλύτερο τρόμο των εχθρών τους, και την πλήρη συντριβή εκείνης της κακόβουλης ομάδας ανθρώπων. Ο βασιλιάς είχε λάβει υπόψη τους αριθμούς που είχαν τεθεί στο ξίφος την πρώτη ημέρα (εδ. 11), και είπε στην Εσθήρ (εδ. 12), και τη ρώτησε τι άλλο επιθυμούσε. 'Τίποτα,' λέει εκείνη, 'παρά μόνο εντολή να κάνουμε μια άλλη ημέρα εργασίας.' Η Εσθήρ σίγουρα δεν ήταν από τους αιμοδιψείς, ούτε από εκείνους που απολαμβάνουν τη σφαγή, αλλά είχε κάποιους πολύ καλούς λόγους που την ώθησαν να κάνει αυτό το αίτημα. Ζήτησε επίσης να κρεμαστούν τα νεκρά σώματα των δέκα γιων του Αμάν στον ικρίωμα στον οποίο είχε κρεμαστεί ο πατέρας τους, για μεγαλύτερη ατίμωση της οικογένειας και τρόμο της ομάδας (εδ. 13), και έγινε ανάλογα, εδ. 14. Υποτίθεται ότι κρεμάστηκαν σε αλυσίδες και έμειναν κρεμασμένοι για κάποιο διάστημα. (3.) Οι Ιουδαίοι στην ύπαιθρο κράτησαν τις εντολές τους, και δεν σκότωσαν περισσότερους από τους εχθρούς τους από όσους σκοτώθηκαν τη δέκατη τρίτη ημέρα, που ήταν συνολικά, σε όλες τις επαρχίες, 75.000, εδ. 16. Αν όλοι αυτοί ήταν Αμαληκίτες (όπως λένε οι Ιουδαίοι), σίγουρα τώρα ήταν που η ανάμνηση του Αμαλήκ εξαλείφθηκε εντελώς, Έξ. ιζ΄ 14. Ωστόσο, αυτό που τους δικαιολογεί στην εκτέλεση τόσων πολλών είναι ότι το έκαναν για τη δική τους δίκαιη και αναγκαία υπεράσπιση· στάθηκαν για τη ζωή τους, εξουσιοδοτημένοι να το κάνουν από τον νόμο της αυτοσυντήρησης, καθώς και από το διάταγμα του βασιλιά. (4.) Σε αυτές τις διάφορες εκτελέσεις σημειώνεται ότι στο λάφυρο δεν έβαλαν το χέρι τους, εδ. 10, 15, 16. Η εντολή του βασιλιά τους είχε επιτρέψει να πάρουν το λάφυρο των εχθρών τους για λεία (κεφ. η΄ 11), και είχαν μια δίκαιη ευκαιρία να πλουτίσουν με αυτό· αν η ομάδα του Αμάν είχε επικρατήσει, χωρίς αμφιβολία, θα είχαν χρησιμοποιήσει την εξουσία τους για να κατασχέσουν τα αγαθά και τα κτήματα των Ιουδαίων, κεφ. γ΄ 13. Αλλά οι Ιουδαίοι δεν θα το έκαναν σε αυτούς, [1.] Για να μπορέσουν, προς τιμήν της θρησκείας τους, να αποδείξουν μια ιερή και γενναιόδωρη περιφρόνηση του κοσμικού πλούτου, σε μίμηση του πατέρα τους Αβραάμ, που περιφρόνησε να πλουτίσει με τα λάφυρα των Σοδόμων. [2.] Για να κάνουν να φανεί ότι δεν στόχευαν σε τίποτα άλλο παρά στη δική τους διατήρηση, και χρησιμοποίησαν το ενδιαφέρον τους στην αυλή για τη σωτηρία της ζωής τους, όχι για την ανύψωση των περιουσιών τους. [3.] Η εντολή τους εξουσιοδοτούσε να καταστρέψουν τις οικογένειες των εχθρών τους, ακόμη και τα μικρά παιδιά και τις γυναίκες, κεφ. η΄ 11. Αλλά η ανθρωπιά τους τους απαγόρευσε να το κάνουν, αν και αυτό σχεδιαζόταν εναντίον τους. Δεν σκότωσαν κανέναν άλλον εκτός από εκείνους που βρήκαν ένοπλους· και γι' αυτό δεν πήραν το λάφυρο, αλλά το άφησαν στις γυναίκες και στα μικρά παιδιά, που γλίτωσαν, για τη συντήρησή τους· διαφορετικά, τόσο καλό ήταν να τους σκοτώσουν όσο να τους αφήσουν να πεθάνουν από πείνα, να τους αφαιρέσουν τη ζωή όσο να τους αφαιρέσουν τα μέσα διαβίωσης. Σε αυτό ενήργησαν με μια σκέψη και συμπόνια άξια μίμησης. Ο Χένρι αναστοχάζεται πώς ο Μορδοχαίος και η Εσθήρ εξασφάλισαν την καταγραφή και την ανάμνηση των γεγονότων. Μπορούμε καλά να φανταστούμε πόσο επηρεάστηκαν ο Μορδοχαίος και η Εσθήρ από τους θριάμβους των Ιουδαίων επί των εχθρών τους, και πώς είδαν την έκβαση εκείνης της αποφασιστικής ημέρας με ικανοποίηση ανάλογη με τη φροντίδα και την ανησυχία με την οποία την περίμεναν. Πόσο διευρύνθηκαν οι καρδιές τους με χαρά στον Θεό και στη σωτηρία Του, και τι νέα τραγούδια δοξολογίας τέθηκαν στα στόματά τους! Αλλά εδώ μας λέγεται τι πορεία ακολούθησαν για να διαδώσουν τη γνώση του μεταξύ του λαού τους, και να διαιωνίσουν την ανάμνησή του στους μεταγενέστερους, για την τιμή του Θεού και την ενθάρρυνση του λαού Του να εμπιστεύονται σε Αυτόν σε όλες τις εποχές.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι στρέφεται στην καθιέρωση της ετήσιας εορτής σε ανάμνηση της απελευθέρωσης από τον Θεό. ΙΙ. Καθιερώθηκε μια εορτή, να τηρείται ετησίως από γενιά σε γενιά από τους Ιουδαίους, σε ανάμνηση αυτού του θαυμαστού έργου που ο Θεός έκανε για αυτούς, ώστε τα παιδιά που θα γεννιούνταν να το γνωρίζουν, και να το δηλώνουν στα παιδιά τους, ώστε να θέσουν την ελπίδα τους στον Θεό, Ψαλμ. οη΄ 6, 7. Θα ήταν για την τιμή του Θεού ως προστάτη του λαού Του, και την τιμή του Ισραήλ ως φροντίδας του Ουρανού, επιβεβαίωση της πιστότητας της διαθήκης του Θεού, πρόσκληση σε ξένους να έρθουν στους δεσμούς της, και ενθάρρυνση στον ίδιο τον λαό του Θεού να εξαρτώνται πρόθυμα από τη σοφία, τη δύναμη και την καλοσύνη Του, στις μεγαλύτερες δυσκολίες. Οι μεταγενέστεροι θα αποκόμιζαν το όφελος αυτής της απελευθέρωσης, και επομένως όφειλαν να γιορτάζουν το μνημείο της. Τώρα σχετικά με αυτή την εορτή μας λέγεται εδώ, Ο Χένρι ολοκληρώνει με παρατηρήσεις για τον Ασσουήρο και τον Μορδοχαίο από το κεφάλαιο 10. Αυτό είναι μόνο ένα μέρος ενός κεφαλαίου· το υπόλοιπο, ξεκινώντας από εδ. 4, με έξι κεφάλαια ακόμη, που βρίσκονται μόνο στα ελληνικά, απορρίπτεται ως απόκρυφο. Σε αυτούς τους τρεις στίχους έχουμε μόνο μερικές σύντομες νύξεις, Ι. Σχετικά με τον Ασσουήρο στον θρόνο, τι ισχυρός πρίγκιπας ήταν, εδ. 1, 2. ΙΙ. Σχετικά με τον Μορδοχαίο τον ευνοούμενό του, τι διακεκριμένη ευλογία ήταν για τον λαό του, εδ. 2, 3.
Απαντήστε

Ανταπόκριση

Πού έχετε δει τον Θεό να αναστρέφει ένα αναμενόμενο αποτέλεσμα στη δική σας ιστορία; Πώς θα μπορούσατε να βοηθήσετε να διατηρηθεί η μνήμη της πιστότητάς Του για τις μελλοντικές γενιές; Με ποιους τρόπους μπορεί η ευγνωμοσύνη σας να προχωρήσει πέρα από τον εορτασμό σε γενναιοδωρία προς τους άλλους;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε φιλάνθρωπε, σε υμνούμε για την κραταιά σωτηρία που επετέλεσες για τον λαό σου στις ημέρες της Εσθήρ, μετατρέποντας το πένθος τους σε χαρά και εγκαθιδρύοντας μια διαρκή μαρτυρία της κυρίαρχης φροντίδας σου. Ενδυνάμωσέ μας με το Πνεύμα σου να εμπιστευόμαστε το προνοιακό σου χέρι εν μέσω κάθε απειλής και να ενεργούμε με θάρρος ριζωμένο στις υποσχέσεις σου. Είθε να εορτάζουμε την αγαθότητά σου με ανοιχτές καρδιές και να μεταδίδουμε πιστά την ιστορία της λύτρωσής σου σε όσους ακολουθούν. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →