← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ

Οι Επιχριστές του Τείχους: Ψευδοπροφήτες και η Κραυγή της Ειρήνης

Ιεζεκιήλ 13-14Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed)22 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Εναντίον των αληθινών προφητών ο εχθρός του ανθρωπίνου γένους πάντοτε εγείρει ψευδείς, και το δέκατο τρίτο κεφάλαιο του Ιεζεκιήλ είναι η μεγάλη κατηγορία του Κυρίου εναντίον τους. Προφητεύουν 'εκ των ιδίων καρδιών τους', μηδέν ιδόντες· είναι σαν αλεπούδες που φωλιάζουν σε ερείπια και ποτέ δεν κλείνουν το χάσμα που απαιτεί η άμυνα της πόλεως· και πιο αξιομνημόνευτα, επιχρίουν ένα σαθρό τείχος με ασβέστη και κραυγάζουν 'Ειρήνη, ειρήνη, ενώ δεν υπάρχει ειρήνη'. Ο μακάριος Θεοδώρητος Κύρου αναπτύσσει την εικόνα με το βλέμμα ποιμένος: ο λαός οικοδομεί ένα ασταθές τείχος με ασεβεία, και οι ψευδοπροφήτες, αντί να το κατεδαφίσουν και να το ανοικοδομήσουν, το επικαλύπτουν με κολακευτικές υποσχέσεις ώστε να φαίνεται ασφαλές μέχρι που η καταιγίδα των Χαλδαίων το συντρίβει σε κομμάτια. Το κεφάλαιο στρέφεται έπειτα προς τις ψευδοπροφήτισσες που 'ράβουν προσκεφάλαια' και 'κατασκευάζουν καλύμματα' για να θηρεύσουν ψυχές — απατηλά, παρηγορητικά λόγια που γαργαλούν το αυτί και καταστρέφουν την ψυχή. Έπειτα το δέκατο τέταρτο κεφάλαιο φθάνει στην καρδιά του ζητήματος: οι πρεσβύτεροι που έρχονται να ερωτήσουν τον Θεό με 'είδωλα στηριγμένα στις καρδιές τους', και η σοβαρή αλήθεια ότι ούτε ο Νώε, ο Ιώβ και ο Δανιήλ θα μπορούσαν να σώσουν έναν λαό που αρνείται τη μετάνοια. Διαμέσου όλων αυτών ο Θεοδώρητος επιμένει ότι ο Θεός δεν εξαπατά κανέναν — μόνον επιτρέπει σε εκείνους που επέλεξαν την απάτη να θερίσουν ό,τι έσπειραν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ανάγνωση Ιεζεκιήλ 13–14 — 'Ουαί εις τους προφητεύοντας εκ της ιδίας καρδίας και ακολουθούντας το ίδιον πνεύμα, και μηδέν ιδόντας καθόλου'· οι προφήτες 'γίνονται σαν αλεπούδες εν ταις ερήμοις', οι οποίοι 'δεν εστάθησαν εν τω χάσματι, ουδέ ωκοδόμησαν τείχος περί τον οίκον Ισραήλ'· ο λαός που οικοδομεί τείχος και οι προφήτες που 'το επιχρίουσιν με ασβέστην', και η κατακλυσμιαία βροχή και οι χαλάζες και ο θυελλώδης άνεμος που το συντρίβουν· οι ψευδοπροφήτισσες που 'ράβουν προσκεφάλαια υπό πάσαν αγκώνα και κατασκευάζουν καλύμματα… προς θήραν ψυχών'. Έπειτα το δέκατο τέταρτο κεφάλαιο: οι πρεσβύτεροι που 'έχουν στηρίξει τα είδωλά των εν ταις καρδίαις αυτών και έθεσαν το σκάνδαλον της ανομίας αυτών προ προσώπου αυτών'· η πρόσκληση, 'Επιστρέψατε και αποστράφητε από των πράξεων υμών και από πασών των ανομιών υμών'· οι τέσσερις οδυνηρές κρίσεις — 'μάχαιρα, λιμός, θηρία πονηρά, και λοιμός'· και ο λόγος ότι ακόμη και αν 'ο Νώε, ο Ιώβ και ο Δανιήλ ήσαν εν μέσω αυτής, θα ελευθέρωναν μόνον τας ιδίας ψυχάς διά της δικαιοσύνης αυτών'.
Μελετήστε

Μελέτη

Η κεντρική εικόνα του δέκατου τρίτου κεφαλαίου είναι το επιχρισμένο τείχος, και ο Θεοδώρητος το ερμηνεύει ως εικόνα όλης της συμφοράς της ψευδούς παρηγορίας. Ο λαός υψώνει μια κατασκευή που δεν μπορεί να σταθεί, και οι ψευδείς προφήτες, που όφειλαν να την κατεδαφίσουν, την επικαλύπτουν αντί αυτού με ευχάριστες προβλέψεις: Ο λαός οικοδομεί σαθρόν τείχος διά πανουργίας και ασεβείας, και οι προφήται εφαρμόζουν εις το τείχος τούτο, ως είδος αλοιφής και επιχρίσεως, αγαθάς προβλέψεις και ευχάριστας υποσχέσεις, ενώ έπρεπε μάλλον να κατεδαφίσουν την ασταθή κατασκευή και να την καταστήσουν στερεάν. Η καταιγίδα που συντρίβει το τείχος δεν είναι τυχαίος καιρός· ο Θεοδώρητος την ονομάζει — η 'κατακλυσμιαία βροχή, αι χαλάζαι και ο θυελλώδης άνεμος' είναι οι εισβάλλοντες Χαλδαίοι, όργανα της κρίσεως του Θεού. Και οι ψευδοπροφήτισσες προξενούν την ίδια βλάβη με ηπιότερο μέσο. Τα 'προσκεφάλαιά' τους και τα 'καλύμματά' τους είναι παρηγορητικά, απατηλά λόγια που ανακουφίζουν την άνεση του σώματος ενώ διαφθείρουν την ψυχή: απατηλά λόγια, έστω και ψευδή, προς καιρόν ευχάριστα γαργαλούν την ακοήν, αλλά παράγουν παντοειδείς διαστροφάς εις τας ψυχάς. Η κολακεία που αποκαλεί μια ψυχή που αποθνήσκει υγιή δεν είναι καλοσύνη· είναι η πλέον θανάσιμη σκληρότης.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Το δέκατο τέταρτο κεφάλαιο πιέζει δύο σκληρές αλήθειες που η Εκκλησία ποτέ δεν άφησε. Η πρώτη αφορά τον τρόπο με τον οποίο λειτουργεί η απάτη. Όταν η Γραφή λέγει περί του ψευδούς προφήτου, 'Εγώ ο Κύριος εξηπάτησα τον προφήτην εκείνον', ο Θεοδώρητος απορρίπτει κάθε σκέψη ότι ο δίκαιος Κριτής ενεργώς εξαπατά και έπειτα τιμωρεί τον εξαπατηθέντα. Ο Θεός ομιλεί όχι περί απάτης αλλά περί επιτρεπτικότητος — δύναται να αποκαλύψει το ψεύδος αμέσως, αλλά εν μακροθυμία επιτρέπει σε εκείνους που επέλεξαν το ψεύδος να πέσουν εις αυτό: Διά τούτο ο Θεός ομιλεί ουχί περί πραγματικής απάτης του προφήτου αλλά περί επιτρεπτικότητος να απατηθή· τουτέστι, μολονότι δύναμαι αμέσως να αποκαλύψω το ψεύδος αυτού, ανέχωμαι, μακροθυμώ, και επιτρέπω εις αυτόν να πέση εις απάτην, διότι τούτο πράττει εκ της ιδίας θελήσεως και ουχί εξ ανάγκης. Η δευτέρα αλήθεια είναι η πλέον σοβαρή απ' όλες. Ο Θεός ονομάζει τρεις από τους μεγαλυτέρους δικαίους άνδρας — τον Νώε, τον Ιώβ και τον Δανιήλ — και διακηρύττει ότι ακόμη και αυτοί θα μπορούσαν να διασώσουν μόνον τας ιδίας ψυχάς από έναν λαόν που δεν θα μετανοήση. Διατί; Διότι οι δίκαιοι δεν σώζουν τους αμετανοήτους διά της εγγύτητος· η σωτηρία έρχεται μόνον διά της μετανοίας. Ο Θεοδώρητος εκθέτει την αρχή που διατρέχει όλη την Γραφήν: Η σωτηρία ακολουθεί την μετάνοιαν, και η θεία Γραφή πανταχού μαρτυρεί τούτο, διδάσκουσα αυτό. Δείχνει προς την Νινευή, η οποία δεν είχε ούτε Νώε ούτε Ιώβ ούτε Δανιήλ μεταξύ αυτών, αλλά μόνον τον απρόθυμον Ιωνά — και όμως εύρε σωτηρίαν διά της μετανοίας. Το μάθημα είναι σαφές: ουδείς σώζεται διά του να ζη πλησίον του αγίου· έκαστος καλείται να επιστρέψη.
Απαντήστε

Απόκριση

Προφυλάττου από τους επιχριστές του τείχους. Δεν είναι μόνον οι ψευδοδιδάσκαλοι έξωθέν σου, αλλά κάθε φωνή — και ενίοτε η ιδία σου — που επικαλύπτει με κολακευτική παρηγορία μίαν αμαρτίαν που χρειάζεται κατεδάφιση. Όταν οικοδομής κάτι ασταθές εις την ζωήν σου διά των ιδίων σου επιλογών, δεν χρειάζεσαι κάποιον να το επιχρίση· χρειάζεσαι να αφήσης να κατεδαφισθή και να ανοικοδομηθή. Μάθε να δυσπιστής εις τους λόγους που μόνον γαργαλούν το αυτί και αφήνουν την ψυχήν αμετάβλητον, και να δέχεσαι τον σκληρότερον λόγον που θεραπεύει. Και μη έρχεσαι προς τον Θεόν όπως οι πρεσβύτεροι, με είδωλα ακόμη στηριγμένα εις την καρδίαν σου, ερωτών αυτόν ενώ μυστικώς είσαι αποφασισμένος να κάμης το ίδιον θέλημά σου. Βλέπει το σκάνδαλον προ του προσώπου σου. Εάν προσκολλάσαι εις ένα ψεύδος, δύναται εν τη μακροθυμία αυτού να σου επιτρέψη να το έχης — και να θερίσης ό,τι σπείρει. Πάντων δε, μη στηρίζεσαι εις την δικαιοσύνην των άλλων ως υποκατάστατον της ιδίας σου μετανοίας. Είναι μεγάλη ευσπλαχνία να περιβάλλεσαι υπό αγίων ανθρώπων, αγίων προσευχών, αγίας Εκκλησίας· αλλά ουδέν εξ αυτών σε σώζει ενώ αρνείσαι να επιστρέψης. Η σωτηρία ακολουθεί την μετάνοιαν. Όπως η Νινευή, δεν χρειάζεσαι έναν Δανιήλ πλησίον σου· χρειάζεσαι να επιστρέψης — και η θύρα αύτη είναι ανοικτή εις σε τώρα.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, σώσον με από τους επιχριστές του τείχους, και σώσον με από το να γίνω ένας εξ αυτών. Κατεδάφισον ό,τι έχω οικοδομήσει ασταθές εις την ζωήν μου διά πανουργίας και ασεβείας, και μη με αφήσης να επιχρίσω τας αμαρτίας μου με ευχάριστας δικαιολογίας ή κολακευτικήν παρηγορίαν. Δός μοι ώτα που δυσπιστούν εις τα απατηλά λόγια που γαργαλούν την ακοήν και αφήνουν την ψυχήν διεφθαρμένην, και καρδίαν που αγαπά τον σκληρότερον λόγον που θεραπεύει. Μη με αφήσης ποτέ να έλθω ενώπιόν Σου με είδωλα στηριγμένα εις την καρδίαν μου, ερωτών Σε ενώ είμαι αποφασισμένος επί του ιδίου μου θελήματος· κατέβαλε παν σκάνδαλον προ του προσώπου μου. Και δίδαξόν με ότι ουδεμία εγγύτης προς τους δικαίους δύναται να σταθή εις την θέσιν της ιδίας μου επιστροφής — ότι η σωτηρία ακολουθεί την μετάνοιαν, και Συ επιθυμείς να επιστρέψω και να ζήσω. Καθώς εφείσω της μετανοησάσης Νινευή που δεν είχε δίκαιον άνθρωπον μεταξύ αυτών αλλά μόνον έναν απρόθυμον προφήτην, ούτω φείσαι εμού, του αναξίου, ένεκεν αληθούς μετανοίας. Ω Χριστέ ο Θεός ημών, ο μέγας Ιατρός των ψυχών, Σοι μετά του Πατρός και του παναγίου Πνεύματος δόξα νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Παλαιοδιαθηκικόν Υπόμνημα του Μακαρίου Θεοδωρήτου Κύρου (αποδοθέν εκ του δημοσίου ελληνικού από την Eterniseed) · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →