Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μιχαίας
Μιχαίας 7 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στο κεφάλαιο 7 του Μιχαία προσφέρει μια οξεία διάγνωση μιας κοινωνίας που στερείται δικαιοσύνης. Με προφητική σαφήνεια, ο Καλβίνος προσωποποιεί την ίδια τη γη για να αποκαλύψει το βάθος της ανθρώπινης διαφθοράς και την κατάρρευση της δικαιοσύνης. Τα λόγια του μας προσκαλούν να εξετάσουμε τις δικές μας εποχές μέσα από τον φακό της Γραφής. Καθώς ακούμε, ανακαλύπτουμε τόσο τη σοβαρότητα της αμαρτίας όσο και την ακλόνητη ελπίδα που παραμένει για εκείνους που στρέφουν τα μάτια τους μόνο προς τον Θεό. Ας καθοδηγήσει η έκθεση του Καλβίνου τις καρδιές μας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στο κεφάλαιο 7 του Μιχαία. Αφήστε τον θρήνο του προφήτη να αντηχήσει στο πνεύμα σας καθώς ακούτε την περιγραφή μιας γης που έχει αδειάσει από τους ευθείς. Προσέξτε τη διαφθορά μεταξύ των ηγετών και την κατάρρευση της εμπιστοσύνης ακόμη και μέσα στις οικογένειες. Διαβάστε αργά, προσκαλώντας το Άγιο Πνεύμα να ερευνήσει την ίδια σας την καρδιά μέσα από αυτά τα αρχαία λόγια.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά αντιμετωπίζοντας το νόημα του πρώτου στίχου.
Το νόημα του πρώτου στίχου είναι κάπως αμφίβολο: μερικοί αναφέρονται σε όσα λέει ο Προφήτης για την τιμωρία και άλλοι για την ανομία του λαού. Οι πρώτοι νομίζουν ότι θρηνείται η συμφορά με την οποία ο Κύριος είχε επισκεφθεί τις αμαρτίες του λαού, σαν να έβλεπε ο Προφήτης την αταξία ολόκληρης της γης. Αλλά μπορεί εύκολα να συναχθεί από τον δεύτερο στίχο ότι ο Προφήτης μιλά εδώ για την ανομία του λαού, παρά για την τιμωρία που έχει ήδη επιβληθεί. Γι' αυτό έθεσα τους δύο στίχους μαζί, ώστε το πλήρες νόημα να γίνει πιο εμφανές σε εμάς.Στον στίχο 2, ο Καλβίνος εκφράζει πιο καθαρά τη γνώμη του.
Στον δεύτερο στίχο εκφράζει πιο καθαρά τη γνώμη του: Αφανίστηκε, λέει, ο δίκαιος από τη γη, και δεν υπάρχει κανείς ευθύς μεταξύ των ανθρώπων. Εδώ τώρα δεν προσωποποιεί τη γη. Ήταν πράγματι δυνατή και εμφατική γλώσσα, όταν παραπονιόταν στην αρχή ότι στεναζόταν σαν να ντρεπόταν η γη για την έλλειψή της: αλλά ο Προφήτης τώρα εκτελεί το έργο του διδασκάλου, Αφανίστηκε, λέει, ο δίκαιος από τη γη· δεν υπάρχει κανείς ευθύς μεταξύ των ανθρώπων· όλοι παραμόνευαν για αίμα· ο καθένας κυνηγά τον αδελφό του σαν με δίχτυ. Σε αυτόν τον στίχο ο Προφήτης δείχνει σύντομα ότι όλοι ήταν γεμάτοι και από σκληρότητα και από δόλο, ότι δεν υπήρχε φροντίδα για δικαιοσύνη· σαν να έλεγε, Μάταια ζητούνται καλοί άνθρωποι μεταξύ αυτού του λαού· γιατί όλοι είναι αιμοβόροι, όλοι είναι δόλιοι. Όταν λέει ότι όλοι παραμόνευαν για αίμα, σίγουρα σκόπευε να παρουσιάσει τη σκληρότητά τους, σαν να είχε πει ότι διψούσαν για αίμα. Αλλά όταν προσθέτει ότι ο καθένας παραμόνευε για τους αδελφούς τους, υπαινίσσεται τις απάτες τους ή τον δόλο τους.Ο Καλβίνος στρέφεται έπειτα στους κριτές και τους κυβερνήτες στον στίχο 3.
Αυτός ο στίχος απευθύνεται κατάλληλα στους κριτές και τους κυβερνήτες του λαού, και επίσης στους πλουσίους, που καταπίεζαν τον ταλαίπωρο κοινό λαό, επειδή δεν μπορούσαν να εξαγοραστούν με ανταλλάγματα. Ο Προφήτης λοιπόν παραπονιέται ότι τόσες διαφθορές επικρατούσαν στις κρίσεις, ώστε οι κριτές εύκολα αθώωναν τους πιο πονηρούς, αρκεί να έφερναν δωροδοκίες. Το σύνολο όσων λέγονται είναι ότι οτιδήποτε μπορούσε να γίνει ατιμώρητα, γιατί οι κριτές ήταν φιλοχρήματοι. Αυτό είναι το νόημα του Προφήτη.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος δείχνει στη συνέχεια το μόνο φάρμακο που διατηρεί τους πιστούς.
Ο Προφήτης δείχνει εδώ το μόνο φάρμακο, για να διατηρήσει τους πιστούς από το να παρασυρθούν από κακά παραδείγματα, και αυτό είναι να στρέφουν τα μάτια τους στον Θεό, και να πιστεύουν ότι αυτός θα είναι ο λυτρωτής τους. Τίποτα δεν είναι πιο δύσκολο από το να απέχετε από το να κάνετε κακό, όταν οι ασεβείς σας προκαλούν· γιατί φαίνεται ότι σας παρέχουν καλή αιτία για ανταπόδοση. Και όταν κανείς δεν σας βλάπτει, όμως το έθιμο θεωρείται σχεδόν νόμος: έτσι συμβαίνει ότι νομίζουμε ότι είναι νόμιμο αυτό που εγκρίνεται από τα ήθη και τα έθιμα της εποχής· και όταν η επιτυχία συνοδεύει τους πονηρούς, αυτό γίνεται πολύ ισχυρό κίνητρο. Έτσι συμβαίνει ότι οι πιστοί δύσκολα, και με όχι μικρή δυσκολία, κρατούνται μέσα στα σωστά όρια: όταν βλέπουν ότι η ανομία βασιλεύει παντού, και ότι ατιμώρητα· και ακόμη περισσότερο, όταν βλέπουν τους υποστηρικτές της ανομίας να αυξάνονται σε εκτίμηση και πλούτο, αμέσως η διεφθαρμένη επιθυμία της μίμησης εισχωρεί. Αλλά όταν οι ίδιοι οι πιστοί προκαλούνται από αδικίες, τότε φαίνεται να υπάρχει δίκαιη αιτία για να κάνουν κακό· γιατί λένε ότι δεν βλάπτουν κανέναν εκούσια, αλλά μόνο αντιστέκονται σε αδικία που τους έγινε, ή ανταποδίδουν δόλο με δόλο: αυτό νομίζουν ότι είναι νόμιμο. Ο Προφήτης, για να αποτρέψει αυτόν τον πειρασμό, προστάζει τους πιστούς να κοιτάξουν τον Θεό. Το ίδιο αίσθημα συναντάμε συχνά στον Ψαλμό 119: το νόημά του είναι ότι οι πιστοί δεν πρέπει να αφήνουν τον εαυτό τους να παρασυρθεί από κακά παραδείγματα, αλλά να παραμένουν πάντα υπάκουοι στον λόγο του Θεού, όσο μεγάλες και βίαιες προκλήσεις κι αν δεχτούν. Ας εξετάσουμε τώρα τα λόγια του Προφήτη.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού βλέπετε την ίδια σπανιότητα ευθύτητας στους δικούς σας κύκλους; Πώς αλλάζει τον τρόπο που ανταποκρίνεστε στη γύρω διαφθορά το να στρέφετε τα μάτια σας στον Θεό της σωτηρίας σας; Σε ποια σχέση σας προσκαλεί ο Κύριος να ασκήσετε υπομονετική εμπιστοσύνη αντί για ανταπόδοση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν μέσῳ τῆς διαφθορᾶς τοῦ αἰῶνος τούτου ἀτενίζομεν πρὸς Σέ, τὸν Θεὸν τῆς σωτηρίας ἡμῶν, ἐμπιστευόμενοι εἰς τὴν κυρίαρχον ἔλεόν Σου καὶ τὴν διαθηκικὴν πίστιν Σου νὰ ἀκούσῃς καὶ νὰ ἐλευθερώσῃς. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ἐνίσχυσον τὴν ὑπομονὴν ἡμῶν καὶ φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ πικρίας, ἵνα περιπατῶμεν ἐν εὐθύτητι ἐνώπιόν Σου μέχρι τῆς ἡμέρας τῆς ἐπιφανείας τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →