Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Λευιτικόν 1-2 — με τον Γκιλ
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από την Εξήγηση της Πλήρους Βίβλου του Ιωάννη Γκιλ, Ιδιαίτερου Βαπτιστή. Η κατά στίχο πραγματεία του Γκιλ για τα κεφάλαια ένα και δύο του Λευιτικού ανοίγει τις αρχαίες θυσιαστικές διατάξεις με ακρίβεια και ευλάβεια. Η εξήγησή του τονίζει τη θεία προέλευση αυτών των εντολών και τη πλούσια τυπολογική τους σημασία. Καθώς ακολουθούμε τα σχόλιά του, καλούμαστε να δούμε τον Χριστό προτυπωμένο σε κάθε λεπτομέρεια της ολοκαυτώματος προσφοράς. Είθε το Πνεύμα να χορηγήσει φρέσκια ενόραση και αφοσίωση καθώς μελετούμε μαζί.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια ένα και δύο του Λευιτικού. Διαβάστε τα κεφάλαια αργά και προσευχητικά, σημειώνοντας τις οδηγίες του Κυρίου σχετικά με τις ολοκαυτώσεις προσφορές από την αγέλη, το ποίμνιο και τα πτηνά. Παρατηρήστε τις επαναλαμβανόμενες απαιτήσεις για αρσενικό χωρίς ελάττωμα και τον προσεκτικό χειρισμό του αίματος και των μερών. Αφήστε το κείμενο να διαμορφώσει την καρδιά σας πριν στραφούμε στην εξήγηση του Γκιλ.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γκιλ ανοίγει εξετάζοντας την κλήση του Κυρίου προς τον Μωυσή από τη σκηνή.
Στίχος 1. Και ο Κύριος κάλεσε τον Μωυσή ,.... Ή «συναντήθηκε μαζί του», όπως αποδίδεται η φράση στους Αριθμούς 23:4 . Η λέξη ויקרא, μεταφρασμένη «κάλεσε», το τελευταίο γράμμα της γράφεται με πολύ μικρό χαρακτήρα, για να δείξει, όπως λένε οι Ιουδαίοι β, ότι τον συνάντησε τυχαία και απροσδόκητα για τον Μωυσή: άλλα μυστήρια παρατηρούν σε αυτό, όπως ότι αφορά τη μετριοφροσύνη του Μωυσή, ο οποίος ελάττωσε τον εαυτό του και βγήκε από τον δρόμο, ώστε να μην του επιβληθεί η διακυβέρνηση, και γι' αυτό ο Κύριος τον κάλεσε· ή για να δηλώσει τη θαυμαστή συγκατάβαση του Κυρίου, του οποίου ο θρόνος είναι στον ουρανό, και όμως ευδόκησε να κατοικήσει στη σκηνή, από την οποία κάλεσε τον Μωυσή, και από το Όρος Σινά, και από το σύννεφο γ.Ο Γκιλ στρέφεται στη συνέχεια στην ολοκαύτωμα προσφορά της αγέλης.
Στίχος 3. Εάν η προσφορά του [είναι] ολοκαύτωμα από την αγέλη ,.... Έτσι ονομάζεται, επειδή καταναλώνεται από φωτιά, δες Λευιτικόν 6:9 ακόμη και όλο εκτός από το δέρμα, και γι' αυτό το όνομά του στους Έλληνες είναι «ολόκληρη καμένη προσφορά», όπως στο Μάρκος 12:33 το όνομά του στα Εβραϊκά είναι עולה, που προέρχεται από λέξη που σημαίνει «ανεβαίνω» ή «πηγαίνω πάνω», επειδή όχι μόνο μεταφέρθηκε στον βωμό από τον ιερέα, κάτι κοινό με άλλες θυσίες, αλλά καόμενο πάνω του, ανέβηκε προς τα πάνω σε καπνό και ατμό· ήταν τυπικό των οδυνηρών παθημάτων και του θανάτου του Χριστού, ο οποίος εκεί υπέστη τη φωτιά της θείας οργής, και η δύναμή του ξεράθηκε σαν όστρακο με αυτήν.Συνεχίζει να λεπτομερεί τις απαιτήσεις για αρσενικό χωρίς ελάττωμα προσφερόμενο εκουσίως.
Ο Ιαρχί στο Λευιτικόν 1:1 λέει, υπήρχαν στις ολοκαυτώσεις προσφορές μυστήρια μελλοντικών πραγμάτων: ας προσφέρει αρσενικό · και όχι θηλυκό, δείχνοντας το φύλο του Μεσσία, και τη δύναμη και την εξοχότητά του, το παιδί που επρόκειτο να γεννηθεί, και τον Υιό που θα δοθεί, του οποίου το όνομα θα είναι Εμμανουήλ: χωρίς ελάττωμα · ή [τέλειο], χωρίς κανένα μέρος να λείπει, ούτε κανένα μέρος περιττό, ούτε κανένα στίγμα πάνω του, δες Λευιτικόν 22:19 δηλώνοντας την τελειότητα του Χριστού ως ανθρώπου, όντας σε όλα παρόμοιος με τους αδελφούς του, και μη έχοντας το παραμικρό στίγμα ή ελάττωμα αμαρτίας πάνω του, είτε αρχικό είτε πραγματικό, και έτσι μπορούσε, όπως έκανε, να προσφέρει τον εαυτό του χωρίς στίγμα στον Θεό, Εβραίους 2:17 : και θα το προσφέρει από τη δική του εκούσια θέληση · όχι εξαναγκασμένο ή υποχρεωμένο σε αυτό, ή με οποιαδήποτε απροθυμία, αλλά ως καθαρή εκούσια προσφορά· έτσι ο Κύριός μας Ιησούς Χριστός κατέθεσε τη ζωή του από τον εαυτό του, και ελεύθερα έδωσε τον εαυτό του προσφορά και θυσία, και έγινε πρόθυμα και πρόθυμα υπάκουος μέχρι θανάτου: στην πόρτα της σκηνής της συναγωγής, ενώπιον του Κυρίου · έπρεπε να γίνει ανοιχτά και δημόσια, και παρουσία του Κυρίου, στον οποίο προσφερόταν· δείχνοντας, ότι η θυσία του Χριστού θα προσφερόταν στον Θεό, εναντίον του οποίου αμαρτήσαμε, με την οποία ο νόμος του θα εκπληρωνόταν, η δικαιοσύνη του θα ικανοποιούνταν, και η οργή θα κατευναζόταν, και ότι ο θάνατός του θα ήταν δημόσιος και γνωστός· δες Λουκάς 24:18 .Ο Γκιλ περιγράφει στη συνέχεια τις ιερατικές ενέργειες με το αίμα και τον βωμό.
Στίχος 5. Και θα σφάξει τον μόσχο ενώπιον του Κυρίου ,.... Δηλαδή, ο άνθρωπος που φέρνει την ολοκαύτωμα προσφορά, γιατί κανένας άλλος δεν έχει ακόμη αναφερθεί· και σύμφωνα με τις παραδόσεις των πρεσβυτέρων η, η σφαγή της θυσίας ήταν σωστή όταν γινόταν από ξένους, από γυναίκες, και από υπηρέτες, και από ακάθαρτα πρόσωπα, ακόμη και στα πιο άγια πράγματα αρκεί ο ακάθαρτος να μην άγγιζε τη σάρκα· και παρατηρείται ι, ότι η υπηρεσία του ιερέα αρχίζει στην επόμενη πρόταση, η σφαγή είναι νόμιμη από αυτόν που δεν ήταν ιερέας, σύμφωνα με το Τάργκουμ του Ιωνάθαν, ο χασάπης· αλλά ο Άμπεν Έζρα το ερμηνεύει για τους ιερείς, και είναι βέβαιο, ότι οι ολοκαυτώσεις προσφορές των πτηνών σφάζονταν από τους ιερείς, Λευιτικόν 1:15 και η μετάφραση των Εβδομήκοντα το αποδίδει, «και θα σφάξουν»: αλλά όπως και αν είναι, η ολοκαύτωμα προσφορά έπρεπε να σφαγεί στην αυλή ενώπιον του Κυρίου· και αυτό ήταν τυπικό του θανάτου του Χριστού, ο οποίος, σύμφωνα με αυτούς τους τύπους, καθώς και άλλες προφητείες, επρόκειτο να πεθάνει για τις αμαρτίες των ανθρώπων, και πράγματι πέθανε· και αν αυτός ήταν ο ιδιοκτήτης και όχι ο ιερέας που σκότωσε τη θυσία, μπορεί να δηλώνει ότι οι αμαρτίες του λαού του Θεού, για τον οποίο προσφέρθηκε η θυσία του Χριστού, ήταν η αιτία του θανάτου του: και οι ιερείς, οι γιοι του Ααρών, θα φέρουν το αίμα : σε αγγεία ή λεκάνες, όπως προσθέτει το Τάργκουμ του Ιωνάθαν, στα οποία το έλαβαν όταν σφάχθηκε: και θα ραντίσουν το αίμα ολόγυρα στον βωμό που είναι δίπλα στην πόρτα της σκηνής της συναγωγής · που ήταν ο βωμός της ολοκαυτώματος προσφοράς, και όχι ο βωμός του θυμιάματος, όπως φαίνεται από τη θέση του, δες Έξοδος 40:5 και το αίμα ραντιζόταν ολόγυρα στον βωμό με δύο ραντίσματα: ο κανόνας στη Μισνά είναι κ· η σφαγή της ολοκαυτώματος προσφοράς είναι στον βορρά, και η λήψη του αίματός της στα λειτουργικά αγγεία είναι στον βορρά, και το αίμα της πρέπει να έχει δύο ραντίσματα, που αντιστοιχούν σε τέσσερα· τα οποία ο Μαϊμονίδης λ εξηγεί έτσι· επειδή λέγεται «ολόγυρα», πρέπει να είναι ότι τα ραντίσματα πρέπει να περιλαμβάνουν τις τέσσερις πλευρές του βωμού· και αυτό γίνεται όταν τα δύο ραντίσματα είναι στα δύο κέρατα, που είναι διαμετρικά αντίθετα· και αυτό είναι που εννοείται, «που είναι τέσσερα»· η έννοια είναι, ότι αυτά τα δύο πρέπει να περιλαμβάνουν τις τέσσερις πλευρές, και τα δύο αντίθετα κέρατα ήταν το βορειοανατολικό και το νοτιοδυτικό, όπως αυτός και άλλοι Ιουδαίοι συγγραφείς παρατηρούν μ, και το οποίο εκφράζει πιο καθαρά αλλού ν: όταν ο ιερέας έπαιρνε το αίμα στη λεκάνη, ράντιζε από αυτό στη λεκάνη, δύο ραντίσματα στα δύο γωνιακά σημεία του βωμού απέναντι από αυτό· και το διέταξε έτσι ώστε να ραντίσει το αίμα στο κέρας, ώστε το αίμα να περιβάλλει τα γωνιακά σημεία με τη μορφή του ελληνικού γράμματος «γάμμα» ο· έτσι ώστε το αίμα των δύο ραντισμάτων να βρίσκεται στις τέσσερις πλευρές του βωμού· επειδή λέγεται για τις ολοκαυτώσεις προσφορές, και για τις ειρηνικές προσφορές «ολόγυρα»· και αυτός είναι ο νόμος για την προσφορά περί αμαρτίας, και το υπόλοιπο αίμα χυνόταν στον πυθμένα προς νότο: τώρα αυτό γινόταν πάντα από ιερέα, γιατί αν και ο μόσχος μπορούσε να σφαγεί από ξένο, όπως παρατηρεί ο Γκερσόμ στο σημείο, όμως το αίμα του έπρεπε να ραντιστεί από ιερέα· και είναι η σημείωση του Άμπεν Έζρα, ότι αυτό μπορούσε να γίνει από πολλούς, και γι' αυτό λέγεται, οι «ιερείς, οι γιοι του Ααρών», ενώ η σφαγή του γινόταν μόνο από έναν.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Γκιλ ολοκληρώνει το τμήμα για την αποδοχή σημειώνοντας την εξιλέωση που έγινε.
Επιπλέον, αυτή η ενέργεια σήμαινε τη μεταφορά των αμαρτιών του από τον εαυτό του σε αυτή τη θυσία, η οποία επρόκειτο να προσφερθεί για να κάνει εξιλέωση γι' αυτές· έτσι παρατηρεί ο Γκερσόμ· δες Λευιτικόν 16:21 . Αυτό δηλώνει τη μετάθεση των αμαρτιών μας από εμάς, και την καταλογισμό τους στον Χριστό, ο οποίος προσφέρθηκε στη θέση μας και αντί για εμάς, για να κάνει εξιλέωση γι' αυτές, όπως ακολουθεί: και θα γίνει δεκτή γι' αυτόν για να κάνει εξιλέωση γι' αυτόν : δηλαδή, η ολοκαύτωμα προσφορά θα γινόταν δεκτή στη θέση του και αντί για αυτόν, και έτσι θα γινόταν εξιλέωση των αμαρτιών του γι' αυτόν, τυπική της αληθινής, πραγματικής και πλήρους εξιλέωσης που έγινε από τη θυσία του Χριστού, στην οποία οδηγούσε την πίστη του. ε Hilchot Maaseh Hakorbanot, c. 3. sect. 13. στ Hilchot Maaseh Hakorbanot, c. 3. sect. 8. Βλ. T. Bab. Menachot, fol. 93. 2. ζ Ib. sect. 14.Κλείνει τη μεταχείριση της ολοκαυτώματος προσφοράς αντανακλώντας στη γλυκιά ευωδία της.
Στίχος 9. Αλλά τα εντόσθια και τα πόδια του θα τα πλύνει με νερό ,.... Αυτό γινόταν πρώτα σε ένα δωμάτιο στην αυλή του ναού, που ονομαζόταν לשכת המדחין, «το δωμάτιο των πλυντών», ή το δωμάτιο πλυσίματος, όπου έπλεναν τα εντόσθια των αγίων πραγμάτων α· και μετά από αυτό τα έπλεναν στις μαρμάρινες τράπεζες μεταξύ των στύλων, όπου τα έπλεναν τουλάχιστον τρεις φορές β· και ενώ αυτό λέγεται ότι γίνεται «με νερό»· ο Μαϊμονίδης γ παρατηρεί, «όχι με κρασί, ούτε με μείγμα κρασιού και νερού, ούτε με άλλα υγρά»: το πλύσιμο των εντοσθίων και των ποδιών δήλωνε την εσωτερική καθαρότητα της καρδιάς του Χριστού, και την εξωτερική αγιότητα της ζωής και της συμπεριφοράς του, και τον καθαρισμό των αγίων από αυτόν τόσο στην καρδιά όσο και στη ζωή: με τον Φίλωνα τον Ιουδαίο δ αυτά τα πράγματα είχαν μυστική σημασία· με το πλύσιμο των εντοσθίων σήμαινε ότι οι επιθυμίες έπρεπε να ξεπλυθούν, και τέτοια στίγματα να αφαιρεθούν που προκαλούνταν από υπερφαγία και μέθη, πολύ επιβλαβή για τις ζωές των ανθρώπων· και με το πλύσιμο των ποδιών σήμαινε ότι δεν θα περπατούσαμε πλέον στη γη, αλλά θα ανεβαίναμε στον αέρα, και θα περνούσαμε από αυτόν, ακόμη και στον ουρανό: και ο ιερέας θα κάψει όλα στον βωμό · όλα τα άλλα κομμάτια, καθώς και τα εντόσθια και τα πόδια, εκτός από το δέρμα, που δήλωνε τα οδυνηρά παθήματα του Χριστού, και την έκτασή τους σε όλα τα μέρη του σώματός του· και πράγματι η ψυχή του ένιωσε τη φωτιά της θείας οργής, και έγινε προσφορά για αμαρτία: [για να είναι] ολοκαύτωμα προσφορά, προσφορά που γίνεται με φωτιά · δηλαδή, όλα τα μέρη του μοσχαριού κάηκαν στον βωμό, ώστε να φανεί ότι είναι ολόκληρη ολοκαύτωμα προσφορά καταναλωμένη από φωτιά: γλυκιά ευωδία προς τον Κύριο : αυτός αποδεχόμενος αυτό, και μυρίζοντας γλυκιά ευωδία ανάπαυσης σε αυτό, ως εξιλέωση για αμαρτία, τυπική της θυσίας του Χριστού, η οποία είναι προς τον Θεό για γλυκιά μυρωδιά ευωδίας, Εφεσίους 5:2 οι Ιουδαίοι διδάσκαλοι ε συμπεραίνουν από εδώ, ότι είτε προσφέρει κανείς πολύ είτε λίγο, δεν έχει σημασία, αν η καρδιά του είναι μόνο στραμμένη στον Θεό· το οποίο ο Μαϊμονίδης εξηγεί έτσι στ, αυτός που μελετά στον νόμο, είναι το ίδιο σαν να πρόσφερε ολοκαύτωμα προσφορά, ή προσφορά σιτηρών, ή προσφορά περί αμαρτίας, για την οποία χρησιμοποιείται αυτή η φράση.
Απαντήστε
Απόκριση
Πώς διαμορφώνει η εκούσια φύση της προσφοράς την κατανόησή σας για τη θυσία του Χριστού; Με ποιους τρόπους η απαίτηση για αρσενικό χωρίς ελάττωμα διεγείρει ευγνωμοσύνη για τον αναμάρτητο Αμνό; Πού μπορεί ο Κύριος να σας καλεί να προσφέρετε τη δική σας ζωή ως ζωντανή προσφορά;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλεύσπλαχνε, σε υμνούμε που μας αποκάλυψες στο Λευιτικό την τέλεια ολοκαύτωση που μας δείχνει τον άσπιλο Αμνό, τον Υιό σου, του οποίου η πρόθυμη θυσία εξιλεώνει τις αμαρτίες μας και εξασφαλίζει την αποδοχή μας από εσένα. Με το ευαγγέλιο της χάριτος, έλκυσε τις καρδιές μας να εμπιστευτούμε ολοκληρωτικά στο αίμα Του, ώστε να ζούμε σε καθημερινή παράδοση και χαρούμενη κοινωνία μαζί σου. Στο όνομα του Ιησού, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →