← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Βασιλείς

Β' Βασιλειών 13-14 — με τον Barnes

Β' Βασιλείς 13-14Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς για τη Βίβλο για μια προσεκτική ερμηνεία των κεφαλαίων 13 και 14 της Β' Βασιλειών. Ο Μπάρνς ανιχνεύει τις αλληλένδετες ιστορίες του Ισραήλ και του Ιούδα μέσα από τις βασιλείες του Ιωάχαζ, του Ιωάς, του Αμασία και του Ιεροβοάμ Β', δείχνοντας πώς το έλεος του Κυρίου συνέχισε να φθάνει σε έναν λαό ακόμη επιρρεπή στην πλάνη. Τα σχόλιά του τονίζουν τη προφητική διακονία του Ελισσαίου, τα όρια που τίθενται στη θεία ευλογία από την ανθρώπινη απιστία, και τη διατήρηση του Ισραήλ μέχρι τον ορισμένο χρόνο της κρίσεως. Ακούμε προσεκτικά καθώς αυτός ο έμπιστος ερμηνευτής ανοίγει το κείμενο με σαφήνεια και ευλάβεια για τους κυρίαρχους σκοπούς του Θεού.
Διαβάστε
Με ανοιχτές Βίβλους διαβάζουμε τώρα τα κεφάλαια 13 και 14 της Β' Βασιλειών, ακολουθώντας τα τελευταία χρόνια του Ελισσαίου, τις νίκες και τις ήττες των βασιλείων του βορρά και του νότου, και την αδιάλειπτη υπομονή του Κυρίου προς τον λαό της διαθήκης Του. Ας μιλήσει πρώτα το κείμενο· έπειτα θα επιστρέψουμε στις σημειώσεις του Μπάρνς για περαιτέρω φως σε αυτά τα γεγονότα.
Μελετήστε
Ο Μπάρνς ανοίγει την πραγματεία του κεφαλαίου 13 περιγράφοντας τη σκηνή του τέλους της ζωής του Ελισσαίου. Στίχος 14. Η σκηνή του τέλους της ζωής του Ελισσαίου. Είχαν περάσει τουλάχιστον εξήντα τρία χρόνια από την κλήση του, ώστε ήταν πιθανότατα άνω των ενενήντα ετών. Φαίνεται ότι έζησε σχεδόν σε πλήρη απομόνωση από την εποχή που έστειλε τον νέο προφήτη να χρίσει τον Ιηού βασιλιά Β' Βασιλειών 9:1. Και τώρα δεν ήταν αυτός που ζητούσε τον βασιλιά, αλλά ο βασιλιάς που τον ζητούσε. Προφανώς, η ειδική αποστολή των δύο μεγάλων προφητών του Ισραήλ (Ηλία και Ελισσαίου) ήταν να αντισταθμίσουν την επιβλαβή επίδραση των βααλιτικών τελετουργιών· και όταν αυτές έπαυσαν, η έκτακτη διακονία τους έφτασε στο τέλος της. Το άρμα του Ισραήλ... - Βλέπε την παραπομπή στο περιθώριο. Ο Ιωάς πρέπει να γνώριζε τις περιστάσεις της αναλήψεως του Ηλία, οι οποίες ίσως είχαν ήδη καταγραφεί στο «βιβλίο των χρονικών των βασιλέων του Ισραήλ»· και πρέπει να είχε σκοπό να εφαρμόσει στον Ελισσαίο τα δικά του λόγια εκείνης της ιεράς στιγμής· «Και συ πρόκειται να μας εγκαταλείψεις, και να ακολουθήσεις τον Ηλία - συ που ήσουν από την αναχώρησή του, εκείνο που ήταν εκείνος ενώ παρέμενε στη γη, η αληθινή άμυνα του Ισραήλ». Στη συνέχεια εξηγεί την συμβολική πράξη με την οποία ο Ελισσαίος έθεσε τα χέρια του στα χέρια του βασιλιά. Στίχος 16. Ο Ελισσαίος έθεσε τα χέρια του στα χέρια του βασιλιά - Μια συμβολική πράξη, που δείχνει ότι οι επιτυχίες, τις οποίες τυποποιούσε η βολή, επρόκειτο να έρθουν, όχι από ανθρώπινη ικανότητα, ή δύναμη, ή τόλμη, αλλά από την παρουσία και τη δύναμη του Θεού. Ο Μπάρνς δείχνει έπειτα πώς η απιστία του ανθρώπου περιορίζει την αγαθότητα του Θεού. Στίχος 19. Η απιστία του ανθρώπου περιορίζει την αγαθότητα του Θεού. Αν και ο Ιωάς εκτέλεσε την εντολή του προφήτη, το έκανε χωρίς ζήλο ή θέρμη· και πιθανώς χωρίς ειλικρινή πίστη στην αποτελεσματικότητα αυτού που έκανε. Συγκρίνετε Μάρκον 6:5-6. Ο Θεός ήταν πρόθυμος να δώσει στους Ισραηλίτες πλήρη νίκη επί της Συρίας Β' Βασιλειών 13:17· αλλά ο Ιωάς με τη μη αποδοχή της θείας υποσχέσεως στην πληρότητά της ανέκοψε την εκροή του ελέους· και το αποτέλεσμα ήταν ότι η αρχική υπόσχεση δεν μπορούσε να εκπληρωθεί. Κλείνει τις σημειώσεις του κεφαλαίου αφηγούμενος το θαύμα που συνέβη όταν ένας νεκρός άνθρωπος άγγιξε τα οστά του Ελισσαίου. Στίχος 21. Έριξαν τον άνθρωπο - Μάλλον, «ώθησαν τον άνθρωπο». Οι τάφοι των Ιουδαίων δεν ήταν λάκκοι σκαμμένοι στο έδαφος, όπως οι δικοί μας, αλλά σπήλαια ή κελιά λαξευμένα στην πλευρά ενός βράχου, με το στόμιο του σπηλαίου συνήθως κλεισμένο από μια βαριά πέτρα. Στάθηκε στα πόδια του - Φέρετρα δεν χρησιμοποιούνταν από τους Ιουδαίους. Το σώμα απλώς τυλιγόταν ή περιτυλιγόταν με σάβανα (συγκρίνετε Λουκάν 7:15· Ιωάννην 11:44). Αυτό το θαύμα του Ελισσαίου μετά τον θάνατό του είναι πιο εκπληκτικό από οποιοδήποτε από εκείνα που επιτέλεσε κατά τη διάρκεια της ζωής του. Οι Ιουδαίοι το θεωρούσαν ως την υψηλότερη δόξα του (συγκρίνετε Σοφία Σειράχ 48:13, 14). Μπορεί να ειπωθεί ότι ανήκει σε μια κατηγορία γραφικών θαυμάτων, δηλαδή περιπτώσεις όπου το θαύμα δεν επιτελέστηκε μέσω της δράσεως ενός ζωντανού θαυματουργού, αλλά από ένα υλικό αντικείμενο στο οποίο, κατά το θέλημα του Θεού, κατοικούσε για λίγο «δύναμη» (συγκρίνετε Πράξεις 19:12). Το πρωταρχικό αποτέλεσμα του θαύματος ήταν, αναμφίβολα, να αυξήσει πολύ την ευλάβεια των Ισραηλιτών για τη μνήμη του Ελισσαίου, να προσδώσει ισχύ στη διδασκαλία του, και ιδιαίτερα να προσθέσει βάρος στις ανεκπλήρωτες προφητείες του, όπως εκείνη που αφορούσε τις επερχόμενες νίκες του Ισραήλ επί της Συρίας. Στην ακραία κατάσταση καταθλίψεως στην οποία είχαν τώρα περιέλθει οι Ισραηλίτες, ένα πολύ σημαντικό θαύμα μπορεί να ήταν αναγκαίο για να τους ενθαρρύνει και να τους καθησυχάσει.
Σκεφτείτε
Ο Μπάρνς ολοκληρώνει το τμήμα παρατηρώντας ότι ο Κύριος δεν είχε ακόμη στείλει λόγο να εξαλείψει το όνομα του Ισραήλ από κάτω από τον ουρανό. Στίχος 27. Και ο Κύριος δεν είπε - Αν και οι Ισραηλίτες είχαν φθάσει σε τόσο χαμηλή κατάσταση, εντούτοις το διάταγμα δεν είχε ακόμη εκδοθεί για την καταστροφή τους. Ο Θεός δεν έστειλε προφήτη να πει ότι θα εξάλειφε το όνομα του Ισραήλ από κάτω από τον ουρανό· αλλά αντιθέτως έστειλε δύο για να αναγγείλουν ότι θα ελευθερώνονταν από τους παρόντες εχθρούς τους, και θα αποκτούσαν νίκες επάνω τους (βλέπε Β' Βασιλειών 14:25· Β' Βασιλειών 13:17-19). Ότι θα εξάλειφε... - Αυτή είναι μια μωσαϊκή φράση, που βρίσκεται μόνο εδώ και στο Δευτερονόμιον Β' Βασιλειών 9:14· 29:20.
Απαντήστε
1. Πού στη δική μου ζωή έχω δει το έλεος του Κυρίου να συνεχίζεται ακόμη και όταν η ανταπόκρισή μου ήταν μισόκαρδη; 2. Πώς το παράδειγμα του Ιωάς με προειδοποιεί να μην δέχομαι τις υποσχέσεις του Θεού με λίγο ζήλο; 3. Με ποιους τρόπους καλούμαι να εμπιστευθώ ότι οι σκοποί του Κυρίου για τον λαό Του παραμένουν βέβαιοι ακόμη και σε ημέρες εθνικής ή προσωπικής αδυναμίας;
Προσευχηθείτε
Ὦ Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ ἐλεήσας τὸν λαόν σου Ἰσραὴλ ἀκόμη καὶ ἐν τῇ ἀπιστίᾳ αὐτῶν, ἐνίσχυσον τὴν πίστιν ἡμῶν ὥστε νὰ κρατήσωμεν πάσης ἐπαγγελίας σωτηρίας ἄνευ ἀμφιβολίας ἢ δισταγμοῦ. Διὰ τοῦ Πνεύματός σου, φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ νὰ περιορίζωμεν τὰ ἐλέη σου καὶ διατήρησον ἡμᾶς ἐν ἀκλονήτῳ ἐλπίδι μέχρι τοῦ τεταγμένου σου καιροῦ τῆς πλήρους ἀπολυτρώσεως, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →