Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους
Προς Ρωμαίους 11 — με τον Χότζ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στην πλούσια παράδοση της Μεταρρυθμισμένης ερμηνείας, στρεφόμαστε σήμερα στο Υπόμνημα του Καρόλου Χότζ πάνω στους Προς Ρωμαίους, Προς Κορινθίους Α΄ και Προς Εφεσίους, όπου ο θεολόγος του Πρίνστον ξεδιπλώνει το επιχείρημα του αποστόλου στο ενδέκατο κεφάλαιο των Προς Ρωμαίους με ακρίβεια και ποιμαντική φροντίδα. Η πραγματεία του Χότζ φυλάττει την κυριαρχία της θείας χάριτος ενώ παρακολουθεί τη προσεκτική διάκριση του Παύλου μεταξύ του εξωτερικού έθνους και του εκλεκτού υπολοίπου. Τα λόγια του στηρίζουν την Εκκλησία στη βεβαιότητα ότι οι υποσχέσεις του Θεού παραμένουν ακλόνητες.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας προσέξουμε τώρα το ίδιο το ιερό κείμενο. Ας αναγνώσουμε αργά και προσευχητικά το ενδέκατο κεφάλαιο των Προς Ρωμαίους, σημειώνοντας την κίνηση του αποστόλου από την πραγματικότητα ενός παρόντος υπολοίπου προς τη βεβαιότητα της μελλοντικής αποκατάστασης και τη δοξολογία που στεφανώνει το κεφάλαιο.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χότζ αρχίζει αντιμετωπίζοντας την φαινομενική αντίφαση μεταξύ της διδασκαλίας της απόρριψης και των υποσχέσεων που δόθηκαν στον Ισραήλ.
Μπορεί να συναχθεί από όσα είπα ότι ο Θεός απέρριψε τον λαό Του; Όταν σκεφτόμαστε πόσες υποσχέσεις δίνονται στο ιουδαϊκό έθνος ως ιδιαίτερο λαό του Θεού, και πόσο συχνά λέγεται, όπως στους Ψαλμούς 94:14, «Ο Κύριος δεν θα απορρίψει τον λαό Του», δεν είναι παράξενο που η διδασκαλία της απόρριψης των Ιουδαίων, όπως διδάσκεται στα προηγούμενα κεφάλαια, θεωρήθηκε ασυμβίβαστη με τον λόγο του Θεού. Ο Παύλος αίρει αυτή τη δυσκολία, πρώτον δείχνοντας ότι η απόρριψη των Ιουδαίων δεν ήταν ούτε ολική ούτε οριστική, και δεύτερον αποδεικνύοντας ότι οι υποσχέσεις αυτές δεν αναφέρονταν στο ιουδαϊκό έθνος καθαυτό, αλλά στους εκλεκτούς, ήτοι τον πνευματικό Ισραήλ. Η λέξη οὐ στέκεται στην αρχή της πρότασης για να δείξει ότι είναι εμφατική. Μήπως ο Θεός απέρριψε εντελώς, (δηλαδή ολικώς και οριστικώς) τον λαό Του; Αυτό ο Παύλος το αρνείται. Δεν είχε ισχυριστεί τίποτε τέτοιο.Στη συνέχεια σταθμίζει δύο δυνατές αναγνώσεις της φράσης «τον λαό Του τον οποίον προεγνώρισε».
Στίχος 2. Προς Ρωμαίους 11:2 Ο Θεός δεν απέρριψε τον λαό Του τον οποίον προεγνώρισε. Αυτός ο στίχος δέχεται δύο ερμηνείες. Οι λέξεις ο λαός Του μπορεί να νοηθούν, όπως στον προηγούμενο στίχο, ως σημαίνουσες το ιουδαϊκό έθνος και η φράση τον οποίον προεγνώρισε, ως υπονοούσα τον λόγο για τη δήλωση ότι ο Θεός δεν τους απέρριψε. Η φράση, σύμφωνα με αυτή την άποψη, είναι λίγο περισσότερο από επανάληψη του αισθήματος του προηγούμενου στίχου. «Δεν πρέπει να συναχθεί από όσα είπα για την απόρριψη των Ιουδαίων ότι ο Θεός απέρριψε όλους τους εκλεκτούς Του λαούς. Πολλοί εξαιρούνται τώρα, όπως στις ημέρες του Ηλία.» Η δεύτερη ερμηνεία απαιτεί μεγαλύτερη έμφαση στις λέξεις τον οποίον προεγνώρισε, ως προσδιορίζουσες και διακρίνουσες την προηγούμενη φράση, τον λαό Του. «Ο Θεός πράγματι απέρριψε τον εξωτερικό λαό Του, το ιουδαϊκό έθνος καθαυτό, αλλά δεν απέρριψε τον λαό Του τον οποίον προεγνώρισε.»Ο Χότζ στη συνέχεια δείχνει γιατί η δεύτερη ανάγνωση, που διακρίνει το εκλεκτό υπόλοιπο, ταιριάζει καλύτερα στο επιχείρημα του αποστόλου.
Σύμφωνα με αυτή την άποψη, ο λαός Του σημαίνει τους εκλεκτούς, τον πνευματικό λαό Του, ή τον αληθινό Ισραήλ. Αυτή η ερμηνεία φαίνεται σαφώς προτιμότερη, 1. Διότι είναι ακριβώς η διάκριση που ο Παύλος είχε κάνει, και για τον ίδιο σκοπό, στους Προς Ρωμαίους 9:6-8, «Η απόρριψη του εξωτερικού Ισραήλ δεν ακυρώνει τις υποσχέσεις του Θεού, διότι αυτές οι υποσχέσεις δεν αφορούσαν το φυσικό σπέρμα καθαυτό, αλλά τον πνευματικό Ισραήλ. Έτσι τώρα, όταν λέω ότι ο εξωτερικός Ισραήλ απορρίπτεται, δεν συνεπάγεται ότι ο αληθινός εκλεκτός Ισραήλ, στον οποίο ανήκαν οι υποσχέσεις, απορρίπτεται.» 2. Διότι αυτό φαίνεται να είναι η ίδια η εξήγηση του Παύλου στην συνέχεια. Η μάζα του έθνους απορρίφθηκε, αλλά «ένα υπόλοιπο, κατά την εκλογή της χάριτος», διατηρήθηκε, Προς Ρωμαίους 11:5. Ο Ισραήλ, καθαυτός, λέει ο Παύλος στους Προς Ρωμαίους 11:7, απέτυχε να εισέλθει στη βασιλεία του Μεσσία, «αλλά η εκλογή την απέκτησε.»Στη συνέχεια προσδιορίζει το παρόν υπόλοιπο ως εκλεγμένο κατά την εκλογή της χάριτος.
Στίχος 5. Προς Ρωμαίους 11:5 Έτσι λοιπόν και στον παρόντα καιρό υπάρχει υπόλοιπο κατά την εκλογή της χάριτος. Όπως στις ημέρες του Ηλία, υπήρχε αριθμός ο οποίος, αν και μικρός σε σύγκριση με ολόκληρο το έθνος, ήταν ακόμη πολύ μεγαλύτερος από ό,τι φαινόταν στα ανθρώπινα μάτια, που παρέμειναν πιστοί, έτσι και στον παρόντα καιρό, εν μέσω της γενικής αποστασίας των Ιουδαίων, και της επακόλουθης απόρριψής τους ως λαού, υπάρχει υπόλοιπο, (λείμμα, ό,τι απομένει, αντιστοιχώντας στο λείμμα στους Προς Ρωμαίους 11:4,) κατά την εκλογή της χάριτος· δηλαδή εκλεγμένοι κατά χάριν. Η εκλογή ήταν κατά χάριν, όχι μόνο με την έννοια της καλοσύνης, αλλά δωρεάν, κυρίαρχη, όχι θεμελιωμένη στα προσόντα των εκλεγμένων προσώπων, αλλά στην ευαρέσκεια του Θεού. Αυτή η εξήγηση του όρου δίνεται από τον ίδιο τον απόστολο στον επόμενο στίχο. Υπόλοιπο κατά την εκλογή της χάριτος ισοδυναμεί με υπόλοιπο δωρεάν εκλεγμένο, βλέπε Προς Ρωμαίους 9:11, και Προς Ρωμαίους 11:21, Προς Ρωμαίους 11:24 του παρόντος κεφαλαίου. Ο Παύλος, επομένως, σκοπεύει να διδάξει ότι η απόρριψη των Ιουδαίων δεν ήταν ολική, διότι υπήρχε αριθμός τον οποίο ο Θεός είχε εκλέξει, που παρέμειναν πιστοί, και αποτελούσαν τον αληθινό Ισραήλ ή εκλεκτό λαό, στον οποίο δόθηκαν οι υποσχέσεις. Όπως στις ημέρες του Ηλία, ο αριθμός εκείνων που δεν είχαν κλίνει το γόνατο στον Βάαλ ήταν πολύ μεγαλύτερος από ό,τι πίστευε ο προφήτης, έτσι ο αριθμός εκείνων που αναγνώρισαν τον Χριστό ως Μεσσία, στους χρόνους του αποστόλου, ήταν πολύ μεγαλύτερος πιθανώς από ό,τι γενικά υποτίθεται. Ο απόστολος Ιάκωβος μιλά για πολλές μυριάδες (πολλαί μυριάδες), Πράξεις 21:20, πιστών Ιουδαίων.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χότζ τονίζει το σημείο ότι αυτή η εκλογή είναι εντελώς δωρεάν και φθάνει μέχρι τη βασιλεία του Χριστού.
Διότι μια εκλογή θεμελιωμένη στην πρόγνωση καλών έργων είναι εξίσου πραγματικά θεμελιωμένη στα έργα όσο οποιαδήποτε εκλογή μπορεί να είναι, και συνεπώς δεν είναι εκ χάριτος, με την έννοια που διαβεβαιώνει ο απόστολος. Δεύτερον, η εκλογή που εδώ δηλώνεται ότι είναι τόσο εντελώς δωρεάν, είναι εκλογή στη βασιλεία του Χριστού. Αυτό είναι προφανές από όλο το πλαίσιο, και ιδιαίτερα από τους Προς Ρωμαίους 11:7. Από αυτή τη βασιλεία και όλες τις πνευματικές και αιώνιες ευλογίες της απορρίφθηκαν οι Ιουδαίοι ως σώμα, και σε αυτήν «το υπόλοιπο κατά την εκλογή της χάριτος» εισήχθη. Η εκλογή, επομένως, που αναφέρεται στο ένατο κεφάλαιο, δεν είναι μόνο σε εξωτερικά προνόμια. Το δεύτερο μέρος αυτού του στίχου είναι απλώς το αντίστροφο του πρώτου. Αλλά αν εκ έργων, τότε δεν είναι πλέον χάρις· αλλιώς το έργο δεν είναι πλέον έργο. Αν θεμελιώνεται σε οτιδήποτε μέσα μας, δεν θεμελιώνεται στην απλή ευαρέσκεια του Θεού. Αν το ένα διαβεβαιώνεται, το άλλο αρνείται.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πώς διαμορφώνει η διάκριση μεταξύ του ορατού έθνους και του εκλεκτού υπολοίπου την άποψή σας για την Εκκλησία σήμερα;
2. Με ποιους τρόπους η δωρεάν εκλογή της χάριτος σας φυλάττει τόσο από την αυταρέσκεια όσο και από την απόγνωση;
3. Πού βλέπετε το ίδιο κυρίαρχο έλεος να εργάζεται στην ίδια σας την κλήση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε της διαθήκης, Σε ευχαριστούμε που δεν απέρριψες τον λαό Σου τον οποίον προεγνώρισες. Φύλαξέ μας από το να μετρούμε την πιστότητά Σου από εξωτερικούς αριθμούς ή από την όραση της ευρείας αποστασίας. Δώσε μας να αναπαυθούμε στην εκλογή της χάριτος, ούτε προσθέτοντας σε αυτήν τα έργα μας ούτε αμφιβάλλοντας για τη βεβαιότητά της. Διατήρησε ένα υπόλοιπο στις ημέρες μας κατά την κυρίαρχη ευαρέσκειά Σου, και φέρε πολλούς από το φυσικό σπέρμα του Αβραάμ στην υπακοή της πίστεως. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →