← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 7 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Λουκάς 7Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα στρεφόμαστε στο κεφάλαιο 7 του Λουκά με την καθοδήγηση του Ιωάννη Καλβίνου, του οποίου η προσεκτική ερμηνεία ανοίγει την καρδιά αυτών των ευαγγελικών αφηγήσεων. Ο Καλβίνος δείχνει πώς η πίστη συναντά τον Χριστό σε απροσδόκητα μέρη και πώς ο λόγος του Κυρίου φέρνει ζωή όπου ο θάνατος φαίνεται τελικός. Το σχόλιό του μας εισάγει στην αξιοσημείωτη εμπιστοσύνη του εκατόνταρχου και στη συμπόνια που επιδείχθηκε στη Ναΐν. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να εξετάσουμε τη δική μας εμπιστοσύνη στη δύναμη του Σωτήρα. Οι γνώσεις του Καλβίνου παραμένουν φρέσκες για κάθε γενιά που επιδιώκει να ακολουθήσει τον Ιησού πιο στενά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμαστείτε να ακούσετε τον Λουκά 7 διαβάζοντας το κεφάλαιο αργά και προσευχητικά. Προσέξτε το ταπεινό αίτημα του εκατόνταρχου και την απάντηση του Ιησού, έπειτα τη σκηνή στη Ναΐν όπου μια χήρα λαμβάνει πίσω τον γιο της από τον θάνατο. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν πριν στραφείτε στην ερμηνεία του Καλβίνου. Ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει την καρδιά σας στην πίστη και τη συμπόνια που επιδεικνύονται σε αυτές τις αφηγήσεις.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος αρχίζει διευκρινίζοντας τη σχέση μεταξύ των ευαγγελικών αφηγήσεων. Ματθαίος 8:5. Και όταν ο Ιησούς εισήλθε Εκείνοι που νομίζουν ότι ο Ματθαίος και ο Λουκάς δίνουν διαφορετικές αφηγήσεις, οδηγούνται σε λάθος από μια απλή λεπτομέρεια. Η μόνη διαφορά στις λέξεις είναι ότι ο Ματθαίος λέει ότι ο εκατόνταρχος ήρθε σε αυτόν, ενώ ο Λουκάς λέει ότι έστειλε μερικούς από τους Ιουδαίους να παρακαλέσουν στο όνομά του. Αλλά δεν υπάρχει ακαταλληλότητα στο να λέει ο Ματθαίος ότι ο εκατόνταρχος έκανε αυτό που έγινε στο όνομά του και κατ' αίτησή του. Υπάρχει τέτοια τέλεια συμφωνία μεταξύ των δύο Ευαγγελιστών σε όλες τις περιστάσεις, ώστε είναι παράλογο να γίνουν δύο θαύματα αντί για ένα. Σχετικά με το μήνυμα του εκατόνταρχου, ο Καλβίνος γράφει: Ματθαίος 8:8. Κύριε, δεν αξίζω να έρθεις κάτω από τη στέγη μου Η αφήγηση του Ματθαίου είναι πιο σύντομη και παρουσιάζει τον άνθρωπο να λέει αυτό· ενώ ο Λουκάς εξηγεί πιο πλήρως ότι αυτό ήταν μήνυμα που στάλθηκε από τους φίλους του· αλλά το νόημα και των δύο είναι το ίδιο. Υπάρχουν δύο κύρια σημεία σε αυτή την ομιλία. Ο εκατόνταρχος, φειδόμενος τον Χριστό προς τιμήν του, ζητά ο Χριστός να μην ενοχληθεί, επειδή θεωρεί τον εαυτό του ανάξιο να δεχθεί επίσκεψη από αυτόν. Το επόμενο σημείο είναι ότι αποδίδει στον Χριστό τέτοια δύναμη ώστε να πιστεύει ότι με την απλή έκφραση της θελήσεώς του και με έναν λόγο, ο δούλος του μπορεί να αναρρώσει και να ζήσει. Υπήρχε εκπληκτική ταπείνωση στο να εξυψώνει τόσο υψηλά πάνω από τον εαυτό του έναν άνθρωπο που ανήκε σε κατακτημένο και υποδουλωμένο έθνος. Είναι δυνατόν επίσης ότι είχε συνηθίσει τις υπεροπτικές αξιώσεις των Ιουδαίων και, όντας μετριόφρων άνθρωπος, δεν το έλαβε άσχημα να θεωρείται εθνικός, και γι' αυτό φοβόταν ότι θα ατίμαζε έναν Προφήτη του Θεού, αν τον πίεζε να εισέλθει στο σπίτι ενός μολυσμένου εθνικού. Όπως και αν έχει, είναι βέβαιο ότι μιλάει ειλικρινά και τρέφει τέτοιο σεβασμό για τον Χριστό, ώστε δεν τολμά να τον προσκαλέσει στο σπίτι του, μάλιστα, όπως αναφέρεται αργότερα από τον Λουκά, θεωρούσε τον εαυτό του ανάξιο να συνομιλήσει μαζί του. [502] Ο Καλβίνος έπειτα εξετάζει την απάντηση του Χριστού στην πίστη του εκατόνταρχου. 10. Ο Ιησούς θαύμασε. Το θαύμα δεν μπορεί να εφαρμοστεί στον Θεό, γιατί προκύπτει από κάτι νέο και απροσδόκητο· αλλά μπορούσε να υπάρξει στον Χριστό, γιατί είχε ντυθεί με τη σάρκα μας και με ανθρώπινα πάθη. Ούτε ακόμη και στον Ισραήλ δεν βρήκα τόσο μεγάλη πίστη Αυτό δεν λέγεται απόλυτα, αλλά από μια ιδιαίτερη άποψη. Διότι, αν εξετάσουμε όλες τις ιδιότητες της πίστεως, πρέπει να συμπεράνουμε ότι η πίστη της Μαρίας ήταν μεγαλύτερη, πιστεύοντας ότι θα ήταν έγκυος από το Άγιο Πνεύμα και θα γεννούσε τον μονογενή Υιό του Θεού, και αναγνωρίζοντας τον γιο που είχε γεννήσει ως Θεό της και Δημιουργό όλου του κόσμου και μοναδικό Λυτρωτή της. Τέλος, ο Καλβίνος εξάγει το ευρύτερο μάθημα σχετικά με τον λόγο του Χριστού. Τώρα, αποδίδει αυτή την τιμή στον λόγο, όχι ενός ανθρώπου, αλλά του Θεού· γιατί είναι πεπεισμένος ότι ο Χριστός δεν είναι ένας συνηθισμένος άνθρωπος, αλλά ένας προφήτης που στάλθηκε από τον Θεό. Και από εδώ μπορεί να εξαχθεί ένας γενικός κανόνας. Αν και ήταν θέλημα του Θεού η σωτηρία μας να πραγματοποιηθεί στη σάρκα του Χριστού, και αν και την σφραγίζει καθημερινά με τα μυστήρια, όμως η βεβαιότητά της πρέπει να λαμβάνεται από τον λόγο. Αν δεν αποδώσουμε τέτοια αυθεντία στον λόγο, ώστε να πιστεύουμε ότι, μόλις ο Θεός μιλήσει μέσω των διακόνων του, οι αμαρτίες μας συγχωρούνται αναμφίβολα και αποκαθιστάμεθα στη ζωή, όλη η εμπιστοσύνη στη σωτηρία ανατρέπεται.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος στοχάζεται πώς ο Χριστός συναντά την ανοιχτή πίστη με χάρη. 13. Πήγαινε, και όπως πιστεύεις, έτσι ας γίνει σε σένα Από εδώ είναι φανερό πόσο ελεύθερα ο Χριστός χύνει τη χάρη του, όταν βρίσκει ανοιχτό το δοχείο της πίστεως. Αν και απευθύνει αυτά τα λόγια στον εκατόνταρχο, δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, στο πρόσωπό του, προσκαλεί όλους μας σε ισχυρή ελπίδα. Από εδώ διδασκόμαστε επίσης τον λόγο για τον οποίο ο Θεός είναι, ως επί το πλείστον, τόσο περιορισμένος στις επικοινωνίες του προς εμάς· είναι επειδή η απιστία μας δεν του επιτρέπει να είναι γενναιόδωρος. Αν ανοίξουμε την είσοδο σε αυτόν με πίστη, θα ακούσει τις επιθυμίες και τις προσευχές μας. Στρεφόμενος στην ανάσταση στη Ναΐν, ο Καλβίνος γράφει: 12. Ο μοναδικός γιος της μητέρας του. Ο λόγος που ώθησε τον Χριστό να αποκαταστήσει τον νεαρό στη ζωή ήταν ότι είδε τη χήρα στερημένη από τον μοναδικό γιο της και είχε συμπόνια γι' αυτήν· γιατί δεν συγκράτησε την εύνοιά του μέχρι να ζητηθεί από κάποιον, όπως έκανε σε άλλες περιπτώσεις· αλλά προέλαβε τις προσευχές όλων και αποκατέστησε τον γιο στη μητέρα του, από την οποία τίποτα τέτοιο δεν αναμενόταν. Έχουμε εδώ ένα εντυπωσιακό έμβλημα της ελεύθερα δοθείσας συμπόνιας του στην ανάστασή μας από τον θάνατο στη ζωή. Αγγίζοντας το φέρετρο, ίσως σκόπευε να δείξει ότι δεν θα απέφευγε καθόλου τον θάνατο και τον τάφο, για να αποκτήσει ζωή για εμάς. Όχι μόνο αξιώνει να μας αγγίξει με το χέρι του, για να μας ζωοποιήσει όταν είμαστε νεκροί, αλλά, για να μας αναστήσει στον ουρανό, ο ίδιος κατέρχεται στον τάφο.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού αισθάνεστε ότι η ταπείνωση του εκατόνταρχου προκαλεί τη δική σας προσέγγιση προς τον Ιησού; Πώς η έμφαση του Καλβίνου στον γυμνό λόγο του Χριστού προσκαλεί σε μεγαλύτερη εμπιστοσύνη στη Γραφή σήμερα; Σε ποια περιοχή της ζωής χρειάζεστε ο Κύριος να μιλήσει ζωή όπως έκανε στη Ναΐν;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Πατέρα, μόνῳ τῷ λόγῳ σου ἰᾶσαι τοὺς πάσχοντας καὶ καλεῖς τοὺς νεκροὺς εἰς ζωήν, ὡς ὅτε ὁ ἑκατόνταρχος ἐπίστευσε τῇ ἐξουσίᾳ σου καὶ ὁ υἱὸς τῆς χήρας ἐν Ναΐν ἀνέστη τῇ ἐντολῇ σου. Δὸς ἡμῖν χάριν ὥστε νὰ ἀναπαυόμεθα ἐν τῇ διαθηκικῇ σου πιστότητι, δεχόμενοι τὸ ἔλεός σου μετὰ ταπεινῆς πίστεως, ἡ ὁποία βλέπει εἰς τὸν Χριστὸν μόνον. Ἀναζωογόνησον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τοῦ Πνεύματός σου, ἵνα ἔλθῃ ἡ βασιλεία σου καὶ γένηται τὸ θέλημά σου ἐν ἡμῖν. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →