Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Χρονικών
Β' Χρονικών 33-36 — με τον Whedon
Άνοιγμα
Αγαπητοί, ανοίγουμε τις καρδιές μας σήμερα στα τελευταία κεφάλαια των Β' Χρονικών μέσω της προσεκτικής έκθεσης του σχολίου του Daniel D. Whedon για την Παλαιά και την Καινή Διαθήκη. Στο πνεύμα του Wesleyan, ανιχνεύουμε το έλεος που συναντά ακόμη και τον πιο σκληρό αμαρτωλό και την επίσημη κλήση στην πιστότητα της διαθήκης που ακούγεται στους τελευταίους βασιλιάδες του Ιούδα. Οι ακριβείς σημειώσεις του Whedon φωτίζουν την αιχμαλωσία του Μανασσή, τις μεταρρυθμίσεις του Ιωσία και τις τελευταίες τραγικές ημέρες πριν από την εξορία, οδηγώντας μας πάντα στον Θεό που κρίνει αλλά θυμάται την υπόσχεσή του. Είθε το ίδιο Πνεύμα που κίνησε τον χρονογράφο και τον σχολιαστή να επιταχύνει τώρα την ανάγνωσή μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Με ευλάβεια ας διαβάσουμε Β' Χρονικών 33–36, ακούγοντας τη μακροθυμία του Θεού προς τον Μανασσή, τη ζηλωτή αγνότητα του νεαρού Ιωσία και την τελική έκχυση κρίσης που καταλήγει στο απελευθερωτικό διάταγμα του Κύρου. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας σε κάθε βασιλικό όνομα να σας υπενθυμίσει ότι κάθε ζωή είναι γραμμένη στο βιβλίο του Κυρίου. Σταματήστε μετά από κάθε κεφάλαιο για να αναπνεύσετε μια σύντομη προσευχή μετάνοιας και ελπίδας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Whedon ανοίγει το τμήμα για τον Μανασσή στρεφόμενος στην ασσυριακή σύλληψη.
Εδάφιο 11. 11 . Οι αρχηγοί του στρατού του βασιλιά της Ασσυρίας Αυτός ο βασιλιάς της Ασσυρίας ήταν ο Εσαρχαδδών, ο γιος και διάδοχος του Σενναχειρίμ. Αυτό το μαθαίνουμε από τη δήλωση ότι τον μετέφεραν στη Βαβυλώνα, γιατί ο Εσαρχαδδών ήταν ο μόνος Ασσύριος μονάρχης, απ' όσο μπορούμε να βρούμε, που είχε παλάτι και διατηρούσε την αυλή του στη Βαβυλώνα. Επίσης, σε μια επιγραφή που βρίσκεται τώρα στο Βρετανικό Μουσείο, ο Εσαρχαδδών λέει: 'Μετέφερα στην Ασσυρία αναρίθμητους άνδρες και γυναίκες. Συγκαταλέγω μεταξύ των υποτελών του βασιλείου μου δώδεκα βασιλιάδες της Συρίας, πέρα από τα βουνά, τον Βαλου, βασιλιά της Τύρου, τον Μινασί, βασιλιά του Ιούδα', κ.λπ. Ο ίδιος ο βασιλιάς φαίνεται να μην ήταν παρών αυτοπροσώπως στη σύλληψη του Μανασσή, αλλά την άφησε στη διαχείριση των αρχηγών του στρατού του. Πήραν τον Μανασσή ανάμεσα στα αγκάθια Μάλλον, τον πήραν με αγκίστρια· ένας εξευτελιστικός και ταπεινωτικός τρόπος αντιμετώπισης ενός διακεκριμένου και προσβλητικού αιχμαλώτου, που επικρατούσε μεταξύ των Ασσυρίων. Βλέπε Β' Βασιλέων 19:28, σημείωση. Τον έδεσαν με δεσμά Εβραϊκά, με διπλό χαλκό. Βλέπε σημείωση στους Κριτές 16:21. Ήταν αυτή η πικρή μεταχείριση που οδήγησε γρήγορα τον αιχμάλωτο βασιλιά να ταπεινωθεί ενώπιον του Θεού και να μετανοήσει για τις αμαρτίες του.Στη συνέχεια παρέχει το χρονολογικό πλαίσιο για τις πρώτες μεταρρυθμίσεις του Ιωσία.
Εισαγωγή. Η βασιλεία του αγαθού Ιωσία, όπως καταγράφεται σε αυτό το κεφάλαιο και το επόμενο, συμφωνεί κυρίως με το Β' Βασιλέων 22:1 έως Β' Βασιλέων 23:30, αλλά όπως σε πολλές άλλες περιπτώσεις, ο ένας συγγραφέας συμπληρώνει σε μεγάλο βαθμό τον άλλο. Η παρούσα αφήγηση είναι χρονολογικά ακριβέστερη από εκείνη των Βασιλέων, γιατί παραλείποντας οποιαδήποτε αναφορά στις προηγούμενες μεταρρυθμίσεις του Ιωσία, ο συγγραφέας των Βασιλέων συνδέει όλο το έργο του μεταρρύθμισης με την ανακάλυψη του βιβλίου του νόμου στο δέκατο όγδοο έτος της βασιλείας του Ιωσία, και έτσι πέφτει στην ανακρίβεια του να φαίνεται ότι τοποθετεί όλες τις μεταρρυθμίσεις του Ιωσία μετά την ανακάλυψη του νόμου. Τα Β' Χρονικών 34:1-2 αντιστοιχούν με τα Β' Βασιλέων 22:1-2, όπου βλέπε σημειώσεις. Τα Β' Χρονικών 34:3-7 περιγράφουν την πρώιμη ευσέβεια του Ιωσία και τις μεταρρυθμίσεις που έλαβαν χώρα στο δωδέκατο έτος της βασιλείας του, όταν ήταν είκοσι ετών. Η παρατήρηση στα Β' Χρονικών 34:3, ότι στο δωδέκατο έτος της βασιλείας του άρχισε να καθαρίζει την ειδωλολατρία από τον Ιούδα και την Ιερουσαλήμ, υποδηλώνει επαρκώς, σε σχέση με όσα έχουν γραφτεί αλλού, ότι όλες οι μεταρρυθμίσεις του δεν ολοκληρώθηκαν σε αυτά τα πρώτα χρόνια της βασιλείας του. Μεταξύ των πραγμάτων που αναφέρει εδώ μπορεί να είναι κάποια πράγματα που συνέβησαν αργότερα, όπως ακριβώς στα Β' Βασιλέων 23:4-14 αναφέρονται γεγονότα που συνέβησαν πριν από την ανακάλυψη του βιβλίου του νόμου.Ο Whedon στη συνέχεια παραμένει στο επίσημο Πάσχα που στέφθηκε το δέκατο όγδοο έτος του Ιωσία.
Εισαγωγή. ΤΟ ΕΠΙΣΗΜΟ ΠΑΣΧΑ, Β' Χρονικών 34:1-19. Σύμφωνα με τον τρόπο του να εστιάζει περισσότερο σε ό,τι είναι θρησκευτικό και τελετουργικό, ο χρονογράφος αφιερώνει το μεγαλύτερο μέρος αυτού του κεφαλαίου σε μια περιγραφή του Πάσχα του Ιωσία, ενώ ο συγγραφέας των Βασιλέων το διεκπεραιώνει σε τρία εδάφια. Β' Βασιλέων 23:21-23. Ήταν μια πολύ επίσημη και επιβλητική λειτουργία, και στην αυστηρή τήρηση του νόμου με την οποία τηρήθηκε, το ιδιαίτερο ενδιαφέρον που την συνόδευε, και ίσως και στον αριθμό των παρόντων, διακρίθηκε πάνω από όλα τα άλλα Πάσχα που τελέστηκαν από τις ημέρες των Κριτών. Έκανε το δέκατο όγδοο έτος του Ιωσία μια πολύ αξιομνημόνευτη εποχή, Β' Χρονικών 35:19.
Σκεφτείτε
Τέλος, ο Whedon πιέζει το ευγενικό κλείσιμο του έργου του χρονογράφου.
Εδάφιο 21. 21 . Ο λόγος του Κυρίου δια… Ιερεμία Ιερεμίας 25:9-12· Ιερεμίας 29:10· και η σημείωση στον Έσδρα 1:1. Έως ότου η γη απολάμβανε τα σάββατά της Βλέπε Λευιτικό 26:34-35· Λευιτικό 26:43. Δεν χρειάζεται να υποθέσουμε ότι η τήρηση των σαββατικών ετών είχε παραμεληθεί ακριβώς εβδομήντα φορές στη σειρά, ή για την περίοδο των τετρακοσίων ενενήντα ετών πριν από αυτή την εξορία. Αλλά είναι πιθανό ότι κατά τη διάρκεια των χιλίων ετών μεταξύ του Μωυσή και της βαβυλωνιακής εξορίας είχαν παραμεληθεί έως και εβδομήντα σαββατικά έτη, και, τέλος, η κρίση που φαινόταν να κοιμάται για πολύ καιρό, τα απαίτησε όλα. Η ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ ΤΟΥ ΚΥΡΟΥ, Β' Χρονικών 36:22-23. Για την έκθεση αυτών των εδαφίων, βλέπε σημειώσεις στον Έσδρα 1:1-4. Όπως τα βιβλία των Βασιλέων τελειώνουν με μια αναφορά στην απελευθέρωση του Ιωαχίν από τη φυλακή, ρίχνοντας έτσι μια ακτίνα φωτός στο μέλλον του Ιούδα, (βλέπε σημείωση στο Β' Βασιλέων 25:30,) έτσι και αυτά τα Χρονικά κλείνουν με μια αφήγηση της διακήρυξης του Κύρου, του χρισμένου ποιμένα του Κυρίου, για τον οποίο ο Ησαΐας (Ησαΐας 44:28· Ησαΐας 45:1) είχε προφητεύσει πολλά χρόνια πριν ως 'λέγοντας στην Ιερουσαλήμ, Θα οικοδομηθείς, και στον ναό, Το θεμέλιό σου θα τεθεί'. Ήταν ένας ήχος χάριτος, το σάλπισμα που κλόνισε τα ξηρά οστά του πεσμένου Ισραήλ, (Ιεζεκιήλ 37:1-14,) και ανέστησε το έθνος σε μια νέα και καθαρότερη ζωή. Ήταν το άνοιγμα μιας νέας εποχής, και ο συγγραφέας μας ένιωσε ότι δεν μπορούσε να κλείσει το έργο του χωρίς να στρέψει το βλέμμα του αναγνώστη του πέρα από το σκοτεινό χάσμα της εξορίας του λαού του προς την αυγή μιας λαμπρότερης εποχής.
Απαντήστε
1. Πού στην ιστορία μου ο Θεός χρησιμοποίησε την πικρή αιχμαλωσία για να επιφέρει μετάνοια; 2. Πώς προστατεύω την αγνότητα που ο Ιωσίας προσπάθησε να αποκαταστήσει στον οίκο του Κυρίου; 3. Ποια ελπίδα αντλώ από το γεγονός ότι ακόμη και μετά την κρίση ο Κύριος εξακολουθεί να μιλά για ανοικοδόμηση;
Προσευχηθείτε
Ελεήμων και μακρόθυμε Θεέ, σε ευχαριστούμε για την καταγραφή των αλυσίδων του Μανασσή και του ζήλου του Ιωσία. Δώσε μας χάρη να ταπεινωθούμε όπως αυτός και να περπατήσουμε στα διατάγματα του δούλου σου Ιωσία. Κράτησέ μας από την υπερηφάνεια που έριξε την Ιερουσαλήμ χαμηλά, και φύτεψε μέσα μας αγάπη για τον νόμο σου ώστε καμία μεταγενέστερη γενιά να μην ξεχάσει. Όπως έστρεψες την καρδιά του Κύρου, στρέψε τις καρδιές μας ξανά στον ναό των ζωντανών λίθων. Στο όνομα του Χριστού του Πάσχα μας προσευχόμαστε. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →