← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 10 — με τον Clarke

Λουκάς 10Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το μάθημα, αντλημένο από το Υπόμνημα του Adam Clarke σε Ολόκληρη την Αγία Γραφή, εισερχόμαστε στο δέκατο κεφάλαιο του Λουκά με καρδιές έτοιμες να δεχτούν την απλή έννοια της Γραφής. Οι προσεκτικές σημειώσεις του Clarke ανοίγουν την αποστολή των εβδομήντα, το κάλεσμα για έλεος που έδειξε ο καλός Σαμαρείτης, και την ολόψυχη αφοσίωση της Μαρίας στα πόδια του Ιησού. Το έργο του προσκαλεί κάθε πιστό στην πρακτική αγιότητα και τη θερμή Γουεσλεϊανή χάρη που μετατρέπει την ακοή σε πράξη.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα το δέκατο κεφάλαιο του Λουκά αργά και με προσευχή, ζητώντας από το Πνεύμα να προετοιμάσει τις καρδιές μας για τον λόγο που ακολουθεί. Ακούστε τις οδηγίες του Κυρίου στους απεσταλμένους του, το εκπληκτικό έλεος του Σαμαρείτη, και την ήπια διόρθωση που προσφέρθηκε στη Μάρθα. Δεχτείτε το κείμενο ως ζωντανή αλήθεια για την καθημερινή μαθητεία.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Clarke ξεκινά εξετάζοντας τον διορισμό των εβδομήντα μαθητών. Ο ευλογημένος Κύριός μας διαμόρφωσε τα πάντα στην Εκκλησία του σύμφωνα με το πρότυπο της Ιουδαϊκής Εκκλησίας· και γιατί; Επειδή ήταν το πρότυπο που έδειξε ο ίδιος ο Θεός, η Θεία μορφή, η οποία υπέδειξε την ουράνια ουσία που τώρα άρχισε να εγκαθίσταται στη θέση της. Όπως είχε προηγουμένως επιλέξει δώδεκα αποστόλους, σε αναφορά στους δώδεκα πατριάρχες, οι οποίοι ήταν οι αρχηγοί των δώδεκα φυλών, και οι κεφαλές της Ιουδαϊκής Εκκλησίας, τώρα διόρισε δημοσίως (γιατί έτσι σημαίνει η λέξη ανεδειξεν) εβδομήντα άλλους, όπως ο Μωυσής τους εβδομήντα πρεσβυτέρους τους οποίους συνέδεσε με τον εαυτό του για να τον βοηθήσουν στη διακυβέρνηση του λαού. Έξοδος 18:19· Έξοδος 24:1-9. Αυτούς ο Χριστός τους έστειλε ανά δύο: 1. Για να τους διδάξει την αναγκαιότητα της ομόνοιας μεταξύ των διακόνων της δικαιοσύνης. 2. Για να εδραιωθεί κάθε τι στο στόμα δύο μαρτύρων. Και, 3. Για να μπορούν να παρηγορούν και να υποστηρίζουν ο ένας τον άλλον στο δύσκολο έργο τους. Βλέπε Μάρκος 6:7. Αρκετά χειρόγραφα. Ο Clarke στη συνέχεια στρέφεται στην έννοια του υιού της ειρήνης. Στίχος 6. Στίχος Λουκάς 10:6. Ο υιός της ειρήνης — Στο εβραϊκό ύφος, ένας άνθρωπος που έχει οποιαδήποτε καλή ή κακή ιδιότητα ονομάζεται υιός αυτής. Έτσι, οι σοφοί άνδρες ονομάζονται τα τέκνα της σοφίας, Ματθαίος 11:19· Λουκάς 7:35. Έτσι, επίσης, αυτό στο οποίο ένας άνθρωπος είναι καταδικασμένος, ονομάζεται υιός αυτού, όπως στους Εφεσίους 2:3, οι κακοί άνδρες ονομάζονται τα τέκνα της οργής: έτσι ο Ιούδας ονομάζεται ο υιός της απωλείας, Ιωάννης 17:12· και ένας άνθρωπος που αξίζει να πεθάνει ονομάζεται, 2 Σαμουήλ 12:5, υιός θανάτου. Ο υιός της ειρήνης στο κείμενο δεν σημαίνει μόνο έναν ειρηνικό, ήσυχο άνθρωπο, αλλά και έναν άνθρωπο με καλή φήμη για την εντιμότητα και την καλοσύνη του. Θα ήταν ντροπή για αυτή την αποστολή, αν οι ιεραπόστολοι είχαν καταλύσει σε αυτούς που δεν είχαν καλή φήμη μεταξύ εκείνων που ήταν έξω. Ο Clarke στη συνέχεια αναφέρεται στην ερώτηση του νομικού σχετικά με την ταυτότητα του πλησίον. Στίχος 29. Στίχος 29. Θέλοντας να δικαιώσει τον εαυτό του — Θέλοντας να δείξει ότι ήταν ένας δίκαιος άνθρωπος, και ότι συνεπώς βρισκόταν στον ευθύ δρόμο προς τη βασιλεία του Θεού, είπε, 'Ποιος είναι ο πλησίον μου;' υποθέτοντας ότι ο Κύριός μας θα είχε απαντήσει αμέσως, 'Κάθε Ιουδαίος πρέπει να θεωρείται ως τέτοιος, και μόνο οι Ιουδαίοι'. Τώρα, καθώς φανταζόταν ότι ποτέ δεν είχε υστερήσει στη συμπεριφορά του προς κανένα πρόσωπο του δικού του έθνους, νόμιζε ότι είχε εκπληρώσει πλήρως τον νόμο. Αυτή είναι η έννοια με την οποία οι Ιουδαίοι κατανοούσαν τη λέξη 'πλησίον', όπως φαίνεται από το Λευιτικό 19:15-18. Αλλά ο Κύριός μας δείχνει εδώ, ότι οι πράξεις καλοσύνης που ένας άνθρωπος είναι υποχρεωμένος να εκτελέσει προς τον πλησίον του όταν βρίσκεται σε ανάγκη, πρέπει να τις εκτελέσει προς οποιοδήποτε πρόσωπο, οποιουδήποτε έθνους, θρησκείας ή συγγένειας, το οποίο βρίσκει σε ανάγκη. Καθώς η λέξη πλησίον σημαίνει αυτόν που είναι κοντά, Αγγλοσαξονικά [A.S.], αυτός που είναι ο επόμενος, αυτή η ίδια περίσταση καθιστά οποιοδήποτε πρόσωπο τον πλησίον μας που γνωρίζουμε· και, αν βρίσκεται σε ανάγκη, αντικείμενο των πιο συμπονετικών μας φροντίδων. Αν ένας άνθρωπος ερχόταν από το πιο απομακρυσμένο μέρος της γης, τη στιγμή που είναι κοντά σας έχει αξίωση για το έλεος και την καλοσύνη σας, όπως θα είχατε εσείς για τη δική του, αν ο τόπος κατοικίας σας μεταφερόταν στην πατρίδα του. Είναι προφανές ότι ο Κύριός μας χρησιμοποιεί τη λέξη πλησίον (πολύ σωστά μεταφρασμένη 'neighbour', από το nae ή naer, κοντά, και buer, να κατοικεί) στην απλή, κυριολεκτική της έννοια. Οποιοδήποτε πρόσωπο γνωρίζετε, που κατοικεί κοντά, ή που περνάει κοντά σας, είναι ο πλησίον σας όσο βρίσκεται εντός της εμβέλειάς σας. Ο Clarke ολοκληρώνει την παραβολή πιέζοντας την εντολή να πάμε και να κάνουμε το ίδιο. Στίχος 37. Στίχος 37. Αυτός που έδειξε έλεος — Ή, τόσο πολύ έλεος. Η προκατάληψή του δεν του επέτρεψε να ονομάσει τον Σαμαρείτη, όμως η συνείδησή του τον υποχρέωσε να αναγνωρίσει ότι αυτός ήταν ο μόνος δίκαιος από τους τρεις. Πήγαινε, και κάνε κι εσύ το ίδιο — Να είσαι ακόμη και στον εχθρό σου που βρίσκεται σε ανάγκη τόσο ευγενικός, ανθρώπινος και ελεήμων, όσο ήταν αυτός ο Σαμαρείτης. Καθώς η ανάγκη ήταν από την πλευρά ενός Ιουδαίου, και η βοήθεια παρασχέθηκε από έναν Σαμαρείτη, ο νομικός, για να είναι συνεπής με την απόφαση που είχε ήδη δώσει, πρέπει να αισθανθεί τη δύναμη του συμπεράσματος του Κυρίου μας, ότι ήταν καθήκον του να ενεργεί προς οποιοδήποτε πρόσωπο, οποιουδήποτε έθνους ή θρησκείας κι αν ήταν, όπως είχε ενεργήσει αυτός ο Σαμαρείτης προς τον συμπατριώτη του.
Σκεφτείτε
Ο Clarke σταθμίζει τους κινδύνους της αλληγορικής υπερβολής στην ιστορία του Σαμαρείτη. Ό,τι ξοδέψεις περισσότερο, αν χάσεις την υγεία και τη ζωή σου σε αυτό το έργο — όταν έρθω ξανά, για να κρίνω τον κόσμο, θα σε αποζημιώσω, θα σε ανταμείψω με μια αιωνιότητα δόξας. Αρκετοί πρώιμοι και σύγχρονοι πατέρες αντιμετωπίζουν το κείμενο με αυτόν τον τρόπο. Αυτό που έδωσα πριν είναι, πιστεύω, η έννοια του ευλογημένου Κυρίου μας. Αυτό που έδωσα εδώ είναι γενικά αληθές από μόνο του, αλλά σίγουρα δεν προκύπτει από το κείμενο. Η σημείωση του κ. Baxter εδώ είναι καλή: 'Αυτοί που κάνουν τον τραυματισμένο άνθρωπο τον Αδάμ, και τον καλό Σαμαρείτη τον Χριστό, κακοποιούν το χωρίο.' Μια τέτοια πρακτική δεν μπορεί να καταδικαστεί αρκετά έντονα. Οι άνθρωποι μπορούν να εκμεταλλευτούν τις περιστάσεις της υπόθεσης για να απεικονίσουν τα παραπάνω γεγονότα και δόγματα· αλλά κανείς να μην πει ότι αυτή είναι η έννοια της διήγησης· όχι: αλλά μπορεί να πει, μπορούμε να το χρησιμοποιήσουμε έτσι. Αν και δεν μπορώ να συστήσω αυτό το είδος κηρύγματος, ωστόσο γνωρίζω ότι κάποιες απλές, έντιμες ψυχές έχουν οικοδομηθεί από αυτό. Ο Clarke τέλος υπογραμμίζει το ένα πράγμα που είναι απαραίτητο στο σπίτι της Μάρθας και της Μαρίας. Στίχος 42. Στίχος Λουκάς 10:42. Ένα πράγμα είναι απαραίτητο — Αυτό είναι το τέλος της πρότασης, σύμφωνα με τον Bengel. 'Τώρα η Μαρία διάλεξε, κ.λπ.', ξεκινά μια νέα. Ένα μόνο πιάτο, το απλούστερο και πιο απλό δυνατό, είναι αυτό που μου ταιριάζει καλύτερα και στους μαθητές μου, των οποίων το φαγητό και το ποτό είναι να κάνουν το θέλημα του ουράνιου Πατέρα μας. Η Μαρία διάλεξε αυτό το καλό μέρος — Δηλαδή, να ακούει τον λόγο μου, από το οποίο δεν θα στερηθεί, καθώς είναι επί του παρόντος απείρως πιο σημαντικό να προσέχει τη διδασκαλία μου παρά να ασχολείται με οποιεσδήποτε οικιακές υποθέσεις. Ενώ εσύ είσαι απασχολημένη με την προετοιμασία αυτής της μερίδας φθαρτού φαγητού για φθαρτά σώματα, η Μαρία έχει επιλέξει αυτή την πνευματική μερίδα που διαρκεί για πάντα, και η οποία δεν θα της αφαιρεθεί· επομένως δεν μπορώ να της διατάξω να εγκαταλείψει την παρούσα απασχόλησή της, και να πάει να σε βοηθήσει να φέρετε μια ποικιλία πραγμάτων, τα οποία δεν είναι καθόλου απαραίτητα αυτή τη στιγμή.
Απαντήστε
Πού σας στέλνει ο Κύριος ανά δύο για να μεταφέρετε την ειρήνη του αυτή την εβδομάδα; Πώς θα μπορούσατε να δείξετε γειτονικό έλεος σε κάποιον εκτός του συνηθισμένου σας κύκλου; Ποια μία πρακτική ακρόασης του Ιησού μπορείτε να επιλέξετε αντί για την αγχωτική πρόβλεψη σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ελεήμων Κύριε, σε ευχαριστούμε για τον πιστό κόπο του Adam Clarke που άνοιξε τον λόγο σου για τους απλούς πιστούς. Στείλε μας ως εργάτες στον θερισμό σου με καρδιές γεμάτες ειρήνη και χέρια έτοιμα για έλεος. Δίδαξέ μας να επιλέγουμε το καλό μερίδιο που δεν μπορεί να αφαιρεθεί και να αγαπάμε τον πλησίον μας όπως τον εαυτό μας. Είθε το όνομα κάθε μαθητή να παραμείνει γραμμένο στον ουρανό, και είθε οι ζωές μας να αντανακλούν τη συμπόνια του Χριστού του Σαμαρείτη μας. Αμήν.

Σχόλια του Adam Clarke στην Αγία Γραφή · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →