← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Προς Εβραίους 3 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Εβραίους 3Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα στρεφόμαστε στο σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου στην προς Εβραίους κεφάλαιο 3, όπου ο Μεταρρυθμιστής αποκαλύπτει προσεκτικά την υπερβατική δόξα του Χριστού ως Αποστόλου και Αρχιερέα. Η έκθεση του Καλβίνου μας οδηγεί σε βαθύτερη εκτίμηση της πιστότητας του Χριστού και της κλήσης να επιμείνουμε στην πίστη. Τα λόγια του μας καθοδηγούν να δούμε πώς η παλαιά διαθήκη δείχνει προς την καινή, παροτρύνοντας τους πιστούς να στερεώσουν τα μάτια τους στον Υιό. Καθώς ακούμε τις γνώσεις του Καλβίνου, ας διεγερθούν οι καρδιές μας να θεωρήσουμε τον Χριστό πληρέστερα και να κρατήσουμε σταθερά την ομολογία μας με εμπιστοσύνη και χαρά. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί σε μια πλούσια συνάντηση με την Γραφή μέσα από το πρίσμα ενός από τους μεγάλους δασκάλους της εκκλησίας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Προετοιμάστε την καρδιά σας να ακούσετε το προς Εβραίους κεφάλαιο 3. Διαβάστε το απόσπασμα αργά, σημειώνοντας την σύγκριση μεταξύ Χριστού και Μωυσή, την προειδοποίηση κατά της απιστίας και την κλήση να ενθαρρύνετε ο ένας τον άλλον καθημερινά. Αφήστε τα λόγια για τον οίκο του Θεού και τον κίνδυνο σκληρυμένης καρδιάς να εισχωρήσουν. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να ανοίξει τα μάτια σας ώστε να δείτε τον Χριστό υψωμένο και να ενισχύσει την απόφασή σας να παραμείνετε πιστοί μέχρι τέλους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος αρχίζει αντιμετωπίζοντας την προτροπή να θεωρήσουμε τον Χριστό. 1. Διότι, άγιοι αδελφοί, κ.λπ. Συμπεραίνει την προηγούμενη διδασκαλία με μια αναγκαία προτροπή, ότι οι Ιουδαίοι πρέπει να εξετάσουν προσεκτικά τι είδους ον και πόσο μεγάλος είναι ο Χριστός. Όπως είχε προηγουμένως, ονομάζοντάς τον δάσκαλο και ιερέα, τον συνέκρινε σύντομα με τον Μωυσή και τον Ααρών, έτσι τώρα περιλαμβάνει και τις δύο ρήτρες· διότι τον στολίζει με δύο τίτλους, καθώς φέρει διπλό χαρακτήρα στην Εκκλησία του Θεού. Ο Μωυσής ήταν προφήτης και δάσκαλος, και ο Ααρών ήταν ιερέας· αλλά τα δύο αξιώματα ανήκουν στον Χριστό. Αν λοιπόν επιθυμούμε να τον γνωρίσουμε ορθώς, πρέπει να ερωτήσουμε τι είδους ον είναι· ναι, πρέπει να ντυθεί με την ίδια του την δύναμη, μήπως πιάσουμε μια κενή σκιά και όχι αυτόν. [53] Για την πιστότητα του Χριστού, ο Καλβίνος γράφει: 2. Ο οποίος ήταν, ή είναι πιστός, κ.λπ. Αυτή είναι μια σύσταση της αποστολής του Χριστού, ώστε οι πιστοί να αναπαυθούν με ασφάλεια σε αυτόν· και την συστήνει σε δύο βάσεις, επειδή ο Πατέρας τον έθεσε πάνω μας ως δάσκαλό μας, και επειδή ο ίδιος ο Χριστός εκτέλεσε πιστά το αξίωμα που του εμπιστεύθηκε. Αυτά τα δύο πράγματα είναι πάντοτε αναγκαία για να εξασφαλίσουν αυθεντία σε μια διδασκαλία· διότι μόνο ο Θεός πρέπει να ακούγεται, όπως μαρτυρεί όλη η Γραφή· εξ ου και ο Χριστός δηλώνει, ότι η διδασκαλία που παρέδωσε δεν ήταν δική του, αλλά του Πατρός, (Ιωάννης 7:16)· και σε άλλο μέρος λέγει, «Όποιος με δέχθηκε, δέχεται αυτόν που με απέστειλε.» (Λουκάς 9:48.) Διότι λέμε για τον Χριστό, ότι καθώς είναι ντυμένος με την σάρκα μας, είναι ο υπηρέτης του Πατρός για να εκτελέσει τις εντολές του. Στην κλήση του Θεού προστίθεται η πιστή και ευθύς εκτέλεση του καθήκοντος εκ μέρους του Χριστού· και αυτό απαιτείται στους αληθινούς υπηρέτες, ώστε να αποκτήσουν πίστη στην Εκκλησία. Αφού αυτά τα δύο πράγματα βρίσκονται στον Χριστό, αναμφίβολα δεν μπορεί να αγνοηθεί χωρίς να περιφρονήσει κανείς τον Θεό εν αυτώ. Ο Καλβίνος τότε συγκρίνει τον Χριστό με τον Μωυσή: 3. Διότι αυτός ο άνθρωπος (ή, αυτός) κρίθηκε άξιος, κ.λπ. Μήπως φανεί ότι εξισώνει τον Μωυσή με τον Χριστό, μας υπενθυμίζει την ανώτερη εξοχότητά του· και αυτό το αποδεικνύει με δύο επιχειρήματα, ο Μωυσής κυβερνούσε την Εκκλησία, ώστε να είναι ακόμη μέρος και μέλος της· αλλά ο Χριστός ως οικοδόμος είναι ανώτερος από όλο το οικοδόμημα, — ο Μωυσής ενώ κυβερνούσε άλλους, κυβερνιόταν και ο ίδιος, καθώς ήταν υπηρέτης· αλλά ο Χριστός ως Υιός κατέχει υπέρτατη εξουσία.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος εφαρμόζει αυτό στους αναγνώστες της εποχής του: 6. Του οποίου οίκος είμαστε, κ.λπ. Όπως ο Παύλος στην Επιστολή του προς Ρωμαίους, αφού προλόγισε ότι διορίστηκε Απόστολος των Εθνών, προσθέτει, για χάρη της απόκτησης πίστης μεταξύ τους, ότι ήταν από αυτόν τον αριθμό· έτσι τώρα ο συγγραφέας αυτής της επιστολής προτρέπει τους Ιουδαίους που είχαν ήδη ομολογήσει τον Χριστό να επιμείνουν στην πίστη, ώστε να θεωρηθούν ως όντες στον οίκο του Θεού. Είχε πει προηγουμένως ότι ο οίκος του Θεού ήταν υποκείμενος στην εξουσία του Χριστού. Κατάλληλα προς αυτήν την δήλωση προστίθεται η νουθεσία ότι τότε θα είχαν θέση στην οικογένεια του Θεού όταν υπάκουαν στον Χριστό. Αλλά καθώς είχαν ήδη δεχθεί το ευαγγέλιο, αναφέρει την κατάστασή τους αν επέμεναν στην πίστη. Διότι την λέξη ελπίδα την εκλαμβάνω ως πίστη· και πράγματι η ελπίδα δεν είναι τίποτε άλλο παρά η σταθερότητα της πίστης. Αναφέρει την πεποίθηση και την χαρά, ή την καύχηση, για να εκφράσει πληρέστερα την δύναμη της πίστης. [59] Και εξ αυτού συμπεραίνουμε ότι όσοι συγκατατίθενται στο Ευαγγέλιο αμφίβολα και σαν αυτοί που διστάζουν, δεν πιστεύουν αληθινά και πραγματικά· διότι η πίστη δεν μπορεί να υπάρξει χωρίς ειρηνευμένη ηρεμία νου, από την οποία προέρχεται η τολμηρή πεποίθηση της χαράς. Και έτσι αυτά τα δύο πράγματα, η πεποίθηση και η χαρά, είναι πάντοτε τα αποτελέσματα της πίστης, όπως δηλώσαμε εξηγώντας την προς Ρωμαίους [12]5η κεφάλαιο, και την προς Εφεσίους [13]3η κεφάλαιο
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς αλλάζει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις καθημερινές δοκιμασίες το να στερεώνετε τα μάτια σας στην πιστότητα του Χριστού; Σε ποιους τομείς μπορεί η απιστία να σας πειράζει να σκληρύνετε την καρδιά σας; Ποιον μπορείτε να ενθαρρύνετε σήμερα ώστε μαζί να κρατήσετε σταθερά την πεποίθησή σας μέχρι τέλους;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ὦ Κύριε Δέσποτα, ὁ καλῶν ἡμᾶς εἰς τὸ κατανοεῖν Χριστὸν Ἰησοῦν, τὸν Ἀπόστολον καὶ Ἀρχιερέα τῆς ὁμολογίας ἡμῶν, δὸς ἡμῖν χάριν ὥστε ἀναπαύεσθαι ἐν τῇ τελείᾳ αὐτοῦ πιστότητι καὶ προσέχειν τῇ φωνῇ Σου σήμερον. Φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τῆς ἀπιστίας τῆς σκληρυνούσης, μήποτε ὑστερήσωμεν τοῦ εἰσελθεῖν εἰς τὴν ἀνάπαυσίν Σου, καὶ ἐνίσχυσον ἡμᾶς διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ὥστε παρακαλεῖν ἀλλήλους ἔτι καλουμένης τῆς σήμερον. Οἰκοδόμησον ἡμᾶς ὡς οἶκόν Σου, ἵνα κατέχωμεν τὴν πεποίθησιν καὶ τὴν ἐλπίδα ἣν ὁμολογοῦμεν μέχρι τέλους, εἰς ἔπαινον τῆς ἐλεημοσύνης τῆς διαθήκης Σου. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →