← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δανιήλ

Το Διάταγμα, ο Μεσσίας και το Αγιαστήριο

Δανιήλ 9Uriah Smith — Σκέψεις για τον Δανιήλ και την Αποκάλυψη20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο Thoughts on Daniel and the Revelation του Ουρία Σμιθ ο προφητικός λόγος ανιχνεύεται με νηφάλια ακρίβεια μέσω των εβδομήντα εβδομάδων του Δανιήλ 9. Το μάθημα ανοίγει τη μεγάλη αλυσίδα που εκτείνεται από το αρχαίο διάταγμα μέχρι τον καθαρισμό του ουράνιου αγιαστηρίου και το τελικό έργο του Αρχιερέα μας. Κάθε ημερομηνία και γεγονός δείχνεται ότι στηρίζεται στο ασφαλές θεμέλιο της Γραφής, δείχνοντας προς τα εμπρός στην ευλογημένη ελπίδα της επιστροφής του Χριστού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στρέψου τώρα στον Δανιήλ 9 και διάβασε την εξήγηση του αγγέλου για τις εβδομήντα εβδομάδες. Άκουσε την ακριβή εντολή που αρχίζει τον προφητικό υπολογισμό και τα χρισμένα γεγονότα που σημαδεύουν την πορεία του. Ας προετοιμάσει το Πνεύμα την καρδιά για να δεχθεί την αρμονία που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σμιθ πρώτα απορρίπτει το αντίπαλο σημείο εκκίνησης υπό τον Νεεμία. 6. Αν υπολογίσουμε από την εντολή προς τον Νεεμία, το 444 π.Χ., οι ημερομηνίες σε όλη τη διάρκεια διαταράσσονται εντελώς· διότι από εκείνο το σημείο οι καιροί θλίψεως που επρόκειτο να συνοδεύσουν την οικοδόμηση του δρόμου και του τείχους δεν διήρκεσαν επτά εβδομάδες, ή σαράντα εννέα έτη. Αν υπολογίσουμε από εκείνη την ημερομηνία, οι εξήντα εννέα εβδομάδες, ή 483 έτη, που επρόκειτο να φθάσουν μέχρι τον Μεσσία τον Άρχοντα, μας φέρνουν στο 40 μ.Χ.· αλλά ο Ιησούς βαπτίσθηκε από τον Ιωάννη στον Ιορδάνη, και η φωνή του Πατέρα ακούσθηκε από τον ουρανό να τον ανακηρύσσει Υιό Του, το 27 μ.Χ., δεκατρία έτη νωρίτερα. Σύμφωνα με αυτόν τον υπολογισμό, το μέσον της τελευταίας ή εβδομηκοστής εβδομάδας, που σημαδεύεται από τη σταύρωση, τοποθετείται το 44 μ.Χ., αλλά η σταύρωση έλαβε χώρα το 31 μ.Χ., δεκατρία έτη νωρίτερα. Και τέλος, οι εβδομήντα εβδομάδες, ή 490 έτη, χρονολογούμενες από το εικοστό έτος του Αρταξέρξη, εκτείνονται μέχρι το 47 μ.Χ., χωρίς απολύτως τίποτε να σημαδεύει το τέλος τους. Επομένως, αν εκείνο είναι το έτος, και η χορήγηση προς τον Νεεμία το γεγονός από το οποίο να υπολογίσουμε, η προφητεία απέτυχε. Όπως έχει, αποδεικνύει μόνο ότι η θεωρία απέτυχε η οποία χρονολογεί τις εβδομήντα εβδομάδες από την εντολή του Νεεμία στο εικοστό έτος του Αρταξέρξη. Έπειτα τοποθετεί το μέτρο της προφητείας επάνω στο διάταγμα προς τον Έσδρα. 7. Θα εναρμονισθούν αυτές οι ημερομηνίες αν υπολογίσουμε από το διάταγμα προς τον Έσδρα; Ας δούμε. Σε αυτή την περίπτωση, το 457 π.Χ. είναι το σημείο εκκίνησής μας. Σαράντα εννέα έτη διατέθηκαν για την οικοδόμηση της πόλης και του τείχους. Σε αυτό το σημείο, ο Πράιντοξ (Connexion, Τόμ. Ι, σ.322) λέγει: «Το δέκατο πέμπτο έτος του Δαρείου Νόθου έληξαν οι πρώτες επτά εβδομάδες της προφητείας του Δανιήλ. Διότι τότε η αποκατάσταση της εκκλησίας και της πολιτείας των Ιουδαίων στην Ιερουσαλήμ και την Ιουδαία ολοκληρώθηκε πλήρως, σε εκείνη την τελευταία πράξη μεταρρύθμισης που καταγράφεται στο δέκατο τρίτο κεφάλαιο του Νεεμία, από τον εικοστό τρίτο στίχο μέχρι το τέλος του κεφαλαίου, ακριβώς σαράντα εννέα έτη αφότου είχε αρχίσει από τον Έσδρα στο έβδομο έτος του Αρταξέρξη Λογγίμανου.» Αυτό ήταν το 408 π.Χ. Μέχρι εδώ βρίσκουμε αρμονία. Ας εφαρμόσουμε το μέτρο της προφητείας ακόμη περισσότερο. Εξήντα εννέα εβδομάδες, ή 483 έτη, επρόκειτο να φθάσουν μέχρι τον Μεσσία τον Άρχοντα. Χρονολογούμενες από το 457 π.Χ., λήγουν το 27 μ.Χ. Και ποιο γεγονός συνέβη τότε; Στη συνέχεια καθορίζει τη βάπτιση του Μεσσία και τη σταύρωση μέσα στην εβδομηκοστή εβδομάδα. Στο μέσον της εβδομάδας, η προφητεία μας πληροφορεί, θα έκανε να παύσει η θυσία και η προσφορά. Αυτές οι ιουδαϊκές διατάξεις, που δείχνουν προς τον θάνατο του Χριστού, μπορούσαν να παύσουν μόνο στον σταυρό· και εκεί τελείωσαν ουσιαστικά, μολονότι η εξωτερική τήρηση συνεχίστηκε μέχρι την καταστροφή της Ιερουσαλήμ, το 70 μ.Χ. Μετά από εξήντα δύο εβδομάδες, σύμφωνα με την καταγραφή, ο Μεσσίας επρόκειτο να αποκοπεί. Είναι σαν να είχε γραφεί: Και μετά από εξήντα δύο εβδομάδες, στο μέσον της εβδομηκοστής εβδομάδας, θα αποκοπεί ο Μεσσίας, και θα κάνει να παύσει η θυσία και η προσφορά. Τώρα, καθώς η λέξη μέσον εδώ σημαίνει μέση, σύμφωνα με άφθονη αυθεντία που θα μπορούσαμε να παραθέσουμε αν χρειαζόταν, η σταύρωση τοποθετείται οριστικά στο μέσον της εβδομηκοστής εβδομάδας. Γίνεται τώρα σημαντικό σημείο να προσδιορισθεί σε ποιο έτος έλαβε χώρα η σταύρωση. Τα ακόλουθα στοιχεία είναι αρκετά για να θεωρηθούν απολύτως αποφασιστικά σε αυτό το ζήτημα. Τέλος μεταφέρει τα υπόλοιπα έτη προς τα εμπρός μέχρι το τέλος των 2300 ημερών. Με τις εβδομήντα εβδομάδες τελειώσαμε τώρα· αλλά παραμένει μια μακρύτερη περίοδος και άλλα σημαντικά γεγονότα προς εξέταση. Οι εβδομήντα εβδομάδες είναι μόνο τα πρώτα 490 έτη των 2300. Αφαιρέστε 490 από 2300, και απομένουν 1810. Τα 490, όπως είδαμε, έληξαν το φθινόπωρο του 34 μ.Χ. Αν σε αυτή την ημερομηνία προσθέσουμε τώρα τα υπόλοιπα 1810 έτη, θα έχουμε το τέλος ολόκληρης της περιόδου. Έτσι, στο 34 μ.Χ., φθινόπωρο, προσθέστε 1810, και έχουμε το φθινόπωρο του 1844 μ.Χ. Έτσι γρήγορα και σίγουρα βρίσκουμε το τέλος των 2300 ημερών, όταν οι εβδομήντα εβδομάδες έχουν τοποθετηθεί. Ένα άλλο σημείο πρέπει να σημειωθεί εδώ. Είδαμε ότι οι εβδομήντα εβδομάδες είναι οι πρώτες 490 ημέρες των 2300· ότι αυτές οι ημέρες είναι προφητικές, σημαίνοντας κυριολεκτικά έτη, σύμφωνα με τον βιβλικό κανόνα, μία ημέρα για ένα έτος (Αρ.14:34· Ιεζ.4:6), όπως αποδεικνύεται από την εκπλήρωση των εβδομήντα εβδομάδων, και όπως συμφωνούν όλοι οι αξιόπιστοι ερμηνευτές· ότι άρχισαν το 457 π.Χ. και έληξαν το 1844 μ.Χ., υπό την προϋπόθεση ότι ο αριθμός είναι σωστός, και ότι οι δύο χιλιάδες τριακόσιες είναι η ορθή ανάγνωση.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Σμιθ στρέφει το βλέμμα του αναγνώστη προς το ουράνιο αγιαστήριο όπου ο Χριστός διακονεί. Είδαμε ότι το αγιαστήριο αυτής της οικονομίας είναι η σκηνή του Θεού στον ουρανό, ο οίκος που δεν έγινε με χέρια, όπου ο Κύριός μας διακονεί υπέρ αμαρτωλών που μετανοούν, ο τόπος όπου μεταξύ του μεγάλου Θεού και του Υιού Του Ιησού Χριστού η «βουλή της ειρήνης» επικρατεί στο έργο της σωτηρίας για ανθρώπους που χάνονται. Ζαχ.6:13· Ψαλ.85:10. Είδαμε ότι ο καθαρισμός του αγιαστηρίου συνίσταται στην αφαίρεση των αμαρτιών από αυτό, και είναι η τελική πράξη της διακονίας που εκτελείται σε αυτό· ότι το έργο της σωτηρίας τώρα εστιάζεται στο ουράνιο αγιαστήριο· και όταν το αγιαστήριο καθαρισθεί, το έργο ολοκληρώνεται, και το σχέδιο τελειώνει. Τότε το μεγάλο σχέδιο που επινοήθηκε κατά την πτώση για τη σωτηρία όσων από τη χαμένη φυλή θα επωφελούνταν από τις διατάξεις του, και προωθήθηκε για έξι χιλιάδες έτη, φέρεται στον τελικό του τερματισμό. Το έλεος δεν ικετεύει πλέον, και η μεγάλη φωνή ακούγεται από τον θρόνο στον ναό στον ουρανό, λέγοντας, «Έγινε». Απ.16:17. Και τι τότε; - Όλοι οι δίκαιοι είναι ασφαλείς για αιώνια ζωή· όλοι οι ασεβείς είναι καταδικασμένοι σε αιώνιο θάνατο.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού βλέπεις την βεβαιότητα του προφητικού λόγου να εμφανίζεται πιο καθαρά; Πώς επηρεάζει η τοποθέτηση των εβδομήντα εβδομάδων την άποψή σου για το παρόν έργο της κρίσης; Με ποιον τρόπο η διακονία του Χριστού στο αγιαστήριο ενισχύει την ελπίδα σου για την σύντομη εμφάνισή Του;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε του προφητικού λόγου, Σε ευχαριστούμε για τις ασφαλείς ημερομηνίες που αγκυρώνουν την πίστη μας. Δώσε μας ευλάβεια καθώς βλέπουμε τις εβδομήντα εβδομάδες να εκπληρώνονται στην έλευση και τη θυσία του Υιού Σου. Κράτα τα μάτια μας στο αγιαστήριο άνω όπου Αυτός τώρα ικετεύει, και προετοίμασέ μας για την ώρα που εκείνη η διακονία θα κλείσει. Ας αφυπνίσει η γνώση αυτών των πραγμάτων την εγρήγορση και να βαθύνει την αγάπη μας για την εμφάνισή Σου. Στο όνομα του Ιησού προσευχόμαστε, Αμήν.

Uriah Smith — Σκέψεις για τον Δανιήλ και την Αποκάλυψη · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →