Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 27-28 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Στην επεξεργασία του των Ψαλμών 27 και 28, ο Μακλάρεν καθοδηγεί τους αναγνώστες στην καρδιά μιας ζωής που ζει με αδιάσπαστη επίγνωση της παρουσίας του Θεού. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να προχωρήσουμε πέρα από την περιστασιακή λατρεία σε μια συνεχή κατοίκηση με τον Κύριο εν μέσω κάθε συνηθισμένου έργου. Μέσα από προσεκτική έκθεση δείχνει πώς η λαχτάρα του ψαλμωδού γίνεται ένα πρακτικό πρότυπο για σήμερα. Ας μας τραβήξουν αυτά τα αρχαία λόγια, φρεσκοανοιγμένα, πιο κοντά σε Εκείνον του οποίου το πρόσωπο καλούμαστε να ζητήσουμε.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε τους Ψαλμούς 27 και 28 αργά και προσευχητικά. Ακούστε τη σίγουρη λαχτάρα του ψαλμωδού να κατοικεί στον οίκο του Κυρίου όλες τις ημέρες της ζωής του και την αποφασιστική απάντησή του στην θεία πρόσκληση να ζητήσει το πρόσωπο του Θεού. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν στην καρδιά σας πριν στραφούμε στην έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ανοίγει προσδιορίζοντας το αληθινό νόημα της επιθυμίας του ψαλμωδού.
Ι. Ας σημειώσουμε λοιπόν το αληθινό νόημα αυτής της επιθυμίας του ψαλμωδού.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια δείχνει πώς η εκπλήρωση αυτής της επιθυμίας εξαρτάται από την εσωτερική συνείδηση και όχι από τη φυσική τοποθεσία.
Η εκπλήρωσή της δεν εξαρτάται από το πού βρισκόμαστε, αλλά από το τι σκεφτόμαστε και αισθανόμαστε· γιατί κάθε τόπος είναι ο οίκος του Θεού, και αυτό που επιθυμεί ο ψαλμωδός είναι να μπορεί να διατηρεί αδιάσπαστη συνείδηση ότι βρίσκεται στην παρουσία του Θεού και να είναι πάντα σε επαφή μαζί Του.Ο Μακλάρεν εξερευνά στη συνέχεια την αφιέρωση του συνηθισμένου καθημερινού έργου στον Θεό.
Ο ψαλμωδός ποθούσε να καταργήσει τη διάκριση μεταξύ ιερού και κοσμικού· να αφιερώσει το έργο, οποιουδήποτε είδους κι αν ήταν. Είχε μάθει αυτό που τόσοι από εμάς χρειαζόμαστε να μάθουμε πολύ πιο διεξοδικά, ότι αν η θρησκεία μας δεν κινεί τους τροχούς της καθημερινής μας εργασίας, είναι ελάχιστα χρήσιμη· και ότι αν το πεδίο στο οποίο η θρησκεία μας έχει δύναμη να ελέγχει και να ωθεί δεν είναι αυτό των ασήμαντων και κοσμικών πραγμάτων της συνηθισμένης μας ζωής, τότε δεν υπάρχει καθόλου πεδίο γι' αυτήν.Ο Μακλάρεν κλείνει την ενότητα περιγράφοντας τη μέθοδο με την οποία πραγματοποιείται η επιθυμία.
ΙΙΙ. Έτσι, τέλος, σημειώστε τη μέθοδο με την οποία πραγματοποιείται αυτή η επιθυμία.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Μακλάρεν στοχάζεται την ενότητα που φέρνει η συνεχής κοινωνία σε μια κατακερματισμένη ζωή.
Υπάρχει ακόμη μία ευλογία που θα έρθει σε αυτόν που κατοικεί στον οίκο του Θεού, και μάλιστα όχι μικρή. Είναι ότι, με τη δύναμη αυτής της μίας ικανοποιημένης λαχτάρας, που περνά σαν σιδερένια ράβδος μέσα από όλες τις στροφές της ζωής μου, θα έρθει σε αυτήν μια ενότητα που διαφορετικά λίγες ζωές μπορούν να επιτύχουν, και η έλλειψη της οποίας δεν είναι μικρή αιτία της μεγάλης δυστυχίας που υπάρχει στους ανθρώπους. Οι περισσότεροι από εμάς φαινόμαστε, στη δική μας συνείδηση, να ζούμε μέσα σε ατελείωτες περισπασμούς όλες τις ημέρες μας, και οι ζωές μας να είναι ένα σωρό από κρίκους χωρισμένους ο ένας από τον άλλον και όχι μια αλυσίδα. Αλλά αν έχουμε αυτή τη μία σταθερή σκέψη μαζί μας, και αν είμαστε, μέσα από όλη την ποικιλία των ασχολιών, πιστοί στον έναν σκοπό της υπηρεσίας και της εγγύτητας προς τον Θεό, τότε έχουμε ένα φυλακτό ενάντια στη διάσπαση των ζωών μας σε περισπασμούς, και στη δυστυχία της πολλαπλότητας· και εισερχόμαστε στην ευλογία της ενότητας και της μοναδικότητας του σκοπού· και οι ζωές μας γίνονται, όπως οι αστέρινοι ουρανοί σε όλη την ποικιλία των κινήσεών τους, υπάκουες σε μία ώθηση. Διότι η ενότητα σε μια ζωή δεν εξαρτάται από την μονοτονία των καθηκόντων της, αλλά από την απλότητα του κινήτρου που ωθεί σε ποικιλία έργων. Έτσι είναι δυνατόν για έναν άνθρωπο που ταλαιπωρείται από πολυάριθμες ασχολίες, και τραβιέται πέρα δώθε από μερικές φορές φαινομενικά αντιφατικά και πάντα συγκεχυμένα, ταχέως διαδοχικά καθήκοντα, να πει, 'Αυτό το ένα πράγμα κάνω', αν όλες οι πράξεις του είναι εξίσου πράξεις υπακοής στον Θεό.Ο Μακλάρεν επιβεβαιώνει ότι η πρόσκληση του Θεού δεν θα αναιρεθεί ποτέ όταν η καρδιά που ζητά ανταποκριθεί.
'Μην κρύψεις το πρόσωπό Σου μακριά μου.' Αυτή η προσευχή υπονοεί ότι ο Θεός δεν θα αναιρέσει τον εαυτό Του. Οι υποσχέσεις Του είναι εντολές. Αν μας προστάζει να ζητήσουμε, δεσμεύεται να δείξει. Η αλήθεια Του, η αμεταβλητότητά Του, είναι δεσμευμένες σε αυτό, ότι κανείς άνθρωπος που υποχωρεί στην πρόσκλησή Του δεν θα στερηθεί της επιθυμίας του. Δεν κρατά το δώρο στο χέρι Του, και μετά το τραβάει μακριά όταν απλώνουμε ενθαρρυμένα και διεγερμένα χέρια για να το αρπάξουμε. Έχετε δει παιδιά να αντανακλούν φωτεινές αντανακλάσεις από έναν καθρέφτη σε έναν τοίχο, και να χαίρονται να τις κατευθύνουν σε άλλο σημείο, όταν ένα χέρι έχει απλωθεί για να τις αγγίξει. Έτσι δεν κάνει ο Θεός. Το φως που αποκαλύπτει είναι σταθερό, και όποιος στρέφει το πρόσωπό του προς αυτό θα ακτινοβοληθεί από τη λαμπρότητά του.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιο σημείο της καθημερινής σας ρουτίνας χάνετε πιο εύκολα την επίγνωση της παρουσίας του Θεού; Ποια μοναδική απόφαση μπορεί να σας βοηθήσει να απαντήσετε στην πρόσκληση του Θεού να ζητήσετε το πρόσωπό Του χωρίς καθυστέρηση; Πώς θα άλλαζαν τα συνηθισμένα σας καθήκοντα αν τα βλέπατε ως ευκαιρίες να κατοικείτε στον οίκο του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε, Σε ευχαριστούμε για την πρόσκληση να ζητήσουμε το πρόσωπό Σου και για την υπόσχεση ότι δεν θα το κρύψεις από εκείνους που απαντούν. Δίδαξέ μας να επιθυμούμε ένα πράγμα πάνω από όλα και να το ζητούμε σταθερά μέσα από κάθε ώρα. Ας τρέχει η συνείδηση της παρουσίας Σου σαν καθαρό ρεύμα μέσα από το έργο μας, τα σπίτια μας και τις σκέψεις μας. Ενίσχυσε την απόφασή μας ώστε να κατοικούμε στον οίκο Σου όλες τις ημέρες της ζωής μας και τελικά να δούμε το πρόσωπό Σου εν δόξα. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →