Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 21-22 — με τον Maclaren
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα του Eterniseed που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Στην επεξεργασία του για τους Ψαλμούς 21-22, ο Μακλάρεν ανιχνεύει την αρχαία γλώσσα της θυσίας στην καρδιά του ευαγγελίου, δείχνοντας πώς τα λόγια του ψαλμωδού γίνονται τροφή για τον κόσμο μέσω του σταυρωμένου και αναστημένου Χριστού. Στα επόμενα λεπτά θα διαβάσουμε την Γραφή, θα μελετήσουμε επιλεγμένες παραγράφους από τον Μακλάρεν, θα εξετάσουμε την πρακτική τους δύναμη, θα απαντήσουμε με στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε μια ήσυχη στιγμή για να διαβάσετε αργά τους Ψαλμούς 21 και 22, επιτρέποντας στην βασιλική ευχαριστία του πρώτου ψαλμού και στην διαπεραστική κραυγή του δεύτερου να ακουστούν μαζί. Προσέξτε πώς η γλώσσα των τάξεων, της απελευθέρωσης και του συμποσίου προετοιμάζει τον δρόμο για το βαθύτερο μυστήριο που θα ξεδιπλώσει ο Μακλάρεν. Διαβάστε χωρίς βιασύνη, αφήνοντας το Πνεύμα να τραβήξει την προσοχή σας σε οποιαδήποτε φράση που παραμένει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά αγκυρώνοντας τον ψαλμό στο θυσιαστικό συμπόσιο και στη φωνή του Χριστού στον σταυρό.
'Το κρέας της θυσίας της ειρηνικής προσφοράς του για ευχαριστία θα προσφερθεί την ημέρα της προσφοράς του.' Αυτός ήταν ο νόμος για τον Ισραήλ. Και το έθιμο των θυσιαστικών συμποσίων, που ενσαρκώνει, ήταν κοινό σε πολλές χώρες. Σε ένα τέτοιο έθιμο αναφέρεται το κείμενό μου· διότι ο Ψαλμωδός μόλις μίλησε για την 'πληρωμή των τάξεών του' δηλαδή θυσίες που είχε τάξει στον καιρό της θλίψης του, και για να μετάσχει σε αυτές προσκαλεί τους πραείς. Η θυσιαστική ενδυμασία είναι μόνο κάλυμμα για υψηλές και πνευματικές σκέψεις. Με κάποιον τρόπο ο ψάλτης αυτού του ψαλμού προβλέπει ότι οι εμπειρίες του θα γίνουν τροφή και χαρά ενός ευρέος κύκλου· και αν παρατηρήσουμε ότι στο πλαίσιο αυτός ο κύκλος υποτίθεται ότι περιλαμβάνει όλο τον κόσμο, και ότι ένα από τα αποτελέσματα της μετοχής σε αυτό το θυσιαστικό συμπόσιο είναι 'η καρδιά σας θα ζήσει για πάντα', μπορούμε κάλλιστα να πούμε με τον Αιθίοπα ευνούχο, 'Περί τίνος ομιλεί ο Ψαλμωδός ούτως;' Το πρώτο μέρος του ψαλμού απαντά στο ερώτημα. Ο Ιησούς Χριστός έθεσε το χέρι Του σε αυτόν τον θαυμαστό ψαλμό της ερήμωσης, της απελπισίας και της απελευθέρωσης όταν στον Σταυρό πήρε τα πρώτα του λόγια για να εκφράσει το συναίσθημά Του τότε: 'Θεέ μου! Θεέ μου! Διατί με εγκατέλειψες;' Όποια και αν είναι οι απόψεις μας για την πατρότητά του, και για τη σύνδεση μεταξύ των λόγων του Ψαλμωδού και των προσωπικών του εμπειριών, κανείς σε όποιον αυτή η φωνή που αντήχησε στο σκοτάδι του Γολγοθά είναι η φωνή του Υιού του Θεού, δεν μπορεί να διστάσει ως προς το ποιος είναι εκείνος του οποίου ακριβώς οι θλίψεις και οι λύπες είναι έτσι η πνευματική τροφή που δίνει ζωή σε όλο τον κόσμο.Ο Μακλάρεν στη συνέχεια διακρίνει τις δύο όψεις του έργου του Χριστού ως ειρηνικής προσφοράς και ως τροφής για την καρδιά.
Η ιουδαϊκή τελετουργία, και εκείνη πολλών άλλων εθνών, όπως έχω παρατηρήσει, προέβλεπε ένα εορταστικό γεύμα που ακολουθούσε και αποτελούνταν από το υλικό της θυσίας. Μια γενιά που μελετά τη συγκριτική μυθολογία, και δεν φείδεται κόπων για να φτάσει στο νόημα που υποκρύπτεται στη βάρβαρη λατρεία των πιο ακατέργαστων εθνών, θα έπρεπε να ενδιαφέρεται για το ερώτημα των ιδεών που διαμόρφωσαν και εκφράστηκαν από αυτήν την περίτεχνη ιουδαϊκή τελετουργία. Στην παρούσα περίπτωση, η σημασία είναι αρκετά σαφής. Εκείνο που, από μια άποψη, είναι ειρηνική προσφορά που συμφιλιώνει με τον Θεό, από άλλη άποψη είναι η τροφή και η χαρά των καρδιών που την αποδέχονται. Και έτσι το έργο του Ιησού Χριστού έχει δύο διακριτές φάσεις εφαρμογής, ανάλογα με το αν το σκεφτόμαστε ως προσφερόμενο στον Θεό ή ως οικειοποιούμενο από τους ανθρώπους. Στη μία περίπτωση είναι η ειρήνη μας· στην άλλη είναι η τροφή και η ζωή μας.Ο Μακλάρεν έπειτα δείχνει γιατί μόνο ο Χριστός που πέθανε μπορεί να γίνει η τροφή του κόσμου.
Αδελφοί! υπάρχει λίγη τροφή, υπάρχει λίγη ώθηση, λίγη δύναμη για υπακοή, λίγη χαρά ή ειρήνη καρδιάς που μπορεί να αποκτηθεί από έναν Χριστό που δεν είναι Θυσία. Αν θέλουμε να γνωρίζουμε πόσο μπορεί να είναι για εμάς, ως τροφή της καλύτερης ζωής μας, και ως πηγή της καθαρότερης και μόνιμης χαράς μας, πρέπει, πρώτα απ' όλα, να τον δούμε ως την Προσφορά για την αμαρτία του κόσμου, και έπειτα ως την ίδια τη Ζωή και τον Άρτο των ψυχών μας. Ο Χριστός που τρέφει τον κόσμο είναι ο Χριστός που πέθανε για τον κόσμο.Ο Μακλάρεν στρέφεται στην προσωπική πράξη με την οποία η τροφή του κόσμου γίνεται δική μας.
Αλλά τι έχουμε να πούμε για την πράξη που εκφράζεται στο κείμενο; 'Οι πραείς θα φάνε.' Δεν επιθυμώ να σταθώ σε μεγάλο μήκος στη σκέψη της διαδικασίας με την οποία αυτή η τροφή του κόσμου γίνεται δική μας, σε αυτό το κήρυγμα. Αλλά υπάρχουν δύο σημεία που ίσως μπορούν να θεωρηθούν ως διάφορες όψεις ενός, στα οποία θα ήθελα να πω μόνο μια πρόταση ή δύο. Φυσικά, η μετάφραση του 'τρώγειν' του κειμένου μου σε πνευματική πραγματικότητα είναι απλώς ότι μετέχουμε στην τροφή των πνευμάτων μας με την πράξη της πίστης στον Ιησού Χριστό. Αλλά ενώ αυτό ισχύει, ας δώσω έμφαση, σε μια πρόταση, στη σκέψη ότι η προσωπική οικειοποίηση, και το να κάνουμε την τροφή του κόσμου δική μας, με τη δική μας ατομική πράξη, είναι η προϋπόθεση υπό την οποία μόνο λαμβάνουμε κάποιο καλό από αυτήν. Είναι δυνατόν να πεθάνει κανείς από πείνα στην πόρτα ενός σιταποθήκης. Είναι δυνατόν να έχει κανείς τραπέζι στρωμένο με όλα όσα χρειάζονται, και όμως να σφίξει τα δόντια του, και να κλειδώσει τα χείλη του, και να μην λάβει δύναμη ούτε χαρά από την πλούσια πρόνοια. 'Φάγε' σημαίνει, τουλάχιστον, ενσωμάτωσε με τον εαυτό μου, πάρε στα ίδια μου τα χείλη, μάσησε με τα ίδια μου τα δόντια, κατάπιε με την ίδια μου την πράξη, και έτσι κάνε μέρος του φυσικού μου πλαισίου. Και αυτό είναι που πρέπει να κάνουμε με τον Ιησού Χριστό, αλλιώς δεν είναι τίποτα για εμάς. 'Φάγε'· διεκδίκησε το μερίδιό σου στην παγκόσμια ευλογία· φρόντισε να γίνει δικό σου με τη δική σου λήψη του στα βάθη της καρδιάς σου. Και τότε, και μόνο τότε, θα γίνει η τροφή σου.
Σκεφτείτε
Εξέταση
Ο Μακλάρεν προχωρεί στο να ξεδιπλώσει τον πλούσιο κορεσμό που φέρνει ο Χριστός σε κάθε ανθρώπινη ανάγκη.
'Οι πραείς θα χορτασθούν.' 'Θα χορτασθούν!' Ποιος στον κόσμο είναι; Και αν δεν είμαστε, γιατί δεν είμαστε; Ο Ιησούς Χριστός, στα γεγονότα του θανάτου και της αναστάσεώς Του—διότι η ανάστασή Του καθώς και ο θάνατός Του περιλαμβάνονται στον ψαλμό—φέρνει σε όλους μας ό,τι οι περιστάσεις μας, οι σχέσεις μας και η εσωτερική μας κατάσταση μπορούν να απαιτήσουν.Ο Μακλάρεν κλείνει ονομάζοντας την πραότητα που μόνο μας προσόντα να καθίσουμε σε αυτό το τραπέζι.
Είναι 'οι πραείς' που τρώνε. Η λέξη που μεταφράζεται 'πραείς' έχει ευρύτερο και βαθύτερο νόημα από αυτό. 'Πραείς' αναφέρεται, στην κοινή μας γλώσσα, κυρίως στη συμπεριφορά των ανθρώπων μεταξύ τους· αλλά η έκφραση εδώ πηγαίνει βαθύτερα. Σημαίνει και 'θλιμμένοι' και 'ταπεινοί'—η ορθή χρήση της θλίψης είναι να υποκύπτει τους ανθρώπους, και εκείνοι που υποκύπτουν οι ίδιοι είναι εκείνοι που είναι κατάλληλοι να έρθουν στο συμπόσιο του Χριστού. Υπάρχει μια πολύ αξιοσημείωτη αντίθεση μεταξύ των λόγων του κειμένου μου και εκείνων που ακολουθούν έναν ή δύο στίχους αργότερα. 'Οι πραείς θα φάνε και θα χορτασθούν,' λέει το κείμενο. Και έπειτα αμέσως μετά έρχεται, 'Όλοι όσοι είναι παχείς επί της γης θα φάνε.' Δηλαδή, οι υψηλοί και υπερήφανοι πρέπει να κατέβουν στο επίπεδο των ταπεινών, και να πάρουν αδιάκριτες θέσεις στο τραπέζι με τους φτωχούς και τους πεινασμένους, το οποίο, μετατρεπόμενο σε απλά ελληνικά, είναι ακριβώς αυτό—το ένα πράγμα που εμποδίζει έναν άνθρωπο να μετάσχει στην πληρότητα της τρεφούσης χάριτος του Χριστού είναι η αυτάρκεια, και η απουσία αίσθησης ανάγκης. Εκείνοι που 'πεινούν και διψούν για δικαιοσύνη θα χορτασθούν'· και εκείνοι που έρχονται, γνωρίζοντας τους εαυτούς τους φτωχούς και ενδεείς, και ταπεινά συναινούντες να δεχθούν ένα δωρεάν συμπόσιο ελεημοσύνης—αυτοί, και μόνο αυτοί, λαμβάνουν τις πλούσιες προμήθειες.
Απαντήστε
Απάντηση
1. Πού στη ζωή μου προσπαθώ ακόμη να τραφώ από κάτι άλλο εκτός από τον σταυρωμένο Χριστό;
2. Πώς θα μπορούσε η καθημερινή συνήθεια της ήσυχης μελέτης του θανάτου και της αναστάσεώς Του να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζω τις πιέσεις της σημερινής ημέρας;
3. Ποιο βήμα ταπεινής εμπιστοσύνης με προσκαλεί το Πνεύμα να κάνω ώστε να 'φάω' αληθινά και να χορτασθώ;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, Αμνέ του Θεού, Σε ευχαριστούμε που η θυσία που προσφέρθηκε μία για πάντα έγινε το συνεχές συμπόσιο του λαού Σου. Δώσε μας χάρη να ερχόμαστε με πραείς και πεινασμένες καρδιές, μη εμπιστευόμενοι στη δική μας αυτάρκεια αλλά δεχόμενοι με χαρά ό,τι έχεις προνοήσει. Ας ικανοποιήσει η αλήθεια του σταυρού και της αναστάσεώς Σου τους νόες μας, ας καθαρίσει τις συνειδήσεις μας, και ας ενδυναμώσει τις θελήσεις μας για υπακοή. Ας τρώμε και να πίνουμε καθημερινά από Σένα με πίστη, βρίσκοντας στο σπασμένο σώμα Σου και στο χυμένο αίμα Σου την ειρήνη που μας συμφιλιώνει με τον Πατέρα και τη ζωή που δεν τελειώνει ποτέ. Φύλαξέ μας από κάθε κατώτερο τραπέζι και έλκυσέ μας εκ νέου στο δικό Σου, μέχρι να συμποσιαστούμε μαζί Σου στη βασιλεία. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →