Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ματθαίος
Ματθαίος 5 — Eterniseed (Εποχή της Μεταρρύθμισης / ιστορικός Προτεστάντης)
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο πέμπτο κεφάλαιο του Ματθαίου ο Ευαγγελιστής καταγράφει τα λόγια με τα οποία ο Κύριος Ιησούς εκθέτει τον χαρακτήρα εκείνων τους οποίους ο Πατέρας έχει καλέσει σε διαθήκη με τον εαυτό του. Ο λόγος αρχίζει σε ένα βουνό, όπου ο Υιός του Θεού μιλά με εξουσία στους μαθητές του, διακρίνοντας την αληθινή μακαριότητα της βασιλείας από κάθε σαρκική εκτίμηση της ευτυχίας. Εδώ η κυριαρχία του Θεού εμφανίζεται στην εκλογή ενός λαού του οποίου η πτωχεία του πνεύματος, η πραότητα και η πείνα για δικαιοσύνη είναι οι καρποί του δικού του αναγεννητικού έργου. Το κεφάλαιο προχωρά στην ανάπτυξη της δικαιοσύνης που υπερβαίνει εκείνη των γραμματέων και των Φαρισαίων, όχι με την κατάργηση του νόμου αλλά με την επίδειξη του πνευματικού του βάθους υπό τη νέα διαθήκη διοίκηση. Ο αναγνώστης καλείται να προσέξει τον τρόπο με τον οποίο ο Χριστός, ως μεσίτης, τόσο προφέρει την ευλογία του Πατέρα στους δικούς του όσο και εξηγεί τον νόμο ως κανόνα ζωής για εκείνους που ήδη δικαιώθηκαν από τη χάρη.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αναγνώστε ολόκληρο το κεφάλαιο σε μία συνεδρία, σημειώνοντας πρώτα την ακολουθία των μακαρισμών που περιγράφουν τα υποκείμενα της βασιλείας και έπειτα τις διαδοχικές ερμηνείες του νόμου που φθάνουν στην καρδιά. Παρατηρήστε πώς οι ευλογίες συνδέονται με εσωτερικές διαθέσεις που ενεργούνται από τον Θεό και όχι με εξωτερική ευημερία, και πώς κάθε εντολή πιέζεται πέρα από την εξωτερική τήρηση στα κίνητρα και τα συναισθήματα. Σημειώστε τις επαναλαμβανόμενες αναφορές στον Πατέρα που βλέπει εν κρυπτώ και τις προειδοποιήσεις κατά της υποκρισίας που προκύπτουν από μια απλώς τυπική θρησκεία. Προσέξτε επίσης την τελική αντίθεση μεταξύ των σοφών και των μωρών οικοδόμων, η οποία δείχνει ότι η ακρόαση πρέπει να οδηγεί σε υπάκουη πράξη υπό την κυριότητα του Χριστού.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κεφάλαιο ανοίγει με τον Χριστό να κάθεται για να διδάξει, τη στάση εκείνου που κατέχει εξουσία να δηλώσει το νου του Θεού. Οι πρώτες ευλογίες πέφτουν στους πτωχούς τω πνεύματι, εκείνους τους οποίους ο Πατέρας έχει ταπεινώσει ώστε να μη ζητούν δικαιοσύνη στον εαυτό τους αλλά να ρίχνονται στο έλεος της διαθήκης. Σε αυτούς η βασιλεία των ουρανών δίδεται ως παρούσα κατοχή, διότι η εκλογή προηγείται και παράγει τις ίδιες τις ιδιότητες που λαμβάνουν την επαγγελία. Οι πενθούντες επίσης παρηγορούνται, όχι επειδή η λύπη είναι αξιομίσθια, αλλά επειδή το Πνεύμα της υιοθεσίας μετατρέπει τη θλίψη τους σε αφορμή για λήψη θείας παρηγορίας. Οι πραείς κληρονομούν τη γη επειδή ο Θεός υποτάσσει την υπερηφάνειά τους και τους χορηγεί ησυχία υπό την πρόνοιά του. Εκείνοι που πεινούν και διψούν για τη δικαιοσύνη χορταίνουν, διότι η ίδια κυρίαρχη χάρη που αφυπνίζει την επιθυμία και προμηθεύει το αντικείμενό της στον Χριστό. Οι ελεήμονες λαμβάνουν έλεος επειδή η διαθήκη της χάριτος πρώτα τους καθιστά μετόχους ελέους και έπειτα τους συμμορφώνει με τον χαρακτήρα του Λυτρωτή τους. Οι καθαροί τη καρδία βλέπουν τον Θεό, διότι η αναγέννηση καθαρίζει τον εσωτερικό οφθαλμό ώστε να μπορεί να θεάται τη δόξα του Κυρίου χωρίς το πέπλο της αυτοαγάπης. Οι ειρηνοποιοί καλούνται υιοί του Θεού, αντανακλώντας το συμφιλιωτικό έργο του μονογενούς που έκανε ειρήνη διά του αίματος του σταυρού του. Τέλος, εκείνοι που διώκονται ένεκεν δικαιοσύνης λαμβάνουν τη βασιλεία, διότι ο κόσμος που μίσησε την κεφαλή θα μισήσει και τα μέλη που ο Πατέρας εξέλεξε από αυτόν.
Αφού δήλωσε ποιοι είναι μακάριοι, ο Χριστός στρέφεται στη λειτουργία των μαθητών του ως άλατος και φωτός. Η διατήρηση και ο φωτισμός που ασκούν δεν προέρχονται από φυσική αρετή αλλά από τον ενυπάρχοντα λόγο που ο Πατέρας έχει εμφυτεύσει. Ο νόμος τότε λαμβάνεται, όχι για να καταστραφεί αλλά για να εκπληρωθεί στην βαθύτερη πρόθεσή του. Ο Χριστός επιμένει ότι ούτε ένα ιώτα ή μία κεραία δεν θα παρέλθει έως ότου όλα εκπληρωθούν, εξασφαλίζοντας έτσι την διαρκή αυθεντία του ηθικού νόμου υπό το ευαγγέλιο. Η απαιτούμενη δικαιοσύνη υπερβαίνει εκείνη των γραμματέων επειδή φθάνει στην καρδιά: ο θυμός κρίνεται ως φόνος, η επιθυμία ως μοιχεία, και ο απερίσκεπτος λόγος ως παράβαση της αλήθειας. Το διαζύγιο περιορίζεται στον μοναδικό λόγο που επιτρέπεται από την αρχική θεσμοθέτηση του Δημιουργού, και οι όρκοι αντικαθίστανται από απλή αλήθεια επειδή ο μαθητής ζει υπό τη διαρκή επίβλεψη του Θεού. Η ανταπόδοση απαγορεύεται επειδή ο λαός της διαθήκης οφείλει να εμπιστεύεται την εκδίκηση στον Κύριο, και η αγάπη επεκτείνεται ακόμη και στους εχθρούς επειδή ο Πατέρας ο ίδιος δείχνει καλοσύνη στους άδικους. Το κεφάλαιο κλείνει με την πρόσκληση στην τελειότητα κατά το πρότυπο της τελειότητας του Πατέρα, μια τελειότητα που συνίσταται στην αδιαίρετη αγάπη και όχι στην αναμάρτητη επίτευξη σε αυτή τη ζωή.
Σκεφτείτε
Σκέψη
Αυτός ο λόγος στέκεται σε άμεση συνέχεια με τη σοφιολογική γραμματεία της Παλαιάς Διαθήκης, όπου η μακαριότητα επανειλημμένως αποδίδεται στον άνθρωπο του οποίου η ευαρέσκεια είναι στον νόμο του Κυρίου. Το ίδιο πρότυπο εμφανίζεται στους Ψαλμούς και τις Παροιμίες, όπου ο φόβος του Θεού παράγει τις ίδιες τις διαθέσεις που ο Χριστός μακαρίζει. Στις επιστολές οι απόστολοι επιστρέφουν σε αυτά τα θέματα, περιγράφοντας τον καρπό του Πνεύματος και τη νέα κτίση ως την έκφραση της ίδιας διαθήκης χάριτος. Οι Μεταρρυθμιστές ανέγνωσαν το κεφάλαιο ως ερμηνεία της τρίτης χρήσης του νόμου, δεσμευτικής στους πιστούς ως κανόνα ευγνωμοσύνης, ενώ επέμεναν ότι οι ευλογίες στηρίζονται στη δικαίωση που ήδη έχει ληφθεί. Έτσι το απόσπασμα διαφυλάσσει τόσο την κυριαρχία της χάριτος στην εκλογή όσο και την αναγκαιότητα της επακόλουθης υπακοής.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποια παρούσα περίσταση ο Πατέρας σας καλεί να λογίζεστε τον εαυτό σας μεταξύ των πτωχών τω πνεύματι και όχι μεταξύ εκείνων που ζητούν στάση από τα δικά τους επιτεύγματα; Πού η βαθύτερη πρόθεση του νόμου, όπως την ερμηνεύει ο Χριστός, αποκαλύπτει μια εναπομένουσα διάθεση που πρέπει να υποταχθεί στην υπακοή της πίστεως; Πώς η βεβαιότητα ότι η βασιλεία ανήκει σε εκείνους που διώκονται ένεκεν δικαιοσύνης ενισχύει την αποφασιστικότητά σας να πορεύεστε σύμφωνα με το αποκαλυμμένο θέλημα του Πατέρα την ερχόμενη εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Παντοδύναμε Θεέ, που κάλεσες έναν λαό από το σκότος στη βασιλεία του αγαπητού σου Υιού, χάρισε να λάβουμε τις ευλογίες που προφέρθηκαν στους πτωχούς τω πνεύματι και στους διωκόμενους ως τα βέβαια σημεία της εκλεκτικής σου αγάπης. Συμμόρφωσε τις καρδιές μας με τη δικαιοσύνη που ο Χριστός εξέθεσε, ώστε ο θυμός, η επιθυμία και η απάτη να υποταχθούν από τη δύναμη του Πνεύματός σου. Διαφύλαξέ μας από κάθε υποκρισία που ζητά τον έπαινο των ανθρώπων και όχι την έγκριση του Πατέρα μας που βλέπει εν κρυπτώ. Στερέωσέ μας στον βράχο της υπακοής στον λόγο σου, ώστε όταν οι βροχές κατέλθουν να μη σαλευθούμε. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, στον οποίο μαζί με σένα και το Άγιο Πνεύμα ανήκει πάσα τιμή και κυριαρχία, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.