← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λουκάς

Λουκάς 16 — με τον Μπάρνς

Λουκάς 16Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο καθημερινό μας μάθημα που αντλείται από τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνς στην Αγία Γραφή ανοίγουμε το δέκατο έκτο κεφάλαιο του Λουκά. Η μετρημένη ερμηνεία του Μπάρνς μας οδηγεί μέσα από δύο παραβολές που αποκαλύπτουν τον κίνδυνο της εσφαλμένης εμπιστοσύνης στα πλούτη και την πρόσκληση σε σοφή διαχείριση ενώπιον του Θεού. Η προσεκτική του ερμηνεία κατά στίχο διατηρεί την εστίαση στην αφοσίωση της καρδιάς και στις αιώνιες συνέπειες των παρόντων επιλογών, προσκαλώντας τους πιστούς να εξετάσουν τη χρήση κάθε εμπιστευμένου πόρου υπό το φως της επερχόμενης κρίσης και ανταμοιβής.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα ολόκληρο το κεφάλαιο 16 του Λουκά. Καθώς ξεδιπλώνονται τα λόγια του Κυρίου μας, ακούστε τις προειδοποιήσεις κατά της πλεονεξίας και την πρόσκληση σε πιστή διαχείριση όλων όσων ο Θεός έχει τοποθετήσει στα χέρια μας. Διαβάστε αργά, επιτρέποντας στο Πνεύμα να εφαρμόσει κάθε στίχο στη συνείδηση και να προετοιμάσει την καρδιά για τη μελέτη που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνς ανοίγει την παραβολή ορίζοντας το αξίωμα και την εμπιστοσύνη του οικονόμου. Αυτή η παραβολή έχει προκαλέσει μεγάλη σύγχυση, και πολλοί τρόποι έχουν επινοηθεί για να την εξηγήσουν. Η παραπάνω λύση είναι η απλούστερη από όλες· και αν αυτές οι σαφείς αρχές διατηρηθούν κατά νου, δεν θα είναι δύσκολο να δοθεί μια συνεπής εξήγηση των ιδιαίτερων μερών της. Πρέπει ωστόσο να ληφθεί υπόψη ότι σε αυτήν, όπως και σε άλλες παραβολές, δεν πρέπει να επιχειρούμε να πνευματικοποιήσουμε κάθε περίσταση ή υπαινιγμό. Πρέπει να διατηρήσουμε κατά νου τη μεγάλη ηθική αλήθεια που διδάσκεται σε αυτήν, ότι δεν μπορούμε να υπηρετούμε τον Θεό και τον μαμωνά, και ότι όλες οι προσπάθειες να το κάνουμε αυτό θα μας εμπλέξουν σε δυσκολία και αμαρτία. Οικονόμος - Ένας που έχει την ευθύνη των υποθέσεων μιας οικογένειας ή νοικοκυριού· του οποίου το καθήκον είναι να φροντίζει την οικογένεια, να αγοράζει προμήθειες κ.λπ. Αυτό είναι φυσικά ένα αξίωμα εμπιστοσύνης και εμπιστευτικότητας. Προσφέρει μεγάλη ευκαιρία για ανεντιμότητα και σπατάλη, και για υπεξαίρεση περιουσίας. Στη συνέχεια καταγράφει τον απροσδόκητο έπαινο του κυρίου για την ευστροφία του οικονόμου. Στίχος 8. Ο κύριος επαίνεσε - Επαίνεσε, ή εξέφρασε θαυμασμό για τη σοφία του. Αυτά δεν είναι τα λόγια του Ιησού, ως επαίνου του, αλλά μέρος της αφήγησης ή της παραβολής. Ο «κύριός» του τον επαίνεσε - είδε ότι ήταν σοφός και συνετός, αν και ήταν ανέντιμος. Ο άδικος οικονόμος - Δεν λέγεται ότι ο κύριός του τον επαίνεσε επειδή ήταν «άδικος», αλλά επειδή ήταν «σοφός». Αυτό είναι το μόνο πράγμα στη συμπεριφορά του για το οποίο εκφράζεται οποιαδήποτε έγκριση, και αυτή η έγκριση εκφράστηκε από τον «κύριό» του. Αυτό το χωρίο δεν μπορεί επομένως να χρησιμοποιηθεί για να αποδείξει ότι ο Ιησούς σκόπευε να επαινέσει την ανεντιμότητά του. Ήταν έπαινος της «ευστροφίας ή της προνοητικότητάς» του· αλλά ο κύριος δεν μπορούσε περισσότερο να «εγκρίνει» τη συμπεριφορά του ως ηθική πράξη από ό,τι μπορούσε την πρώτη πράξη εξαπάτησής του. Ο Μπάρνς εφαρμόζει στη συνέχεια το μάθημα στη χρήση των επίγειων πλούτων από τους μαθητές. Στίχος 9. Σας λέω - Εγώ, ο Ιησούς, σας λέω, τους μαθητές μου. Κάντε για τον εαυτό σας φίλους - Κάποιοι έχουν κατανοήσει τη λέξη «φίλους», εδώ, ως αναφερόμενη στους φτωχούς· άλλοι, στους αγίους αγγέλους· και άλλοι, στον Θεό. Ίσως, ωστόσο, η λέξη δεν πρέπει να θεωρείται ως αναφερόμενη σε συγκεκριμένα «πρόσωπα», αλλά χρησιμοποιείται σύμφωνα με την προηγούμενη παραβολή· διότι στην εφαρμογή ο Σωτήρας μας χρησιμοποιεί τη «γλώσσα» που αρμόζει στη συμπεριφορά του οικονόμου για να εκφράσει την «γενική» αλήθεια ότι πρέπει να κάνουμε σωστή χρήση των πλούτων. Ο οικονόμος είχε διαχειριστεί τις χρηματικές του υποθέσεις έτσι ώστε να εξασφαλίσει μελλοντική άνεση για τον εαυτό του, ή έτσι ώστε να βρει φίλους που θα τον φρόντιζαν «πέρα» από τον χρόνο που θα απομακρυνόταν από το αξίωμα. Δηλαδή, δεν θα ήταν άπορος, ή αποδιωγμένος, ή χωρίς άνεση, όταν θα απομακρυνόταν από το αξίωμά του.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μπάρνς κλείνει την ερμηνεία συνοψίζοντας την κεντρική απαίτηση της παραβολής στην καρδιά. Στίχος 12. Άλλου ανθρώπου - Η λέξη «ανθρώπου» δεν υπάρχει στο πρωτότυπο. Είναι, «Αν έχετε υπάρξει άπιστοι διαχειριστές για άλλον». Αναφέρεται, αναμφίβολα, στον «Θεό». Ο πλούτος του κόσμου είναι «δικός του». Μας εμπιστεύεται ως διαχειριστές του. Είναι αβέβαιος και απατηλός, και σε οποιαδήποτε στιγμή μπορεί να τον αφαιρέσει από εμάς. Είναι ακόμη «δικός του»· και αν, ενώ μας εμπιστεύτηκε «αυτό», είμαστε άπιστοι, δεν μπορούμε να περιμένουμε ότι θα μας χορηγήσει τις ανταμοιβές του ουρανού. Αυτό που είναι δικό σας - Ο πλούτος του ουρανού, ο οποίος, αν δοθεί κάποτε σε εμάς, μπορεί να θεωρηθεί ως «δικός μας» - δηλαδή, θα είναι μόνιμος και σταθερός, και δεν θα αφαιρεθεί «σαν» κατά την ευχαρίστηση άλλου. Μπορούμε να «υπολογίσουμε» σε αυτό, και να προσβλέπουμε με τη βεβαιότητα ότι θα «συνεχίσει» να είναι «δικό μας» για πάντα, και δεν θα αφαιρεθεί όπως ο πλούτος αυτού του κόσμου, «σαν» να μην ήταν δικός μας. Το νόημα ολόκληρης της παραβολής είναι επομένως έτσι εκφρασμένο: Αν δεν χρησιμοποιούμε τα πράγματα αυτού του κόσμου όπως πρέπει - με εντιμότητα, αλήθεια, σοφία και ακεραιότητα, δεν μπορούμε να έχουμε απόδειξη ευσέβειας, και δεν θα γίνουμε δεκτοί στον ουρανό. Αν είμαστε αληθινοί σε αυτό που είναι ελάχιστο, είναι απόδειξη ότι είμαστε τα τέκνα του Θεού, και θα εμπιστευθεί στην φροντίδα μας αυτό που είναι άπειρης σημασίας, ακόμη και τον αιώνιο πλούτο και δόξα του ουρανού.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Σε ποια περιοχή διαχείρισης με καλεί ο Κύριος σε μεγαλύτερη πιστότητα σήμερα; 2. Πώς διαμορφώνει η βεβαιότητα της μελλοντικής κρίσης τον χειρισμό μου του χρήματος και της επιρροής; 3. Πού έχω επιτρέψει στον απατηλό μαμωνά αυτού του κόσμου να ανταγωνιστεί την ολόψυχη υπηρεσία προς τον Θεό;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ Ουράνιε, δώρησαι ἡμῖν χάριν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, ἵνα ὦμεν πιστοὶ ἐν τῷ ἐλαχίστῳ, καὶ οὕτως ἐμπιστευθῶμεν τὰ ἀληθινὰ πλούτη τῆς βασιλείας Σου. Ἐλευθέρωσον ἡμᾶς ἀπὸ τῆς φιλαργυρίας, ἥτις πολεμεῖ κατὰ τῶν ψυχῶν ἡμῶν, καὶ δίδαξον ἡμᾶς νὰ χρησιμοποιῶμεν τὸν ἄδικον μαμωνᾶν πρὸς τὸ νὰ ἀποκτήσωμεν φίλους διὰ τὴν αἰωνιότητα, ἵνα ὅταν ἐκλείψωσιν πάντα τὰ ἐπίγεια ἀγαθά, δεχθῶμεν εἰς τὰς αἰωνίους σκηνάς. Κράτησον τὰς καρδίας ἡμῶν ἁπλᾶς ἐν τῇ λατρείᾳ Σου μόνου. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →