← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ρωμαίους

Προς Ρωμαίους 13 — με τον Συμεών

Ρωμαίους 13Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στους μετρημένους ρυθμούς της μέσης οδού, οι Ωρες Ομιλητικές του Καρόλου Συμεών προσφέρουν σταθερό φως για την καθημερινή ανάγνωση της Γραφής. Σήμερα η ερμηνεία στρέφεται προς τους Προς Ρωμαίους 13, όπου η συμβουλή του αποστόλου για την πολιτική τάξη και την πνευματική επαγρύπνηση ξεδιπλώνεται με χαρακτηριστική σαφήνεια και θέρμη. Η μέθοδος του Συμεών προσκαλεί τον ακροατή να δεχθεί τόσο τα απλά καθήκοντα της ιδιότητας του πολίτη όσο και την επείγουσα κλήση προς εγρήγορση, όλα μέσα στην καθιερωμένη τάξη του εκκλησιαστικού έτους. Τα λόγια του παραμένουν σύντροφος έμπιστος για όσους επιζητούν να ζήσουν πιστά υπό έννομη εξουσία ενώ προχωρούν προς την ημέρα της σωτηρίας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας αναγνωσθεί το κεφάλαιο αργά και ολόκληρο, επιτρέποντας σε κάθε τμήμα το δέον βάρος. Προσέξτε πρώτα την εντολή του αποστόλου σχετικά με τους άρχοντες και τον φόρο, έπειτα την πρόσκληση ότι η νύχτα προχωρεί. Δεχθείτε το κείμενο όπως το έχει δεχθεί η Εκκλησία από παλιά: έναν ενιαίο λόγο από τον Θεό που ρυθμίζει τόσο την εξωτερική μας συμπεριφορά όσο και την εσωτερική μας ελπίδα.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Συμεών αρχίζει θέτοντας το εύρος της υπουργικής υποχρέωσης. Αποδώσατε λοιπόν εις πάντας τα οφειλόμενα· εις τον φόρον τον φόρον, εις το τέλος το τέλος, εις τον φόβον τον φόβον, εις την τιμήν την τιμήν. Το έργον των υπουργών είναι να κηρύττουν το Ευαγγέλιον του Χριστού. Αλλά ενώ κηρύττουν τα δόγματα του Ευαγγελίου, δεν πρέπει να παραβλέπουν τα καθήκοντά του· ούτε, όταν εκθέτουν τα καθήκοντα, πρέπει να παραλείπουν εκείνα που αφορούν ημάς ως μέλη πολιτικής κοινωνίας, περισσότερο από εκείνα που μας αφορούν σε οιανδήποτε άλλην θέσιν ή σχέσιν της ζωής. Αντιθέτως, ο Παύλος έδωσε προς τον Τίτον, και δι' αυτού προς όλους τους άλλους υπουργούς, την ρητήν εντολήν: «Υπομίμνησκε αυτούς να υποτάσσωνται εις αρχάς και εξουσίας, να πειθαρχώσι» [Σημείωσις: Προς Τίτον 3:1]. Και εις τούτο ο Παύλος αυτός έθεσεν ημίν παράδειγμα· και τούτο με πληρότητα και λεπτομέρειαν πολύ υπερβαίνουσαν ό,τι είχε χρησιμοποιήσει εις οιανδήποτε άλλην πτυχήν της χριστιανικής ηθικής. Έπειτα δείχνει υπό ποίον φως πρέπει να θεωρούνται οι πολιτικοί άρχοντες. Ήτο λοιπόν επιθυμητόν ο Απόστολος να τους θέση εν εγρηγόρσει· διότι, εάν ευρεθούν εχθροί της κυβερνήσεως υπό την οποίαν έζων, θα παρείχον εις τους εθνικούς αναπάντητον επιχείρημα εναντίον αυτών, και θα ώπλιζον πράγματι πάσας τας πολιτικάς εξουσίας προς καταστροφήν αυτών. Αφ' ετέρου, εάν οι χριστιανοί εν Ρώμη εδείκνυον εαυτούς ειρηνικούς και υπηκόους, θα προσείλκυον την εύνοιαν των αρχόντων των, και θα συνιστούσαν παρομοίαν συμπεριφοράν εις όλους τους άλλους τόπους. Εν τω προκειμένω χωρίω ο Απόστολος δείχνει ημίν, Ι. Υπό ποίον φως πρέπει να θεωρούνται οι πολιτικοί άρχοντες— Υφ' οιοδήποτε όνομα και αν ονομάζωνται αι άρχουσαι εξουσίαι μεταξύ ανθρώπων, πρέπει να θεωρούνται ως, 1. Κυβερνήται υπέρ του Θεού— [Ο Θεός είναι ο Κυβερνήτης πάσης της γης· και, καθώς πάσα εξουσία προέρχεται εξ αυτού, ούτω πάσα εξουσία ανατίθεται υπ' αυτού· ο κάτοχος αυτής είναι ο αντιπρόσωπος και αντικαταστάτης αυτού. Ο Συμεών έπειτα εκθέτει ποία τιμή οφείλεται προς τους εν εξουσία. Προς την κυβέρνησιν οφείλομεν ότι τα πρόσωπά μας είναι ασφαλή από βλάβην, και η περιουσία μας από την αρπαγήν ανομίας βίας· και ενώ «καθήμεθα έκαστος υπό την άμπελον αυτού και υπό την συκήν αυτού, ουδείς ποιών ημάς φοβείσθαι», πρέπει να αισθανώμεθα τας υποχρεώσεις ημών προς εκείνους, οι οποίοι, κατά την διάταξιν του Θεού, υπήρξαν και εξακολουθούν ημέραν καθ' ημέραν να είναι τα μέσα και όργανα πάσης της παρηγορίας ημών. Ό,τι είπεν ο Τέρτυλλος κολακευτικώς προς τον Φήλικα, ημείς δυνάμεθα, μετά της ακριβεστάτης αληθείας, να είπωμεν περί των αρχόντων ημών, ότι «δι' αυτών απολαμβάνομεν πολλήν ησυχίαν, και δι' αυτών γίνονται άξια έργα εις όλον το έθνος ημών» [Σημείωσις: Πράξεις 24:2].] Εκ της απόψεως ταύτης του χαρακτήρος αυτών, είμεθα προετοιμασμένοι να ακούσωμεν, ΙΙ. Ποία τιμή πρέπει να αποδίδεται εις αυτούς— Η σχέσις άρχοντος και υπηκόου φέρει αναγκαίως αντίστοιχα καθήκοντα. Ενώ εκείνοι φροντίζουν και κοπιάζουν υπέρ ημών, είναι καθήκον ημών, 1. Στρεφόμενος προς τους μεταγενεστέρους στίχους, πιέζει την εγγύτητα της σωτηρίας ως κίνητρον επιμελείας. Στίχος 11. ΟΜΙΛΙΑ: 1912 Η ΕΓΓΥΤΗΣ ΤΗΣ ΣΩΤΗΡΙΑΣ ΚΙΝΗΤΡΟΝ ΕΠΙΜΕΛΕΙΑΣ Προς Ρωμαίους 13:11. Και τούτο, γνωρίζοντες τον καιρόν, ότι είναι ήδη ώρα να εγερθώμεν εκ του ύπνου· διότι η σωτηρία ημών είναι πλησιέστερον τώρα παρά ότε επιστεύσαμεν. Τόσον στεναί είναι αι απόψεις πολλών περί του Ευαγγελίου, ώστε θεωρούν ανάξιον του ονόματος τούτου παν ό,τι δεν αφορά πρωτίστως και ρητώς εις το μέγα θέμα της απολυτρώσεως. Αλλά το Ευαγγέλιον περιλαμβάνει καθήκοντα καθώς και προνόμια· ουδείς υπουργός δύναται να το κηρύττη ορθώς, εάν δεν προφυλάττη το ακροατήριον αυτού από παν είδος αμαρτίας, και δεν παροτρύνη την εκτέλεσιν παντός είδους καθήκοντος. Ουδένα πρόσωπα πρέπει να εξαιρούνται από τοιαύτας ποιμαντικάς νουθεσίας. Οι ίδιοι οι Απόστολοι εχρειάζοντο προειδοποίησιν κατά της υποκρισίας [Σημείωσις: Κατά Λουκάν 12:1] και της επιστροφής εις διεφθαρμένας συνηθείας [Σημείωσις: Κατά Λουκάν 21:34-36]· και αυτοί εν τη σειρά των μετέδωσαν παρομοίας προειδοποιήσεις εις τον χριστιανικόν κόσμον εις πάσας τας εποχάς. Προς «πιστούς» απηυθύνετο ο Παύλος.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Συμεών καταλήγει προτρέπων ευγνωμοσύνην διά το πολίτευμα υπό το οποίον ζώμεν. Εν ουδεμιά άλλη πολιτεία υπό τον ουρανόν υπάρχει μεγαλυτέρα μέτρησις ελευθερίας συνδυαζομένη με την αυτήν μέτρησιν ασφαλείας και ισχύος. Η έκτασις των πολιτικών και θρησκευτικών ελευθεριών ημών είναι δικαίως το καύχημα πάντων όσοι έχουν την ευτυχίαν να ζώσιν εις την ευνοημένην γην ημών. Πόσον διάφορος είναι η κατάστασις ημών από εκείνην της Ρωμαϊκής αυτοκρατορίας επί Νέρωνος, του χρόνου καθ' ον ο Παύλος έγραψε την επιστολήν ταύτην! Πόσον διάφορος επίσης, δυνάμεθα να προσθέσωμεν, από την θέσιν της ιδίας ημών χώρας επί των ημερών της Μαρίας, ότε τόσοι εκ των εξαιρέτων της γης εκαύθησαν μέχρι θανάτου, διότι ελάτρευον τον Θεόν κατά την συνείδησιν αυτών! Εν τη ευτυχεί γη ημών, ο πτωχότερος άνθρωπος μεταξύ ημών προστατεύεται εις το πρόσωπον και την περιουσίαν αυτού όσον και ο πλουσιώτερος· ουδέ αυτός ο βασιλεύς δύναται να τον καταπιέση παρά τον νόμον. Ας ευχαριστώμεν λοιπόν διά τα ελέη ταύτα· και ας συναθροισθώμεν πέριξ του Πολιτεύματος, προς υποστήριξιν αυτού κατά πάντων των μηχανημάτων των δυσαρεστημένων, και των συνωμοσιών πονηρών ανθρώπων [Σημείωσις: Εκηρύχθη Φεβρ. Καταλήγει με τελικήν πρόσκλησιν να περιπατήσωμεν αξίως της βασιλείας του Χριστού. «Γίνου πιστός μέχρι θανάτου, και θέλω σοι δώσει τον στέφανον της ζωής».
Απαντήστε

Απόκριση

Πού εις την καθημερινήν μου συμπεριφοράν αποδίδω εις την πολιτικήν εξουσίαν την τιμήν την οποίαν απαιτεί η Γραφή; Κατά ποίους τρόπους η εγγύτης της σωτηρίας έχει αμαυρωθή εις την καρδίαν μου; Ποίαν μοναδικήν πράξιν υπακοής ή επαγρυπνήσεως ζητεί τώρα ο Κύριος παρ' εμού;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, ο οποίος διέταξας πάσαν έννομον εξουσίαν προς το αγαθόν ημών, δώρησον ημίν χάριν να τιμώμεν τους τεθέντας επάνω ημών και να αποδίδωμεν τα οφειλόμενα άνευ γογγυσμού. Εγείρον ημάς, δεόμεθά σου, εκ παντός ύπνου του πνεύματος, ώστε η ημέρα της σωτηρίας σου να μας εύρη ενδεδυμένους την πανοπλίαν του φωτός. Διαφύλαττε την Εκκλησίαν σου εν ειρηνική υπακοή και αγία επαγρυπνήσει, διά Ιησού Χριστού του Βασιλέως ημών, ο οποίος ζη και βασιλεύει μετά σου και του Αγίου Πνεύματος, εις Θεός, εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →