Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους
Προς Εβραίους 13 — με τον Σάιμεον
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με τον μετρημένο ρυθμό της μέσης οδού, οι Horae Homileticae του Καρόλου Σάιμεον ανοίγουν το τελικό κεφάλαιο των Προς Εβραίους με ποιμαντική σοβαρότητα. Οι ομιλίες του για τους στίχους 3, 5–6 και 8 προσκαλούν την Εκκλησία να ανιχνεύσει τον ίδιο αμετάβλητο Κύριο μέσα από έργα ελέους, υποσχέσεις παρουσίας και την αιώνια δόξα του Χριστού. Εισερχόμαστε σε αυτό το μάθημα ως εκείνοι που ακόμα ζουν «στο σώμα», έτοιμοι να λάβουμε τόσο προτροπή όσο και παρηγοριά από το χέρι που έχει καθοδηγήσει πιστούς ερμηνευτές για δύο αιώνες.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας ακουστεί το ιερό κείμενο για μία ακόμη φορά στην ησυχία του σπουδαστηρίου. Αναγνώστε αργά το Προς Εβραίους 13, επιτρέποντας στις τελικές προτροπές του για συμπόνια, αυτάρκεια και τον αμετάβλητο Χριστό να εγκατασταθούν στην καρδιά πριν στραφείτε στην έκθεση του Σάιμεον.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Σάιμεον ανοίγει αναγνωρίζοντας το καθήκον της συμπόνιας που αναγνωρίζεται παγκοσμίως μεταξύ των ανθρώπων.
Σε αυτό θα μπορούσαν να παρακινηθούν καλά από τη σκέψη ότι οι ίδιοι ήταν συνεχώς εκτεθειμένοι στις ίδιες δοκιμασίες και μπορεί σύντομα να χρειάζονταν την ίδια ανακούφιση που χορηγούσαν σε άλλους. Μέσα από την αγαθότητα του Θεού γνωρίζουμε λίγα από αυτές τις δοκιμασίες. Οι διωγμοί της παρούσας ημέρας ανέρχονται σε λίγο περισσότερο από περιφρόνηση και μίσος, και σε μερικές λίγες περιπτώσεις μια μικρή εξωτερική αντίθεση στα κοσμικά μας συμφέροντα. Ωστόσο, υπάρχουν ακόμα θλίψεις άλλων ειδών σε αφθονία στις οποίες όλοι υποκείμεθα· και κάτω από τις οποίες μας αρμόζει όλους να δείχνουμε την τρυφερότερη συμπόνια ο ένας προς τον άλλον, μη γνωρίζοντας πόσο σύντομα μπορεί να γίνει δική μας η ανάγκη για τη συμπάθεια που εμείς οι ίδιοι έχουμε ασκήσει. Υπό αυτή την έννοια, η προτροπή στο κείμενό μας αξίζει την προσοχή κάθε παιδιού του ανθρώπου. Ας προσέξουμε σε αυτήν, Ι. Το καθήκον που διδάσκεται— Η συμπόνια προς τους πάσχοντες συνανθρώπους μας είναι καθήκον παγκοσμίως αναγνωρισμένο.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει τις ενεργές υπηρεσίες με τις οποίες η αληθινή συμπάθεια πρέπει να εκφράζεται.
Το κατάλληλο παράδειγμα για εμάς να ακολουθήσουμε είναι εκείνο των Μακεδόνων, για τους οποίους ο Απόστολος μαρτυρεί ότι, παρόλο που ήταν οι ίδιοι «σε μεγάλη δοκιμασία θλίψης και σε βαθιά πενία, όμως αφθόνευσαν στον πλούτο της ελευθεριότητας· και ότι κατά τη δύναμή τους, ναι, και πέρα από τη δύναμή τους, ήταν πρόθυμοι από μόνοι τους· και παρακαλούσαν τον Απόστολο με πολλή ικεσία να αναλάβει ο ίδιος τη διακονία της δωρεάς τους προς τους αγίους [Σημείωση: Β΄ Κορινθίους 8:1-4 .].» Αυτό είναι το σημείο που πρέπει να επιδιωχθεί: πρέπει πρώτα να υπάρχει πρόθυμος νους· και όπου υπάρχει αυτός, ο Θεός θα δεχθεί την προσφορά, όσο μικρή κι αν είναι [Σημείωση: Β΄ Κορινθίους 8:12 .].] Τέτοιο είναι το καθήκον που διδάσκεται εδώ. Ας προσέξουμε τώρα, ΙΙ. Τη σκέψη με την οποία επιβάλλεται— Όταν ο Απόστολος λέει «Κάντε αυτό», επειδή είστε και εσείς στο σώμα, πρέπει να εννοηθεί ότι υπαινίσσεται, 1.Στρεφόμενος στην επόμενη ομιλία, ο Σάιμεον παρουσιάζει την υπόσχεση της αδιάλειπτης παρουσίας του Θεού.
Στην αλήθεια, η υποσχεμένη παρουσία και βοήθεια του Θεού είναι το μεγάλο μας κίνητρο για κάθε καθήκον· αφού χωρίς τη βοήθειά Του δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, αλλά με αυτήν μπορούμε να επιτύχουμε οτιδήποτε ο ίδιος ο Θεός απαιτεί από εμάς. Ας εξετάσουμε, Ι. Την υπόσχεση που καταγράφεται εδώ— Η υπόσχεση δόθηκε αρχικά στον Ιησού του Ναυή· αλλά στο κείμενό μας παρουσιάζεται ως λεγόμενη σε καθέναν από εμάς. Και υπό αυτό το φως πρέπει να θεωρείται: διότι δεν δόθηκε στον Ιησού του Ναυή ως απλό απομονωμένο άτομο, αλλά ως κεφαλή του λαού του Θεού, τον οποίο οδηγούσε στη Χαναάν· και μεταξύ εκείνων και ημών υπάρχει στενή ομοιότητα: εκείνοι επρόκειτο να συγκρουστούν με πολλούς εχθρούς, τους οποίους έπρεπε να καταστρέψουν, πριν μπορέσουν να κατέχουν τη γη της επαγγελίας· και εμείς επίσης πρέπει να υπομείνουμε πολλές συγκρούσεις πριν μπορέσουμε να επιτύχουμε την πλήρη απόλαυση της ουράνιας Χαναάν.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Σάιμεον πιέζει το τελικό κίνητρο ότι ό,τι σπέρνουμε με έλεος θα θερίσουμε από το χέρι του Θεού.
Εδώ ο ίδιος ο Παντοδύναμος Θεός δεσμεύεται να ανταποδώσει στον κόλπο μας την καλοσύνη που δείχνουμε σε άλλους· και «θα την ανταποδώσει με πλήρες μέτρο, πιεσμένο και ξεχείλισμα.» Αν λοιπόν θέλουμε να μας χορηγηθούν παρηγορίες στις θλίψεις μας, ας εργαστούμε να τις μεταδώσουμε στους θλιμμένους αδελφούς μας· διότι «ό,τι σπέρνουμε, θα θερίσουμε»· αν προμηθεύουμε τις ανάγκες άλλων, ο Θεός θα προμηθεύσει τις δικές μας [Σημείωση: Φιλιππησίους 4:14 · Φιλιππησίους 4:19 .]· και αν «ρίξουμε τον άρτο μας επί των υδάτων, θα είμαστε βέβαιοι να τον βρούμε μετά από πολλές ημέρες.»] Για την καθοδήγησή σας σε σχέση με αυτό το καθήκον, ζητούμε άδεια να προσφέρουμε τις ακόλουθες υποδείξεις: 1. Μην υποτιμάτε τη χάρη της ελεημοσύνης— [Πολύ συχνά παραβλέπεται, όχι μόνο από τον κόσμο γενικά, αλλά και από πολλούς που ομολογούν ευσέβεια· οι οποίοι φαντάζονται ότι η πίστη στον Κύριο Ιησού Χριστό είναι το μόνο που χρειάζεται για τα καλύτερα συμφέροντά τους.Κλείνει εορτάζοντας την ηρεμία που χορηγείται σε εκείνους που αναπαύονται στην υπόσχεση μέσα σε ζωή πίστης.
Και ας πραγματοποιήσουμε τόσο τις υποσχέσεις του Θεού μας, ώστε να γνωρίζουμε ότι τίποτα ποτέ δεν θα, ή δεν μπορεί ποτέ να μας χωρίσει από την αγάπη Του [Σημείωση: Ψαλμοί 46:1-3 . Ρωμαίους 8:38-39 · Ρωμαίους 8:38-39 .].
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στις παρούσες περιστάσεις σας σας προσκαλεί ο Κύριος να «θυμηθείτε εκείνους που είναι δεμένοι»; Πώς η υπόσχεση «Δεν θα σε αφήσω ποτέ» αντιμετωπίζει οποιαδήποτε φιλαργυρία ή άγχος που ακόμα προσκολλάται σε εσάς; Με ποια συγκεκριμένη πράξη ελέους σήμερα θα αποδείξετε ότι ο Ιησούς Χριστός είναι πράγματι ο ίδιος χθες και σήμερα και στους αιώνες;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, ο ίδιος χθες και σήμερα και στους αιώνες, χάρισε σε εμάς χάρη να θυμόμαστε εκείνους που υποφέρουν σαν δεμένοι μαζί τους. Ζωοποίησε μέσα μας ελεημοσύνη που είναι τρυφερή, προσευχητική και ενεργή, ώστε να μην μιλούμε μόνο παρηγοριά αλλά να την παρέχουμε. Ας διώξει η υπόσχεση της παρουσίας Σου κάθε ανήσυχο φόβο και κάθε άτακτη επιθυμία, ώστε η συναναστροφή μας να είναι χωρίς φιλαργυρία και οι καρδιές μας αυτάρκεις με οτιδήποτε εσύ ορίζεις. Ενίσχυσέ μας να περπατούμε με πίστη μέχρι να σε δούμε πρόσωπο προς πρόσωπο· δια του ιδίου Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →