← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης

Ιωάννης 5 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Ιωάννης 5Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα
Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από το Ευαγγέλιο του Ιωάννη. Σήμερα ακούμε τη φωνή του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ερμηνεύει το κεφάλαιο 5 και τη θεραπεία στη λίμνη της Βηθεσδά. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου ανοίγει το κείμενο με ιστορικές λεπτομέρειες, θεολογική διορατικότητα και ποιμαντική θέρμη. Τα λόγια του μας καθοδηγούν μέσα από το θαύμα, τη διαμάχη για το Σάββατο και την βαθύτερη πρόσκληση στην πίστη και την ευγνωμοσύνη. Προετοιμάστε την καρδιά σας για να δεχθείτε τόσο τη Γραφή όσο και αυτό το έμπιστο σχόλιο καθώς διαβαίνουμε μαζί το απόσπασμα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 5 του Ιωάννη. Προσέξτε το σκηνικό στη λίμνη, τον άνθρωπο που υποφέρει πολύ καιρό, την απροσδόκητη εντολή του Ιησού και τη διαμάχη που ακολουθεί. Αφήστε την αφήγηση να ξεδιπλωθεί χωρίς βιασύνη. Καθώς διαβάζετε, ζητήστε από το Πνεύμα να σας προετοιμάσει να ακούσετε την ερμηνεία του Καλβίνου στους ίδιους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά προσδιορίζοντας τη γιορτή και τη σημασία της για το ταξίδι του Χριστού. 1. Υπήρχε γιορτή των Ιουδαίων. Αν και ο Ευαγγελιστής δεν δηλώνει ρητά ποια γιορτή ήταν αυτή, η πιθανή εικασία είναι ότι εννοεί την Πεντηκοστή, τουλάχιστον αν όσα αναφέρονται εδώ συνέβησαν αμέσως μετά την άφιξη του Χριστού στη Γαλιλαία. Διότι αμέσως μετά το Πάσχα έφυγε από τα Ιεροσόλυμα και, καθώς περνούσε από τη Σαμάρεια, υπολόγιζε τέσσερις μήνες μέχρι τη συγκομιδή· αφού μπήκε στη Γαλιλαία θεράπευσε τον γιο του αυλικού. Ο Ευαγγελιστής προσθέτει ότι η γιορτή ήρθε μετά· και επομένως η σειρά του χρόνου μας οδηγεί να συμπεράνουμε ότι πρέπει να την εννοήσουμε ως Πεντηκοστή· αν και δεν διαφωνώ για το θέμα αυτό. Τώρα ο Χριστός ήρθε στα Ιεροσόλυμα στη γιορτή, εν μέρει επειδή εκείνη την εποχή, λόγω του μεγάλου πλήθους ανθρώπων που είχαν συγκεντρωθεί, είχε την ευκαιρία να διαδώσει τη διδασκαλία του πιο ευρέως, και εν μέρει επειδή ήταν απαραίτητο να υποταχθεί στον Νόμο, ώστε να μας λυτρώσει από τη δουλεία του Νόμου, όπως έχουμε ήδη εξηγήσει σε προηγούμενες περιπτώσεις. Για τους πολλούς ασθενείς που είχαν συγκεντρωθεί στη λίμνη, ο Καλβίνος γράφει: Χωλοί, τυφλοί, ξεροί. Για να μας πληροφορήσει ότι οι ασθένειες που θεραπεύθηκαν από τον Κύριό μας δεν ήταν συνηθισμένου είδους, ο Ευαγγελιστής απαριθμεί ορισμένες κατηγορίες τους· διότι ανθρώπινα γιατροσόφια δεν θα μπορούσαν να ωφελήσουν τους χωλούς, τυφλούς και ξερούς. Ήταν πράγματι ένα θλιβερό θέαμα, να βλέπει κανείς σε τόσο μεγάλο πλήθος ανθρώπων τόσα είδη παραμορφώσεων στα μέλη· αλλά όμως η δόξα του Θεού έλαμπε εκεί πιο φωτεινά παρά στην όψη του πολυαριθμότερου και καλύτερα πειθαρχημένου στρατού. Διότι τίποτα δεν είναι πιο μεγαλειώδες από όταν μια ασυνήθιστη δύναμη του Θεού διορθώνει και αποκαθιστά τα ελαττώματα της φύσης· και τίποτα δεν είναι πιο όμορφο ή πιο ευχάριστο από όταν, μέσω της απεριόριστης καλοσύνης Του, ανακουφίζει τις θλίψεις των ανθρώπων. Για αυτόν τον λόγο ο Κύριος ήθελε αυτό να είναι ένα λαμπρό θέατρο, στο οποίο όχι μόνο οι κάτοικοι της χώρας, αλλά και ξένοι, να μπορούν να αντιληφθούν και να στοχαστούν τη μεγαλειότητά Του· και, όπως έχω ήδη προτείνει, δεν ήταν μικρό στολίδι και δόξα του ναού, όταν ο Θεός, απλώνοντας το χέρι Του, έδειχνε καθαρά ότι ήταν παρών. Στρέφοντας στον ίδιο τον άνθρωπο, ο Καλβίνος γράφει: 5. Και ήταν εκεί ένας άνθρωπος. Ο Ευαγγελιστής συλλέγει διάφορες περιστάσεις, που αποδεικνύουν ότι το θαύμα μπορεί να θεωρηθεί βέβαιο. Η μακρά διάρκεια της ασθένειας είχε αφαιρέσει κάθε ελπίδα θεραπείας της. Αυτός ο άνθρωπος παραπονιέται ότι στερείται το γιατρικό του νερού. Είχε προσπαθήσει πολλές φορές να ριχτεί στο νερό, αλλά χωρίς επιτυχία· δεν υπήρχε άνθρωπος να τον βοηθήσει, και αυτό κάνει τη δύναμη του Χριστού να φαίνεται πιο εντυπωσιακά. Τέτοια ήταν επίσης η σημασία της εντολής να σηκώσει το κρεβάτι του, ώστε όλοι να δουν καθαρά ότι θεραπεύθηκε με κανέναν άλλο τρόπο παρά μόνο με την ενέργεια του Χριστού· διότι όταν σηκώνεται ξαφνικά υγιής και δυνατός σε όλα τα μέλη στα οποία ήταν προηγουμένως ανίσχυρος, μια τόσο ξαφνική αλλαγή είναι πιο κατάλληλη να διεγείρει και να εντυπωσιάσει τα μυαλά όλων όσοι το είδαν. Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια το αρχικό ερώτημα του Χριστού προς τον άνθρωπο. 6. Θέλεις να γίνεις υγιής; Δεν ρωτάει γι' αυτό σαν να ήταν αμφίβολο θέμα, αλλά εν μέρει για να ανάψει στον άνθρωπο επιθυμία για τη χάρη που του προσφερόταν, και εν μέρει για να ζωογονήσει την προσοχή των παρόντων μαρτύρων, οι οποίοι, αν σκέφτονταν κάτι άλλο, μπορεί να μην είχαν αντιληφθεί το θαύμα, όπως συμβαίνει συχνά σε ξαφνικά γεγονότα. Για αυτούς τους δύο λόγους, επομένως, αυτή η προετοιμασία ήταν απαραίτητη.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος στοχάζεται για τη μακρά αναμονή του άνθρωπου και την πρόσκληση σε υπομονετική πίστη. 7. Δεν έχω άνθρωπο. Αυτός ο άρρωστος άνθρωπος κάνει αυτό που σχεδόν όλοι εμείς συνηθίζουμε να κάνουμε· διότι περιορίζει τη βοήθεια του Θεού σύμφωνα με τη δική του σκέψη, και δεν τολμά να υποσχεθεί στον εαυτό του τίποτα περισσότερο από ό,τι συλλαμβάνει στο μυαλό του. Ο Χριστός συγχωρεί την αδυναμία του, και σε αυτό έχουμε έναν καθρέφτη εκείνης της ανεκτικότητας που ο καθένας μας βιώνει καθημερινά, όταν, από τη μία πλευρά, κρατάμε την προσοχή μας στραμμένη στα μέσα που είναι εντός της εμβέλειάς μας, και όταν, από την άλλη πλευρά, αντίθετα με την προσδοκία, Αυτός δείχνει το χέρι Του από κρυμμένα μέρη, και έτσι δείχνει πόσο μακριά η καλοσύνη Του υπερβαίνει τα στενά όρια της πίστης μας. Επιπλέον, αυτό το παράδειγμα πρέπει να μας διδάξει υπομονή. Τριάντα οκτώ χρόνια ήταν μια μακρά περίοδος, κατά την οποία ο Θεός είχε καθυστερήσει να αποδώσει σε αυτόν τον φτωχό άνθρωπο εκείνη τη χάρη που, από την αρχή, είχε αποφασίσει να του παραχωρήσει. Όσο καιρό, λοιπόν, μπορεί να κρατιόμαστε σε αγωνία, αν και στενάζουμε κάτω από τις θλίψεις μας, ας μην αποθαρρυνόμαστε ποτέ από την κουραστικότητα της παρατεταμένης περιόδου· διότι, όταν οι θλίψεις μας συνεχίζονται για πολύ καιρό, αν και δεν ανακαλύπτουμε τερματισμό τους, ακόμα πρέπει πάντα να πιστεύουμε ότι ο Θεός είναι ένας θαυμαστός λυτρωτής, ο οποίος, με τη δύναμή Του, αφαιρεί εύκολα κάθε εμπόδιο από τον δρόμο. Ο Καλβίνος στη συνέχεια εφαρμόζει το θαύμα στην ευγνώμων ζωή ενώπιον του Θεού. 14. Μετά από αυτά ο Ιησούς τον βρήκε. Αυτά τα λόγια δείχνουν ακόμη πιο καθαρά ότι, όταν ο Χριστός κρύφτηκε για λίγο, δεν ήταν για να χαθεί η ανάμνηση της καλοσύνης που είχε παραχωρήσει, διότι τώρα εμφανίζεται δημόσια με τη δική του θέληση· μόνο σκόπευε να γίνει πρώτα γνωστό το έργο, και μετά να ανακηρυχθεί Αυτός ως ο Δημιουργός του. Αυτό το απόσπασμα περιέχει μια ιδιαίτερα χρήσιμη διδασκαλία· διότι όταν ο Χριστός λέει, ιδού, έγινες υγιής, η έννοιά του είναι ότι κάνουμε ακατάλληλη χρήση των δώρων του Θεού, αν δεν διεγερθούμε σε ευγνωμοσύνη. Ο Χριστός δεν κατηγορεί τον άνθρωπο για ό,τι του είχε δώσει, αλλά μόνο του υπενθυμίζει ότι είχε θεραπευθεί ώστε, θυμούμενος τη χάρη που είχε λάβει, να υπηρετεί όλη του τη ζωή τον Θεό τον Λυτρωτή του. Έτσι, όπως ο Θεός με πληγές μας διδάσκει και μας ωθεί σε μετάνοια, έτσι μας προσκαλεί σε αυτήν με την καλοσύνη και την ανεκτικότητά Του· και, πράγματι, είναι ο καθολικός σκοπός τόσο της λύτρωσής μας όσο και όλων των δώρων του Θεού, να μας κρατάει εντελώς αφοσιωμένους σε Αυτόν. Τώρα αυτό δεν μπορεί να γίνει, εκτός αν η ανάμνηση της παρελθούσας τιμωρίας παραμείνει αποτυπωμένη στο μυαλό, και εκτός αν αυτός που έχει λάβει συγχώρεση απασχολείται σε αυτόν τον στοχασμό καθ' όλη τη διάρκεια της ζωής του.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας έχετε περιμένει πολύ καιρό για την παρέμβαση του Θεού, και πώς η συμβουλή του Καλβίνου διαμορφώνει την υπομονή σας; Πώς η ιστορία του θεραπευμένου άνθρωπου σας προσκαλεί να ανταποκριθείτε με ευγνωμοσύνη αντί για λήθη; Ποιο ένα βήμα υπακοής μπορεί να σας ζητά ο Ιησούς σήμερα που φαίνεται απλό αλλά απαιτεί πίστη;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Πατέρα, ὁ μόνος ἐπιτάσσων ζωὴν εἰς τὸ ἀβοήθητον καὶ ἀναμένον, λάλησον πάλιν τὸν λόγον τοῦ Υἱοῦ σου ἵνα οἱ ἀδύνατοι ἐγερθῶσι καὶ περιπατήσωσιν. Δώρησαι ἡμῖν ὑπομονετικὴν ἐμπιστοσύνην εἰς τὴν ὡρισμένην σου ὥραν καὶ ἑτοίμην ὑπακοὴν ὅταν ἡ κυρίαρχος ἔλεός σου ἀποκαταστήσῃ ἡμᾶς, μήπως περιορίσωμεν τὴν δύναμίν σου διὰ τῆς ἀπιστίας. Διὰ τῆς αὐτῆς χάριτος τῆς ζωοποιούσης τοὺς νεκρούς, ποίησον ἡμᾶς νὰ σὲ τιμῶμεν ἐν τῇ ἐλευθερίᾳ ἣν ὁ Χριστὸς ἐξησφάλισε, πρὸς ἔπαινον τῆς διαθηκικῆς σου πιστότητος. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →