← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εβραίους

Άπαξ Δι' Όλου: Εισήλθε διά του Ιδίου Αίματος, Αιώνια Απολύτρωση

Εβραίους 9Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου21 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Η προς Εβραίους 9 μας οδηγεί στη σκηνή — τη λυχνία και τους άρτους της προθέσεως του αγίου, και πέρα από το καταπέτασμα τα Άγια των Αγίων, όπου ο αρχιερεύς εισήρχετο άπαξ του έτους, «ου χωρίς αίματος». Όλα αυτά, λέγει ο Παύλος, ήσαν «παραβολή εις τον καιρόν τον ενεστώτα», σκιά προσμένουσα την ουσίαν. Και τότε η ουσία: «Χριστός δε παραγενόμενος αρχιερεύς των μελλόντων αγαθών… ουδέ δι' αίματος τράγων και μόσχων, αλλά διά του ιδίου αίματος εισήλθεν εφάπαξ εις τα άγια, αιωνίαν λύτρωσιν ευράμενος». Άπαξ — ουχί κατ' έτος· ιδίου αίματος — ουχί αλλοτρίου· αιωνία λύτρωσις — ουχί ετήσιος υπόμνησις αμαρτιών. Ο Παύλος θέτει την αρχαίαν αρχήν που τα πάντα υποβαστάζει: «χωρίς αιματεκχυσίας ου γίνεται άφεσις». Ο Χρυσόστομος ιχνηλατεί όλην την κίνησιν: από τον επίγειον τύπον εις την επουράνιον πραγματικότητα, από το αίμα των ταύρων που ηδύνατο να εγγίση μόνον την σάρκα εις το Αίμα του Χριστού που καθαρίζει την συνείδησιν και την ψυχήν.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αναγνώσατε την προς Εβραίους 9 — την πρώτην σκηνήν μετά της λυχνίας, της τραπέζης και των άρτων της προθέσεως· πέραν του δευτέρου καταπετάσματος τα Άγια των Αγίων, μετά του χρυσού θυμιατηρίου, της κιβωτού, της στάμνου του μάννα, της ράβδου του Ααρών, των πλακών της διαθήκης και των χερουβίμ της δόξης επισκιαζόντων το ιλαστήριον· του αρχιερέως εισερχομένου άπαξ του έτους, ουχί άνευ αίματος, ενώ τούτο ίστατο ως τύπος αδυνατών να τελειοποιήση την συνείδησιν· αλλά του Χριστού παραγενομένου αρχιερέως των μελλόντων αγαθών, εισερχομένου διά του ιδίου αίματος εφάπαξ εις τα άγια, αιωνίαν λύτρωσιν ευραμένου· του αίματος του Χριστού, όστις διά του αιωνίου Πνεύματος προσήνεγκεν εαυτόν άμωμον τω Θεώ, καθαρίζοντος την συνείδησιν από νεκρών έργων εις το λατρεύειν τον ζώντα Θεόν· του Χριστού μεσίτου της καινής διαθήκης, διότι όπου διαθήκη, ανάγκη θανάτου του διαθεμένου· σχεδόν πάντων καθαιρομένων διά του αίματος, διότι «χωρίς αιματεκχυσίας ου γίνεται άφεσις»· του Χριστού εισελθόντος ουχί εις χειροποίητα άγια αλλά εις αυτόν τον ουρανόν, ώστε να εμφανισθή ενώπιον του Θεού υπέρ ημών· προσενεχθέντος άπαξ εις το βαστάσαι αμαρτίας πολλών, και τοις αυτόν απεκδεχομένοις οφθήσεται εκ δευτέρου χωρίς αμαρτίας εις σωτηρίαν.
Μελετήστε

Μελέτη

Διατί ο σταυρός πρέπει να προσφερθή μόνον άπαξ, ενώ αι παλαιαί θυσίαι ήσαν ατέρμονες; Ο Χρυσόστομος ευρίσκει την απάντησιν ήδη προτυπουμένην εις την μοναδικήν ετήσιον είσοδον του αρχιερέως — αλλά ενώ εκείνη η είσοδος επανελαμβάνετο κατ' έτος διότι ουδέν διαρκές επέτυχεν, ο σταυρός προσφέρεται άπαξ διότι τα πάντα επιτυγχάνει. Ονομάζει αυτόν τον σταυρόν θυσίαν, ανόμοιον προς οιανδήποτε είδεν ο βωμός: Διότι καθόσον εκάλεσε τον σταυρόν θυσίαν, μολονότι ούτε πυρ είχεν ούτε ξύλα ούτε πολλάκις προσεφέρετο, αλλά άπαξ διά παντός εν αίματι προσεφέρθη. Και η δύναμις της μιάς ταύτης προσφοράς έγκειται εις το τίνος αίμα είναι. Το αίμα των ταύρων και των τράγων δεν ηδύνατο να φθάση πέραν του σώματος· το Αίμα του Χριστού φθάνει εις την ψυχήν. Διότι (λέγει) εάν το αίμα των ταύρων δύναται να καθαρίση την σάρκα, πολύ μάλλον το Αίμα του Χριστού εξαλείψει τον μολυσμόν της ψυχής. Διά τούτο λέγει ο Παύλος ότι «εισήλθεν εφάπαξ… αιωνίαν λύτρωσιν ευράμενος» — λύτρωσιν ήτις, ούσα αιωνία, ουδέποτε χρειάζεται επανάληψιν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Παύλος καλεί τον Χριστόν «μεσίτην της καινής διαθήκης», και ο Χρυσόστομος αναπτύσσει όλον το δράμα της μεσιτείας ταύτης. Ημείς ηδικήσαμεν· ο Πατήρ απεξενώθη ημών· το χρέος όπερ ωφείλομεν ήτο θάνατος. Ο Υιός παρενεβλήθη, φέρων τους όρους του Πατρός προς ημάς και προσθέτων τον ίδιον αυτού θάνατον διά να ασφαλίση την διαθήκην. Ηδικήσαμεν· έδει ημάς αποθανείν· αυτός απέθανεν υπέρ ημών και κατέστησεν ημάς αξίους της Διαθήκης. Και τούτο είναι ο λόγος διά τον οποίον το αίμα ίσταται εις την ρίζαν της διαθήκης — «χωρίς αιματεκχυσίας ου γίνεται άφεσις». Διαθήκη τίθεται εν ισχύι διά του θανάτου του ποιούντος αυτήν· η καινή διαθήκη σφραγίζεται ουχί διά του αίματος ζώων ραντισθέντος επί βιβλίου, αλλά διά του τιμίου Αίματος άπαξ χυθέντος. Ο Χρυσόστομος τονίζει την αντίθεσιν την οποίαν ο Παύλος διαγράφει εις το τέλος του κεφαλαίου: υπό τον νόμον ο αρχιερεύς εισήρχετο κατ' έτος μετά του αίματος ετέρων, αλλά ο Χριστός εισήλθεν εις αυτόν τον ουρανόν, διά του ιδίου αίματος, άπαξ. Αυτός λοιπόν είναι και θύμα και Ιερεύς και θυσία. Αι ετήσιαι θυσίαι απέδειξαν την ιδίαν αυτών αδυναμίαν διά της επαναλήψεως· η μία θυσία του Χριστού απέδειξε την ισχύν αυτής διά του ότι ουδέποτε εχρειάσθη να προσφερθή εκ νέου.
Απαντήστε

Απόκριση

Αναπαύθητε εις την λέξιν «άπαξ». Ο Χριστός δεν σας ηγόρασεν επί πιστώσει, ώστε να ανανεώνεται κατ' έτος μήπως λήξη· ηγόρασεν «αιωνίαν λύτρωσιν» — τετελεσμένην, πλήρη και ανεπανάληπτον. Αι ατέρμονες θυσίαι του παλαιού ήσαν ομολογία ισταμένη ότι η αμαρτία παρέμενεν· η μοναδική θυσία του Χριστού είναι κήρυγμα ιστάμενον ότι η αμαρτία απεμακρύνθη. Μη ζήτε λοιπόν ως εάν έπρεπε κάπως να επανακερδίσητε ή να επανασφαλίσητε ό,τι το Αίμα Αυτού ήδη ενίκησεν. Και στοχασθήτε τι εγγίζει το Αίμα τούτο: ουχί μόνον την σάρκα, όπως το αίμα των ταύρων, αλλά «τον μολυσμόν της ψυχής». Ουδέν νεκρόν έργον είναι τόσον βαθύ εις την συνείδησίν σας ώστε να κείται πέραν του καθαρισμού αυτού. Προσέλθετε λοιπόν εις τον Όντα συγχρόνως Θύμα, Ιερέα και Θυσίαν· ας καθαρίση το Αίμα Αυτού την συνείδησίν σας από νεκρών έργων εις το λατρεύειν τον ζώντα Θεόν. Εισήλθεν εις αυτόν τον ουρανόν «ώστε να εμφανισθή ενώπιον του Θεού υπέρ ημών» — και οφθήσεται εκ δευτέρου, «χωρίς αμαρτίας εις σωτηρίαν», εις τους απεκδεχομένους Αυτόν.
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε Ιησού Χριστέ, όστις διά του αιωνίου Πνεύματος προσήνεγκας σεαυτόν άμωμον τω Θεώ: Συ είσαι ο μεσίτης της καινής διαθήκης, συγχρόνως το Θύμα, ο Ιερεύς και η Θυσία. Ηδικήσαμεν και έδει ημάς αποθανείν· αλλά Συ απέθανες υπέρ ημών και κατέστησας ημάς αξίους της διαθήκης σφραγισθείσης εν τω ιδίω Σου Αίματι. Μη εισέλθης εις αγιαστήριον χειροποίητον, αλλά εις αυτόν τον ουρανόν, ώστε να εμφανισθής ενώπιον του Θεού υπέρ ημών. Ας καθαρίση το τίμιον Αίμα Σου, όπερ εξαλείφει τον μολυσμόν της ψυχής, την συνείδησίν μου από νεκρών έργων εις το λατρεύειν τον ζώντα Θεόν. Ηγόρασας αιωνίαν λύτρωσιν άπαξ διά παντός· ας αναπαυθώ εν αυτή, και ας σε απεκδέχομαι να οφθής εκ δευτέρου, άνευ αμαρτίας, εις σωτηρίαν. Εις Σε, μετά του Πατρός Σου και του παναγίου Πνεύματος, δόξα νυν και αεί και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.

Ομιλίαι του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →