Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Β' Κορινθίους 7 — με τον Μακλάρεν
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Οι κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν στο Β' Κορινθίους κεφάλαιο 7 προσφέρουν μια διεισδυτική εξέταση του πώς η γνήσια πίστη παράγει πάντοτε πρακτική ηθική. Αντί να επιτρέπει στις υψηλές πνευματικές αλήθειες να παρασύρονται σε αόριστο μυστικισμό, ο Μακλάρεν επιμένει ότι η χριστιανική ζωή πρέπει να δοκιμάζεται από τον χαρακτήρα και τη συμπεριφορά. Η έκθεσή του προχωρεί σταθερά από τον αρχικό καθαρισμό που λαμβάνουν οι πιστοί στο δια βίου έργο του αυτοκαθαρισμού και της αφιέρωσης. Σε όλη την έκθεση διατηρεί την εστίαση στην καθημερινή προσπάθεια που απαιτείται για να γίνει κανείς ολοένα και πιο άγιος ενώ εμψυχώνεται τόσο από την ελπίδα όσο και από τον ευλαβή φόβο. Αυτό το μάθημα μας καλεί να ακούσουμε προσεκτικά καθώς ο Μακλάρεν δείχνει πώς οι υποσχέσεις της υιοθεσίας μας καλούν σε καθαρότητα και πώς η θεοσεβής λύπη οδηγεί σε διαρκή μετάνοια και σωτηρία.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το Β' Κορινθίους κεφάλαιο 7. Ακούστε την επείγουσα έκκληση του αποστόλου να καθαρίσουμε τον εαυτό μας από κάθε μολυσμό σώματος και πνεύματος και να προχωρήσουμε προς την αγιότητα. Προσέξτε τις τρυφερές υποσχέσεις της πατρότητας του Θεού και τις σοβαρές προειδοποιήσεις που τις συνοδεύουν. Αφήστε το κεφάλαιο να αφυπνίσει τόσο την ευγνωμοσύνη για τον καθαρισμό που ήδη λάβαμε όσο και τη φρέσκια απόφαση για το καθαρτήριο έργο που παραμένει.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μακλάρεν ξεκινά αντιπαραβάλλοντας τις μυστικές αλήθειες με την πρακτική ηθική.
Ο Απόστολος μιλούσε για πολύ υψηλές και μυστικές αλήθειες, ότι όλοι οι χριστιανοί είναι ναός του Θεού, ότι ο Θεός κατοικεί στους ανθρώπους, ότι άνδρες και γυναίκες είναι γιοι και θυγατέρες Του· αυτές είναι ακριβώς οι αλήθειες πάνω στις οποίες συχνά οι φλογερές φαντασίες οικοδόμησαν μια μυστική ευσέβεια που είχε λίγη σχέση με τους κοινούς κανόνες του ορθού και του εσφαλμένου. Αλλά ο Παύλος παραμένει πιστός στον έντονα πρακτικό σκοπό του κηρύγματός του και κατεβάζει τους ήρωές του στη πεζή γη με την οικεία κοινή λογική αυτής της μακρινής προτροπής, την οποία δίνει ως την κατάλληλη κατάληξη για τέτοια ουράνια οράματα.Στη συνέχεια ξεδιπλώνει την έκκληση για διαρκή αυτοκαθαρισμό.
'Αλλά στα επόμενα στάδια της χριστιανικής ζωής, η επίπονη και συνεχής προσπάθεια να αναπτυχθεί και να εφαρμοστεί αυτό το δωρεάν δώρο είναι εξίσου ουσιώδης όπως, στο αρχικό στάδιο, είναι χειρότερο από άχρηστο. Το δώρο που λήφθηκε πρέπει να επεξεργαστεί στην ίδια την ουσία της ψυχής και να εκφραστεί σε όλες τις ατελείωτες ποικιλίες της ζωής και της συμπεριφοράς. Οι χριστιανοί καθαρίζονται από την αρχή, αλλά έχουν ακόμη καθημερινά να καθαρίζουν τον εαυτό τους: η ζύμη κρύβεται στα τρία μέτρα αλεύρου, αλλά 'είναι έργο ζωής μέχρι να ζυμωθεί η μάζα', και κανείς, ακόμη κι αν έχει μέσα του τη ζωή που ήταν στον Ιησού, δεν θα μεγαλώσει 'στο μέτρο του αναστήματος του πληρώματος του Χριστού' εκτός αν, με υπομονετική και επίμονη προσπάθεια, πιέζει πάντοτε προς 'τα εμπρός' και αγωνίζεται καθημερινά να πλησιάσει περισσότερο το βραβείο της υψηλής κλήσεώς του. Είμαστε καθαρισμένοι, αλλά έχουμε ακόμη να καθαρίσουμε τον εαυτό μας.Έπειτα, ο Μακλάρεν διακρίνει τον καθαρισμό από την τελείωση της αγιότητας.
Ο Παύλος εδώ κάνει μια διάκριση μεταξύ του να καθαρίζουμε τον εαυτό μας από τη ρυπαρότητα και της τελείωσης της αγιότητας, και αυτά τα δύο, αν και στενά συνδεδεμένα και ικανά να θεωρηθούν ως οι θετικές και αρνητικές πλευρές μιας διαδικασίας, είναι στην πραγματικότητα διαφορετικά, αν και στην πράξη το πρώτο δεν επιτυγχάνεται ποτέ χωρίς το δεύτερο, ούτε το δεύτερο ολοκληρώνεται χωρίς το πρώτο. Η αγιότητα είναι περισσότερο από καθαρότητα· είναι αφιέρωση. Άγιο είναι εκείνο που είναι αφιερωμένο στον Θεό, και άγιος είναι εκείνος του οποίου η καθημερινή προσπάθεια είναι να αφιερώνει ολόκληρο τον εαυτό του, σε όλες τις ικανότητες και τη φύση του, σκέψεις, καρδιά και θέληση, όλο και περισσότερο στον Θεό, και να δέχεται μέσα του όλο και περισσότερο τον Θεό.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Τέλος, ο Μακλάρεν δείχνει πώς η ελπίδα και ο φόβος μαζί εμψυχώνουν τη χριστιανική ζωή.
Στην εμπειρία του Παύλου δεν υπήρχε αντίθεση μεταξύ της ελπίδας που στηρίζεται στον Ιησού και του φόβου που κατευθύνεται προς τον Θεό. Είναι εν τω φόβω του Θεού που η αγιότητα πρόκειται να τελειωθεί. Υπάρχει ένας φόβος που δεν έχει βάσανο. Ακόμη περισσότερο, δεν υπάρχει αγάπη σε γιους ή θυγατέρες χωρίς φόβο. Ο ευλαβής σεβασμός με τον οποίο τα τέκνα του Θεού πλησιάζουν τον Θεό δεν έχει τίποτε δουλικό και κανέναν τρόμο. Η αγάπη τους δεν είναι μόνο χαρούμενη αλλά και ταπεινή. Το προσκυνητικό βλέμμα στη Θεία μεγαλειότητά Του, η ευλαβική και προσκυνητική θεώρηση της ανέκφραστης αγιότητάς Του, και η οδυνηρή συνείδηση, μετά από κάθε προσπάθεια, της απόστασης μεταξύ μας και Εκείνου θα υποκλίνουν τις καρδιές που Τον αγαπούν περισσότερο σε ταπεινότερη προσκύνηση ενώπιόν Του. Αυτά τα δύο, ελπίδα και φόβος, εμπιστοσύνη και δέος, είναι σαν τους πόλους πάνω στους οποίους γυρίζει ολόκληρος ο κόσμος και ενώνονται εδώ σε ένα αποτέλεσμα. Εκείνοι που 'θέτουν την ελπίδα τους στον Θεό' δεν πρέπει 'να λησμονούν τα έργα του Θεού αλλά να φυλάττουν τις εντολές Του'· εκείνοι που 'Τον καλούν Πατέρα', 'ο οποίος χωρίς προσωποληψία κρίνει' πρέπει 'να περάσουν τον χρόνο της παροικίας τους εδώ εν φόβω', και οι ελπίδες και οι φόβοι τους πρέπει να οδηγούν τους τροχούς της ζωής, να τους καθαρίζουν από κάθε ρυπαρότητα και να τους τελειοποιούν σε κάθε αγιότητα.
Απαντήστε
Απόκριση
Σε ποιο σημείο της καθημερινής μου συμπεριφοράς χρειάζομαι περισσότερο τον πλήρη καθαρισμό που περιγράφει ο Μακλάρεν; Πώς η υπόσχεση της υιοθεσίας διεγείρει μέσα μου σήμερα τόσο ελπίδα όσο και ευλαβή φόβο; Σε ποια περιοχή η θεοσεβής λύπη με οδηγεί σε γνήσια μετάνοια και όχι σε απλή μετάνοια;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ελεήμων Πατέρα, Σε ευχαριστούμε για τον καθαρισμό που ήδη δόθηκε δια του Ιησού Χριστού και για το Πνεύμα που τώρα εργάζεται μέσα μας. Δώσε μας τη σταθερή απόφαση να καθαρίσουμε τον εαυτό μας από κάθε μολυσμό σάρκας και πνεύματος. Βοήθησέ μας να επιδιώκουμε την αγιότητα όχι ως βάρος αλλά ως τη χαρούμενη απόκριση γιων και θυγατέρων. Όταν αναδύεται λύπη για την αμαρτία, ας είναι θεοσεβής λύπη που μας στρέφει πλήρως προς Εσένα εν μετανοία. Ας οδηγούν τα βήματά μας καθημερινά η ελπίδα στις υποσχέσεις Σου και ο ευλαβής φόβος της αγιότητάς Σου. Μόρφωσε μέσα μας τον χαρακτήρα που αντανακλά αληθινά την κλήση μας ως τέκνων Σου, δια του Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →