← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γένεσις 13-14 — με τον Maclaren

Γένεσις 13-14Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Καλώς ήρθατε σε αυτό το καθημερινό μάθημα που αντλείται από τις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάντερ Μακλάρεν. Σε αυτές τις σελίδες ο Μακλάρεν ανοίγει την αρχαία αφήγηση της Γενέσεως με φρέσκια διορατικότητα, ανιχνεύοντας τις αντιθετικές πορείες της πίστης και της κοσμικής φρονήσεως μέσα από τις ζωές του Αβράμ και του Λωτ. Η προσεκτική έκθεσή του μας προσκαλεί να σταθμίσουμε τις αιώνιες προτεραιότητες έναντι του παροδικού οφέλους και να επιστρέψουμε ξανά στον τόπο της απλής εμπιστοσύνης. Καθώς ακούμε, ας ζωογονήσει το Πνεύμα τις καρδιές μας ώστε να επιλέξουμε το καλύτερο μερίδιο που δεν μπορεί να αφαιρεθεί.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Στραφείτε τώρα στα κεφάλαια 13 και 14 της Γενέσεως. Διαβάστε την αφήγηση αργά, παρατηρώντας τις επιλογές που έγιναν μετά την επιστροφή από την Αίγυπτο, τον χωρισμό του Αβράμ και του Λωτ, και την αιφνίδια κρίση που παρασύρει τον Αβράμ σε σύγκρουση. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτα· έπειτα θα ακούσουμε την έκθεση του Μακλάρεν.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει παρουσιάζοντας τις δύο μορφές ως διαχρονικούς τύπους. Αλλά τώρα πρέπει να δούμε τις δύο αμυδρές μορφές που μας παρουσιάζει το υπόλοιπο αυτής της ιστορίας, και οι οποίες λάμπουν εκεί, σε εκείνο το μακρινό παρελθόν, ως τύποι και παραδείγματα των δύο μεγάλων τάξεων στις οποίες διαιρούνται οι άνθρωποι, ο Αβράμ, ο άνθρωπος της πίστεως· ο Λωτ, ο άνθρωπος της αισθήσεως. Ο Μακλάρεν σημειώνει στη συνέχεια τη συμπεριφορά του ανθρώπου της πίστεως. Σημειώστε τη συμπεριφορά του ανθρώπου της πίστεως. Γιατί αυτός, που έχει την υπόσχεση του Θεού ότι όλη η γη είναι δική του, να φιλονικεί με τον συγγενή του για βοσκοτόπια και πηγάδια; Οι βοσκοί φυσικά θα έφταναν σε υψηλές λέξεις και χτυπήματα, ιδιαίτερα καθώς η διαθέσιμη γη μειωνόταν από τις αξιώσεις του 'Χαναναίου και του Φερεζαίου'. Αλλά το άμεσο αποτέλεσμα της πίστεως του Αβράμ ήταν να τον κάνει να αισθανθεί ότι το ζήτημα της διαμάχης ήταν πολύ μικρό για να δικαιολογήσει μια φιλονικία. Μια ψυχή που ζει αληθινά στη θεώρηση του μέλλοντος και είναι γεμάτη από τις υποσχέσεις του Θεού, δεν θα είναι ποτέ πρόθυμη να επιμείνει στα δικαιώματά της ή να σταθεί στην αξιοπρέπειά της, και θα πάρει πολύ ακριβές μέτρο της αξίας των προσωρινών πραγμάτων για να θερμανθεί γι' αυτά. Η σύγκρουση αντιτιθέμενων συμφερόντων και το κακό αίμα που γεννιέται από αυτά φαίνονται απείρως μικρά, όταν βρισκόμαστε στο ύψος της κοινωνίας με τον Θεό. Ένα ή δύο στρέμματα περισσότερο ή λιγότερο χορτολιβαδικής γης δεν φαίνονται όλα σημαντικά, όταν η όρασή μας για την πόλη που έχει θεμέλια είναι καθαρή. Έτσι, μια υψωμένη γαλήνη και 'γλυκιά λογικότητα' θα χαρακτηρίζει τον άνθρωπο που ζει αληθινά δια πίστεως, και θα επιδιώκει τα πράγματα που οδηγούν στην ειρήνη. Ο Αβράμ μπορούσε να πολεμήσει, όπως επέτρεπε η ηθική της Παλαιάς Διαθήκης, όταν προέκυπτε περίσταση, όπως ο Λωτ ανακάλυψε προς όφελός του λίγο αργότερα. Αλλά δεν θα φιλονικούσε για τέτοια μικροπράγματα. Ο Μακλάρεν στρέφεται έπειτα στη συμπεριφορά του ανθρώπου της αισθήσεως. Μπορούμε να φανταστούμε τους δύο να στέκονται στους άγονους λόφους κοντά στη Βαιθήλ, από έναν από τους οποίους, όπως μας λένε οι ταξιδιώτες, υπάρχει ακριβώς η θέα που είδε ο Λωτ. Ύψωσε τα άπληστα μάτια του, και εκεί, στα πόδια του, απλωνόταν εκείνη η παράξενη κοιλάδα του Ιορδάνου με τον σχεδόν τροπικό της πλούτο, τις σκοτεινές γραμμές φυλλώματος που μαρτυρούσαν άφθονο νερό, ίσως τους φοίνικες της Ιεριχώ, και τις αστραφτερές πόλεις. Επάνω εκεί ανάμεσα στους λόφους υπήρχε λίγο για να δελεάσει, βράχοι και αραιή βοσκή· κάτω, ήταν σαν τον χαμένο Εδέμ, ή την Αίγυπτο από την οποία μόλις είχαν έρθει. Ο Μακλάρεν αποκαλύπτει τα βαθύτερα κίνητρα που καθοδηγούσαν την απόφαση του Λωτ. Τι ανάγκη για δισταγμό; Αληθινά, οι άνθρωποι της πεδιάδας ήταν 'πονηροί και αμαρτωλοί ενώπιον του Κυρίου υπερβολικά', όπως λέει το κεφάλαιο με ζοφερή έμφαση. Αλλά ο Λωτ προφανώς δεν σκέφτηκε ποτέ γι' αυτό. Το ήξερε, όμως, και όφειλε να το σκεφτεί. Ήταν η αμαρτία του ότι καθοδηγήθηκε στην επιλογή του μόνο από σκέψεις προσωρινών πλεονεκτημάτων. Βάλτε τη δράση του σε λόγια, και λέει: 'Το χορτάρι για τα πρόβατά μου είναι περισσότερο για μένα από την κοινωνία με τον Θεό και μια καλή συνείδηση'. Αναμφίβολα θα είχε αρκετά επιθέματα. 'Δεν χρειάζεται να γίνω σαν αυτούς, μολονότι ζω ανάμεσά τους'. 'Ένας άνθρωπος πρέπει να φροντίζει τα δικά του συμφέροντα'. 'Μπορώ να υπηρετήσω τον Θεό εκεί κάτω εξίσου καλά όπως εδώ πάνω'. Ίσως σκέφτηκε ακόμη ότι θα μπορούσε να είναι ιεραπόστολος ανάμεσα σε αυτούς τους αμαρτωλούς. Αλλά στον πυρήνα δεν ζητούσε πρώτα τη βασιλεία του Θεού, αλλά τα άλλα πράγματα.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μακλάρεν κλείνει το τμήμα ανιχνεύοντας την τελική έκβαση της επιλογής του Λωτ. Ούτε αυτό είναι όλο· αλλά στο τέλος, όταν η πύρινη βροχή ξεσπά στην καταδικασμένη πόλη, ο Λωτ πρέπει να αφήσει όλο τον πλούτο για τον οποίο θυσίασε τη συνείδηση και την ειρήνη, και διαφεύγει με γυμνή τη ζωή· υφίσταται απώλεια ακόμη κι αν ο ίδιος 'σώζεται σαν να σύρεται μέσα από τη φωτιά'. Ο κόσμος παρέρχεται και η επιθυμία αυτού, αλλά εκείνος που κάνει το θέλημα του Θεού μένει εις τον αιώνα. Ο πλούτος που δεν παλαιώνει και δεν χρειάζεται να αφεθεί όταν αφήνουμε όλα τα άλλα πράγματα, είναι σίγουρα οι θησαυροί που η πιο γαλήνια λογική υπαγορεύει ότι πρέπει να είναι ο κύριος στόχος μας. Ο Θεός είναι το αληθινό μερίδιο της ψυχής· αν έχουμε Αυτόν, έχουμε τα πάντα. Έτσι, ας Τον ζητούμε πρώτα, και μαζί Του, όλα τα άλλα είναι δικά μας.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στις παρούσες περιστάσεις σας πειράζεστε να επιλέγετε με την όραση παρά με την πίστη; Πώς θα μπορούσε η επιστροφή στον τόπο του πρώτου σας θυσιαστηρίου να αλλάξει τον τρόπο που αντιμετωπίζετε τις πιέσεις της σημερινής ημέρας; Ποιο ένα πρακτικό βήμα θα εξέφραζε την απόφασή σας να ζητάτε πρώτα τη βασιλεία του Θεού αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, στις επιλογές που τέθηκαν ενώπιον του Άβραμ και του Λωτ, δίδαξέ μας να εκτιμούμε την κοινωνία μαζί Σου πάνω από κάθε επίγεια ωφέλεια. Όταν τα αγαθά του κόσμου λάμπουν πιο φωτεινά, στερέωσε τα μάτια μας στην πόλη που έχει θεμέλια, και χάρισέ μας χάρη να παραχωρούμε τα δικαιώματά μας, να περπατάμε γενναιόδωρα, και να Σε εμπιστευόμαστε να κατευθύνεις τα βήματά μας. Κράτησέ μας από την αργή ολίσθηση που αρχίζει με μια άπληστη ματιά και καταλήγει σε απώλεια· κάνε τα σπίτια και τις καρδιές μας θυσιαστήρια όπου Σε λατρεύουμε μόνο Εσένα, μέσω της δύναμης του Πνεύματος. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →