Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Β' Κορινθίους 9 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στους ήσυχους ρυθμούς της καθημερινής μαθητείας καλωσορίζουμε τη σταθερή φωνή του Ιωάννη Καλβίνου ως οδηγό μας μέσα από τη Β' Κορινθίους 9. Ο Καλβίνος, ο προσεκτικός Μεταρρυθμιστής και ποιμένας, ανοίγει τη διδασκαλία του αποστόλου Παύλου για τη γενναιόδωρη δωρεά με θεολογική σαφήνεια και τρυφερή μέριμνα για την εκκλησία. Το σχόλιό του μας υπενθυμίζει ότι η χριστιανική γενναιοδωρία πηγάζει από την εμπιστοσύνη στην πρόνοια του Θεού και όχι από φόβο ή εξαναγκασμό. Στους επόμενους ρυθμούς θα διαβάσουμε το κεφάλαιο, θα μελετήσουμε επιλεγμένες παραγράφους από τον Καλβίνο, θα εξετάσουμε τις βαθύτερες συνέπειές τους, θα ανταποκριθούμε με προσωπικό στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή. Είθε αυτές οι αρχαίες γνώσεις να ανανεώσουν την πρακτική μας της χαρούμενης γενναιοδωρίας σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Τώρα στρεφόμαστε στο ίδιο το κείμενο. Διαβάστε το Β' Κορινθίους κεφάλαιο 9 αργά και προσευχητικά, επιτρέποντας στις λέξεις του Παύλου για το να σπείρουμε γενναιόδωρα και να θερίσουμε άφθονα να εγκατασταθούν στην καρδιά σας. Προσέξτε την επαναλαμβανόμενη έμφαση στην προθυμία, τη χαρά και την ικανότητα του Θεού να προμηθεύει κάθε ανάγκη. Αφήστε τις υποσχέσεις και τις προτροπές του κεφαλαίου να σας προετοιμάσουν για το σχόλιο που ακολουθεί, προσκαλώντας το Πνεύμα να διαμορφώσει τη δική σας πρακτική της δωρεάς.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ανοίγει το τμήμα ορίζοντας τη φύση της διακονίας προς τους αγίους.
1. Διακονία. Αυτός ο όρος δεν φαίνεται πολύ εφαρμόσιμος σε εκείνους που δίνουν από την περιουσία τους στους φτωχούς, εφόσον η γενναιοδωρία αξίζει πιο λαμπρή ονομασία. [705] Ο Παύλος όμως είχε υπόψη του τι οφείλουν οι πιστοί στους συναδέλφους τους. [706] Διότι τα μέλη του Χριστού οφείλουν να διακονούν αμοιβαία το ένα το άλλο. Με αυτόν τον τρόπο, όταν ανακουφίζουμε τους αδελφούς, δεν κάνουμε τίποτε περισσότερο από το να εκπληρώνουμε μια διακονία που τους οφείλεται. Από την άλλη πλευρά, το να παραμελούμε τους αγίους όταν έχουν ανάγκη τη βοήθειά μας είναι χειρότερο από απάνθρωπο, εφόσον τους στερούμε αυτό που τους ανήκει.Ο Καλβίνος στη συνέχεια χρησιμοποιεί μια ζωντανή γεωργική μεταφορά για να απεικονίσει τη γενναιόδωρη δωρεά.
6. Τώρα η περίπτωση είναι αυτή [719] Τώρα επαινεί την ελεημοσύνη με μια ωραία παρομοίωση, συγκρίνοντάς την με τη σπορά. Διότι στη σπορά ο σπόρος ρίχνεται με το χέρι, σκορπίζεται στο έδαφος εδώ κι εκεί, σκαλίζεται και τελικά σαπίζει· και έτσι φαίνεται σχεδόν χαμένος. Παρόμοια είναι η περίπτωση με την ελεημοσύνη. Αυτό που φεύγει από εσάς προς κάποια άλλη κατεύθυνση φαίνεται σαν να μειώνει αυτό που έχετε, αλλά θα έρθει η εποχή του θερισμού, όταν θα συγκεντρωθεί ο καρπός. Διότι όπως ο Κύριος λογαριάζει κάθε τι που δαπανάται για τους φτωχούς ως δοσμένο στον εαυτό του, έτσι αργότερα το ανταποδίδει με μεγάλο τόκο. (Παροιμίες 19:17.)Σχετικά με τον τρόπο της δωρεάς, ο Καλβίνος τονίζει τη σημασία του ειλικρινούς σκοπού.
7 Κάθε ένας σύμφωνα με τον σκοπό της καρδιάς του. Καθώς τους είχε διατάξει να δίνουν γενναιόδωρα, έπρεπε επίσης να προστεθεί αυτό — ότι η γενναιοδωρία εκτιμάται από τον Θεό όχι τόσο από το ποσό όσο από τη διάθεση. Ήθελε αλήθεια να τους παρακινήσει να δώσουν άφθονα, ώστε οι αδελφοί να βοηθηθούν πιο άφθονα· αλλά δεν ήθελε να αποσπάσει τίποτε από αυτούς παρά τη θέλησή τους. Γι' αυτό τους προτρέπει να δίνουν πρόθυμα ό,τι είναι έτοιμοι να δώσουν. Αντιπαραθέτει τον σκοπό της καρδιάς με τη λύπη και τον εξαναγκασμό. Διότι αυτό που κάνουμε όταν μας υποχρεώνει η ανάγκη δεν γίνεται από εμάς με σκοπό καρδιάς αλλά με απροθυμία. [720] Τώρα η ανάγκη που εννοείτε πρέπει να νοηθεί ως εξωτερική, όπως λέγεται — δηλαδή αυτή που πηγάζει από την επιρροή άλλων. Διότι υπακούμε στον Θεό επειδή είναι αναγκαίο, και όμως το κάνουμε πρόθυμα. Εμείς οι ίδιοι κατά συνέπεια σε εκείνη την περίπτωση επιβάλλουμε μια ανάγκη με τη δική μας θέληση, και επειδή η σάρκα είναι απρόθυμη, συχνά ακόμη και αναγκαζόμαστε να εκτελέσουμε ένα καθήκον που είναι αναγκαίο για εμάς. Αλλά όταν μας υποχρεώνουν από την επιρροή άλλων, έχοντας ταυτόχρονα την τάση να το αποφύγουμε, αν μπορούσαμε με οποιονδήποτε τρόπο, δεν κάνουμε τίποτε σε εκείνη την περίπτωση με προθυμία — τίποτε με χαρά, αλλά τα πάντα με απροθυμία ή εξαναγκασμό του νου.Ο Καλβίνος ολοκληρώνει αυτό το τμήμα τονίζοντας την ευαρέσκεια του Θεού στους χαρούμενους δωρητές.
Διότι ο Θεός αγαπά τον χαρούμενο δωρητή Μας επαναφέρει στον Θεό, όπως είπα στην αρχή, διότι οι ελεημοσύνες είναι θυσία. Τώρα καμία θυσία δεν είναι ευάρεστη στον Θεό αν δεν είναι εκούσια. Διότι όταν μας διδάσκει ότι ο Θεός αγαπά τον χαρούμενο δωρητή, υπαινίσσεται ότι από την άλλη πλευρά οι φιλάργυροι και απρόθυμοι είναι απεχθείς σε Αυτόν. Διότι δεν θέλει να μας κυριαρχεί με τον τρόπο τυράννου, αλλά όπως ενεργεί προς εμάς ως Πατέρας, έτσι απαιτεί από εμάς την πρόθυμη υπακοή των παιδιών. [721]
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος συνδέει την υπόσχεση της προμήθειας άμεσα με την εμπιστοσύνη του πιστού στην ενεργή δύναμη του Θεού.
8. Και ο Θεός είναι ικανός Πάλι προφυλάσσει από τη βάση σκέψη που η απιστία μας συνεχώς μας υποβάλλει. 'Τι! δεν θα έχετε μάλλον μέριμνα για το δικό σας συμφέρον; Δεν σκέφτεστε ότι όταν αυτό αφαιρεθεί θα υπάρχει τόσο λιγότερο για τον εαυτό σας;' Με σκοπό να διώξει αυτό, ο Παύλος μας οπλίζει με μια εκλεκτή υπόσχεση — ότι ό,τι δίνουμε θα αποβεί προς όφελός μας. Έχω πει ήδη ότι είμαστε από τη φύση υπερβολικά φιλάργυροι — επειδή είμαστε επιρρεπείς στην απιστία, η οποία παρακινεί τον καθένα να κρατά με άπληστη λαβή αυτό που του ανήκει. Για τη διόρθωση αυτού του ελαττώματος πρέπει να πιαστούμε από αυτή την υπόσχεση — ότι εκείνοι που κάνουν καλό στους φτωχούς δεν φροντίζουν λιγότερο για τα δικά τους συμφέροντα από ό,τι αν πότιζαν τα χωράφια τους. Διότι με τις ελεημοσύνες, σαν τόσα κανάλια, κάνουν την ευλογία του Θεού να ρέει προς τον εαυτό τους, ώστε να πλουτίζονται από αυτήν. Αυτό που εννοεί ο Παύλος είναι το εξής: 'Τέτοια γενναιοδωρία δεν θα σας στερήσει τίποτε, αλλά ο Θεός θα κάνει να επιστρέψει σε εσάς με πολύ μεγαλύτερη αφθονία.' Διότι μιλά για τη δύναμη του Θεού όχι όπως οι ποιητές αλλά κατά τον τρόπο της Γραφής, η οποία αποδίδει σε αυτόν μια δύναμη που τίθεται σε ενέργεια, την παρούσα αποτελεσματικότητα της οποίας εμείς οι ίδιοι αισθανόμαστε — όχι κάποια αδρανή δύναμη που απλώς φανταζόμαστε.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
1. Πού στην τωρινή σας δωρεά αισθάνεστε απροθυμία αντί για σκοπό της καρδιάς;
2. Πώς μπορεί η θέαση της γενναιοδωρίας ως σποράς να αλλάξει τον τρόπο που προσεγγίζετε μια επερχόμενη ευκαιρία να δώσετε;
3. Τι θα σήμαινε για εσάς να εμπιστευτείτε τη δύναμη του Θεού να προμηθεύει πιο βαθιά αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλάνθρωπε, ὁ χορηγῶν σπέρμα τῷ σπείροντι καὶ πληθύνων τὸν καρπὸν τῆς δικαιοσύνης, διαμόρφωσον ἐν ἡμῖν εὐφρόνους καὶ προθύμους καρδίας ὥστε νὰ δίδωμεν καθὼς ἡμᾶς εὐλόγησας. Διὰ τῆς ἀφθόνου χάριτός σου, κάμε πᾶν ἔργον ἀγαθὸν νὰ περισσεύῃ εἰς ἡμᾶς, ἵνα τὰ δῶρα ἡμῶν ὑπερπλημμυρίζωσιν ἐν εὐχαριστίᾳ πρὸς δόξαν σου μόνον. Ἐνίσχυσον τὴν πεποίθησιν ἡμῶν εἰς τὴν διαθηκικὴν πίστιν σου, ἵνα δυνηθῶμεν νὰ σοὶ ἐμπιστευθῶμεν ὅτι θὰ προμηθεύσῃς πᾶσαν ἀνάγκην ἡμῶν κατὰ τὸν πλοῦτον τοῦ Χριστοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →