← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιεζεκιήλ

Ιεζεκιήλ 25-26 — με τον Μπάρνες

Ιεζεκιήλ 25-26Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε τις Σημειώσεις του Άλμπερτ Μπάρνες στην Αγία Γραφή για μια εστιασμένη μελέτη των κεφαλαίων 25 και 26 του Ιεζεκιήλ. Αυτά τα κεφάλαια στρέφονται από την πτώση της Ιερουσαλήμ προς τον λόγο του Κυρίου κατά των γύρω εθνών, δείχνοντας την ευρύτερη σύγκρουση μεταξύ της βασιλείας του Θεού και των δυνάμεων αυτού του κόσμου. Ο Μπάρνες μας καθοδηγεί μέσα από τις προφητείες με προσεκτική προσοχή στην ιστορία, τη γεωγραφία και τον αμετάβλητο σκοπό της θείας κρίσης. Το σαφές ερμηνευτικό του ύφος βοηθά τον αναγνώστη να δει τόσο το άμεσο πλαίσιο του έκτου αιώνα προ Χριστού όσο και τις διαρκείς αρχές που ακόμη διδάσκουν την Εκκλησία. Καθώς ακούμε, μας υπενθυμίζεται ότι κάθε λέξη της Γραφής υπηρετεί τη δόξα του Κυρίου και την παρηγοριά του λαού Του.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα τα κεφάλαια 25 και 26 του Ιεζεκιήλ με ήσυχη προσοχή. Αυτά τα δύο κεφάλαια περιέχουν τα μηνύματα του Κυρίου πρώτα προς τους μικρότερους γείτονες του Ιούδα και έπειτα προς την υπερήφανη εμπορική πόλη της Τύρου. Καθώς οι λέξεις διαβάζονται δυνατά, παρατηρήστε την επαναλαμβανόμενη διακήρυξη ότι τα έθνη θα γνωρίσουν τον Κυρίο μέσω των πράξεων της κρίσεώς Του. Αφιερώστε χρόνο για να ακούσετε τόσο τις προειδοποιήσεις που λέγονται κατά των αρχαίων εχθρών όσο και την υπόσχεση ότι η ανατροπή των ασεβών θα ακολουθηθεί από την εγκαθίδρυση της αληθινής βασιλείας του Θεού.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μπάρνες ανοίγει το τμήμα τοποθετώντας αυτούς τους χρησμούς μέσα στο ευρύτερο πρότυπο της Γραφής. Στίχοι 1-7. Ήταν διακριτό μέρος της γραφικής προφητείας να απευθύνεται σε ειδωλολατρικά έθνη. Στον Ησαΐα Ησ. 13–19, στον Ιερεμία Ιερ. 46–51, και εδώ στον Ιεζεκιήλ 25–32, ένα τμήμα αφιερώνεται ειδικά σε μια συλλογή τέτοιων προφητειών. Κάθε τέτοια πρόβλεψη είχε τον γενικό σκοπό να παρουσιάσει τη σύγκρουση που διεξάγεται πάντοτε μεταξύ των δούλων του Θεού και των δυνάμεων του κόσμου, τον αγώνα στον οποίο η Εκκλησία του Χριστού έχει ακόμη να παλέψει εναντίον των εχθρών της Εφεσίους 6:12, αλλά στον οποίο θα επικρατήσει σίγουρα. Ήταν διακριτό μέρος της γραφικής προφητείας να απευθύνεται σε ειδωλολατρικά έθνη. Στον Ησαΐα Ησ. 13–19, στον Ιερεμία Ιερ. 46–51, και εδώ στον Ιεζεκιήλ 25–32, ένα τμήμα αφιερώνεται ειδικά σε μια συλλογή τέτοιων προφητειών. Έπειτα εκθέτει την ιστορική περίσταση και τον συμβολικό αριθμό των εθνών που απευθύνονται. Κάθε τέτοια πρόβλεψη είχε τον γενικό σκοπό να παρουσιάσει τη σύγκρουση που διεξάγεται πάντοτε μεταξύ των δούλων του Θεού και των δυνάμεων του κόσμου, τον αγώνα στον οποίο η Εκκλησία του Χριστού έχει ακόμη να παλέψει εναντίον των εχθρών της Εφεσίους 6:12, αλλά στον οποίο θα επικρατήσει σίγουρα. Αυτή η σειρά προφητειών, με μία εξαίρεση, παραδόθηκε την εποχή της πτώσης της Ιερουσαλήμ· μερικές λίγο πριν, και μερικές λίγο μετά, την κατάληψη της πόλης. Συγκεντρώθηκαν μαζί για να απεικονίσουν τον αρχικό τους σκοπό να προειδοποιήσουν τα έθνη να μην αγαλλιάσουν για την πτώση του γείτονά τους. Επτά έθνη απευθύνονται, τα οποία είχαν τη μεγαλύτερη επαφή με τα παιδιά του Ισραήλ — στα ανατολικά σύνορά τους ο Μωάβ και ο Αμμών, προς τον νότο η Εδώμ, στα νοτιοδυτικά η Φιλιστία, προς τον βορρά η Τύρος (η εμπορική πόλη) και η αρχαιότερη Σιδώνα, και τέλος η Αίγυπτος, εναλλάξ η μάστιγα και η ψευδής στήριξη του εκλεκτού λαού. Ο αριθμός «επτά» είναι συμβολικός της πληρότητας. Στρεφόμενος προς την Τύρο, ο Μπάρνες παρέχει το άμεσο υπόβαθρο της επερχόμενης πολιορκίας. Στίχος 1. Προφητείες κατά της Τύρου. Η πολιορκία της Τύρου διήρκεσε δεκατρία χρόνια αρχίζοντας το 585 π.Χ., περίπου τρία χρόνια μετά την κατάληψη της Ιερουσαλήμ. Ενώ πολιορκούσε την Ιερουσαλήμ, ο Ναβουχοδονόσορ είχε απωθήσει τον Φαραώ Οφρά στα σύνορα της Αιγύπτου. Η Τύρος, απαλλαγμένη έτσι από έναν επικίνδυνο εχθρό, αγαλλίαζε για τη δική της απελευθέρωση και για την καταστροφή του γείτονά της, όταν ο Ιεζεκιήλ προέβλεψε την συμφορά που επρόκειτο να συμβεί σε αυτήν. Το όνομα Τύρος σημαίνει βράχος, και δόθηκε στην πόλη εξαιτίας της θέσης της. Αυτός ο νησιωτικός βράχος ήταν η καρδιά της Τύρου, και η πόλη στην ήπειρο — που ονομαζόταν «Παλαιά Τύρος», πιθανώς επειδή ήταν η προσωρινή θέση των πρώτων αποίκων — ήταν το παράγωγο της νησιωτικής πόλης. Τα λιγοστά αρχεία της αρχαίας ιστορίας δεν δίνουν σαφή μαρτυρία για την κατάληψη της νησιωτικής Τύρου από τον Ναβουχοδονόσορ· αλλά το γεγονός είναι πολύ πιθανό. Συγκρίνετε ιδιαίτερα Ιεζεκιήλ 26:7-12· Ιεζεκιήλ 29:18.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Μπάρνες οδηγεί το κεφάλαιο στο βαρυσήμαντο συμπέρασμά του αντιπαραβάλλοντας την τύχη των εθνών με την επερχόμενη δόξα της Ιερουσαλήμ. Στίχοι 15-21. Η επίδραση της πτώσης της Τύρου. Ιεζεκιήλ 26:16 Ντύνονται με τρόμο — Οι πενθούντες αλλάζουν τα φωτεινά ενδύματά τους με πένθιμα. Ιεζεκιήλ 26:17 Ανδρών που ταξιδεύουν στη θάλασσα — κυριολεκτικά, «από τις θάλασσες», δηλαδή κατοικούμενη από άνδρες που έρχονται από τις θάλασσες. Η Τύρος ήταν μια κατοικημένη πόλη που υψωνόταν από τη θάλασσα. Ιεζεκιήλ 26:20 Συγκρίνετε Ησαΐας 14:9. Η εικόνα που χρησιμοποιείται από τον Ησαΐα και τον Ιερεμία για τη Βαβυλώνα εφαρμόζεται από τον Ιεζεκιήλ στην Τύρο, σαν να δείχνει ότι η Τύρος και η Βαβυλώνα αντιπροσωπεύουν εξίσου την παγκόσμια δύναμη. Έτσι, στο Βιβλίο της Αποκάλυψης, η Βαβυλώνα είναι η βασιλεία του Αντιχρίστου. Η γη των ζώντων — Η γη του αληθινού Θεού, σε αντίθεση με τη γη των νεκρών, στην οποία συγκεντρώνεται η δόξα του κόσμου. Εδώ λοιπόν, μαζί με την ολοκληρωτική καταστροφή της Τύρου, ανατέλλει το όραμα της ανανεωμένης δόξας για την Ιερουσαλήμ. Ο ερχόμενος Μεσσίας δείχνεται έτσι προφητικά. Η ανατροπή των εχθρών του Θεού θα συνοδευθεί από την εγκαθίδρυση της αληθινής βασιλείας Του. Πιέζει περαιτέρω τη διάκριση μεταξύ εθνικής καταστροφής και της ελπίδας που προσφέρεται σε άτομα. «Επτά» προφητείες κατά της Αιγύπτου, της αρχηγού των «επτά» εθνών, δηλώνουν την πληρότητα της ανατροπής της ειδωλολατρικής δύναμης, του αντιπάλου της βασιλείας του Θεού. Ενώ άλλοι προφήτες προσφέρουν σε αυτά τα ειδωλολατρικά έθνη κάποια προοπτική μελλοντικού ελέους (π.χ., Ησαΐας 16:14· Ιερεμίας 49:6, Ιερεμίας 49:11), ο Ιεζεκιήλ μιλά για την ολοκληρωτική καταστροφή τους. Σκεφτόταν «εθνική» καταστροφή. Στην περίπτωση της Ιερουσαλήμ θα υπήρχε εθνική αποκατάσταση, αλλά στην περίπτωση των ειδωλολατρών όχι τέτοια ανάκαμψη. Η «εθνική» καταστροφή ήταν ανεπανόρθωτη· το υπόλοιπο στο οποίο οι άλλοι προφήτες προσφέρουν ελπίδες ελέους επρόκειτο να το βρει ως άτομα που συγκεντρώνονται στην Εκκλησία του Θεού, όχι ως έθνη που θα επανιδρυθούν. Ο Ιεζεκιήλ δεν προφητεύει, όπως άλλοι προφήτες, κατά της Βαβυλώνας· ήταν η αποστολή του να δείξει ότι για τη στιγμή, η Βαβυλώνα ήταν το δίκαιο όργανο της θείας οργής, κάνοντας το έργο του Θεού τιμωρώντας τους εχθρούς Του.
Απαντήστε

Απόκριση

Πώς η κρίση του Κυρίου επί των εθνών ενισχύει την εμπιστοσύνη σας ότι η Εκκλησία θα επικρατήσει τελικά; Με ποιους τρόπους η αντίθεση μεταξύ της υπερηφάνειας της Τύρου και της υποσχεμένης αποκατάστασης της Ιερουσαλήμ διαμορφώνει την άποψή σας για τις παρούσες κοσμικές δυνάμεις; Πού βλέπετε την ίδια κλήση να αναγνωρίσετε ότι ο Κύριος μόνος είναι Θεός να εργάζεται στη δική σας ζωή σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἱστάμεθα ἐν δέει τῶν δικαίων κριμάτων Σου, τῶν λαληθέντων κατὰ τῶν ἐθνῶν τῶν ἐπαιρομένων κατὰ τοῦ λαοῦ Σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου, δώρησαι ἡμῖν ταπεινὰς καρδίας ἵνα δεχθῶμεν ταύτας τὰς προφητείας μετὰ πίστεως, ἵνα ἀναπαυθῶμεν ἐν τῇ βεβαιότητι τοῦ Λόγου Σου καὶ τῇ ἀσφαλεῖ ἐλπίδι τῆς βασιλείας Σου διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ. Φύλαξον τὴν Ἐκκλησίαν Σου ἀκλόνητον ἕως τῆς ἡμέρας καθ᾽ ἣν πᾶς ἐχθρὸς ταπεινωθήσεται καὶ κατοικήσομεν εἰς τὸν αἰῶνα ἐν τῇ γῇ τῶν ζώντων. Ἀμήν.

Σημειώσεις του Albert Barnes επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →