← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις

Πράξεις 12 — με τον Μακλάρεν

Πράξεις 12Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα στρεφόμαστε στις κλασικές Εκθέσεις της Αγίας Γραφής του Αλεξάνδρου Μακλάρεν για μια εστιασμένη πορεία μέσα από το κεφάλαιο 12 των Πράξεων. Η προσεκτική ανάγνωση του Μακλάρεν τονίζει την ήσυχη κυριαρχία του Χριστού τόσο πάνω στον μαρτυρικό θάνατο ενός αποστόλου όσο και στην απελευθέρωση ενός άλλου. Οι μετρημένες αντιθέσεις του μας προσκαλούν να δούμε τον ίδιο Κύριο να εργάζεται στη ζωή και στον θάνατο. Θα ακούσουμε καθώς ανιχνεύει τέσσερις χαρακτηριστικές συγκρίσεις, και μετά θα παρακολουθήσουμε πώς μετακινείται από το κελί της φυλακής στο προσευχόμενο νοικοκυριό. Ο στόχος δεν είναι απλή πληροφορία αλλά μια πιο σταθερή εμπιστοσύνη σε Αυτόν που κρατά τα κλειδιά.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Καθίστε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε αργά το κεφάλαιο 12 των Πράξεων. Προσέξτε την ξαφνική μετατόπιση από τον θάνατο του Ιακώβου στη διάσωση του Πέτρου, και την σταθερή παρουσία της προσευχόμενης εκκλησίας. Αφήστε τον ρυθμό της αφήγησης και τις εκπληκτικές λεπτομέρειες να μιλήσουν. Ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για τις γνώσεις που θα ξεδιπλώσει ο Μακλάρεν από αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Μακλάρεν ανοίγει εξετάζοντας τέσσερις αντιθέσεις που αφορούν τον Ιάκωβο. Κάποιος θα περίμενε περισσότερο από μια πρόταση να αφιερωθεί για να διηγηθεί τον θάνατο ενός σημαντικού άνδρα και του πρώτου μάρτυρα μεταξύ των Αποστόλων. Ο Ιάκωβος, όπως γνωρίζουμε, ήταν ένας από την ομάδα των Αποστόλων που είχαν ιδιαίτερα στενή σχέση με τον Ιησού Χριστό. Συνδέεται στα Ευαγγέλια με τον Πέτρο και τον αδελφό του Ιωάννη, και πάντα ονομάζεται πριν από τον Ιωάννη, σαν να ήταν ο πιο σημαντικός από τους δύο, λόγω ηλικίας ή άλλων περιστάσεων άγνωστων σε εμάς. Αλλά ακόμα γνωρίζουμε σχεδόν τίποτα γι' αυτόν. Στις Πράξεις των Αποστόλων είναι απλώς μια φιγούρα· το όνομά του αναφέρεται μόνο στον κατάλογο στην αρχή, και εδώ πάλι στην σύντομη αναφορά του θανάτου του. Ο συγκρατημένος και απλώς περιστασιακός χαρακτήρας της αναφοράς του μαρτυρίου του είναι αρκετά αξιοσημείωτος. Νομίζω ότι τα μαθήματα του γεγονότος, και του, επρόκειτο να πω, ελαφρού τρόπου με τον οποίο ο συγγραφέας αυτού του βιβλίου αναφέρεται σε αυτό, μπορεί ίσως να αναδειχθούν πιο εμφατικά αν πάρουμε τέσσερις αντιθέσεις-Ιάκωβος και Στέφανος, Ιάκωβος και Πέτρος, Ιάκωβος και Ιωάννης, Ιάκωβος και Ιάκωβος. Τώρα, αν πάρουμε αυτές τις τέσσερις νομίζω ότι θα μάθουμε κάτι. Στη συνέχεια προχωρά σε αντιπαραβολή των αφηγήσεων του Στεφάνου και του Ιακώβου. Κοιτάξτε την διαφορετική κλίμακα στην οποία διηγούνται τα περιστατικά των θανάτων αυτών των δύο: το μαρτύριο του ενός επεκτείνεται σε κεφάλαια, το μαρτύριο του άλλου στριμώχνεται σε μια γωνία μιας πρότασης. Και όμως, από τους δύο άνδρες, αυτός που αναφέρεται λιγότερο κατέλαβε μεγαλύτερη θέση επίσημα, και ο άλλος ήταν μόνο ένας απλός διάκονος και κήρυκας του Λόγου. Το γεγονός ότι ο Στέφανος ήταν ο πρώτος Χριστιανός που ακολούθησε τον Κύριό του στο μαρτύριο δεν αρκεί για να εξηγήσει την εξαιρετική διαφορά. Η διαφορά πρέπει να αναζητηθεί σε εντελώς άλλη κατεύθυνση. Η Αγία Γραφή νοιάζεται τόσο λίγο για τους ανθρώπους που ονομάζει επειδή το αληθινό της θέμα είναι τα έργα του Θεού, και όχι του ανθρώπου· και ο λόγος που οι Πράξεις των Αποστόλων σκοτώνουν έναν από τους κύριους Αποστόλους με αυτόν τον τρόπο είναι απλώς ότι, όπως μας λέει ο συγγραφέας, το θέμα του είναι «όλα όσα ο Ιησούς» συνέχισε «να κάνει και να διδάσκει αφού ανελήφθη». Αφού είναι ο Χριστός ο αληθινός δράστης, έχει ασυνήθιστα μικρή σημασία τι γίνεται με τον Ιάκωβο ή με τους άλλους δέκα. Αυτό το βιβλίο δεν είναι οι Πράξεις των Αποστόλων, αλλά είναι οι Πράξεις του Ιησού Χριστού. Ο Μακλάρεν στη συνέχεια εξερευνά το ερώτημα γιατί ο Ιάκωβος πεθαίνει ενώ ο Πέτρος απελευθερώνεται. Τώρα αυτό το κεφάλαιο λέει για δύο πράγματα: τον θάνατο ενός από εκείνο το ζευγάρι φίλων· το θαύμα που έγινε για την απελευθέρωση του άλλου από τον θάνατο. Γιατί δεν θα μπορούσαν να ανταλλαχθούν οι ρόλοι, ή γιατί δεν θα μπορούσε το θαυματουργό χέρι που απλώθηκε για να σώσει τον έναν ψαρά της Βηθσαϊδά να απλωθεί για να σώσει τον άλλον; Γιατί να σκοτωθεί ο Ιάκωβος, και ο Πέτρος να απελευθερωθεί θαυματουργικά; Ένα ερώτημα εύκολο να τεθεί· ένα ερώτημα που δεν μπορεί να απαντηθεί από εμάς. Μπορεί να πούμε ότι ο ένας ήταν πιο χρήσιμος για την ανάπτυξη της Εκκλησίας από τον άλλον. Αλλά έχουμε δει όλοι ζωές που, κατά την ταπεινή μας όραση, φαίνονταν σχεδόν απαραίτητες, να σαρώνονται αλύπητα, και ζωές που φαίνονταν, και ήταν, εντελώς άχρηστες, να παρατείνονται σε ακραίο γήρας. Μπορεί να πούμε ότι η ωριμότητα του χαρακτήρα, η ανάπτυξη των χριστιανικών αρετών, έκανε τον άνθρωπο έτοιμο για δόξα. Αλλά έχουμε δει όλοι κάποιους να χτυπιούνται όταν δεν ήταν καθόλου έτοιμοι· και άλλους να αφήνονται για την ευλογία της ανθρωπότητας πολλές, πολλές ημέρες αφού ήταν πολύ πιο κατάλληλοι για τον ουρανό από χιλιάδες που, ελπίζουμε, έχουν πάει εκεί. Στη συνέχεια αντανακλά την ίση αγάπη που δείχνεται και στα δύο αποτελέσματα. Αλλά ας θυμηθούμε επίσης ότι αν έτσι, σε δύο εξίσου αγαπημένους, δόθηκαν αυτές οι δύο διαφορετικές μοίρες, πρέπει να είναι επειδή αυτό το κακό, το οποίο, όπως είπα, δεν είναι τόσο μεγάλο όσο φαίνεται, δεν είναι επίσης τόσο πικρό όσο γεύεται, και δεν υπάρχει πραγματικό κακό, για την αγαπημένη καρδιά, στο χτύπημα που σπάει τα δεσμά της και την ενώνει με τον Ιησού Χριστό. Αν είμαστε Χριστιανοί, η βαθύτερη επιθυμία των ψυχών μας είναι η πληρέστερη κοινωνία με τον Κύριό μας. Το συνειδητοποιούμε αυτό, σε κάποιο κολοβωμένο και λιγοστό μέτρο, μέσω της ζωής· αλλά ω! δεν είναι περίεργο που συρρικνωνόμαστε από εκείνη την αλλαγή που θα μας επιτρέψει να το συνειδητοποιήσουμε πλήρως και αιώνια; Η αντίθεση του Ιακώβου και του Πέτρου μπορεί να μας διδάξει την ίση αγάπη που προεδρεύει στη ζωή του ζωντανού και στον θάνατο του ετοιμοθάνατου.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Μακλάρεν κλείνει με μια προτροπή να εμπιστευθούμε την απόφαση του Κυρίου στη ζωή και στον θάνατο. Έτσι, αδελφοί, ας αφήσουμε για τον εαυτό μας, και για όλους τους αγαπημένους, αυτό το ερώτημα του να ζούμε ή να πεθαίνουμε, στην απόφασή Του. Μόνο ας είμαστε βέβαιοι ότι είτε οι ζωές μας είναι μακρές όπως του Ιωάννη, είτε σύντομες όπως του Ιακώβου, «ζώντας ή πεθαίνοντας είμαστε του Κυρίου». Και τότε, όποιο και αν είναι το μήκος της ζωής ή ο τρόπος του θανάτου, και τα δύο θα φέρουν την εκπλήρωση των υψηλότερων επιθυμιών μας, και θα μας οδηγήσουν στην πλευρά Του, στο δεξί χέρι του οποίου θα καθίσουν όλοι εκείνοι που τον αγάπησαν εδώ, και, αν και χωρίστηκαν για πολύ, θα επανενωθούν στην κοινή απόλαυση των απολαύσεων για πάντα που ανθίζουν αμάραντες εκεί. «Και έτσι θα είμαστε πάντα με τον Κύριο».
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην δική σας ιστορία έχετε δει την ίση αγάπη του Χριστού να εμφανίζεται τόσο στην απώλεια όσο και στη διάσωση; Πώς η συντομία της αναφοράς του Ιακώβου προκαλεί την επιθυμία σας για αναγνώριση ή κληρονομιά; Σε ποια παρούσα περίσταση καλείστε να προσευχηθείτε με ζήλο ενώ αφήνετε τον χρόνο και τον τρόπο στον Κύριο;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ιησού, Εσύ παραμένεις ο αληθινός δράστης σε κάθε κεφάλαιο της ζωής της εκκλησίας. Δίδαξέ μας να μετράμε τα γεγονότα από τους σκοπούς Σου και όχι από το μήκος ή τη φήμη τους. Όταν ένας υπηρέτης παίρνεται και ένας άλλος γλιτώνει, κράτα μας από το να αμφισβητούμε την αγάπη Σου. Ενίσχυσε το ήσυχο έργο της προσευχής στα σπίτια και τις συναθροίσεις μας. Δώσε μας τη χάρη να κοιμόμαστε με εμπιστοσύνη όταν οι αλυσίδες είναι ακόμα στους καρπούς μας και να περπατάμε με ελευθερία όταν ο άγγελος ανοίγει την πύλη. Είθε να ζούμε και να πεθαίνουμε ως εκείνοι που ανήκουν σε Εσένα, μέχρι να επανενωθούμε όλοι στην παρουσία Σου. Αμήν.

Εκθέσεις της Αγίας Γραφής υπό του Alexander Maclaren · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →