← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν

Λευιτικό 5-6 — με τον Brown

Λευιτικόν 5-6Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Αυτό το μάθημα αντλεί από το σχολιασμό των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown στο Commentary on the Whole Bible, καθώς ανοίγει την επεξεργασία των προσφορών για παράβαση και αμαρτία στο Λευιτικό 5-6. Η εδάφιο προς εδάφιο έκθεσή τους τονίζει τις προσεκτικές διακρίσεις μεταξύ ακούσιων παραβάσεων, αμφίβολων περιπτώσεων και εκούσιων αδικιών, όλα δείχνοντας τη συνείδηση προς τον Θεό. Ο σχολιασμός υπογραμμίζει πώς αυτές οι αρχαίες διατάξεις διατηρούσαν τον Ισραήλ ευαίσθητο στην αγιότητα και την ανάγκη για εξιλέωση. Ακολουθούμε την ακολουθία τους μέσα από επιλεγμένες παραγράφους για να αφήσουμε το κείμενο να μιλήσει με σαφήνεια και ευλάβεια.
Διαβάστε

Διάβασε

Προετοίμασε την καρδιά σου καθώς διαβάζουμε τα κεφάλαια 5 και 6 του Λευιτικού. Άκουσε τις οδηγίες του Κυρίου για τις προσφορές παράβασης για κρυφή γνώση, επαφή με ακαθαρσία, απερίσκεπτες ορκωμοσίες και αμαρτίες εναντίον ιερών πραγμάτων, ακολουθούμενες από τους νόμους που διέπουν τις ολοκαυτωματικές, τις προσφορές σιτηρών και τις προσφορές αμαρτίας. Άφησε το Πνεύμα να εφαρμόσει αυτά τα λόγια στην προσωπική σου πορεία μετάνοιας και πίστης.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο σχολιασμός προχωρά από την εισαγωγή στην ειδική περίπτωση της ακρόασης της φωνής του όρκου. Εδάφιο 1. 1. εάν ψυχή . . . ακούσει τη φωνή του όρκου —ή, σύμφωνα με κάποιους, 'τα λόγια της επίκλησης'. Εκδόθηκε διακήρυξη καλώντας όποιον μπορούσε να δώσει πληροφορίες, να προσέλθει ενώπιον του δικαστηρίου και να καταθέσει για την ενοχή ενός εγκληματία· και ο τρόπος με τον οποίο ανακρίνονταν οι μάρτυρες στα εβραϊκά δικαστήρια δεν ήταν με την άμεση ορκωμοσία τους, αλλά με την επίκληση τους διαβάζοντας τα λόγια ενός όρκου: 'τη φωνή του όρκου'. Η παράβαση, λοιπόν, για την εξιλέωση της οποίας προβλέπει αυτός ο νόμος, ήταν αυτή ενός προσώπου που παραμέλησε ή απέφυγε την ευκαιρία να καταθέσει τις πληροφορίες που ήταν σε θέση να κοινοποιήσει. Λευιτικό 5:2· Λευιτικό 5:3. ΑΦΟΡΩΝΤΑΣ ΟΤΙΔΗΠΟΤΕ ΑΚΑΘΑΡΤΟ. Η προσοχή στρέφεται τότε στην απαίτηση της ομολογίας όταν συνειδητοποιείται η ενοχή. Εδάφιο 5. 5. θα συμβεί, όταν θα είναι ένοχος . . . να ομολογήσει ότι αμάρτησε σε αυτό το πράγμα —να κάνει μια εκούσια αναγνώριση της αμαρτίας του από την ώθηση της δικής του συνείδησης, και πριν αυτή γίνει γνωστή στον κόσμο. Μια προηγούμενη ανακάλυψη μπορεί να τον είχε υποβάλει σε κάποιο βαθμό τιμωρίας από την οποία η αυθόρμητη ομολογία του τον απάλλαξε, αλλά παρόλα αυτά θεωρήθηκε ένοχος παράβασης, για την εξιλέωση της οποίας ήταν υποχρεωμένος από τον τελετουργικό νόμο να περάσει από ορισμένες τελετουργίες. Η έκθεση στη συνέχεια διακρίνει την προσφορά παράβασης από την προσφορά αμαρτίας και απαριθμεί τις διατάξεις της. Εδάφιο 6. 6-14. θα φέρει την προσφορά παράβασής του στον Κύριο για τις αμαρτίες του που έχει αμαρτήσει —Μια προσφορά παράβασης διέφερε από μια προσφορά αμαρτίας ως προς τα εξής: ότι οριζόταν για πρόσωπα που είτε είχαν κάνει κακό ακούσια, είτε αμφέβαλλαν για την ενοχή τους· είτε ένιωθαν σε μια τέτοια ειδική κατάσταση που απαιτούσε θυσίες αυτού του είδους [BROWN]. Η προσφορά παράβασης που οριζόταν σε τέτοιες περιπτώσεις ήταν ένα θηλυκό αρνί ή κατσίκι· αν δεν μπορούσε να κάνει μια τέτοια προσφορά, μπορούσε να φέρει ένα ζευγάρι τρυγόνια ή δύο νεαρά περιστέρια—το ένα να προσφερθεί για προσφορά αμαρτίας, το άλλο για ολοκαύτωμα· ή αν ακόμη και αυτό ήταν πέρα από τις δυνατότητές του, ο νόμος θα ικανοποιούνταν με το δέκατο μέρος ενός εφά λεπτού αλευριού χωρίς λάδι ή λιβάνι. Οι συγγραφείς αναφέρονται στο νόμο σχετικά με τις παραβάσεις που έγιναν εν γνώσει εναντίον ενός γείτονα. Εδάφιο 2. 2-7. Εάν ψυχή αμαρτήσει, και διαπράξει παράβαση εναντίον του Κυρίου —Αυτός ο νόμος, η καταγραφή του οποίου θα έπρεπε να είχε ενωθεί με το προηγούμενο κεφάλαιο, δόθηκε σχετικά με κλεμμένα πράγματα, πράγματα που αποκτήθηκαν με απάτη, ή πράγματα που κρατήθηκαν παράνομα. Ο παραβάτης διατάχθηκε να αποκαταστήσει τα αντικείμενα στον νόμιμο ιδιοκτήτη, μαζί με το πέμπτο μέρος από την περιουσία του. Αλλά δεν ήταν αρκετό να αποκατασταθεί έτσι η ζημιά που έγινε σε έναν γείτονα και στην κοινωνία· του ζητήθηκε να φέρει μια προσφορά παράβασης, ως ένδειξη λύπης και μετάνοιας για το ότι έβλαψε την υπόθεση της θρησκείας και του Θεού. Αυτή η προσφορά παράβασης ήταν ένας άψογος κριός, ο οποίος έπρεπε να γίνει στο θυσιαστήριο των ολοκαυτωμάτων, και η σάρκα ανήκε στους ιερείς. Αυτή η ποινή ήταν ισοδύναμη με ένα μετριασμένο πρόστιμο· αλλά επειδή συνδέθηκε με ένα ιερό καθήκον, η μορφή με την οποία επιβλήθηκε το πρόστιμο εξυπηρέτησε τον σημαντικό σκοπό της αφύπνισης της προσοχής στις απαιτήσεις και της αναβίωσης της αίσθησης ευθύνης προς τον Θεό. :-. Ο ΝΟΜΟΣ ΤΟΥ ΟΛΟΚΑΥΤΩΜΑΤΟΣ.
Σκεφτείτε

Σκέψου

Ο σχολιασμός τονίζει το σημείο ότι ακόμη και οι αμφίβολες περιπτώσεις διατηρούν τη συνείδηση ζωντανή ενώπιον του Θεού. Εδάφιο 17. 17-19. εάν ψυχή αμαρτήσει . . . αν και δεν το γνώριζε, εντούτοις είναι ένοχος —Αυτό αναφέρεται επίσης σε ιερά πράγματα, και διαφέρει από το προηγούμενο στο ότι είναι μία από τις αμφίβολες περιπτώσεις,—δηλαδή, όπου η συνείδηση υποψιάζεται, αν και η κατανόηση αμφιβάλλει αν έχει διαπραχθεί εγκληματικότητα ή αμαρτία. Οι Εβραίοι ραβίνοι δίνουν, ως παράδειγμα, την περίπτωση ενός προσώπου που, γνωρίζοντας ότι 'το λίπος των εντοσθίων' δεν πρέπει να τρώγεται, απείχε θρησκευτικά από τη χρήση του· αλλά αν ένα πιάτο τύχαινε να βρίσκεται στο τραπέζι στο οποίο είχε λόγο να υποψιαστεί ότι αναμείχθηκε κάποιο μέρος αυτού του κρέατος, και είχε, ακούσια, λάβει μέρος σε αυτό το παράνομο έδεσμα, ήταν υποχρεωμένος να φέρει έναν κριό ως προσφορά παράβασης [Λευιτικό 5:16]. Όλες αυτές οι διατάξεις σχεδιάστηκαν για να εντυπώσουν στη συνείδηση την αίσθηση της ευθύνης προς τον Θεό και να διατηρήσουν ζωντανό στις καρδιές των ανθρώπων έναν σωτήριο φόβο να μην κάνουν κανένα κρυφό κακό. Τέλος, η έκθεση υπογραμμίζει τον σκοπό των τελετών της προσφοράς αμαρτίας να εντυπώσουν το κακό της αμαρτίας. Εδάφιο 25. 25-28. Αυτός είναι ο νόμος της προσφοράς αμαρτίας —Σφαγιάστηκε, και το λίπος και τα εντόσθια, αφού πλύθηκαν και αλατίστηκαν, κάηκαν πάνω στο θυσιαστήριο. Αλλά το υπόλοιπο του σφαγίου ανήκε στον ιερέα που τελούσε την τελετή. Αυτός και η οικογένειά του μπορούσαν να το φάνε—μόνο, όμως, εντός των ορίων της σκηνής του μαρτυρίου· και κανείς άλλος δεν επιτρεπόταν να το φάει εκτός από τα μέλη μιας ιερατικής οικογένειας—και ούτε καν αυτοί, αν ήταν υπό οποιαδήποτε τελετουργική ακαθαρσία. Η σάρκα σε όλες τις περιπτώσεις βράζονταν ή ψήνονταν, με εξαίρεση το πασχαλινό αρνί, το οποίο ψήνονταν [Έξοδος 12:8· Έξοδος 12:9]· και αν είχε χρησιμοποιηθεί πήλινο σκεύος, επειδή ήταν πορώδες και πιθανό να απορροφήσει μερικά από τα υγρά σωματίδια, έπρεπε να σπάσει· αν είχε χρησιμοποιηθεί μεταλλικό τηγάνι, έπρεπε να καθαριστεί και να πλυθεί με τη μεγαλύτερη προσοχή, όχι επειδή τα σκεύη είχαν μολυνθεί, αλλά το αντίθετο—επειδή η σάρκα της προσφοράς αμαρτίας είχε βράσει σε αυτά, αυτά τα σκεύη ήταν τώρα πολύ ιερά για συνηθισμένη χρήση. Ο σκοπός όλων αυτών των λεπτομερών τελετών ήταν να εντυπώσουν στο μυαλό, τόσο των ιερέων όσο και των ανθρώπων, την αίσθηση της κακής φύσης της αμαρτίας και την προσοχή που έπρεπε να δείξουν για να αποτρέψουν την παραμικρή κηλίδα των ακαθαρσιών της να κολλήσει πάνω τους.
Απαντήστε

Απάντησε

1. Πού έχεις παραμελήσει να φέρεις ένα κρυφό σφάλμα στο φως μέσω της εξομολόγησης; 2. Πώς διαμορφώνει η απαίτηση αποκατάστασης παράλληλα με τη θυσία την άποψή σου για τη μετάνοια; 3. Με ποιους τρόπους αυτοί οι νόμοι θα μπορούσαν να προκαλέσουν μια βαθύτερη καθημερινή επίγνωση της αγιότητας του Θεού σε συνηθισμένα ζητήματα;
Προσευχηθείτε

Προσευχήσου

Πάτερ φιλάνθρωπε, διὰ τοῦ φωτὸς τοῦ Λόγου Σου ἐν τῷ Λευϊτικῷ, ἀφύπνισον ἐν ἡμῖν εὐαίσθητες συνειδήσεις, αἱ ὁποῖαι ταχέως ἐξομολογοῦνται τὴν ἁμαρτίαν καὶ ἀποκαθιστοῦν ὅ,τι ἔχομεν ἀδικήσει. Φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τοῦ νὰ μεταχειριζώμεθα ἐλαφρῶς οἱανδήποτε προσβολὴν κατὰ τῶν ἁγίων Σου πραγμάτων ἢ τοῦ πλησίον ἡμῶν, καὶ ἀγκυροβόλησον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐν τῇ ἅπαξ γενομένῃ προσφορᾷ τοῦ Χριστοῦ, ἡ ὁποία μόνη ἀφαιρεῖ τὴν ἐνοχήν. Πλήρωσον ἡμᾶς εὐλαβείας καὶ ἐξαρτήσεως ἀπὸ τοῦ Πνεύματός Σου καθὼς πλησιάζομεν, ἐμπιστευόμενοι μόνον εἰς τὸν Ἀμνὸν τὸν βαστάσαντα τὰς παραβάσεις ἡμῶν. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →