Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 5-6 — με τον Brown
Άνοιγμα
Στο πνεύμα της ευλαβικής έκθεσης, στρεφόμαστε σήμερα στο σχολιασμό του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη τη Βίβλο, για τα κεφάλαια 5-6 του Ιώβ. Η στίχο προς στίχο επεξεργασία τους παρακολουθεί τη συμβουλή του Ελιφάζ και την αγωνιώδη απάντηση του Ιώβ, φωτίζοντας το μυστήριο του πόνου κάτω από την κυρίαρχη χείρα του Θεού. Αυτό το προτεσταντικό ευαγγελικό κλασικό έργο καλεί τους πιστούς σε υπομονετική εμπιστοσύνη εν μέσω δοκιμασίας, κατευθύνοντας πάντα την καρδιά πίσω στον Άγιο που ορίζει τόσο τη θλίψη όσο και τη σωτηρία.
Διαβάστε
Με καρδιές προετοιμασμένες από το Πνεύμα, διαβάστε δυνατά τα κεφάλαια 5 και 6 του Ιώβ. Ακούστε τα μετρημένα επιχειρήματα του Ελιφάζ και τον ωμό θρήνο του Ιώβ. Αφήστε το κείμενο να κατασταλάξει πριν στραφείτε στην προσεκτική αποκάλυψη κάθε στίχου από τον σχολιασμό.
Μελετήστε
Οι Jamieson, Fausset και Brown στρέφονται στη συνέχεια στη συμβουλή του Ελιφάζ στον στίχο 8.
Στίχος 8. 8. Επομένως (καθώς η θλίψη διατάσσεται από τον Θεό, λόγω της αμαρτίας), 'εγώ θα' σας έλεγα να 'ζητήσετε τον Θεό' ( Ησαΐας 8:19 ; Αμώς 5:8 ; Ιερεμίας 5:24 ).Συνεχίζουν με την ευλογία που εκφωνείται για τη θεία διόρθωση στον στίχο 17.
Στίχος 17. 17. ευτυχισμένος —όχι ότι ο πραγματικός πόνος είναι χαρούμενος· αλλά η σκέψη της δικαιοσύνης Εκείνου που τον στέλνει, και ο σκοπός για τον οποίο στέλνεται, τον καθιστούν αιτία ευγνωμοσύνης, όχι παραπόνων, όπως είχε εκφράσει ο Ιώβ ( Εβραίους 12:11 ). Ο Ελιφάζ υπονοεί ότι ο σκοπός σε αυτή την περίπτωση είναι να καλέσει πίσω τον Ιώβ από τη συγκεκριμένη αμαρτία για την οποία θεωρεί δεδομένο ότι ο Ιώβ είναι ένοχος. Ο Παύλος φαίνεται να αναφέρεται σε αυτό το χωρίο στους Εβραίους 12:5 · ομοίως Ιακώβου 1:12 · Παροιμίες 3:12 . Ο Ελιφάζ δεν δίνει την πρέπουσα σημασία σε αυτή την αλήθεια, αλλά μάλλον στην αμαρτία του Ιώβ. Μόνο ο Ελιού ( Παροιμίες 3:12- : ) αναπτύσσει πλήρως την αλήθεια, ότι η θλίψη είναι έλεος και δικαιοσύνη μεταμφιεσμένα, για το καλό του πάσχοντος.Προχωρώντας στο κεφάλαιο 6, ανοίγουν την απάντηση του Ιώβ εξηγώντας τα διαπεραστικά βέλη στον στίχο 4.
Στίχος 4. 4. βέλη . . . μέσα μου —με έχουν διαπεράσει. Μια ποιητική εικόνα που αναπαριστά τον εκδικητικό Παντοδύναμο οπλισμένο με τόξο και βέλη ( Ψαλμοί 38:2 · Ψαλμοί 38:3 ). Εδώ τα βέλη είναι δηλητηριασμένα. Ιδιαίτερα κατάλληλο, σε σχέση με τους καυστικούς πόνους που διείσδυσαν, σαν δηλητήριο, στα ενδότατα μέρη —('πνεύμα'· σε αντίθεση με απλές επιφανειακές πληγές σάρκας) του σώματος του Ιώβ. παρατάχθηκαν —μια στρατιωτική εικόνα ( Κριτές 20:33 ). Όλοι οι τρόμοι που μπορεί να συγκεντρώσει η θεία οργή παρατάσσονται εναντίον μου ( Ησαΐας 42:13 ).Στη συνέχεια αναφέρονται στην αποτυχία του αναμενόμενου οίκτου στον στίχο 14.
Στίχος 14. 14. οίκτος —μια παροιμία. Η αγάπη είναι η αγάπη που κρίνει επιεικώς τους συνανθρώπους μας: τίθεται σε ισοτιμία με την αλήθεια στις Παροιμίες 3:3 , γιατί μαζί αποτελούν την ουσία της ηθικής τελειότητας [UMBREIT]. Είναι το πνεύμα του Χριστιανισμού ( 1 Πέτρου 4:8 · 1 Κορινθίους 13:7 · Παροιμίες 10:12 · Παροιμίες 17:17 ). Αν πρέπει να χρησιμοποιείται προς όλους τους ανθρώπους, πολύ περισσότερο προς τους φίλους. Αλλά αυτός που δεν τη χρησιμοποιεί εγκαταλείπει (αποκηρύσσει) τον φόβο του Παντοδύναμου ( Παροιμίες 17:17- : ).
Σκεφτείτε
Σχετικά με τον δοκιμασμένο λόγο που αποδεικνύεται καλός για τον ακροατή, καταλήγουν με τον στίχο 27.
Στίχος 27. 27. το ερεύνησα . . . για το καλό σου —κυριολεκτικά, 'για τον εαυτό σου' ( Ψαλμοί 111:2 · Παροιμίες 2:4 · Παροιμίες 9:12 ).Τέλος, πιέζουν την αποφασιστικότητα του Ιώβ να διατηρήσει την ακεραιότητά του στον στίχο 10.
Στίχος 10. 10. θα σκλήραινα τον εαυτό μου στη θλίψη —μάλλον, 'θα αγαλλόμουν στον πόνο', αν ήξερα ότι αυτός ο πόνος θα επιτάχυνε τον θάνατό μου [GESENIUS]. Ο UMBREIT μεταφράζει το εβραϊκό του 'Ας μη τον λυπηθεί', ως 'ανελέητος'· και το συνδέει με τον 'πόνο'. απέκρυψα —Δεν αρνήθηκα, με λόγια ή πράξεις, τις εντολές του Αγίου ( Ψαλμοί 119:46 · Πράξεις 20:20 ). Το λέει αυτό ως απάντηση στην υποψία του Ελιφάζ ότι είναι υποκριτής. Ο Θεός εδώ ονομάζεται 'ο Άγιος', για να υποδηλώσει την αμοιβαία υποχρέωση του ανθρώπου να είναι άγιος, όπως Αυτός είναι άγιος ( Λευιτικό 19:2 ).
Απαντήστε
Πού έχω παρεξηγήσει τη θεία παιδαγωγία ως απλή τύχη; Πώς θα μπορούσα να δεχτώ τη διόρθωση με την ευγνωμοσύνη που επαινεί ο Ελιφάζ; Με ποιους τρόπους μπαίνω στον πειρασμό να μιλήσω απερίσκεπτα όταν οι φίλοι σιωπούν;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν πάσῃ θλίψει στρέψον τὰς καρδίας ἡμῶν νὰ ζητῶμεν Σὲ μόνον καὶ νὰ ἐμπιστευώμεθα τὴν ὑπόθεσιν ἡμῶν εἰς τὰ κυρίαρχα χείρας Σου. Διὰ τοῦ Πνεύματός Σου φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ βιαστικὰ λόγια, ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ὑπομένωμεν, καὶ στερέωσον τὴν ἐλπίδα ἡμῶν ἐπὶ τὸν Λυτρωτὴν ὅστις ἀποκαθιστᾷ καὶ συνάγει τοὺς ἰδικούς Του. Εἴθε ἡ εἰρήνη πλήρων ἡμερῶν καὶ αἰωνίου κατοικίας νὰ ἀναπαύηται ἐπὶ πάντας τοὺς ἐμπιστευομένους τὸν ἅγιόν Σου σκοπὸν ἕως ὅτου εἴμεθα ἐν οἴκῳ μετὰ Χριστοῦ. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →