← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Χρονικών

Β' Χρονικών 33-36 — με τον Σίμεωνα

Β' Χρονικών 33-36Charles Simeon — Horae Homileticae20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στον μετρημένο ρυθμό της via media, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Σίμεων, όπου η ευαγγελική θέρμη του άμβωνα του δέκατου όγδοου αιώνα συναντά την σταθερή πειθαρχία της Αγγλικής Εκκλησίας. Στα κλείνοντα κεφάλαια των Β' Χρονικών, ο Σίμεων ιχνηλατεί τις κινήσεις της θείας υπομονής και της ανθρώπινης μετάνοιας, προσκαλώντας μας να δεχθούμε τον λόγο με την ίδια τρυφερότητα καρδιάς που χαρακτήρισε τον Ιωσία και την ίδια ελπίδα που στήριξε τον Μανασσή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας προσέξουμε τώρα την ιερή ιστορία. Με ήρεμη ευλάβεια διαβάζουμε τα τελευταία τέσσερα κεφάλαια των Β' Χρονικών, επιτρέποντας στην εμπνευσμένη αφήγηση να μιλήσει πριν προστεθεί οποιοδήποτε ανθρώπινο σχόλιο.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Σίμεων ανοίγει εισάγοντας τον λόγο για τη μετάνοια του Μανασσή. Στίχοι 10-13. ΛΟΓΟΣ: 430 Η ΜΕΤΑΝΟΙΑ ΤΟΥ ΜΑΝΑΣΣΗ Β' Χρονικών 33:10-13. Και ο Κύριος μίλησε στον Μανασσή και στον λαό του: αλλά δεν θέλησαν να ακούσουν. Γι' αυτό ο Κύριος έφερε επάνω τους τους αρχηγούς του στρατεύματος του βασιλιά της Ασσυρίας, οι οποίοι συνέλαβαν τον Μανασσή ανάμεσα στα αγκάθια, και τον έδεσαν με αλυσίδες, και τον μετέφεραν στη Βαβυλώνα. Και όταν ήταν σε θλίψη, ικέτευσε τον Κύριο τον Θεό του, και ταπεινώθηκε πολύ ενώπιον του Θεού των πατέρων του, και προσευχήθηκε σε αυτόν: και εισακούστηκε από αυτόν, και άκουσε την ικεσία του, και τον επανέφερε στην Ιερουσαλήμ στη βασιλεία του. Τότε ο Μανασσής γνώρισε ότι ο Κύριος αυτός είναι Θεός. Στις ιστορίες που γράφονται από ανθρώπους, η προσοχή μας στρέφεται συνεχώς σε δευτερεύουσες αιτίες: αλλά στα εμπνευσμένα αρχεία βλέπουμε κάθε γεγονός να ανιχνεύεται μέχρι την πρώτη Μεγάλη Αιτία όλων. Στη συνέχεια εξετάζει τον τρόπο με τον οποίο φανερώνεται η μετάνοια. Τότε ξεχύθηκε η ψυχή του σε θερμή προσευχή, 'προσφέροντας τις ικεσίες του με δυνατές κραυγές και δάκρυα', και παλεύοντας, όπως ήταν, με τον Θεό, για να λάβει ευλογία [Σημείωση: Η προσευχή του αναφέρεται επανειλημμένα, στ. 18, 19. αναμφίβολα λόγω του ζήλου της.]. Έτσι θα φανερώνεται η μετάνοια, όπου κι αν βρεθεί: είτε μας φέρει σε αυτήν η θλίψη, είτε όχι: ναι, είτε έχουμε διαπράξει τέτοια κακία όπως ο Μανασσής, είτε όχι: αυτά θα είναι τα κύρια χαρακτηριστικά της εμπειρίας μας, αν είμαστε αληθινά μετανοημένοι. Το πρώτο σημάδι της μετάνοιας του Παύλου ήταν, 'Ιδού, προσεύχεται!' και τι σκέψεις είχε για τον εαυτό του, μπορούμε να κρίνουμε από το ότι αποκαλούσε τον εαυτό του 'τον πρώτο των αμαρτωλών'. Εξετάστε λοιπόν, αγαπητοί αδελφοί, αν έχετε ποτέ ταπεινωθεί ενώπιον του Θεού: και όχι λίγο, αλλά 'πολύ;' Εξετάστε, αν οι κραυγές σας προς τον Θεό είναι ταπεινές, θερμές, σταθερές, πιστές; Στρεφόμενος στον Ιωσία, ο Σίμεων απευθύνεται στην κατάσταση του νου που πρέπει να παράγουν οι απειλές του Θεού. Τι κατάσταση νου πρέπει να παράγουν σε εμάς οι απειλές του Θεού — Η συμπεριφορά του Ιωσία σε αυτή την περίπτωση θα χρησιμεύσει για να καθοδηγήσει τις σκέψεις μας. Οι απειλές του Θεού πρέπει να παράγουν σε εμάς, 1. Φόβο για τις κρίσεις του — [Αν οι άνθρωποι μπορούν να φυσούν 'στις κρίσεις του Θεού [Σημείωση: Ψαλμοί 10:5.]', είναι επειδή δεν έχουν ποτέ σκεφτεί πόσο τρομερές είναι. Ας σκεφτεί κάποιος σοβαρά το 'να κατοικεί με αιώνιες φλόγες [Σημείωση: Ησαΐας 33:14. Βλέπε επίσης Μάρκος 9:43-48 και Αποκάλυψη 14:10-11.]', και θα τον προκαλέσουμε να μην τρέμει, όπως ο Φήλιξ [Σημείωση: Πράξεις 24:25.] και ο Βαλτάσαρ [Σημείωση: Δανιήλ 5:5-6.]. Ο Ιωσίας 'έσχισε τα ρούχα του' με φρίκη, όταν άκουσε μόνο για προσωρινές συμφορές: πόσο περισσότερο λοιπόν πρέπει να φοβηθούμε, όταν ακούμε για τις δυστυχίες που θα υποστούν 'στη λίμνη που καίγεται με φωτιά και θειάφι!'] 2. Πιέζει τη σημασία της γνωριμίας με τις Άγιες Γραφές. [Ο λόγος του Θεού καταγγέλλει εκδίκηση εναντίον πολλών χαρακτήρων που θεωρούνται αθώοι μεταξύ των ανθρώπων: ούτε η άγνοιά μας για αυτές τις απειλές θα αποτρέψει ή θα καθυστερήσει την εκτέλεσή τους. Ας μελετήσουμε λοιπόν τα ιερά λόγια με ρητή αναφορά στον εαυτό μας, ώστε να γνωρίζουμε τι λέει ο Θεός σε αυτά σχετικά με εμάς. Ίσως να βρούμε πολλά χωρία, τα οποία, όταν εφαρμοστούν στις καρδιές μας, θα μας δώσουν δίκαιη αφορμή να πενθήσουμε όπως ο ευσεβής μονάρχης ενώπιόν μας. Καλύτερα πολύ να γνωρίζουμε την πλήρη έκταση της ενοχής μας, και έτσι να παρακινηθούμε σε μετάνοια, παρά μέσω άγνοιας της κατάστασής μας να παραμείνουμε αμετανόητοι, μέχρι να έρθει η οργή του Θεού επάνω μας μέχρι τέλους.] 2. Πόσο αξιοζήλευτη είναι η κατάσταση ενός αληθινού μετανοημένου! [Κάθε προσευχή ενός πραγματικού μετανοημένου 'εισακούεται' από τον Θεό. Ας ανοίξει το στόμα του όσο ευρύ θέλει, ο Θεός θα το γεμίσει [Σημείωση: Ησαΐας 55:7.].
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Σίμεων εξυμνεί το θαυμαστό έλεος του Θεού μας. Το θαυμαστό έλεος του Θεού μας — [Ποιος θα είχε σκεφτεί ότι ένας τέτοιος αμαρτωλός όπως ο Μανασσής θα μπορούσε ποτέ να λάβει έλεος; Ωστόσο ο Θεός τον συγχώρεσε, και τον έθεσε ως παράδειγμα, για να μεγαλύνει τα υπερβολικά πλούτη της δικής του χάριτος. Ας μην απελπίζεται λοιπόν κανείς. Αν ήμασταν τόσο άθλιοι όσο ο ίδιος ο Μανασσής, θα πηγαίναμε στον Θεό με τη βεβαιότητα ότι δεν θα μας απέρριπτε, υπό τον όρο ότι ήμασταν αληθινά συντετριμμένοι, και ζητούσαμε έλεος μέσω του αίματος του Ιησού. Από την άλλη πλευρά, ας μην στηριζόμαστε σε αυτό το έλεος, και να συνεχίζουμε στην αμαρτία με την ελπίδα ότι τελικά θα μετανοήσουμε και θα σωθούμε. Σήμερα ο Θεός μας καλεί: αύριο η πόρτα του ελέους μπορεί να κλείσει. Ο Κύριος να δώσει να μετανοήσουμε τώρα όπως ο Μανασσής, και από εδώ και πέρα όπως αυτός να αφιερωθούμε ολοκληρωτικά στην υπηρεσία του Θεού μας! Θέτει την αξιοζήλευτη κατάσταση του αληθινού μετανοημένου. Ας ικετεύσει μόνο ό,τι ο Κύριος Ιησούς έκανε και υπέφερε για αυτόν, και ο Θεός δεν θα απορρίψει ποτέ την προσευχή του. Σίγουρα λοιπόν δεν υπάρχει άνθρωπος τόσο αληθινά ευτυχισμένος όσο αυτός που 'περπατά ταπεινά με τον Θεό του'. Πράγματι ο ίδιος ο Κύριός μας μας το λέει επανειλημμένα: 'Μακάριοι οι πτωχοί τω πνεύματι: μακάριοι όσοι πενθούν, διότι αυτοί θα παρηγορηθούν [Σημείωση: Ματθαίος 5:3-4.].' Αλλά μπορεί να νομιστεί ότι μια τέτοια ταπεινή κατάσταση νου θα ήταν ακατάλληλη για άνθρωπο δύναμης και πλούτου. Ο Ιουδαίος μονάρχης όμως δεν είχε τέτοια μάταιη αντίληψη: δεν το θεώρησε ακατάλληλο ακόμη και για την υψηλή του θέση να αισθάνεται, ναι και να φανερώνει επίσης σε όλους γύρω του, φόβο Θεού. Ας αναζητήσουμε λοιπόν όλοι μας, οι υψηλοί καθώς και οι χαμηλοί, οι πνευματικοί καθώς και οι βέβηλοι, να έχουμε 'μια τρυφερή καρδιά'.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στην δική μου ιστορία η θλίψη έγινε ο απίθανος δάσκαλος της μετάνοιας; Πώς δέχομαι τον λόγο όταν αντιμετωπίζει κρυφές αμαρτίες αντί για δημόσιες; Τι θα σήμαινε, αυτή την ημέρα, να καλλιεργήσω την τρυφερή καρδιά που δόθηκε και στον Μανασσή και στον Ιωσία;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Ω Κύριε, που έστειλες τους αγγελιοφόρους σου να σηκώνονται νωρίς, δώσε μας καρδιές που τρέμουν στον λόγο σου και στρέφονται στην επίπληξή σου. Φύλαξέ μας από την αυθάδεια που αναβάλλει τη μετάνοια και από την σκληρότητα που χλευάζει την υπομονή σου. Όπως αποκατέστησες τον Μανασσή και δέχθηκες τον Ιωσία, έτσι δέξου τις συντετριμμένες προσευχές μας και κάνε μας καρποφόρους στην διόρθωση της ζωής, δια του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.

Charles Simeon — Horae Homileticae · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →