← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Τιμόθεο

Α' Τιμ 6 — με τον Ματθαίο Χένρι

Α' Τιμόθεο 6Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Το υπόμνημα του Ματθαίου Χένρι στην Α' Τιμόθεον 6 προσφέρει έναν σταθερό, ποιμαντικό οδηγό μέσα από τις πρακτικές οδηγίες του κεφαλαίου. Η πραγματεία του μεταβαίνει από τα καθήκοντα του οίκου στις προειδοποιήσεις κατά της διεφθαρμένης διδασκαλίας και έπειτα στα ζητήματα της καρδιάς που αφορούν την αυτάρκεια και την πλεονεξία. Ο Χένρι διατηρεί κάθε εφαρμογή δεμένη με την Γραφή και με την κλήση του πιστού. Το σημερινό μάθημα μας καλεί να ακούσουμε προσεκτικά καθώς ξεδιπλώνει αυτές τις αλήθειες, επιτρέποντας στις σαφείς παρατηρήσεις του να διαμορφώσουν τη δική μας πορεία με τον Χριστό. Θα αναγνώσουμε το κεφάλαιο, θα μελετήσουμε επιλεγμένα τμήματα του υπομνήματός του, θα εξετάσουμε μια τελική προτροπή, θα απαντήσουμε με στοχασμό και θα κλείσουμε με προσευχή.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε ολόκληρο το κεφάλαιο 6 της Α' Τιμοθέου. Ακούστε τις οδηγίες του αποστόλου προς τους δούλους, τις προειδοποιήσεις του για τους ψευδοδιδασκάλους και τη συμβουλή του για την ευσέβεια, την αυτάρκεια και την ορθή χρήση των πλούτων. Προσέξτε τις επίσημες εντολές που δίνονται στον Τιμόθεο και σε όσους είναι πλούσιοι. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στην καρδιά σας προτού στραφούμε στην έκθεση του Ματθαίου Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι αρχίζει εκθέτοντας τα καθήκοντα των δούλων. Ι. Εδώ είναι το καθήκον των δούλων. Ο απόστολος είχε μιλήσει προηγουμένως για τις σχέσεις στην εκκλησία, εδώ για τις οικογενειακές μας σχέσεις. Οι δούλοι λέγεται εδώ ότι βρίσκονται υπό τον ζυγό, που δηλώνει τόσο υποταγή όσο και εργασία· είναι ζευγμένοι για να εργάζονται, όχι για να αργούν. Αν ο Χριστιανισμός βρίσκει τους δούλους υπό τον ζυγό, τους διατηρεί υπό αυτόν· διότι το ευαγγέλιο δεν ακυρώνει τις υποχρεώσεις που έχουν κάποιοι είτε από τον νόμο της φύσεως είτε από αμοιβαία συναίνεση. Πρέπει να σέβονται τους κυρίους τους, να τους θεωρούν άξιους πάσης τιμής (επειδή είναι οι κύριοι τους), όλου του σεβασμού, της υπακοής, της συμμόρφωσης και της υπακοής που δικαίως αναμένεται από δούλους προς τους κυρίους τους. Όχι ότι έπρεπε να σκέφτονται γι' αυτούς κάτι που δεν ήταν· αλλά ως κυρίους τους πρέπει να τους θεωρούν άξιους όλης εκείνης της τιμής που ήταν κατάλληλη να λάβουν, ώστε το όνομα του Θεού να μην βλασφημηθεί. Αν οι δούλοι που ασπάστηκαν τη χριστιανική θρησκεία γίνονταν αυθάδεις και ανυπάκουοι προς τους κυρίους τους, η διδασκαλία του Χριστού θα δεχόταν επίθεση εξαιτίας τους, σαν να είχε κάνει τους ανθρώπους χειρότερους από ό,τι ήταν πριν δεχτούν το ευαγγέλιο. Παρατηρήστε, Αν οι ομολογητές της θρησκείας συμπεριφέρονται κακώς, το όνομα του Θεού και η διδασκαλία του κινδυνεύουν να βλασφημηθούν από εκείνους που αναζητούν αφορμή για να κακολογήσουν αυτό το άξιο όνομα με το οποίο καλούμαστε. Και αυτός είναι καλός λόγος για τον οποίο όλοι μας πρέπει να συμπεριφερόμαστε καλά, ώστε να προλαμβάνουμε την αφορμή που πολλοί αναζητούν και θα είναι πολύ πρόθυμοι να αρπάξουν, για να μιλήσουν άσχημα για τη θρησκεία εξαιτίας μας. Ή ας υποθέσουμε ότι ο κύριος ήταν Χριστιανός και πιστός, και ο δούλος επίσης πιστός, αυτό δεν θα τον δικαιολογούσε, επειδή στον Χριστό δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος; Όχι, σε καμία περίπτωση, διότι ο Ιησούς Χριστός δεν ήρθε για να διαλύσει τον δεσμό της πολιτικής σχέσης, αλλά για να τον ενισχύσει: Όσοι έχουν πιστούς κυρίους, ας μην τους περιφρονούν επειδή είναι αδελφοί· διότι αυτή η αδελφότητα αφορά μόνο πνευματικά προνόμια, όχι κάποια εξωτερική αξιοπρέπεια ή πλεονέκτημα (εκείνοι που παρεξηγούν και καταχρώνται τη θρησκεία τους που την κάνουν πρόφαση για να αρνηθούν τα καθήκοντα που οφείλουν στις σχέσεις τους)· μάλλον ας τους υπηρετούν, επειδή είναι πιστοί και αγαπητοί. Πρέπει να θεωρούν τους εαυτούς τους περισσότερο υποχρεωμένους να τους υπηρετούν επειδή η πίστη και η αγάπη που χαρακτηρίζουν τους Χριστιανούς τους υποχρεώνουν να κάνουν το καλό· και αυτό είναι όλο όπου συνίσταται η υπηρεσία τους. Παρατηρήστε, Είναι μεγάλη ενθάρρυνση για εμάς στην εκτέλεση του καθήκοντός μας προς τις σχέσεις μας αν έχουμε λόγο να πιστεύουμε ότι είναι πιστοί και αγαπητοί, και μέτοχοι του οφέλους, δηλαδή του οφέλους του Χριστιανισμού. Πάλι, οι πιστοί κύριοι και δούλοι είναι αδελφοί, και μέτοχοι του οφέλους· διότι στον Χριστό Ιησού δεν υπάρχει δούλος ούτε ελεύθερος, διότι όλοι είστε ένας εν Χριστώ Ιησού, Γαλ. γ'. 28. Ο Τιμόθεος διορίζεται να διδάσκει και να προτρέπει αυτά τα πράγματα. Οι λειτουργοί πρέπει να κηρύττουν όχι μόνο τα γενικά καθήκοντα όλων, αλλά τα καθήκοντα των ιδιαίτερων σχέσεων. Έπειτα στρέφεται στην προειδοποίηση κατά εκείνων που διαφθείρουν τη διδασκαλία. ΙΙ. Ο Παύλος εδώ προειδοποιεί τον Τιμόθεο να απομακρυνθεί από εκείνους που διέφθειραν τη διδασκαλία του Χριστού, και την έκαναν θέμα έριδας, συζήτησης και αντιλογίας: Αν κάποιος διδάσκει αλλιώς (εδ. 3-5), ας μην κηρύττει πρακτικά, ας μην διδάσκει και προτρέπει αυτό που προάγει την σοβαρή ευσέβεια—αν δεν συμφωνεί με υγιείς λόγους, λόγους που έχουν άμεση τάση να θεραπεύσουν την ψυχή—αν δεν συμφωνεί με αυτούς, ακόμη και με τους λόγους του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Παρατηρήστε, Δεν απαιτούμαστε να συμφωνούμε με οποιουσδήποτε λόγους ως υγιείς λόγους εκτός από τους λόγους του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού· αλλά σε αυτούς πρέπει να δίνουμε την ειλικρινή συγκατάθεσή μας, και στη διδασκαλία που είναι σύμφωνη με την ευσέβεια. Παρατηρήστε, Η διδασκαλία του Κυρίου ημών Ιησού είναι διδασκαλία σύμφωνη με την ευσέβεια· έχει άμεση τάση να κάνει τους ανθρώπους ευσεβείς. Αλλά εκείνος που δεν συμφωνεί με τους λόγους του Χριστού είναι υπερήφανος (εδ. 4) και φιλόνεικος, άγνοος, και προκαλεί μεγάλη βλάβη στην εκκλησία, μη γνωρίζοντας τίποτε. Παρατηρήστε, Συνήθως εκείνοι είναι πιο υπερήφανοι που γνωρίζουν λιγότερο· διότι με όλη τη γνώση τους δεν γνωρίζουν τον εαυτό τους.—Αλλά ασχολούμενοι με ερωτήματα. Εκείνοι που απομακρύνονται από τις απλές πρακτικές διδασκαλίες του Χριστιανισμού εμπλέκονται σε αντιλογίες, που κατατρώγουν τη ζωή και τη δύναμη της θρησκείας· ασχολούνται με ερωτήματα και έριδες λόγων, που προκαλούν μεγάλη βλάβη στην εκκλησία, είναι αφορμή φθόνου, έριδας, υβρεων, κακών υπονοιών. Όταν οι άνθρωποι δεν αρκούνται στους λόγους του Κυρίου Ιησού Χριστού, και στη διδασκαλία που είναι σύμφωνη με την ευσέβεια, αλλά πλάθουν δικές τους ιδέες και τις επιβάλλουν, και μάλιστα με δικά τους λόγια, που διδάσκει η σοφία του ανθρώπου, και όχι με τους λόγους που διδάσκει το Άγιο Πνεύμα (Α' Κορ. β'. 13), σπέρνουν τους σπόρους όλης της βλάβης στην εκκλησία. Εξ αυτού προέρχονται διεστραμμένες διαμάχες ανθρώπων διεφθαρμένου νου (εδ. 5), διαμάχες που είναι όλη πονηρία, και καθόλου στερεότητα. Παρατηρήστε, Άνθρωποι διεφθαρμένου νου στερούνται της αληθείας. Ο λόγος για τον οποίο ο νους των ανθρώπων είναι διεφθαρμένος είναι επειδή δεν προσκολλώνται στην αλήθεια όπως είναι εν Ιησού: υποθέτοντας ότι το κέρδος είναι ευσέβεια, κάνοντας τη θρησκεία να υποτάσσεται στο κοσμικό τους συμφέρον. Από τέτοιους ο Τιμόθεος προειδοποιείται να απομακρυνθεί. Παρατηρούμε, 1. Οι λόγοι του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είναι υγιείς λόγοι, είναι οι καταλληλότεροι για να προλάβουν ή να θεραπεύσουν τις πληγές της εκκλησίας, καθώς και για να θεραπεύσουν μια πληγωμένη συνείδηση· διότι ο Χριστός έχει τη γλώσσα του μαθημένου, για να μιλήσει λόγο εν καιρώ σε εκείνον που είναι κουρασμένος, Ησ. ν'. 4. Οι λόγοι του Χριστού είναι οι καλύτεροι για να προλάβουν ρήγματα στην εκκλησία· διότι κανείς που ομολογεί πίστη σε αυτόν δεν θα αμφισβητήσει την καταλληλότητα ή την αυθεντία των λόγων του που είναι Κύριος και Διδάσκαλός τους, και ποτέ δεν πήγε καλά με την εκκλησία από τότε που οι λόγοι των ανθρώπων διεκδίκησαν ίση προσοχή με τους λόγους του, και σε ορισμένες περιπτώσεις πολύ μεγαλύτερη. 2. Όποιος διδάσκει αλλιώς, και δεν συμφωνεί με αυτούς τους υγιείς λόγους, είναι υπερήφανος, μη γνωρίζοντας τίποτε· διότι η υπερηφάνεια και η άγνοια συνήθως πηγαίνουν μαζί. 3. Ο Παύλος θέτει στίγμα μόνο σε εκείνους που δεν συμφωνούν με τους λόγους του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, και τη διδασκαλία που είναι σύμφωνη με την ευσέβεια· είναι υπερήφανοι, μη γνωρίζοντας τίποτε: άλλους λόγους πιο υγιείς δεν γνώριζε. 4. Μαθαίνουμε τα θλιβερά αποτελέσματα της ενασχόλησης με ερωτήματα και έριδες λόγων· από τέτοια ενασχόληση προέρχεται φθόνος, έριδα, κακές υποψίες, και διεστραμμένες διαμάχες· όταν οι άνθρωποι εγκαταλείπουν τους υγιείς λόγους του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, ποτέ δεν θα συμφωνήσουν σε άλλους λόγους, είτε δικούς τους είτε εφεύρεση άλλων, αλλά θα διαπληκτίζονται και θα τσακώνονται αιωνίως γι' αυτούς· και αυτό θα παράγει φθόνο, όταν βλέπουν τους λόγους άλλων να προτιμώνται από εκείνους που έχουν υιοθετήσει για δικούς τους· και αυτό θα συνοδεύεται από ζηλοτυπίες και υποψίες ο ένας για τον άλλον, που ονομάζονται εδώ κακές υποψίες· τότε θα προχωρήσουν σε διεστραμμένες διαμάχες. 5. Τέτοια πρόσωπα που δίνονται σε διεστραμμένες διαμάχες φαίνεται ότι είναι άνθρωποι διεφθαρμένου νου, και στερημένοι της αληθείας· ιδιαίτερα εκείνοι που ενεργούν έτσι για χάρη του κέρδους, που είναι όλη η ευσέβειά τους, υποθέτοντας ότι το κέρδος είναι ευσέβεια, αντίθετα με την κρίση του αποστόλου, που θεωρούσε την ευσέβεια μεγάλο κέρδος. 6. Οι καλοί λειτουργοί και Χριστιανοί θα απομακρυνθούν από τέτοιους. «Εξέλθετε εκ μέσου αυτών, λαός μου, και χωρισθήτε», λέγει ο Κύριος: από τέτοιους απομακρύνου. Ο Χένρι στη συνέχεια εκθέτει την υπεροχή της ευσέβειας με αυτάρκεια. (1.) Η αλήθεια που θέτει είναι ότι η ευσέβεια με αυτάρκεια είναι μεγάλο κέρδος. Μερικοί το διαβάζουν, ευσέβεια με επάρκεια· δηλαδή, αν ένας άνθρωπος έχει λίγο σε αυτόν τον κόσμο, όμως, αν έχει αρκετό για να τον περάσει, δεν χρειάζεται να επιθυμεί περισσότερο, η ευσέβειά του με αυτό θα είναι το μεγάλο του κέρδος. Διότι λίγο που έχει ο δίκαιος είναι καλύτερο από τα πλούτη πολλών ασεβών, Ψαλμ. λζ'. 16. Το διαβάζουμε, ευσέβεια με αυτάρκεια· η ευσέβεια είναι από μόνη της μεγάλο κέρδος, είναι ωφέλιμη προς πάντα· και, όπου υπάρχει αληθινή ευσέβεια, θα υπάρχει αυτάρκεια· αλλά εκείνοι που έχουν φτάσει στο υψηλότερο σημείο αυτάρκειας με την ευσέβειά τους είναι σίγουρα οι πιο εύκολοι και ευτυχείς άνθρωποι σε αυτόν τον κόσμο. Η ευσέβεια με αυτάρκεια, δηλαδή η χριστιανική αυτάρκεια (η αυτάρκεια πρέπει να προέρχεται από αρχές ευσέβειας) είναι μεγάλο κέρδος· είναι όλος ο πλούτος του κόσμου. Εκείνος που είναι ευσεβής είναι σίγουρο ότι θα είναι ευτυχής σε άλλον κόσμο· και αν επιπλέον με αυτάρκεια προσαρμόζεται στην κατάστασή του σε αυτόν τον κόσμο έχει αρκετά. Εδώ έχουμε, [1.] Το κέρδος ενός Χριστιανού· είναι ευσέβεια με αυτάρκεια, αυτός είναι ο αληθινός τρόπος για κέρδος, ναι, είναι το ίδιο το κέρδος. [2.] Το κέρδος ενός Χριστιανού είναι μεγάλο: δεν μοιάζει με το μικρό κέρδος των κοσμικών, που είναι τόσο προσκολλημένοι σε λίγο κοσμικό πλεονέκτημα. [3.] Η ευσέβεια συνοδεύεται πάντα από αυτάρκεια σε μεγάλο ή μικρότερο βαθμό· όλοι οι αληθινά ευσεβείς άνθρωποι έχουν μάθει με τον Παύλο, σε όποια κατάσταση βρίσκονται, να είναι με αυτήν αυτάρκεις, Φιλ. δ'. 11. Είναι αυτάρκεις με ό,τι ο Θεός τους απονέμει, γνωρίζοντας καλά ότι αυτό είναι το καλύτερο για αυτούς. Ας προσπαθήσουμε λοιπόν όλοι για ευσέβεια με αυτάρκεια.
Σκεφτείτε

Εξέταση

Ο Χένρι κλείνει το τμήμα κατευθύνοντας τον Τιμόθεο να φύγει από την πλεονεξία και να επιδιώξει ό,τι είναι καλό. ΙΙ. Εξ αυτού παίρνει αφορμή να προειδοποιήσει τον Τιμόθεο, και να τον συμβουλεύσει να παραμείνει στον δρόμο του Θεού και του καθήκοντός του, και ιδιαίτερα να εκπληρώσει την εμπιστοσύνη που του έχει ανατεθεί ως λειτουργού. Απευθύνεται σε αυτόν ως άνθρωπο του Θεού. Οι λειτουργοί είναι άνθρωποι του Θεού, και οφείλουν να συμπεριφέρονται ανάλογα σε όλα· είναι άνθρωποι απασχολημένοι για τον Θεό, αφιερωμένοι στην τιμή του πιο άμεσα. Οι προφήτες στην Παλαιά Διαθήκη ονομάζονταν άνθρωποι του Θεού. 1. Εντέλλεται τον Τιμόθεο να προσέχει την αγάπη του χρήματος, που υπήρξε τόσο ολέθρια για πολλούς: Φύγε από αυτά τα πράγματα. Δεν ταιριάζει σε κανέναν άνθρωπο, αλλά ιδιαίτερα σε ανθρώπους του Θεού, να θέτουν την καρδιά τους στα πράγματα αυτού του κόσμου· οι άνθρωποι του Θεού πρέπει να ασχολούνται με τα πράγματα του Θεού. 2. Για να τον οπλίσει κατά της αγάπης του κόσμου, τον κατευθύνει να ακολουθήσει ό,τι είναι καλό. Ακολούθησε τη δικαιοσύνη, την ευσέβεια, την πίστη, την αγάπη, την υπομονή, την πραότητα: δικαιοσύνη στη συναναστροφή του προς τους ανθρώπους, ευσέβεια προς τον Θεό, πίστη και αγάπη ως ζωντανές αρχές, για να τον στηρίζουν και να τον φέρουν στην πράξη τόσο της δικαιοσύνης όσο και της ευσέβειας. Εκείνοι που ακολουθούν τη δικαιοσύνη και την ευσέβεια, από αρχή πίστεως και αγάπης, έχουν ανάγκη να ενδυθούν υπομονή και πραότητα—υπομονή για να υποφέρουν τόσο τις επιπλήξεις της Πρόνοιας όσο και τις ονειδισμούς των ανθρώπων, και πραότητα για να διδάσκουν τους αντιλέγοντες και να παραβλέπουν τις προσβολές και τις αδικίες που μας γίνονται. Παρατηρήστε, Δεν αρκεί οι άνθρωποι του Θεού να φεύγουν από αυτά τα πράγματα, αλλά πρέπει να ακολουθούν ό,τι είναι άμεσα αντίθετο προς αυτά. Περαιτέρω, Τι εξαίρετα πρόσωπα είναι οι άνθρωποι του Θεού που ακολουθούν τη δικαιοσύνη! Είναι οι εξαίρετοι της γης, και, όντας ευπρόσδεκτοι στον Θεό, πρέπει να εγκρίνονται από τους ανθρώπους. 3. Τον προτρέπει να κάνει το μέρος του στρατιώτη: Αγωνίσου τον καλό αγώνα της πίστεως. Σημείωσε, Εκείνοι που θα φτάσουν στον ουρανό πρέπει να πολεμήσουν τον δρόμο τους εκεί. Πρέπει να υπάρχει σύγκρουση με τη διαφθορά και τους πειρασμούς, και την αντίθεση των δυνάμεων του σκότους. Παρατηρήστε, Είναι καλός αγώνας, είναι καλός σκοπός, και θα έχει καλό τέλος. Είναι ο αγώνας της πίστεως· δεν πολεμούμε κατά σάρκα, διότι τα όπλα του πολέμου μας δεν είναι σαρκικά, Β' Κορ. ι'. 3, 4. Τον προτρέπει να αρπάξει την αιώνια ζωή. Παρατηρήστε, (1.) Η αιώνια ζωή είναι το στεφάνι που προτείνεται σε εμάς, για την ενθάρρυνσή μας να πολεμήσουμε, και να αγωνιστούμε τον καλό αγώνα της πίστεως, τον καλό πόλεμο. (2.) Αυτό πρέπει να αρπάξουμε, ως εκείνοι που φοβούνται μήπως έρθουν σε έλλειψη και το χάσουν. Άρπαξε, και πρόσεχε μην χάσεις την αρπαγή σου. Κράτα στερεά ό,τι έχεις, ώστε κανείς να μην πάρει το στεφάνι σου, Αποκ. γ'. 11. (3.) Καλούμαστε στον αγώνα, και να αρπάξουμε την αιώνια ζωή. (4.) Η ομολογία που κάνει ο Τιμόθεος και όλοι οι πιστοί λειτουργοί ενώπιον πολλών μαρτύρων είναι καλή ομολογία· διότι ομολογούν και δεσμεύονται να αγωνιστούν τον καλό αγώνα της πίστεως, και να αρπάξουν την αιώνια ζωή· η κλήση τους και η δική τους ομολογία τους υποχρεώνουν σε αυτό.
Απαντήστε

Απάντηση

1. Σε ποιες από τις παρούσες ευθύνες μου πειράζομαι να φερθώ σε άλλους με λιγότερη τιμή από ό,τι απαιτεί η Γραφή; 2. Πώς η αγάπη του κέρδους ανταγωνίζεται υποχθόνια την επιδίωξή μου για γνήσια ευσέβεια; 3. Ποιο πρακτικό βήμα μπορώ να κάνω σήμερα για να ακολουθήσω τη δικαιοσύνη, την ευσέβεια, την πίστη, την αγάπη, την υπομονή και την πραότητα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, ἐν τῷ Λόγῳ σου μᾶς διδάσκεις νὰ τιμῶμεν τοὺς ἐν ἐξουσίᾳ καὶ νὰ εὑρίσκωμεν ἀληθινὴν εὐαρέσκειαν εἰς τὴν πρόνοιαν τοῦ Σωτῆρός μας. Φύλαξον τὰς καρδίας μας ἀπὸ τὴν φιλαργυρίαν καὶ ἀπὸ πᾶσαν διδασκαλίαν ποὺ μᾶς ἀπομακρύνει ἀπὸ τὸν Χριστόν, καὶ διὰ τοῦ Πνεύματός σου ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ἀγωνιζώμεθα τὸν καλὸν ἀγῶνα τῆς πίστεως καὶ νὰ κρατῶμεν τὴν αἰώνιον ζωήν. Εἴθε ἡ διαγωγή μας νὰ φέρῃ δόξαν εἰς τὸ ὄνομά σου καὶ νὰ κοσμῇ τὴν διδασκαλίαν τοῦ εὐαγγελίου. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →