Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αποκάλυψη
'Έξελθετε εξ αυτής, λαέ μου': Η Πτώσις της Βαβυλώνος
Άνοιγμα
Άγγελος μεγάλης εξουσίας κατέρχεται, 'και η γη εφωτίσθη εκ της δόξης αυτού', και κράζει μετά μεγάλης φωνής: 'Έπεσεν, έπεσεν η Βαβυλών η μεγάλη'. Ακολουθεί ένας εκ των μεγάλων θρήνων της Γραφής — βασιλείς και έμποροι και κυβερνήται πλοίων ιστάμενοι μακρόθεν, θρηνούντες επί του καπνού καιομένης πόλεως, απαριθμούντες το μετάξι και τον χρυσόν και το ελεφαντοστούν και 'τας ψυχάς των ανθρώπων' τα οποία ουκέτι δύνανται να αγορασθώσι. Ο Άγιος Ανδρέας Καισαρείας ερμηνεύει το κεφάλαιον τούτο ως την παρέλευσιν όλου του παρόντος κόσμου: πάσα αυτοκρατορία πολυτελείας και βίας, πάσα πόλις μεθύουσα επί του πλούτου αυτής, πρέπει κάποτε να 'ευρεθή ουκέτι'. Αλλά το κεφάλαιον δεν αφορά τελικώς την πτώσιν της Βαβυλώνος· αφορά τον λαόν του Θεού εξερχόμενον εγκαίρως. Εν τω κέντρω αυτού ίσταται η πρόσκλησις η αντηχήσασα εις πάσαν γενεάν των πιστών: 'Έξελθετε εξ αυτής, λαέ μου'. Ο Ανδρέας ακούει εν αυτώ τον αυτόν λόγον τον λεχθέντα ποτέ τω Λωτ εν Σοδόμοις — την κλήσιν φυγείν, ενώ υπάρχει καιρός, την κοινωνίαν των προκαλούντων τον Θεόν.
Διαβάστε
Ανάγνωσις
Αναγνώσατε Αποκάλυψιν 18 — τον άγγελον 'έχοντα εξουσίαν μεγάλην', ου η δόξα φωτίζει την γην, κράζοντα, 'Έπεσεν, έπεσεν η Βαβυλών η μεγάλη', γενομένην 'κατοικητήριον δαιμονίων'. Φωνή εκ του ουρανού καλεί, 'Έξελθετε εξ αυτής, λαέ μου, ίνα μη συγκοινωνήσητε ταις αμαρτίαις αυτής, και ίνα μη λάβητε εκ των πληγών αυτής· αι γαρ αμαρτίαι αυτής έφθασαν έως του ουρανού'. Η κρίσις διπλασιάζεται εις αυτήν ως απέδωκεν· αν και είπεν εν τη καρδία αυτής, 'Κάθημαι βασίλισσα… και ου μη ίδω πένθος', αλλ' 'εν μιά ημέρα έσονται αι πληγαί αυτής… και κατακαυθήσεται εν πυρί'. Τρεις θρήνοι ανίστανται: οι βασιλείς οι 'πορνεύσαντες' μετ' αυτής θρηνούσιν επί 'τω καπνώ της πυρώσεως αυτής'· οι έμποροι πενθούσιν ότι 'ουδείς αγοράζει τον γόμον αυτών έτι' — χρυσόν, άργυρον, βύσσον, άρωμα, οίνον, 'και ψυχάς ανθρώπων'· οι κυβερνήται και ναύται κράζουσιν, 'Τις πόλις ομοία τη μεγάλη πόλει;' Τότε ο ουρανός καλείται χαρήναι: 'Ευφραίνου επ' αυτή, ο ουρανός, και οι άγιοι, και οι απόστολοι, και οι προφήται'. Άγγελος ισχυρός ρίπτει μύλον μέγαν εις την θάλασσαν — 'Ούτως ορμήματι βληθήσεται Βαβυλών… και ου μη ευρεθή έτι' — και εν αυτή 'ευρέθη το αίμα προφητών και αγίων'.
Μελετήστε
Μελέτη
Το κέντρον του κεφαλαίου είναι η φωνή εκ του ουρανού, και ο Άγιος Ανδρέας στηρίζει αυτήν επί του αρχαιοτάτου προτύπου της σωτηρίας — των δικαίων καλούμενων έξω προ της πτώσεως του πυρός. Θέτει την πρόσκλησιν παρά τον Λωτ φεύγοντα τα Σόδομα και την Ησαΐου 'εξέλθετε, εξέλθετε':
Το λεχθέν τω Λωτ εν Σοδόμοις, 'Σώζε την ψυχήν σου φεύγων', και εν Ησαΐα, 'Εξέλθετε, εξέλθετε, εξέλθετε εκείθεν, μη άψησθε ακαθάρτου' (Ησ. 52:11), το αυτό λέγει και ενταύθα· δει γαρ φυγείν την συνοίκησιν των παροξυνόντων τον Θεόν.Το βαθύτερον αμάρτημα της Βαβυλώνος, κατά τον Ανδρέαν, είναι η αυθάδεια — η ασφάλεια των πλουσίων οι απώλεσαν τον φόβον του Θεού και λέγουσιν εαυτοίς ότι ουδέποτε κινηθήσονται:
Έθος τοις εν αφθονία ζώσιν, ει μη έχουσι τον φόβον του Θεού, λέγειν, 'Ου μη σαλευθώ εις τον αιώνα' (Ψαλμ. 29:7), όπερ και η πόλις αύτη προλέγει εαυτή.Και ο μύλος ριφθείς εις την θάλασσαν υπό του Ανδρέου ερμηνεύεται ως η αιφνιδιότης και η οριστικότης της καταστροφής αυτής, τοσούτον τελεία ώστε ουδέν ίχνος μένει:
Ως μύλος βιαίως εμβληθείς εις την θάλασσαν, ούτω, φησί, έσται η αιφνίδιος απώλεια της Βαβυλώνος ταύτης, ώστε μηδέ ίχνος αυτής καταλειφθήναι έκτοτε.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Μεταξύ του φορτίου το οποίον οι έμποροι ουκέτι δύνανται να πωλήσωσιν, εν είδος εξέχον εν τρόμω μετά τον χρυσόν και το μετάξι: 'ψυχάς ανθρώπων'. Ο Άγιος Ανδρέας δεν παρέρχεται τούτο. Ακούει εν αυτώ όλην την εμπορίαν κόσμου αγοράζοντος και πωλούντος ανθρώπους, και το τέλος της εμπορίας ταύτης εν τη πτώσει της Βαβυλώνος:
Ουκέτι εμπορεύση ψυχάς ανθρώπων, δουλαγωγών τους ελευθέρους, ουδέ απολαύσεις πάντων των πλουσίων και λαμπρών ων πρότερον είχες.Και ερμηνεύει το απαρηγόρητον πένθος των εμπόρων και ναυτών ως παραβολήν πάσης ψυχής οικοδομησάσης την ευτυχίαν αυτής επί του παρόντος βίου και δεούσης κάποτε αποσπασθήναι εξ αυτού. Η 'θάλασσα' επί της οποίας εμπορεύοντο είναι η θάλασσα του κόσμου τούτου:
ο παρών βίος μεταφορικώς καλείται θάλασσα, ως πλήρης πολλών κυμάτων, και οι εμπορευόμενοι εν αυτώ εισίν οι, ως ιχθύες, νηχόμενοι εν τοις κύμασι των κοσμικών πραγμάτων. Ο ουρανός και οι άγιοι και οι απόστολοι και οι προφήται καλούνται χαρήναι — πλην ο Ανδρέας φροντίζει καθαρίσαι και την χαράν ταύτην πάσης ωμότητος: οι άγιοι χαίρουσιν ουχί εκ κακίας αλλά εκ αγάπης, ποθούντες την αποκοπήν της αμαρτίας ίνα και οι κολαζόμενοι ηπιώτερον διατεθώσιν εντεύθεν.
Χαίρουσιν επί τη επιβολή τιμωριών ουχί εκ κακοηθείας, αλλά ως έχοντες πόθον καυστικόν της αποκοπής της αμαρτίας.
Απαντήστε
Απόκρισις
Το κεφάλαιον τούτο ερωτά εν απλούν ερώτημα έκαστον ημών: πού επενδύθη η καρδία σου; Η Βαβυλών δεν είναι μόνον πόλις εν τω τέλει των ημερών· είναι πάσα οδός ζωής η εμπιστευομένη εις τον πλούτον και την πολυτέλειαν και λησμονούσα τον φόβον του Θεού, πάσα κοινωνία προκαλούσα Αυτόν και λέγουσα εαυτή 'Ου μη ίδω πένθος'. Και προς πάντας τους κατοικούντας εν αυτή η φωνή του ουρανού έτι κράζει, 'Έξελθετε εξ αυτής, λαέ μου'. Ο Άγιος Ανδρέας καθιστά σαφές ότι η έξοδος αύτη δεν είναι οδοιπορία αλλά χωρισμός της καρδίας — αρνήσασθαι την κοινωνίαν των αμαρτιών αυτής νυν, ίνα μη μετάσχωμεν των πληγών αυτής τότε. Ούτω θεάσασθε ειλικρινώς το φορτίον ο η ψυχή υμών συνήθροισεν. Πόσην ειρήνην υμών στηρίζεται επί πραγμάτων άτινα οι έμποροι του κόσμου τούτου κάποτε ου δυνήσονται πωλήσαι; Χαλάσατε την λαβήν υμών επ' αυτών ενώ έτι κατέχετε αυτά ελευθέρως. Θησαυρίσατε αντ' αυτών τον θησαυρόν ον ο μύλος ου δύναται καταποντίσαι — τον θησαυρόν βίου εκχυθέντος εν τω φόβω και τη αγάπη του Θεού — ίνα, όταν η μεγάλη πόλις ευρεθή ουκέτι, ευρεθήτε μεταξύ των αγίων και αποστόλων και προφητών ους ο ουρανός καλεί χαρήναι.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Θεέ ο αγαπών το ανθρώπινον γένος, ου η δόξα φωτίζει πάσαν την γην, και ενώπιον ου αι μεγάλαι πόλεις της υπερηφανίας ευρίσκονται ουκέτι: άκουσον της φωνής της καλούσης τον λαόν Σου έξω, και κάλεσον ημάς εκ πάσης Βαβυλώνος. Χάλασον τας καρδίας ημών εκ της αγάπης της πολυτελείας και του αδίκου κέρδους, εκ της αυθαδείας της λεγούσης 'Ου μη σαλευθώ', εκ πάσης κοινωνίας μετά των παροξυνόντων Σε. Μη γένοιτο ημάς ομοίους τοις βασιλεύσι και εμπόροις οι θρηνούσιν οψέ επί τω καπνώ ων προσεκύνησαν, αλλά ποίησον ημάς σοφούς θησαυρίζειν τον θησαυρόν ον ουδέν πυρ καταναλίσκει και ουδείς μύλος καταποντίζει. Απόπλυνε πάσαν μολυσμόν ον επόθημεν εκ του ποτηρίου αυτής, ένδυσον ημάς εν τοις ιματίοις των αγαθών έργων, και αρίθμησον ημάς μετά των αγίων Σου και αποστόλων και προφητών, ίνα ο ουρανός καλέση και ημάς χαρήναι. Ρύσαι ημάς εκ της πείρας των κακών τούτων, και στήσον ημάς μεταξύ των πολιτών της επουρανίου πόλεως, της άνω Ιερουσαλήμ, εν η Αυτός έση τα πάντα εν πάσιν. Ότι Σοι πρέπει δόξα και κράτος, Χριστέ ο Θεός ημών, συν τω Πατρί και τω παναγίω και ζωοποιώ Πνεύματι, νυν και αεί, και εις τους αιώνας των αιώνων. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →