Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Σαμουήλ
Β' Σαμουήλ 7-8 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Η προσεκτική ερμηνεία του Ματθαίου Χένρι για το Β' Σαμουήλ 7–8 μας καλεί να παρακολουθήσουμε τον Δαβίδ να μεταβαίνει από την ανάπαυση στην αποκάλυψη και από τη βασιλική φιλοδοξία στην ταπεινή προσευχή. Ο Χένρι δείχνει πώς η επιθυμία του βασιλιά να οικοδομήσει οίκο για την κιβωτό συναντά ένα μεγαλύτερο θείο σχέδιο που εκτείνεται πολύ πέρα από μία γενιά. Τα σχόλιά του τονίζουν την πρωτοβουλία του Θεού στις υποσχέσεις της διαθήκης και την ορθή στάση ευγνωμοσύνης που ακολουθεί. Καθώς ακολουθούμε τον Χένρι μέσα από αυτά τα κεφάλαια βλέπουμε τόσο την τρυφερότητα των πατρικών συναλλαγών του Θεού όσο και την ασφάλεια που προέρχεται όταν ο λόγος του γίνεται δεκτός με εμπιστοσύνη. Το σημερινό μάθημα επομένως προετοιμάζει την καρδιά να δεχθεί τις ίδιες διαβεβαιώσεις που στήριξαν τον Δαβίδ πριν από αιώνες.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά και προσευχητικά τα κεφάλαια 7 και 8 του Β' Σαμουήλ. Προσέξτε την εγκατεστημένη ανάπαυση του Δαβίδ, τον πόθο του να τιμήσει την κιβωτό και το εκπληκτικό μήνυμα που φέρνει ο Νάθαν από τον Κύριο. Παρατηρήστε πώς οι υποσχέσεις μετατοπίζονται από την οικοδόμηση ναού σε αιώνιο οίκο και βασιλεία. Αφήστε την αφήγηση να εγκατασταθεί πριν στραφείτε στους στοχασμούς του Χένρι για αυτά τα κρίσιμα γεγονότα.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ανοίγει περιγράφοντας την παρούσα ανάπαυση του Δαβίδ.
Εδώ είναι, Ι. Ο Δαβίδ σε ανάπαυση. Κάθισε στον οίκο του (εδ. 1), ήσυχος και ατάραχος, χωρίς αφορμή να βγει στο πεδίο: Ο Κύριος του είχε δώσει ανάπαυση ολόγυρα, από όλους εκείνους που ήταν εχθροί της εγκατάστασής του στον θρόνο, και αυτός αποφάσισε να απολαύσει αυτή την ανάπαυση. Αν και ήταν άνθρωπος πολέμου, ήταν υπέρ της ειρήνης (Ψαλμ. ρκ΄ 7) και δεν ευχαριστιόταν στον πόλεμο. Δεν είχε μείνει πολύ σε ανάπαυση, ούτε πέρασε πολύς καιρός πριν εμπλακεί πάλι σε πόλεμο· αλλά προς το παρόν απολάμβανε ηρεμία, και ήταν στο στοιχείο του όταν καθόταν στον οίκο του, μελετώντας τον νόμο του Θεού.Στη συνέχεια στρέφεται στη σκέψη του Δαβίδ να οικοδομήσει ναό.
ΙΙ. Η σκέψη του Δαβίδ να οικοδομήσει ναό προς τιμήν του Θεού. Είχε οικοδομήσει ανάκτορο για τον εαυτό του και πόλη για τους υπηρέτες του· και τώρα σκέφτεται να οικοδομήσει κατοικία για την κιβωτό. 1. Έτσι θα έκανε ευγνώμονα ανταπόδοση για τις τιμές που του απέδωσε ο Θεός. Σημείωσε, Όταν ο Θεός, κατά την πρόνοιά του, έχει κάνει αξιοσημείωτα πολλά για εμάς, αυτό πρέπει να μας ωθήσει να σχεδιάσουμε τι μπορούμε να κάνουμε για αυτόν και τη δόξα του. Τι θα αποδώσω στον Κύριο; 2. Έτσι θα αξιοποιούσε την παρούσα ηρεμία, και θα έκανε καλή χρήση της ανάπαυσης που του είχε δώσει ο Θεός. Τώρα που δεν καλούνταν να υπηρετήσει τον Θεό και τον Ισραήλ στους υψηλούς τόπους του πεδίου, θα απασχολούσε τις σκέψεις, τον χρόνο και την περιουσία του υπηρετώντας τον με άλλο τρόπο, και δεν θα παραδιδόταν στην άνεση, πολύ λιγότερο στην πολυτέλεια. Όταν ο Θεός, κατά την πρόνοιά του, μας δίνει ανάπαυση, και μας βρίσκει λίγη δουλειά κοσμικών υποθέσεων, πρέπει να κάνουμε τόσο περισσότερο για τον Θεό και τις ψυχές μας. Πόσο διαφορετικές ήταν οι σκέψεις του Δαβίδ όταν καθόταν στο ανάκτορό του από εκείνες του Ναβουχοδονόσορ όταν περπατούσε στο δικό του! Δαν. δ΄ 29, 30. Εκείνος ο υπερήφανος άνθρωπος δεν σκεφτόταν τίποτε άλλο παρά τη δύναμη της δικής του εξουσίας και την τιμή της δικής του μεγαλειότητας· αυτή η ταπεινή ψυχή είναι γεμάτη από σχέδια πώς να δοξάσει τον Θεό και να του αποδώσει τιμή. Και πώς ο Θεός αντιστέκεται στους υπερήφανους και δίνει χάρη και δόξα στους ταπεινούς, το έδειξε το αποτέλεσμα. Ο Δαβίδ θεωρούσε (εδ. 2) το μεγαλοπρεπές της δικής του κατοικίας (Εγώ κατοικώ σε οίκο κέδρου) και το συνέκρινε με την ταπεινότητα της κατοικίας της κιβωτού (η κιβωτός κατοικεί εντός παραπετασμάτων), και θεωρούσε αυτό αταίριαστο, ότι αυτός να κατοικεί σε ανάκτορο και η κιβωτός σε σκηνή. Ο Δαβίδ ήταν ανήσυχος μέχρι να βρει τόπο για την κιβωτό (Ψαλμ. ρλβ΄ 4, 5), και τώρα είναι ανήσυχος μέχρι να βρει καλύτερο τόπο. Ευγνώμονες ευσεβείς ψυχές, (1.) Ποτέ δεν νομίζουν ότι μπορούν να κάνουν αρκετά για τον Θεό, αλλά, όταν έχουν κάνει πολλά, σχεδιάζουν ακόμη περισσότερο και μηχανεύονται γενναιόδωρα πράγματα. (2.) Δεν μπορούν να απολαύσουν τις δικές τους ανέσεις ενώ βλέπουν την εκκλησία του Θεού σε θλίψη και υπό νέφος. Ο Δαβίδ μπορεί να αντλεί λίγη ευχαρίστηση από οίκο κέδρου για τον εαυτό του, εκτός αν η κιβωτός έχει έναν. Εκείνοι που απλώνονταν σε κρεβάτια ελεφαντόδοντου και δεν λυπούνταν για τη θλίψη του Ιωσήφ, αν και είχαν τη μουσική του Δαβίδ, δεν είχαν το πνεύμα του Δαβίδ (Αμώς στ΄ 4, 6) ούτε εκείνοι που κατοικούσαν σε στεγασμένους οίκους τους ενώ ο οίκος του Θεού έμενε έρημος.Στη συνέχεια ο Χένρι δείχνει πώς ο Θεός υπερβαίνει αυτόν τον σκοπό.
Ι. Ο σκοπός του Δαβίδ να οικοδομήσει οίκο στον Θεό υπερβαίνεται. Ο Θεός πρόσεξε αυτόν τον σκοπό, γιατί γνωρίζει τι υπάρχει στον άνθρωπο· και ευαρεστήθηκε σε αυτόν, όπως φαίνεται Α' Βασιλειών η΄ 18, Καλώς εποίησας ότι ήτο εν τη καρδία σου· όμως του απαγόρευσε να προχωρήσει στον σκοπό του (εδ. 5): «Συ θα οικοδομήσεις εις εμέ οίκο; Όχι, συ δεν θα οικοδομήσεις (όπως εξηγείται στον παράλληλο τόπο, Α' Παραλειπομένων ιζ΄ 4)· υπάρχει άλλο έργο που έχει οριστεί για σένα να κάνεις, το οποίο πρέπει να γίνει πρώτα.» Ο Δαβίδ είναι άνθρωπος πολέμου, και πρέπει να διευρύνει τα σύνορα του Ισραήλ, συνεχίζοντας τις κατακτήσεις τους. Ο Δαβίδ είναι γλυκύς ψαλμωδός, και πρέπει να ετοιμάσει ψαλμούς για χρήση του ναού όταν οικοδομηθεί, και να τακτοποιήσει τις τάξεις των Λευιτών· αλλά η ιδιοφυΐα του υιού του θα ταιριάζει καλύτερα για την οικοδόμηση του οίκου, και αυτός θα έχει καλύτερο θησαυρό για να επωμισθεί το βάρος του, και επομένως ας διατηρηθεί για εκείνον να το κάνει. Καθώς κάθε άνθρωπος έχει λάβει το χάρισμα, έτσι ας διακονήσει. Η οικοδόμηση ναού επρόκειτο να είναι έργο χρόνου, και να γίνουν προετοιμασίες γι' αυτό· αλλά ήταν κάτι που δεν είχε ποτέ συζητηθεί μέχρι τώρα. Ο Θεός του λέει, 1. Ότι μέχρι τώρα δεν είχε ποτέ οικοδομηθεί οίκος για αυτόν (εδ. 6), σκηνή είχε εξυπηρετήσει μέχρι τώρα, και θα μπορούσε να εξυπηρετήσει λίγο ακόμη. Ο Θεός δεν αποδίδει σημασία στην εξωτερική επίδειξη στη λατρεία του· η παρουσία του ήταν εξίσου βέβαιη με τον λαό του όταν η κιβωτός ήταν σε σκηνή όσο και όταν ήταν σε ναό. Ο Δαβίδ ήταν ανήσυχος που η κιβωτός ήταν εντός παραπετασμάτων (ταπεινή και μετακινούμενη κατοικία), αλλά ο Θεός ποτέ δεν παραπονέθηκε γι' αυτό ως κάποια ενόχληση για αυτόν. Δεν κατοικούσε, αλλά περπατούσε, και όμως δεν εξαντλούνταν ούτε κουραζόταν. Ο Χριστός, όπως η κιβωτός, όταν ήταν εδώ στη γη περπατούσε σε σκηνή ή σκηνή, γιατί περιερχόταν κάνοντας καλό, και δεν κατοικούσε σε κανέναν οίκο δικό του, μέχρι που ανήλθε ψηλά, στις κατοικίες άνω, στον οίκο του Πατέρα του, και εκεί κάθισε. Η εκκλησία, όπως η κιβωτός, σε αυτόν τον κόσμο είναι περιπλανώμενη, κατοικεί σε σκηνή, επειδή η παρούσα κατάστασή της είναι και ποιμαντική και στρατιωτική· η συνεχιζόμενη πόλη της είναι μέλλουσα. Ο Δαβίδ, στους ψαλμούς του, συχνά αποκαλεί τη σκηνή ναό (όπως Ψαλμ. ε΄ 7· κζ΄ 4· κθ΄ 9· ξε΄ 4· ρλη΄ 2), επειδή ανταποκρινόταν στον σκοπό ναού, αν και ήταν φτιαγμένη μόνο από παραπετάσματα. Σοφοί και αγαθοί άνθρωποι δεν αποδίδουν αξία στην επίδειξη, ενώ έχουν την ουσία. Ο Δαβίδ ίσως είχε περισσότερη αληθινή ευσέβεια και γλυκύτερη κοινωνία με τον Θεό σε οίκο παραπετασμάτων, από οποιονδήποτε από τους διαδόχους του σε οίκο κέδρου. 2. Ότι ποτέ δεν είχε δώσει εντολές ή οδηγίες, ή την παραμικρή υπόδειξη, σε κανέναν από τους σκήπτρους του Ισραήλ, δηλαδή σε κανέναν από τους κριτές, Α' Παραλειπομένων ιζ΄ 6 (γιατί οι άρχοντες ονομάζονται σκήπτρα, Ιεζεκιήλ ιθ΄ 14, ο μέγας Άρχων ονομάζεται έτσι, Αριθμοί κδ΄ 17), σχετικά με την οικοδόμηση του ναού, εδ. 7. Εκείνη η λατρεία μόνο είναι αποδεκτή που είναι θεσπισμένη· γιατί λοιπόν να σχεδιάζει ο Δαβίδ αυτό που ο Θεός ποτέ δεν διέταξε; Ας περιμένει εντολή, και τότε ας το κάνει. Καλύτερα σκηνή διορισμένη από τον Θεό παρά ναός εφευρεθείς από αυτόν.Τέλος απευθύνεται στις ευλογίες που υποσχέθηκαν στον οίκο του Δαβίδ.
ΙV. Ευλογίες κληροδοτούνται στην οικογένεια και στους απογόνους του Δαβίδ. Ο Δαβίδ είχε σκοπεύσει να οικοδομήσει οίκο στον Θεό, και ως ανταπόδοση, ο Θεός υπόσχεται να οικοδομήσει οίκο σε αυτόν, εδ. 11. Ό,τι κάνουμε για τον Θεό, ή σχεδιάζουμε ειλικρινά να κάνουμε, αν και η Πρόνοια εμποδίζει την εκτέλεσή του, δεν θα χάσουμε σε καμία περίπτωση την αμοιβή μας. Είχε υποσχεθεί να του κάνει όνομα (εδ. 9)· εδώ υπόσχεται να του κάνει οίκο, ο οποίος θα στήριζε αυτό το όνομα. Θα ήταν μεγάλη ικανοποίηση για τον Δαβίδ, όσο ζούσε, να έχει την απαραβίαστη διαβεβαίωση θείας υπόσχεσης ότι η οικογένειά του θα άνθιζε όταν αυτός θα ήταν νεκρός. Δίπλα στην ευτυχία των ψυχών μας και της εκκλησίας του Θεού, πρέπει να επιθυμούμε την ευτυχία του σπέρματός μας, ώστε εκείνοι που προέρχονται από εμάς να δοξάζουν τον Θεό στη γη όταν εμείς τον δοξάζουμε στον ουρανό.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι αργότερα εξάγει το πληρέστερο νόημα για τον Χριστό.
2. Άλλα από αυτά σχετίζονται με τον Χριστό, ο οποίος συχνά ονομάζεται Δαβίδ και Υιός του Δαβίδ, εκείνος ο Υιός του Δαβίδ στον οποίο αυτές οι υποσχέσεις έδειχναν και στον οποίο είχαν την πλήρη εκπλήρωσή τους. Ήταν από το σπέρμα του Δαβίδ, Πράξεις ιγ΄ 23. Σε αυτόν ο Θεός έδωσε τον θρόνο του πατέρα του Δαβίδ (Λουκάς α΄ 32), όλη την εξουσία στον ουρανό και στη γη, και εξουσία να εκτελεί κρίση. Αυτός επρόκειτο να οικοδομήσει τον ευαγγελικό ναό, οίκο για το όνομα του Θεού, Ζαχαρίας στ΄ 12, 13. Εκείνη η υπόσχεση, Εγώ θα είμαι Πατέρας του, και αυτός θα είναι Υιός μου, εφαρμόζεται ρητά στον Χριστό από τον απόστολο, Εβραίους α΄ 5. Αλλά η εδραίωση του οίκου του, και του θρόνου του, και της βασιλείας του, για πάντα (εδ. 13, και πάλι, και τρίτη φορά εδ. 16. για πάντα), δεν μπορεί να εφαρμοστεί σε κανέναν άλλον παρά στον Χριστό και τη βασιλεία του. Ο οίκος και η βασιλεία του Δαβίδ έχουν από καιρό τελειώσει· μόνο η βασιλεία του Μεσσία είναι αιώνια, και της αύξησης της κυβέρνησής του και της ειρήνης δεν θα υπάρχει τέλος. Η υπόθεση της διάπραξης ανομίας δεν μπορεί πράγματι να εφαρμοστεί στον ίδιο τον Μεσσία, αλλά είναι εφαρμόσιμη (και πολύ παρήγορη) στο πνευματικό του σπέρμα. Οι αληθινοί πιστοί έχουν τις αδυναμίες τους, για τις οποίες μπορούν να περιμένουν διόρθωση, αλλά δεν θα αποβληθούν. Κάθε παράβαση στη διαθήκη δεν θα μας βγάλει έξω από τη διαθήκη. Τώρα, (1.) Αυτό το μήνυμα ο Νάθαν το παρέδωσε πιστά στον Δαβίδ (εδ. 17)· αν και, απαγορεύοντάς του να οικοδομήσει τον ναό, αντέκρουε τα δικά του λόγια, όμως δεν ήταν απρόθυμος να το κάνει όταν ενημερώθηκε καλύτερα για το θέλημα του Θεού. (2.) Αυτές τις υποσχέσεις ο Θεός τις εκπλήρωσε πιστά στον Δαβίδ και στο σπέρμα του στον κατάλληλο χρόνο. Αν και ο Δαβίδ δεν κατάφερε να πραγματοποιήσει τον σκοπό του να οικοδομήσει οίκο στον Θεό, όμως ο Θεός δεν απέτυχε να πραγματοποιήσει την υπόσχεσή του να οικοδομήσει οίκο σε αυτόν. Τέτοιος είναι ο χαρακτήρας της διαθήκης υπό την οποία βρισκόμαστε· αν και υπάρχουν πολλές αποτυχίες στις επιτελέσεις μας, δεν υπάρχουν στον Θεό.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Σε ποιο σημείο της τωρινής περιόδου ανάπαυσής μου ή δραστηριότητάς μου με καλεί ο Θεός να αφήσω κατά μέρος τα δικά μου σχέδια;
2. Πώς η βεβαιότητα των υποσχέσεων του Θεού στον Δαβίδ με ενθαρρύνει να εμπιστευθώ αυτόν με τον δικό μου οίκο;
3. Με ποιους τρόπους μπορώ να καλλιεργήσω την ταπεινή ευγνωμοσύνη που επέδειξε ο Δαβίδ αφού έλαβε τον λόγο του Κυρίου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλεύσπλαχνε, στεκόμαστε με δέος μπροστά στη διαθήκη Σου με τον Δαβίδ, που υποσχέθηκε έναν αιώνιο θρόνο εκπληρωμένο στον Χριστό τον Βασιλιά μας. Με το Πνεύμα Σου, πλάσε τις καρδιές μας να δεχτούν τον Λόγο Σου με ταπεινή εμπιστοσύνη, αναπαυόμενοι στους κυρίαρχους σκοπούς Σου παρά στα δικά μας σχέδια. Στερέωσε τα σπίτια μας στην αλήθεια Σου και άσε αυτές τις υποσχέσεις να ανάψουν ελπίδα που διαρκεί για γενιές, καθώς Σε υπηρετούμε με τη δύναμη που παρέχεις. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →