← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Πέτρου

Β' Πέτρου 1 — με τον Ματθαίο Χένρι

Β' Πέτρου 1Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Η προσεκτική κατά στίχο επεξεργασία του Ματθαίου Χένρι για το πρώτο κεφάλαιο της Δεύτερης Επιστολής Πέτρου μας προσκαλεί να παραμείνουμε στις εναρκτήριες λέξεις του αποστόλου και στην πρακτική πρόσκληση που ακολουθεί. Στο σημερινό μάθημα παρακολουθούμε πώς ο Χένρι πρώτα τοποθετεί τον χαιρετισμό της επιστολής, έπειτα ακολουθεί την βήμα-βήμα πρόσκληση του Πέτρου να αυξηθούμε στη χάρη. Οι παρατηρήσεις του μας υπενθυμίζουν ότι το ίδιο Πνεύμα που ενέπνευσε το κείμενο εξακολουθεί να εργάζεται για να πολλαπλασιάσει την πίστη, την αρετή και την αγάπη σε κάθε γενιά πιστών. Καθώς ακούμε, ενθαρρυνόμαστε να δεχθούμε το κεφάλαιο όχι μόνο ως αρχαία συμβουλή αλλά ως ζωντανή κατεύθυνση για τη δική μας πορεία με τον Χριστό.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε ολόκληρο το πρώτο κεφάλαιο της Δεύτερης Επιστολής Πέτρου. Προσέξτε τον θερμό χαιρετισμό, τον κατάλογο των αρετών που πρέπει να καλλιεργηθούν και την υπόσχεση μιας άφθονης εισόδου στην αιώνια βασιλεία. Αφήστε τις λέξεις να ηρεμήσουν πριν στραφούμε στην έκθεση του Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει τοποθετώντας την εισαγωγή της δεύτερης επιστολής στο πλαίσιο της προηγούμενης επιστολής του Πέτρου. Ο απόστολος Πέτρος, κινούμενος από το Άγιο Πνεύμα να γράψει για άλλη μια φορά σε εκείνους που από τους Ιουδαίους στράφηκαν στην πίστη στον Χριστό, αρχίζει αυτή τη δεύτερη επιστολή με μια εισαγωγή, στην οποία περιγράφονται τα ίδια πρόσωπα και επιθυμούνται οι ίδιες ευλογίες που βρίσκονται στον πρόλογο της προηγούμενης επιστολής του· υπάρχουν όμως μερικές προσθήκες ή αλλαγές που πρέπει να σημειωθούν και στα τρία μέρη της εισαγωγής. Ο Χένρι εξετάζει στη συνέχεια την περιγραφή του συγγραφέα και την πολύτιμη πίστη που έλαβαν οι αναγνώστες. ΙΙ. Έχουμε περιγραφή των ανθρώπων προς τους οποίους απευθύνεται η επιστολή. Περιγράφονται στην προηγούμενη επιστολή ως εκλεκτοί κατά την πρόγνωση του Θεού Πατρός, και εδώ ως έχοντες λάβει πολύτιμη πίστη στον Κύριό μας Ιησού Χριστό· διότι η πίστη που αναφέρεται εδώ διαφέρει τεράστια από την ψευδή πίστη του αιρετικού, την προσποιητή πίστη του υποκριτή και την άκαρπη πίστη του τυπικού ομολογητή, όσο ορθόδοξος κι αν είναι. Είναι η πίστη των εκλεκτών του Θεού (Τιτ. 1:1), που εργάσθηκε από το Πνεύμα του Θεού στην αποτελεσματική κλήση. Παρατηρήστε, 1. Η αληθινή σωτήρια πίστη είναι πολύτιμη χάρη, και όχι μόνο επειδή είναι πολύ ασυνήθιστη, πολύ σπάνια, ακόμη και στην ορατή Εκκλησία, ένας πολύ μικρός αριθμός αληθινών πιστών ανάμεσα σε μεγάλο πλήθος ορατών ομολογητών (Ματθ. 22:14), αλλά η αληθινή πίστη είναι πολύ εξαίρετη και πολύ μεγάλης χρήσεως και ωφελείας για εκείνους που την έχουν. Ο δίκαιος ζει εκ πίστεως, μια αληθινά θεία πνευματική ζωή· η πίστη εξασφαλίζει όλες τις αναγκαίες στηρίξεις και παρηγορίες αυτής της εξαίρετης ζωής· η πίστη πηγαίνει στον Χριστό και αγοράζει τον οίνο και το γάλα (Ησ. 55:1) που είναι η κατάλληλη τροφή του νέου πλάσματος· η πίστη αγοράζει και φέρνει στο σπίτι τον δοκιμασμένο χρυσό, τον ουράνιο θησαυρό που πλουτίζει· η πίστη παίρνει και ντύνει τα λευκά ιμάτια, τα βασιλικά ενδύματα που ντύνουν και στολίζουν, Απ. 3:18. Παρατηρήστε, 2. Η πίστη είναι εξίσου πολύτιμη στον ιδιώτη χριστιανό και στον απόστολο· παράγει τα ίδια πολύτιμα αποτελέσματα στον ένα και στον άλλο. Η πίστη ενώνει τον αδύναμο πιστό με τον Χριστό τόσο πραγματικά όσο και τον ισχυρό, και καθαρίζει την καρδιά του ενός τόσο αληθινά όσο και του άλλου· και κάθε ειλικρινής πιστός δικαιώνεται από την πίστη του ενώπιον του Θεού, και αυτό από όλες τις αμαρτίες, Πράξ. 13:39. Η πίστη, σε όποιον υπάρχει, πιάνει τον ίδιο πολύτιμο Σωτήρα και εφαρμόζει τις ίδιες πολύτιμες υποσχέσεις. 3. Αυτή η πολύτιμη πίστη λαμβάνεται από τον Θεό. Η πίστη είναι δώρο του Θεού, εργασμένη από το Πνεύμα, που ανέστησε τον Ιησού Χριστό από τους νεκρούς. 4. Η πολυτιμότητα της πίστης, καθώς και η απόκτησή της, γίνεται διαμέσου της δικαιοσύνης του Χριστού. Η ικανοποιητική, αξιομίσθια δικαιοσύνη και υπακοή του Χριστού δίνει στην πίστη όλη την αξία και την πολυτιμότητά της· και η δικαιοσύνη ενός τέτοιου προσώπου δεν μπορεί παρά να είναι άπειρης αξίας για εκείνους που τη λαμβάνουν δια πίστεως. Διότι, (1.) Αυτός ο Ιησούς Χριστός είναι Θεός, ναι, ο Θεός μας, όπως είναι στο πρωτότυπο. Είναι αληθινά Θεός, άπειρο Ον, που εργάσθηκε αυτή τη δικαιοσύνη, και επομένως πρέπει να είναι άπειρης αξίας. (2.) Είναι ο Σωτήρας εκείνων που πιστεύουν, και ως τέτοιος απέδωσε αυτή την αξιομίσθια υπακοή· και επομένως είναι τόσο μεγάλης ωφελείας και πλεονεκτήματος για αυτούς, επειδή, ως εγγυητής και Σωτήρας, εργάσθηκε αυτή τη δικαιοσύνη στη θέση τους. Ο Χένρι στη συνέχεια παρακολουθεί τις διαδοχικές αρετές που οι πιστοί προτρέπονται να προσθέσουν στην πίστη τους. Ι. Εδώ δεν μπορούμε παρά να παρατηρήσουμε πώς ο δρόμος του πιστού σημειώνεται βήμα προς βήμα. 1. Πρέπει να αποκτήσει αρετή, με την οποία κάποιοι εννοούν τη δικαιοσύνη· και τότε η γνώση, η εγκράτεια και η υπομονή που ακολουθούν, ενωμένες με αυτή, ο απόστολος μπορεί να θεωρηθεί ότι τους προτρέπει να επιδιώξουν τις τέσσερις καρδιακές αρετές, ή τα τέσσερα στοιχεία που συνθέτουν κάθε αρετή ή ενάρετη πράξη. Αλλά επειδή είναι πιστός λόγος, και συνεχώς να διακηρύσσεται, ότι εκείνοι που έχουν πίστη ας φροντίζουν να διατηρούν καλά έργα (Τιτ. 3:8), με την αρετή εδώ μπορούμε να εννοήσουμε τη δύναμη και το θάρρος, χωρίς τα οποία ο πιστός δεν μπορεί να σταθεί για καλά έργα, αφθονώντας και υπερέχοντας σε αυτά. Ο δίκαιος πρέπει να είναι τολμηρός ως λέων (Παρ. 28:1)· ένας δειλός χριστιανός, που φοβάται να ομολογήσει τα δόγματα ή να πράξει τα καθήκοντα του ευαγγελίου, πρέπει να περιμένει ότι ο Χριστός θα ντραπεί γι' αυτόν μια άλλη ημέρα. «Μην αφήσετε τις καρδιές σας να αποτύχουν στην κακή ημέρα, αλλά δείξτε τον εαυτό σας γενναίο στεκόμενοι ενάντια σε κάθε αντίσταση, και αντιστεκόμενοι σε κάθε εχθρό, κόσμο, σάρκα, διάβολο, ναι, και στον θάνατο επίσης.» Έχουμε ανάγκη αρετής όσο ζούμε, και θα είναι εξαιρετικής χρήσεως όταν έρθουμε να πεθάνουμε. 2. Ο πιστός πρέπει να προσθέσει γνώση στην αρετή του, φρόνηση στο θάρρος του· υπάρχει μια γνώση του ονόματος του Θεού που πρέπει να προηγηθεί της πίστης μας (Ψαλ. 9:10), και δεν μπορούμε να εγκρίνουμε το καλό, και ευάρεστο, και τέλειο θέλημα του Θεού, μέχρι να το γνωρίσουμε· αλλά υπάρχουν κατάλληλες περιστάσεις για το καθήκον, που πρέπει να γνωρίζονται και να τηρούνται· πρέπει να χρησιμοποιούμε τα ορισμένα μέσα, και να τηρούμε τον αποδεκτό χρόνο. Η χριστιανική φρόνηση αφορά τα πρόσωπα με τα οποία έχουμε να κάνουμε και τον τόπο και την παρέα στην οποία βρισκόμαστε. Κάθε πιστός πρέπει να κοπιάζει για τη γνώση και τη σοφία που είναι ωφέλιμες για να κατευθύνουν, τόσο ως προς τη σωστή μέθοδο και τάξη στην οποία πρέπει να εκτελούνται όλα τα χριστιανικά καθήκοντα όσο και ως προς τον τρόπο και τη μέθοδο εκτέλεσής τους. 3. Πρέπει να προσθέσουμε εγκράτεια στη γνώση μας. Πρέπει να είμαστε νηφάλιοι και μετριοπαθείς στην αγάπη μας προς, και στη χρήση των, αγαθών αυτής της ζωής· και, αν έχουμε σωστή κατανόηση και γνώση των εξωτερικών παρηγοριών, θα δούμε ότι η αξία και η χρησιμότητά τους είναι απείρως κατώτερες από εκείνες των πνευματικών ελεών. Οι σωματικές ασκήσεις και τα σωματικά προνόμια ωφελούν λίγο, και επομένως πρέπει να εκτιμώνται και να χρησιμοποιούνται αναλόγως· το ευαγγέλιο διδάσκει νηφαλιότητα καθώς και εντιμότητα, Τιτ. 2:12. Πρέπει να είμαστε μετριοπαθείς στην επιθυμία και τη χρήση των αγαθών της φυσικής ζωής, όπως τροφή, ποτό, ρούχα, ύπνος, αναψυχή και τιμή· μια άτακτη επιθυμία για αυτά είναι ασυμβίβαστη με μια έντονη επιθυμία για τον Θεό και τον Χριστό· και εκείνοι που παίρνουν περισσότερα από αυτά από ό,τι τους ανήκει δεν μπορούν να αποδώσουν ούτε στον Θεό ούτε στον άνθρωπο ό,τι τους οφείλεται. 4. Προσθέστε στην εγκράτεια υπομονή, η οποία πρέπει να έχει το τέλειο έργο της, αλλιώς δεν μπορούμε να είμαστε τέλειοι και ολόκληροι, μη στερούμενοι τίποτε (Ιακ. 1:4), διότι γεννηθήκαμε για θλίψη, και πρέπει δια πολλών θλίψεων να εισέλθουμε στη βασιλεία των ουρανών· και είναι αυτή η θλίψη (Ρωμ. 5:3) που εργάζεται υπομονή, δηλαδή απαιτεί την άσκηση και προκαλεί την αύξηση αυτής της χάρης, με την οποία φέρουμε όλες τις συμφορές και τους σταυρούς με σιωπή και υποταγή, χωρίς να γογγύζουμε κατά του Θεού ή να παραπονιόμαστε γι' αυτόν, αλλά δικαιώνοντάς τον που βάζει όλες τις θλίψεις επάνω μας, ομολογώντας ότι τα παθήματά μας είναι λιγότερα από ό,τι αξίζουν οι αμαρτίες μας, και πιστεύοντας ότι δεν είναι περισσότερα από ό,τι χρειαζόμαστε οι ίδιοι. 5. Στην υπομονή πρέπει να προσθέσουμε ευσέβεια, και αυτό είναι ακριβώς αυτό που παράγεται από την υπομονή, διότι εκείνη εργάζεται πείρα, Ρωμ. 5:4. Όταν οι χριστιανοί φέρουν τις θλίψεις υπομονετικά, αποκτούν πειραματική γνώση της φιλανθρωπίας του ουράνιου Πατέρα τους, την οποία δεν θα αφαιρέσει από τα παιδιά του, ακόμη και όταν επισκέπτεται την ανομία τους με τη ράβδο και την παράβασή τους με πληγές (Ψαλ. 89:32, 33), και έτσι οδηγούνται στον παιδικό φόβο και την ευλαβική αγάπη στην οποία συνίσταται η αληθινή ευσέβεια· σε αυτή, 6. Πρέπει να προσθέσουμε την αδελφική αγάπη, μια τρυφερή στοργή προς όλους τους συγχριστιανούς μας, που είναι παιδιά του ίδιου Πατέρα, δούλοι του ίδιου Κυρίου, μέλη της ίδιας οικογένειας, ταξιδιώτες προς την ίδια χώρα, και κληρονόμοι της ίδιας κληρονομιάς, και επομένως πρέπει να αγαπώνται με καθαρή καρδιά θερμά, με αγάπη ευαρέσκειας, ως εκείνοι που είναι ιδιαίτερα κοντινοί και αγαπητοί σε εμάς, στους οποίους βρίσκουμε ιδιαίτερη ευχαρίστηση, Ψαλ. 16:3. 7. Η αγάπη, ή αγάπη καλής θελήσεως προς όλη την ανθρωπότητα, πρέπει να προστεθεί στην αγάπη ευαρέσκειας που έχουμε για εκείνους που είναι παιδιά του Θεού. Ο Θεός έκανε από ένα αίμα όλα τα έθνη, και όλα τα παιδιά των ανθρώπων μετέχουν της ίδιας ανθρώπινης φύσεως, είναι όλα ικανά για τα ίδια ελέη, και επιρρεπή στις ίδιες θλίψεις, και επομένως, αν και σε πνευματικό λογαριασμό οι χριστιανοί διακρίνονται και εξυψώνονται πάνω από εκείνους που είναι χωρίς Χριστό, όμως πρέπει να συμπαθούν με άλλους στις συμφορές τους, και να ανακουφίζουν τις ανάγκες τους, και να προάγουν την ευημερία τους τόσο στο σώμα όσο και στην ψυχή, όπως έχουν ευκαιρία· έτσι πρέπει όλοι οι πιστοί στον Χριστό να αποδεικνύουν ότι είναι παιδιά του Θεού, ο οποίος είναι αγαθός προς όλους, αλλά είναι ιδιαίτερα αγαθός προς τον Ισραήλ.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι κλείνει την ενότητα υπογραμμίζοντας τη σταθερότητα και την άφθονη είσοδο που χορηγείται σε εκείνους που επιμένουν σε αυτές τις αρετές. 2. Ο απόστολος προτείνει δύο ιδιαίτερα πλεονεκτήματα που θα συνοδεύσουν ή θα ακολουθήσουν την επιμέλεια στο έργο ενός χριστιανού: σταθερότητα στη χάρη, και μια θριαμβευτική είσοδο στη δόξα. Αυτά τα εισάγει επαναλαμβάνοντας την προηγούμενη προτροπή του, και θέτοντάς την με άλλα λόγια· διότι ό,τι στον στ. 5 εκφράζεται με το να δώσουμε επιμέλεια να προσθέσουμε στην πίστη αρετή, κ.λπ., εκφράζεται στον στ. 10 με το να δώσουμε επιμέλεια να κάνουμε τη κλήση και την εκλογή μας βέβαιη. Εδώ μπορούμε να παρατηρήσουμε, (1.) Είναι καθήκον των πιστών να κάνουν την εκλογή τους βέβαιη, να την ξεκαθαρίσουν στον εαυτό τους ότι είναι οι εκλεκτοί του Θεού. (2.) Ο τρόπος να κάνουν βέβαιη την αιώνια εκλογή τους είναι να αποδείξουν την αποτελεσματική κλήση τους· κανείς δεν μπορεί να κοιτάξει στο βιβλίο των αιωνίων βουλών και διαταγμάτων του Θεού· αλλά, εφόσον όσους ο Θεός προόρισε, αυτούς και κάλεσε, αν μπορούμε να βρούμε ότι είμαστε αποτελεσματικά κληθέντες, μπορούμε να συμπεράνουμε ότι είμαστε εκλεγμένοι για σωτηρία. (3.) Απαιτεί πολύ επιμέλεια και κόπο για να κάνουμε βέβαιη την κλήση και την εκλογή μας· πρέπει να γίνει πολύ στενή εξέταση του εαυτού μας, πολύ στενή έρευνα και αυστηρή έρευνα, αν είμαστε πλήρως μεταστραφέντες, ο νους μας φωτισμένος, η θέλησή μας ανανεωμένη, και ολόκληρη η ψυχή μας αλλαγμένη ως προς την κλίση και την τάση της· και για να φθάσουμε σε σταθερή βεβαιότητα σε αυτό απαιτείται η μέγιστη επιμέλεια, και δεν μπορεί να επιτευχθεί και να διατηρηθεί χωρίς θεία βοήθεια, όπως μπορούμε να μάθουμε από Ψαλ. 139:23· Ρωμ. 8:16. «Αλλά, όσο μεγάλος κι αν είναι ο κόπος, μην τον θεωρείτε πολύ, διότι μεγάλο είναι το πλεονέκτημα που κερδίζετε από αυτόν· διότι,» [1.] «Με αυτό θα διατηρηθείτε από το να πέσετε, και αυτό σε όλες τις εποχές και τις περιστάσεις, ακόμη και σε εκείνες τις ώρες πειρασμού που θα έρθουν στη γη.» Όταν άλλοι θα πέσουν σε βαρύ και σκανδαλώδες αμάρτημα, εκείνοι που είναι τόσο επιμελείς θα μπορέσουν να περπατήσουν προσεκτικά και να συνεχίσουν στον δρόμο του καθήκοντός τους· και, όταν πολλοί πέσουν σε πλάνες, θα διατηρηθούν υγιείς στην πίστη, και θα σταθούν τέλειοι και πλήρεις σε όλο το θέλημα του Θεού. [2.] Εκείνοι που είναι επιμελείς στο έργο της θρησκείας θα έχουν θριαμβευτική είσοδο στη δόξα· ενώ από εκείνους τους λίγους που φθάνουν στον ουρανό κάποιοι σώζονται μόλις (Α' Πέτ. 4:18), με μεγάλη δυσκολία, ακόμη και ως δια πυρός (Α' Κορ. 3:15), εκείνοι που αυξάνονται στη χάρη, και αφθονούν στο έργο του Κυρίου, θα έχουν άφθονη είσοδο στη χαρά του Κυρίου τους, ακόμη και σε εκείνη την αιώνια βασιλεία όπου βασιλεύει ο Χριστός, και θα βασιλεύσουν μαζί του για πάντα και πάντα.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Ποια αρετή στον κατάλογο του Πέτρου αισθάνεστε ότι το Πνεύμα σας προτρέπει να καλλιεργήσετε πιο σκόπιμα αυτή την εβδομάδα; 2. Πώς επηρεάζει την βεβαιότητα μιας άφθονης εισόδου στη βασιλεία του Χριστού τον τρόπο που βλέπετε την παρούσα επιμέλεια; 3. Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να βοηθήσετε έναν άλλο πιστό να θυμηθεί και να ενεργήσει επάνω σε αυτές τις αλήθειες σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, διά τοῦ Πνεύματός Σου αὔξησον ἐν ἡμῖν τὰς χάριτας τοῦ Λόγου Σου—τὴν ἀρετήν, τὴν γνῶσιν, τὴν ἐγκράτειαν, τὴν ὑπομονήν, τὴν εὐσέβειαν, τὴν φιλαδελφίαν καὶ τὴν ἀγάπην—ἵνα μὴ ὦμεν ἀργοὶ μηδὲ ἄκαρποι εἰς τὴν ἐπίγνωσιν τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ. Διατήρησον ἡμᾶς ἐπιμελεῖς νὰ βεβαιώσωμεν τὴν κλῆσιν καὶ τὴν ἐκλογήν μας, καὶ χάρισον ἡμῖν τὴν πλουσίαν εἴσοδον εἰς τὴν αἰώνιον Βασιλείαν Σου, τὴν ὁποίαν ὑπεσχέθης ἐν Χριστῷ. Εἰς Αὐτὸν ἔστω πᾶσα δόξα, νῦν καὶ εἰς τοὺς αἰῶνας. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →