← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους

Α΄ Κορινθίους 3 — με τον Brown

Α' Κορινθίους 3Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Το σχολιαστικό έργο των Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown, Commentary on the Whole Bible, προσφέρει μια σαφή, κατά στίχο έκθεση της Αγίας Γραφής που παραμένει ένας αξιόπιστος οδηγός για τους Προτεστάντες αναγνώστες. Η προσέγγισή τους στην Α΄ Κορινθίους 3 αντιμετωπίζει τους κινδύνους της σαρκικής διαίρεσης, ενώ εξυψώνει τον Χριστό ως το μοναδικό θεμέλιο. Σε αυτές τις σελίδες, η επίπληξη του αποστόλου γίνεται μια πρόσκληση για ταπεινοφροσύνη, πιστή εργασία και ολόψυχη ανήκειν στον Κύριο. Το συνοπτικό ύφος και η δογματική ακρίβεια του σχολίου βοηθούν τους πιστούς σήμερα να διαβάσουν το κείμενο με ευλάβεια και κατανόηση.
Διαβάστε
Στρέψτε τώρα στην Α΄ Κορινθίους κεφάλαιο 3 και διαβάστε ολόκληρο το κεφάλαιο αργά. Ακούστε την πατρική διόρθωση του Παύλου, την επιμονή του ότι ο Χριστός και μόνο είναι το θεμέλιο, και την προειδοποίησή του ότι το έργο κάθε οικοδόμου θα δοκιμαστεί από φωτιά. Αφήστε τα λόγια να κατακαθίσουν πριν προχωρήσετε στην έκθεση του σχολίου.
Μελετήστε

Μελέτη

Οι Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown ανοίγουν την έκθεσή τους στον πρώτο στίχο. Στίχος 1. 1. Κι εγώ —δηλαδή, όπως ο φυσικός (ψυχικός) άνθρωπος δεν μπορεί να δεχτεί, έτσι κι εγώ δεν μπορούσα να σας μιλήσω για τα βαθιά πράγματα του Θεού, όπως θα μιλούσα στους πνευματικούς· αλλά αναγκάστηκα να σας μιλήσω όπως θα μιλούσα σε ΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΤΗΣ ΣΑΡΚΑΣ. Τα παλαιότερα χειρόγραφα διαβάζουν αυτό αντί για 'σαρκικούς'. Το πρώτο (κυριολεκτικά, 'σαρκώδεις') υποδηλώνει ανθρώπους εξ ολοκλήρου από σάρκα, ή φυσικούς. Σαρκικός, ή σαρκώδης, υποδηλώνει όχι ότι ήταν εξ ολοκλήρου φυσικοί ή αμετανόητοι ( :- ), αλλά ότι είχαν πολλή σαρκική τάση· για παράδειγμα τις διαιρέσεις τους. Ο Παύλος έπρεπε να τους μιλήσει όπως θα μιλούσε σε ανθρώπους εξ ολοκλήρου φυσικούς, εφόσον είναι ακόμα σαρκικοί ( :- ) από πολλές απόψεις, παρά τη μεταστροφή τους ( :- ). νήπια —σε αντίθεση με τους τέλειους (πλήρως ώριμους) εν Χριστώ ( :- · συγκρίνετε Εβραίους 5:13 · Εβραίους 5:14 ). Αυτό υποδηλώνει ότι δεν ήταν άνθρωποι εξ ολοκλήρου από σάρκα, αν και σαρκικοί στις τάσεις. Είχαν ζωή εν Χριστώ, αλλά ήταν αδύναμη. Τους κατηγορεί ότι είναι ακόμα σε κάποιο βαθμό (όχι εντελώς, συγκρίνετε Α΄ Κορινθίους 1:5 · Α΄ Κορινθίους 1:7 · γι' αυτό λέει ως) νήπια εν Χριστώ, ενώ μέχρι τώρα θα έπρεπε να είχαν 'φτάσει σε τέλειο άνδρα, στο μέτρο του αναστήματος του πληρώματος του Χριστού' ( Εφεσίους 4:13 ). Στους Εφεσίους 4:13- : , επίσης τα παλαιότερα χειρόγραφα διαβάζουν, 'Είμαι άνθρωπος της σάρκας'. Στη συνέχεια εξετάζουν τα στοιχεία της σαρκικότητας μεταξύ των πιστών. Στίχος 3. 3. φθόνος —ζήλια, αντιζηλία. Καθώς αυτό αναφέρεται στα συναισθήματά τους, η 'έριδα' αναφέρεται στα λόγια τους, και οι 'διαιρέσεις' στις πράξεις τους [BENGEL]. Υπάρχει μια διαβάθμιση, ή ανερχόμενη κλιμάκωση: ο φθόνος είχε παράγει έριδα, και η έριδα διαιρέσεις (φατρίες) [GROTIUS]. Η γλώσσα του γίνεται αυστηρότερη τώρα καθώς προχωρά· στο :- είχε πει μόνο 'διαμάχες', τώρα πολλαπλασιάζει τις λέξεις (συγκρίνετε τον ισχυρότερο όρο, :- , από ό,τι στην Α΄ Κορινθίους 3:21 ). σαρκικοί —Γιατί η 'έριδα' είναι 'έργο της σάρκας' ( Α΄ Κορινθίους 3:21- : ). Η 'σάρκα' περιλαμβάνει όλα τα συναισθήματα που δεν αποσκοπούν στη δόξα του Θεού, και στο καλό του πλησίον μας, αλλά στην ικανοποίηση του εαυτού. περιπατείτε ως άνθρωποι —ως αμετανόητοι άνθρωποι (συγκρίνετε Α΄ Κορινθίους 3:21- : ). 'Κατά σάρκα, όχι κατά Πνεύμα' του Θεού, όπως σας αρμόζει ως αναγεννημένους από το Πνεύμα ( Ρωμαίους 8:4 · Γαλάτας 5:25 · Γαλάτας 5:26 ). Το σχόλιο στη συνέχεια στρέφεται στην ορθή άποψη των διακόνων ως συνεργατών. Στίχος 8. 8. ένας —ουσιαστικά στον σκοπό τους είναι ένας, απασχολημένοι σε ένα και το αυτό διακόνημα· επομένως δεν πρέπει να γίνονται από εσάς η αιτία σχηματισμού ξεχωριστών κομμάτων. και κάθε άνθρωπος —μάλλον 'αλλά κάθε άνθρωπος'. Αν και στην υπηρεσία ή διακονία τους, είναι ουσιαστικά 'ένας', εντούτοις κάθε διάκονος είναι ξεχωριστά υπεύθυνος στο 'δικό του' έργο, και 'θα λάβει τη δική του (εμφατικά επαναλαμβανόμενη) ανταμοιβή, σύμφωνα με τον δικό του κόπο'. Η ανταμοιβή είναι κάτι πέρα και πάνω από την προσωπική σωτηρία ( Α΄ Κορινθίους 3:14 · Α΄ Κορινθίους 3:15 · Β΄ Ιωάννου 1:8 ). Θα ανταμειφθεί σύμφωνα με, όχι την επιτυχία του ή την ποσότητα του έργου που έγινε, αλλά 'σύμφωνα με τον δικό του κόπο'. Θα του ειπωθεί, 'Εύγε, καλός και (όχι επιτυχημένος, αλλά) πιστός δούλος, μπες στη χαρά του Κυρίου σου' ( Ματθαίος 25:23 ).
Σκεφτείτε
Σχετικά με τη δοκιμασία του έργου κάθε ανθρώπου, πιέζουν το τελικό αποτέλεσμα. Στίχος 15. 15. Εάν . . . καεί —εάν το έργο οποιουδήποτε διδασκάλου αποτελείται από τέτοια υλικά που η φωτιά θα καταστρέψει [ALFORD]. υποστεί ζημία —δηλαδή, θα χάσει την ειδική 'ανταμοιβή'· όχι ότι θα χάσει τη σωτηρία (η οποία είναι εξ ολοκλήρου ένα δωρεάν δώρο, όχι 'ανταμοιβή' ή μισθός), γιατί παραμένει ακόμα στο θεμέλιο ( Α΄ Κορινθίους 3:12 · Β΄ Ιωάννου 1:6 ). σωθεί· αλλά έτσι όπως δια πυρός —μάλλον, 'έτσι όπως μέσα από φωτιά' ( Ζαχαρίας 3:2 · Αμώς 4:11 · Ιούδα 1:23 ). 'Σωθείς, αλλά όχι χωρίς φωτιά' ( Ιούδα 1:23- : ) [BENGEL]. Όπως ένας οικοδόμος του οποίου το κτίριο, όχι το θεμέλιο, καταστρέφεται από φωτιά, διαφεύγει, αλλά με την απώλεια του έργου του [ALFORD]· όπως ο ναυαγός έμπορος, αν και έχει χάσει το εμπόρευμά του, σώζεται, αν και πρέπει να περάσει μέσα από τα κύματα [BENGEL]· Μαλαχίας 3:1 · Μαλαχίας 3:2 · Μαλαχίας 4:1 , δίνουν το κλειδί για να εξηγήσουν την εικονογραφία. Ο 'Κύριος που έρχεται ξαφνικά στον ναό του' σε φλεγόμενη 'φωτιά', όλα τα μέρη του κτιρίου που δεν θα αντέξουν αυτή τη φωτιά θα καταναλωθούν· οι οικοδόμοι θα διαφύγουν με προσωπική σωτηρία, αλλά με την απώλεια του έργου τους, μέσα από την πυρκαγιά [ALFORD]. Και πάλι, αναγνωρίζεται μια διάκριση μεταξύ δευτερευουσών και θεμελιωδών δογμάτων (αν θεωρήσουμε την υπερκατασκευή ως αναπαράσταση των δογμάτων που προστίθενται στα στοιχειώδη ουσιώδη)· ένας άνθρωπος μπορεί να σφάλλει ως προς τα πρώτα, και όμως να σωθεί, αλλά όχι ως προς τα δεύτερα (συγκρίνετε Φιλιππησίους 3:15 ). Οι συγγραφείς καταλήγουν στρέφοντας όλη τη δόξα μακριά από τους ανθρώπους και μόνο στον Χριστό. Στίχος 21. 21. κανείς ας μη καυχάται σε ανθρώπους —επανέρχεται στο θέμα από την Α΄ Κορινθίους 3:4 · συγκρίνετε Α΄ Κορινθίους 1:12 · Α΄ Κορινθίους 1:31 , όπου δηλώνεται το αληθινό αντικείμενο της καύχησης: 'Αυτός που καυχάται, ας καυχάται ΕΝ ΤΩ ΚΥΡΙΩ'. Επίσης Α΄ Κορινθίους 4:6 , 'Για να μη φουσκώνει κανείς από εσάς για τον έναν εναντίον του άλλου'. Για όλα τα πράγματα —όχι μόνο όλους τους ανθρώπους. Το να καυχάστε έτσι σε ανθρώπους, είναι να υποβιβάζετε τον εαυτό σας από την υψηλή σας θέση ως κληρονόμοι όλων των πραγμάτων. Όλοι οι άνθρωποι (συμπεριλαμβανομένων των διδασκάλων σας) ανήκουν στον Χριστό, και επομένως σε εσάς, μέσω της ένωσής σας με Αυτόν· Αυτός τους κάνει και όλα τα πράγματα να συνεργάζονται για το καλό σας ( Ρωμαίους 8:28 ). Εσείς δεν είστε για χάρη τους, αλλά αυτοί για χάρη σας ( Β΄ Κορινθίους 4:5 · Β΄ Κορινθίους 4:15 ). Αυτοί ανήκουν σε εσάς, όχι εσείς σε αυτούς.
Απαντήστε
Πού εξακολουθώ να περπατώ ως απλός άνθρωπος αντί ως κάποιος που κατοικείται από το Πνεύμα; Χτίζω πάνω στον Χριστό με υλικά που θα αντέξουν την επερχόμενη φωτιά; Πώς μπορώ να δίνω πιο συνεπώς όλη τη δόξα στον Θεό αντί σε ανθρώπινους ηγέτες;
Προσευχηθείτε
Πάτερ φιλάνθρωπε, δὸς ἡμῖν διὰ τοῦ Πνεύματός Σου ταπεινὰς καρδίας, ἵνα δεχώμεθα διόρθωσιν ὅπου παραμένομεν σαρκικοί, καὶ στερέωσον ἡμᾶς ἀκλονήτως ἐπὶ τὸν Χριστὸν Ἰησοῦν ὡς τὸ μόνον θεμέλιον. Φύλαξον ἡμᾶς ἀπὸ τοῦ μολύνειν τὸν ναὸν τῆς παρουσίας Σου, ἵνα πᾶς κόπος ὃν προσφέρομεν δοκιμασθῇ καὶ ἐγκριθῇ ἐν ἐκείνῃ τῇ ἡμέρᾳ, καὶ ἵνα καυχώμεθα ἐν οὐδενὶ ἄλλῳ εἰ μὴ ἐν τῷ Κυρίῳ Ἰησοῦ Χριστῷ μόνῳ. Ἀμήν.

Υπόμνημα Jamieson, Fausset και Brown επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →