← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Θεσσαλονικείς

1 Θεσσαλονικείς 1 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Α' Θεσσαλονικείς 1Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σε αυτό το καθημερινό μάθημα στρεφόμαστε στη φωνή του Ιωάννη Καλβίνου καθώς ανοίγει το πρώτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Θεσσαλονικείς. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου μας εισάγει στον θερμό χαιρετισμό του αποστόλου Παύλου και στην ζωντανή πίστη μιας νεαρής εκκλησίας. Τα λόγια του μας προσκαλούν να δούμε πώς η εκλεκτή χάρη του Θεού, η ζωντανή πίστη και η υπομονετική ελπίδα ρίζωσαν στη Θεσσαλονίκη. Καθώς ακούμε, ζητούμε από το Πνεύμα να ζωογονήσει τις ίδιες πραγματικότητες στις δικές μας καρδιές σήμερα. Οι γνώσεις του Καλβίνου παραμένουν φρέσκες και διεισδυτικές για κάθε γενιά που επιθυμεί να περπατήσει άξια της κλήσης της.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Ας διαβάσουμε τώρα αργά και προσευχητικά το πρώτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Θεσσαλονικείς. Παρατηρήστε πώς ο Παύλος ευχαριστεί για το έργο της πίστης των Θεσσαλονικέων, τον κόπο της αγάπης και την υπομονή της ελπίδας. Παρατηρήστε την απόδειξη της εκλογής τους και τον τρόπο με τον οποίο το ευαγγέλιο αντήχησε από αυτούς στις γύρω περιοχές. Ζητήστε από τον Κύριο να αφήσει τα ίδια αυτά σημάδια να εμφανιστούν στη ζωή σας καθώς ακούτε τον λόγο του.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας τη συντομία της επιγραφής. Η συντομία της επιγραφής δείχνει σαφώς ότι η διδασκαλία του Παύλου είχε γίνει δεκτή με σεβασμό μεταξύ των Θεσσαλονικέων και ότι χωρίς αμφισβήτηση όλοι του απέδιδαν την τιμή που του άξιζε. Διότι όταν σε άλλες επιστολές αυτοαποκαλείται απόστολος, το κάνει για να διεκδικήσει για τον εαυτό του αυθεντία. Επομένως, το γεγονός ότι χρησιμοποιεί απλώς το δικό του όνομα χωρίς κανέναν τίτλο τιμής αποτελεί απόδειξη ότι εκείνοι προς τους οποίους γράφει οικειοθελώς τον αναγνώριζαν ως αυτόν που ήταν. Οι υπηρέτες του Σατανά, είναι αλήθεια, είχαν προσπαθήσει να ταράξουν και αυτή την εκκλησία, αλλά είναι φανερό ότι οι μηχανορραφίες τους ήταν άκαρπες. Συνδέει, ωστόσο, δύο άλλους μαζί του, ως κοινούς με αυτόν συγγραφείς της επιστολής. Τίποτε περισσότερο δεν δηλώνεται εδώ που να μην έχει εξηγηθεί αλλού, εκτός από το ότι λέει 'την εκκλησία εν Θεώ Πατρί και εν Χριστώ' με τους οποίους όρους (αν δεν σφάλλω) υποδηλώνει ότι υπάρχει αληθινά μεταξύ των Θεσσαλονικέων εκκλησία του Θεού. Αυτό το σημάδι, επομένως, είναι σαν έγκριση μιας αληθινής και νόμιμης εκκλησίας. Μπορούμε, ωστόσο, ταυτόχρονα να συμπεράνουμε από αυτό ότι εκκλησία πρέπει να αναζητείται μόνο όπου ο Θεός προεδρεύει και όπου βασιλεύει ο Χριστός, και ότι, εν συντομία, δεν υπάρχει εκκλησία παρά μόνο αυτή που είναι θεμελιωμένη στον Θεό, συγκεντρωμένη υπό την αιγίδα του Χριστού και ενωμένη στο όνομά του. Ο Καλβίνος στρέφεται στη συνέχεια στην ευχαριστία του Παύλου για τους Θεσσαλονικείς. 2 Ευχαριστούμε τον Θεό. Επαινεί, όπως συνηθίζει, την πίστη και τις άλλες αρετές τους, όχι τόσο όμως για να τους επαινέσει, όσο για να τους προτρέψει σε επιμονή. Διότι δεν είναι μικρή διέγερση για τον ζήλο της επιδίωξης όταν στοχαζόμαστε ότι ο Θεός μας έχει στολίσει με εξαιρετικά χαρίσματα, για να τελειώσει αυτό που άρχισε, και ότι εμείς, υπό την καθοδήγηση και την κατεύθυνσή του, προχωρήσαμε στον ορθό δρόμο, για να φτάσουμε στον στόχο. Διότι όπως η μάταιη εμπιστοσύνη σε εκείνες τις αρετές που οι άνθρωποι ανόητα σφετερίζονται για τον εαυτό τους, τους φουσκώνει με υπερηφάνεια και τους κάνει αμελείς και οκνηρούς για το μέλλον, έτσι η αναγνώριση των δωρεών του Θεού ταπεινώνει τις ευσεβείς ψυχές και τις διεγείρει σε ανήσυχη μέριμνα. Επομένως, αντί για συγχαρητήρια, χρησιμοποιεί ευχαριστίες, για να τους υπενθυμίσει ότι όλα όσα δηλώνει άξια επαίνου σε αυτούς είναι καλοσύνη από τον Θεό. [491] Στρέφεται επίσης αμέσως στο μέλλον, κάνοντας μνεία των προσευχών του. Βλέπουμε έτσι για ποιο σκοπό επαινεί την προηγούμενη ζωή τους. Στο εδάφιο 4 ο Καλβίνος γράφει για την εκλογή του Θεού. Εκλογή του Θεού. Δεν είμαι εντελώς δυσαρεστημένος με την ερμηνεία που δόθηκε από τον Χρυσόστομο ότι ο Θεός είχε κάνει τους Θεσσαλονικείς επιφανείς και είχε εδραιώσει την αρετή τους. Ο Παύλος, ωστόσο, είχε κατά νου να εκφράσει κάτι περισσότερο γιατί αγγίζει την κλήση τους, και καθώς δεν είχαν εμφανιστεί σε αυτήν κοινά σημάδια της δύναμης του Θεού, συμπεραίνει από αυτό ότι είχαν κληθεί ειδικά με αποδείξεις βέβαιης εκλογής. Διότι ο λόγος προστίθεται αμέσως ότι δεν ήταν απλή κήρυξη που είχε φερθεί σε αυτούς, αλλά τέτοια που ήταν συνδεδεμένη με την αποτελεσματικότητα του Αγίου Πνεύματος, ώστε να αποκτήσει πλήρη πίστη μεταξύ τους. Ο Καλβίνος εξετάζει στη συνέχεια πώς οι πιστοί έγιναν μιμητές. 6 Και γίνατε μιμητές. Με σκοπό να αυξήσει την προθυμία τους, δηλώνει ότι υπάρχει αμοιβαία συμφωνία και αρμονία, κατά κάποιον τρόπο, μεταξύ του κηρύγματός του και της πίστης τους. Διότι αν οι άνθρωποι, από την πλευρά τους, δεν απαντούν στον Θεό, δεν θα ακολουθήσει καμία πρόοδος από τη χάρη που τους προσφέρεται όχι σαν να μπορούσαν να το κάνουν αυτό από μόνοι τους, αλλά εφόσον ο Θεός, καθώς αρχίζει τη σωτηρία μας καλώντας μας, την τελειοποιεί επίσης διαμορφώνοντας τις καρδιές μας στην υπακοή. Το σύνολο, επομένως, είναι αυτό ότι μια απόδειξη θείας εκλογής φάνηκε όχι μόνο στη διακονία του Παύλου, εφόσον ήταν εφοδιασμένη με τη δύναμη του Αγίου Πνεύματος, αλλά και στην πίστη των Θεσσαλονικέων, ώστε αυτή η συμφωνία να είναι ισχυρή μαρτυρία της. Λέει, ωστόσο, 'Γίνατε μιμητές του Θεού και ημών', με την ίδια έννοια με την οποία λέγεται ότι ο λαός πίστεψε τον Θεό και τον δούλο του Μωυσή, (Έξοδος 14:13 [505]) όχι σαν ο Παύλος και ο Μωυσής να είχαν κάτι διαφορετικό από τον Θεό, αλλά επειδή ενήργησε δυνατά δι' αυτών, ως υπηρετών και οργάνων του. [506] Ενώ αγκαλιάσατε. Η ετοιμότητά τους να δεχτούν το ευαγγέλιο ονομάζεται μίμηση του Θεού, για τον λόγο αυτό, ότι όπως ο Θεός είχε παρουσιαστεί στους Θεσσαλονικείς με πνεύμα γενναιοδωρίας, έτσι και αυτοί, από την πλευρά τους, είχαν προχωρήσει οικειοθελώς να τον συναντήσουν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Καλβίνος συνδέει τα σημάδια της εκλογής με τη δύναμη του Πνεύματος. Με τον όρο δύναμη κάποιοι εννοούν θαύματα. Τον επεκτείνω περισσότερο, αναφερόμενος στην πνευματική ενέργεια της διδασκαλίας. Διότι, όπως είχαμε την ευκαιρία να δούμε στην Πρώτη προς Κορινθίους, ο Παύλος τον τοποθετεί σε αντίθεση με τον λόγο [502] τη φωνή του Θεού, κατά κάποιον τρόπο ζωντανή και συνδεδεμένη με αποτέλεσμα, σε αντίθεση με μια κενή και νεκρή ευγλωττία ανθρώπων. Πρέπει να παρατηρηθεί, ωστόσο, ότι η εκλογή του Θεού, η οποία είναι από μόνη της κρυμμένη, φανερώνεται από τα σημάδια της όταν συγκεντρώνει προς τον εαυτό του τα χαμένα πρόβατα και τα ενώνει με το ποίμνιό του, και απλώνει το χέρι του σε εκείνους που περιπλανιούνταν και ήταν αποξενωμένοι από αυτόν. Επομένως, γνώση της εκλογής μας πρέπει να ζητείται από αυτή την πηγή. Καθώς, όμως, η μυστική βουλή του Θεού είναι λαβύρινθος για εκείνους που παραβλέπουν την κλήση του, έτσι εκείνοι ενεργούν διεστραμμένα που, με πρόσχημα την πίστη και την κλήση, σκοτίζουν αυτή την πρώτη χάρη, από την οποία ρέει η ίδια η πίστη. 'Διά της πίστεως', λέγουν, 'αποκτούμε σωτηρία: επομένως, δεν υπάρχει αιώνια προορισμός του Θεού που να διακρίνει μεταξύ ημών και των αποδοκιμασμένων.' Είναι σαν να έλεγαν 'Η σωτηρία είναι εκ πίστεως: επομένως, δεν υπάρχει χάρη του Θεού που να μας φωτίζει εν πίστει.' Μάλλον, όπως η δωρεάν εκλογή πρέπει να συνδεθεί με την κλήση, ως με το αποτέλεσμά της, έτσι πρέπει αναγκαστικά, εν τω μεταξύ, να κατέχει την πρώτη θέση. Έχει μικρή σημασία ως προς την έννοια, αν συνδέσετε το 'υπό' με τη μετοχή αγαπημένοι ή με τον όρο εκλογή [503] Ο Καλβίνος εξερευνά περαιτέρω την απελευθέρωση από την επερχόμενη οργή. Αυτό είναι που προσθέτει στη συνέχεια ότι ο Χριστός μας ελευθερώνει από την οργή που έρχεται. Διότι αυτό δεν γίνεται αισθητό από κανέναν άλλον παρά μόνο από εκείνους που, έχοντας συμφιλιωθεί με τον Θεό διά της πίστεως, έχουν ήδη ειρηνευμένη τη συνείδηση διαφορετικά, [514] το όνομά του είναι φοβερό. Ο Χριστός, είναι αλήθεια, μας ελευθέρωσε διά του θανάτου του από την οργή του Θεού, αλλά η σημασία αυτής της ελευθέρωσης θα γίνει φανερή την τελευταία ημέρα. [515] Αυτή η δήλωση, ωστόσο, αποτελείται από δύο μέρη. Το πρώτο είναι ότι η οργή του Θεού και η αιώνια καταστροφή επίκεινται επί του ανθρωπίνου γένους, εφόσον όλοι αμάρτησαν και υστερούν της δόξης του Θεού. (Προς Ρωμαίους 3:23) Το δεύτερο είναι ότι δεν υπάρχει τρόπος διαφυγής παρά μόνο διά της χάριτος του Χριστού διότι δεν είναι χωρίς καλούς λόγους που ο Παύλος του αποδίδει αυτό το έργο. Είναι, ωστόσο, ένα ανεκτίμητο δώρο, ότι οι ευσεβείς, όποτε γίνεται μνεία της κρίσεως, γνωρίζουν ότι ο Χριστός θα έρθει ως Λυτρωτής σε αυτούς.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού βλέπετε απόδειξη της εκλεκτής χάριτος του Θεού να εργάζεται στη δική σας ιστορία; Πώς θα μπορούσε η πίστη, η αγάπη και η ελπίδα σας να γίνουν πιο ορατές σε εκείνους γύρω σας αυτή την εβδομάδα; Με ποιους τρόπους περιμένετε την επιστροφή του Χριστού με υπομονετική καρτερία;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, διὰ τῆς κυριαρχικῆς σου χάριτος ἐξελέξω καὶ ἐκάλεσας ἡμᾶς διὰ τοῦ εὐαγγελίου, ἐνεργῶν ἐν ἡμῖν τὴν αὐτὴν πίστιν, ἐλπίδα καὶ ἀγάπην, αἵτινες χαρακτηρίζουσι τοὺς ἐκλεκτούς σου. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ἀποστραφῶμεν πᾶν εἴδωλον καὶ νὰ σὲ λατρεύωμεν, τὸν ζῶντα καὶ ἀληθινὸν Θεόν, μετὰ χαρμόσυνης ὑπομονῆς ἐν μέσῳ θλίψεων. Κράτησον ἡμᾶς ἀγρυπνοῦντας διὰ τὸν Υἱόν σου ἐξ οὐρανοῦ, ὅστις θέλει λυτρώσει ἡμᾶς ἀπὸ τῆς μελλούσης ὀργῆς, ἕως ἐκείνης τῆς ἡμέρας, ὅτε ἡ διαθηκικὴ σου πιστότης θέλει ἀποκαλυφθῆ πλήρως. Ἀμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →