← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις

Γεν 3-4 — με τον Ματθαίο Χένρι

Γένεσις 3-4Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στις ήσυχες ώρες της καθημερινής περισυλλογής ανοίγουμε τις Γραφές μαζί με την έμπιστη φωνή του Ματθαίου Χένρι, του οποίου η προσεκτική ερμηνεία της Γενέσεως αποκαλύπτει το θλιβερό σημείο καμπής της ανθρωπότητας. Το σχόλιό του μας εισάγει στην αφήγηση του κήπου με ευλάβεια και σαφήνεια, βοηθώντας μας να δούμε τόσο το βάρος της πτώσης όσο και τους πρώτους ψιθύρους της λύτρωσης. Μέσα από τα λόγια του καλούμαστε να παραμείνουμε στην αρχαία αφήγηση, επιτρέποντας στις αλήθειες της να ερευνήσουν τις δικές μας καρδιές και να αφυπνίσουν νέα εξάρτηση από τον υποσχεμένο Σπόρο που αντιστρέφει κάθε κατάρα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Πάρτε το κείμενο της Γενέσεως κεφάλαια τρία και τέσσερα και διαβάστε αργά, ακούγοντας τη φωνή του Κυρίου στον κήπο και τις τραγικές επιλογές που ακολουθούν. Αφήστε τα λόγια να εγκατασταθούν χωρίς βιασύνη, παρατηρώντας την προσέγγιση του όφεως, την απάντηση της γυναίκας, τη συναίνεση του άνδρα και την ταχεία κάθοδο στην ντροπή, την κρίση και την εξορία. Ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για το σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρυ ξεκινά προσδιορίζοντας την πηγή του πειρασμού. 1. Είναι βέβαιο ότι ήταν ο διάβολος που εξαπάτησε την Εὔα. Ο διάβολος και ο Σατανάς είναι ο παλαιός όφις (Ἀποκ. ιβ΄ 9), ένα κακόβουλο πνεύμα, εκ καταγωγής άγγελος φωτός και άμεσος υπηρέτης του θρόνου του Θεού, αλλά εξαιτίας της αμαρτίας έγινε αποστάτης από την πρώτη του κατάσταση και επαναστάτης κατά του στέμματος και της αξιοπρέπειας του Θεού. Πλήθη αγγέλων έπεσαν· αλλά αυτός που επιτέθηκε στους πρώτους γονείς μας ήταν σίγουρα ο άρχων των δαιμόνων, ο αρχηγός της επανάστασης· μόλις έγινε αμαρτωλός έγινε Σατανάς, μόλις προδότης έγινε πειραστής, ως ένας εξοργισμένος κατά του Θεού και της δόξας του και φθονερός προς τον άνθρωπο και την ευτυχία του. Γνώριζε ότι δεν μπορούσε να καταστρέψει τον άνθρωπο παρά μόνο διαφθείροντάς τον. Ο Βαλαάμ δεν μπορούσε να καταραστεί τον Ἰσραήλ, αλλά μπορούσε να πειράξει τον Ἰσραήλ, Ἀποκ. β΄ 14. Το παιχνίδι λοιπόν που είχε να παίξει ο Σατανάς ήταν να παρασύρει τους πρώτους γονείς μας σε αμαρτία, και έτσι να χωρίσει μεταξύ αυτών και του Θεού τους. Έτσι ο διάβολος ήταν, από την αρχή, φονέας, και ο μεγάλος ταραχοποιός. Όλο το γένος των ανθρώπων είχε εδώ, κατά κάποιον τρόπο, μόνο έναν λαιμό, και σε αυτόν χτύπησε ο Σατανάς. Ο αντίδικος και εχθρός είναι εκείνος ο πονηρός. Ο Χένρυ προχωρεί στη συζήτηση για τον πειρασμένο. ΙΙ. Το πρόσωπο που πειράχθηκε ήταν η γυναίκα, τώρα μόνη, και σε απόσταση από τον άνδρα της, αλλά κοντά στο απαγορευμένο δέντρο. Ήταν η πονηρία του διαβόλου, 1. Να επιτεθεί στο ασθενέστερο σκεύος με τους πειρασμούς του. Αν και τέλεια στο είδος της, εντούτοις μπορούμε να υποθέσουμε ότι ήταν κατώτερη του Ἀδάμ σε γνώση, και δύναμη, και παρουσία πνεύματος. Μερικοί νομίζουν ότι η Εὔα έλαβε την εντολή, όχι αμέσως από τον Θεό, αλλά εκ δευτέρου χειρός από τον άνδρα της, και επομένως μπορούσε ευκολότερα να πεισθεί να την αμφισβητήσει. 2. Ήταν πολιτική του να εισέλθει σε συζήτηση μαζί της όταν ήταν μόνη. Αν είχε μείνει κοντά στην πλευρά από την οποία είχε πρόσφατα ληφθεί, δεν θα ήταν τόσο εκτεθειμένη. Υπάρχουν πολλοί πειρασμοί, στους οποίους η μοναξιά δίνει μεγάλο πλεονέκτημα· αλλά η κοινωνία των αγίων συνεισφέρει πολύ στη δύναμη και την ασφάλειά τους. 3. Εκμεταλλεύθηκε το πλεονέκτημα βρίσκοντάς την κοντά στο απαγορευμένο δέντρο, και πιθανώς να κοιτάζει τον καρπό του, μόνο για να ικανοποιήσει την περιέργειά της. Εκείνοι που δεν θα έτρωγαν τον απαγορευμένο καρπό δεν πρέπει να πλησιάσουν το απαγορευμένο δέντρο. Απόφευγε αυτό, μη περάσεις πλησίον αυτού, Παρ. δ΄ 15. 4. Ο Σατανάς πείραξε την Εὔα, ώστε δι᾽ αυτής να πειράξει τον Ἀδάμ· έτσι πείραξε τον Ἰώβ διά της γυναικός του, και τον Χριστό διά του Πέτρου. Είναι πολιτική του να στέλνει πειρασμούς διά χειρός απροσδοκήτων, και εκείνων που έχουν το μεγαλύτερο ενδιαφέρον σε εμάς και επιρροή επάνω μας. Ο Χένρυ στη συνέχεια λεπτομερεί τα βήματα της παράβασης. Ι. Έχουμε εδώ τα κίνητρα που τους ώθησαν να παραβούν. Η γυναίκα, εξαπατημένη από την τεχνική διαχείριση του πειραστού, ήταν αρχηγός στην παράβαση, Α΄ Τιμ. β΄ 14. Ήταν πρώτη στο σφάλμα· και ήταν αποτέλεσμα της σκέψης της, ή μάλλον της απερισκεψίας της. 1. Δεν είδε κακό σε αυτό το δέντρο, περισσότερο από ό,τι στα υπόλοιπα. Ελέχθη για όλα τα υπόλοιπα οπωροφόρα δέντρα με τα οποία φυτεύθηκε ο κήπος της Ἐδέμ ότι ήταν ευχάριστα στην όραση, και καλά για τροφή, κεφ. β΄ 9. Τώρα, κατά την όρασή της, αυτό ήταν όμοιο με όλα τα υπόλοιπα. Φαινόταν τόσο καλό για τροφή όσο οποιοδήποτε από αυτά, και δεν είδε τίποτε στο χρώμα του καρπού του που να απειλεί θάνατο ή κίνδυνο· ήταν τόσο ευχάριστο στην όραση όσο οποιοδήποτε από αυτά, και επομένως, «Τι κακό θα μπορούσε να τους κάνει; Γιατί αυτό να απαγορευθεί σε αυτούς παρά οποιοδήποτε από τα υπόλοιπα;» Σημείωσε, όταν νομίζεται ότι δεν υπάρχει περισσότερο κακό στον απαγορευμένο καρπό από ό,τι σε άλλον καρπό, η αμαρτία βρίσκεται στην πόρτα, και ο Σατανάς σύντομα κερδίζει την ημέρα. Μάλιστα, ίσως φαινόταν σε αυτήν ότι ήταν καλύτερος για τροφή, πιο ευχάριστος στη γεύση, και πιο θρεπτικός στο σώμα, από οποιοδήποτε από τα υπόλοιπα, και κατά την όρασή της ήταν πιο ευχάριστος από οποιονδήποτε. Συχνά προδομούμε σε παγίδες από υπερβολική επιθυμία να ικανοποιηθούν οι αισθήσεις μας. Ή, αν δεν είχε τίποτε σε αυτό πιο ελκυστικό από τα υπόλοιπα, εντούτοις ήταν περισσότερο ποθούμενο επειδή απαγορευόταν. Είτε ήταν έτσι σε αυτήν είτε όχι, βρίσκουμε ότι σε εμάς (δηλαδή στη σάρκα μας, στη διεφθαρμένη φύση μας) κατοικεί ένα παράξενο πνεύμα αντίφασης. Νιτιμύρ ιν βετίτουμ—Επιθυμούμε αυτό που απαγορεύεται. 2. Φαντάστηκε περισσότερη αρετή σε αυτό το δέντρο από ό,τι σε οποιοδήποτε από τα υπόλοιπα, ότι ήταν δέντρο όχι μόνο όχι να φοβάται, αλλά να επιθυμείται για να κάνει κάποιον σοφό, και σε αυτό υπερβαίνοντας όλα τα υπόλοιπα δέντρα. Αυτό είδε, δηλαδή το αντιλήφθηκε και το κατανόησε από όσα της είπε ο διάβολος· και μερικοί νομίζουν ότι είδε τον όφι να τρώει από εκείνο το δέντρο, και ότι της είπε ότι έτσι είχε αποκτήσει τις ικανότητες ομιλίας και λογικής, από όπου συμπέρανε τη δύναμή του να κάνει κάποιον σοφό, και πείσθηκε να σκεφθεί, «Αν έκανε ένα κτηνώδες πλάσμα λογικό, γιατί να μην κάνει ένα λογικό πλάσμα θεϊκό;» Δες εδώ πώς η επιθυμία περιττής γνώσης, υπό την εσφαλμένη έννοια της σοφίας, αποδεικνύεται βλαβερή και καταστροφική για πολλούς. Οι πρώτοι γονείς μας, που γνώριζαν τόσα πολλά, δεν γνώριζαν αυτό—ότι γνώριζαν αρκετά. Ο Χριστός είναι δέντρο που πρέπει να επιθυμείται για να κάνει κάποιον σοφό, Κολ. β΄ 3· Α΄ Κορ. α΄ 30. Ας τρεφόμαστε, διά πίστεως, επάνω σε αυτόν, ώστε να γίνουμε σοφοί εις σωτηρίαν. Στον ουράνιο παράδεισο, το δέντρο της γνώσης δεν θα είναι απαγορευμένο δέντρο· διότι εκεί θα γνωρίσουμε καθώς γνωριζόμαστε. Ας επιθυμούμε λοιπόν να είμαστε εκεί, και, εν τω μεταξύ, να μη γυμναζόμαστε σε πράγματα υπερβολικά υψηλά ή υπερβολικά βαθιά για εμάς, ούτε να επιθυμούμε να γίνουμε σοφοί υπέρ ό,τι είναι γεγραμμένο.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι καταλήγει αντανακλώντας στα άμεσα αποτελέσματα της αμαρτίας. Γ΄. Οι τελικές συνέπειες της παραβάσεως. Η ντροπή και ο φόβος κατέλαβον τους παραβάτας, αυτομάτως—εν αυτώ τω γεγονότι· ταύτα ήλθον εις τον κόσμον μετά της αμαρτίας, και έτι συνοδεύουσιν αυτήν.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού στη ζωή σας είστε πιο επιρρεπής να διαπραγματεύεστε με τον πειρασμό αντί να τον απορρίψετε αμέσως; Πώς η μνήμη της απώλειας της Εδέμ διεγείρει ευγνωμοσύνη για τον δεύτερο Αδάμ που φύλαξε ό,τι ο πρώτος Αδάμ έχασε; Με ποιον συγκεκριμένο τρόπο θα φυλάξετε την ελευθερία που ο Θεός έχει χορηγήσει αντί να φτάσετε για ό,τι Αυτός έχει παρακρατήσει;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, καθὼς συλλογιζόμεθα τὴν πτῶσιν τὴν καταγεγραμμένην ἐν τῇ Γενέσει κεφ. 3, φύλαξον τὰς καρδίας ἡμῶν ἀπὸ τῶν δολίων ψευδῶν τοῦ ὄφεως καὶ κράτησον ἡμᾶς μακρὰν ἀπὸ τοῦ νὰ ἐπιζητοῦμεν ὅ,τι σὺ ἔχεις ἀπαγορεύσει. Ἔνδυσον ἡμᾶς ἀντ’ αὐτοῦ μὲ τὴν δικαιοσύνην τοῦ Χριστοῦ, τοῦ ἐπηγγελμένου Σπέρματος ὅπερ νικᾷ τὴν κατάραν, καὶ ἕλκυσον ἡμᾶς πάλιν εἰς χαρμόσυνον κοινωνίαν μετὰ σοῦ διὰ τοῦ Πνεύματός σου. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς νὰ ἀντιμετωπίζωμεν πάντα πειρασμὸν μὲ ταχεῖαν ἐμπιστοσύνην εἰς τὸν λόγον σου, ἕως ὅτου περιπατήσωμεν μετὰ σοῦ ἀνενδοιάστως ἐν τῇ ἡμέρᾳ τῆς πλήρους ἀπολυτρώσεως. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →