Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Β' Κορινθίους
Β' Κορινθίους 2 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι ανοίγει ένα παράθυρο στην ποιμαντική καρδιά του αποστόλου Παύλου καθώς αυτός διαχειρίζεται τόσο την πειθαρχία όσο και την ενθάρρυνση μέσα στην εκκλησία της Κορίνθου. Μέσα από την προσεκτική ερμηνεία του Χένρι βλέπουμε πώς η διακονία του ευαγγελίου απαιτεί σοφία, τρυφερότητα και ακλόνητη πιστότητα στον Χριστό. Το σημερινό μάθημα μας προσκαλεί να παραμείνουμε σε αυτές τις αρχαίες παρατηρήσεις ώστε η δική μας υπηρεσία στο σώμα του Χριστού να χαρακτηρίζεται από την ίδια αγάπη και ακεραιότητα που ο Παύλος υποδείκνυε. Καθώς ακούμε, ας εφαρμόσει το Πνεύμα τις παρατηρήσεις του Χένρι στις παρούσες συνθήκες μας και ας εμβαθύνει την απόφασή μας να περπατήσουμε άξια του ευαγγελίου.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Προετοίμασε την καρδιά σου να ακούσεις τον ζωντανό λόγο. Διάβασε αργά το Β' Κορινθίους κεφάλαιο 2, κάνοντας παύση μετά από κάθε παράγραφο για να παρατηρήσεις τον τόνο του Παύλου που συνδυάζει σταθερότητα και στοργή. Ζήτα από το Πνεύμα να τονίσει οποιαδήποτε φράση που προκαλεί κατάνυξη ή παρηγοριά, και έπειτα επέστρεψε στο κείμενο για μία ακόμη φορά, ακούγοντας τον παλμό ενός ποιμένα που ποθεί την αποκατάσταση και τη χαρά του ποιμνίου του.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά ξεδιπλώνοντας τους λόγους του αποστόλου για την αναβολή της επίσκεψής του.
Σε αυτούς τους στίχους, 1. Ο απόστολος συνεχίζει να δίνει λογαριασμό για τον λόγο για τον οποίο δεν ήρθε στην Κόρινθο, όπως αναμενόταν· δηλαδή επειδή δεν ήθελε να τους λυπήσει ή να λυπηθεί από αυτούς, εδ. 1, 2. Είχε αποφασίσει να μην έρθει σε αυτούς με βαρύτητα, κάτι που όμως θα είχε κάνει αν ερχόταν και έβρισκε σκάνδαλο ανάμεσά τους που δεν είχε αντιμετωπιστεί δεόντως· αυτό θα ήταν αιτία λύπης τόσο για εκείνον όσο και για αυτούς, διότι η λύπη ή η χαρά τους στη συνάντηση θα ήταν αμοιβαία. Αν τους είχε κάνει λυπημένους, αυτό θα ήταν λύπη για τον ίδιο, γιατί δεν θα υπήρχε κανείς να τον κάνει χαρούμενο. Αλλά η επιθυμία του ήταν να έχει μια χαρούμενη συνάντηση μαζί τους και όχι να την πικράνει κάποια δυσάρεστη αφορμή διαφωνίας. 2. Τους λέει ότι για τον ίδιο σκοπό έγραψε και την προηγούμενη επιστολή του, εδ. 3, 4. (1.) Για να μην έχει λύπη από εκείνους από τους οποίους όφειλε να χαίρεται· και ότι τους είχε γράψει με την πεποίθηση ότι θα έκαναν ό,τι ήταν αναγκαίο, προς όφελός τους και προς παρηγοριά του. Το συγκεκριμένο ζήτημα στο οποίο αναφέρεται, όπως φαίνεται από τους επόμενους στίχους, ήταν η περίπτωση του αιμομίκτη για τον οποίο είχε γράψει στην πρώτη επιστολή, κεφ. ε'. Ούτε απογοητεύτηκε ο απόστολος στην προσδοκία του. (2.) Τους διαβεβαιώνει ότι δεν σκόπευε να τους λυπήσει, αλλά να μαρτυρήσει την αγάπη του προς αυτούς, και ότι τους έγραψε με πολλή αγωνία και θλίψη στην καρδιά του και με μεγάλη στοργή προς αυτούς. Είχε γράψει με δάκρυα, ώστε να γνωρίσουν την άφθονη αγάπη του προς αυτούς. Σημείωσε, [1.] Ακόμη και στις επιπλήξεις, τις νουθεσίες και τις πράξεις πειθαρχίας, οι πιστοί διάκονοι δείχνουν την αγάπη τους. [2.] Οι αναγκαίες επιπλήξεις και η άσκηση εκκλησιαστικής πειθαρχίας προς τους παραβάτες είναι λύπη για τους ευαίσθητους διακόνους και γίνονται με λύπη.Ο Χένρι στρέφεται στη συνέχεια στην περίπτωση του αδελφού που πειθαρχήθηκε και στην πρόσκληση για αποκατάστασή του.
Σε αυτούς τους στίχους ο απόστολος πραγματεύεται τον αιμομίκτη που είχε αφοριστεί, κάτι που φαίνεται να είναι μία κύρια αιτία για τη συγγραφή αυτής της επιστολής. Εδώ παρατήρησε, 1. Τους λέει ότι το έγκλημα εκείνου του προσώπου τον είχε λυπήσει εν μέρει· και ότι λυπήθηκε επίσης με ένα μέρος από αυτούς, οι οποίοι, παρόλο που αυτό το σκάνδαλο βρέθηκε ανάμεσά τους, ήταν υπερήφανοι και δεν είχαν πενθήσει, Α' Κορ. ε' 2. Ωστόσο, δεν ήθελε να ρίξει υπερβολικά βαρύ κατηγορία σε ολόκληρη την εκκλησία, ιδίως βλέποντας ότι είχαν καθαριστεί σε αυτό το ζήτημα τηρώντας τις οδηγίες που τους είχε δώσει προηγουμένως. 2. Τους λέει ότι η τιμωρία που είχε επιβληθεί σε αυτόν τον παραβάτη ήταν επαρκής, εδ. 6. Το επιθυμητό αποτέλεσμα επιτεύχθηκε, διότι ο άνθρωπος ταπεινώθηκε και είχαν δείξει την απόδειξη της υπακοής τους στις οδηγίες του. 3. Επομένως τους κατευθύνει, με κάθε ταχύτητα, να αποκαταστήσουν τον αφορισμένο ή να τον δεχτούν ξανά στην κοινωνία τους, εδ. 7, 8. Αυτό εκφράζεται με διάφορους τρόπους. Τους παρακαλεί να τον συγχωρήσουν, δηλαδή να τον απελευθερώσουν από τις εκκλησιαστικές επιπλήξεις, διότι δεν μπορούσαν να συγχωρήσουν την ενοχή ή το αδίκημα κατά του Θεού· και επίσης να τον παρηγορήσουν, διότι σε πολλές περιπτώσεις η παρηγοριά των μετανοούντων εξαρτάται από τη συμφιλίωσή τους όχι μόνο με τον Θεό αλλά και με τους ανθρώπους που έχουν σκανδαλίσει ή αδικήσει. Πρέπει επίσης να επιβεβαιώσουν την αγάπη τους προς αυτόν· δηλαδή να δείξουν ότι οι επιπλήξεις και οι επιτιμήσεις τους προέρχονταν από αγάπη προς το πρόσωπό του, καθώς και από μίσος προς την αμαρτία του, και ότι ο σκοπός τους ήταν να τον μεταρρυθμίσουν, όχι να τον καταστρέψουν. Ή έτσι: Αν η πτώση του είχε αποδυναμώσει την αγάπη τους προς αυτόν, ώστε να μην μπορούν να έχουν την ίδια ικανοποίηση από αυτόν όπως παλαιότερα· όμως, τώρα που ανακτήθηκε με μετάνοια, πρέπει να ανανεώσουν και να επιβεβαιώσουν την αγάπη τους προς αυτόν. 4. Χρησιμοποιεί αρκετά σοβαρά επιχειρήματα για να τους πείσει να κάνουν έτσι, όπως, (1.) Η περίπτωση του μετανοούντος το απαιτούσε· διότι κινδύνευε να καταποντιστεί από υπερβολική λύπη, εδ. 7. Ήταν τόσο ευαίσθητος σε αυτό το σφάλμα και τόσο θλιμμένος κάτω από την τιμωρία του, ώστε κινδύνευε να πέσει σε απόγνωση. Όταν η λύπη είναι υπερβολική βλάπτει· και ακόμη και η λύπη για την αμαρτία είναι υπερβολική όταν ακατάλληλη για άλλα καθήκοντα και οδηγεί τους ανθρώπους σε απόγνωση. (2.) Είχαν δείξει υπακοή στις οδηγίες του επιβάλλοντας επιτίμηση στον παραβάτη και τώρα θα ήθελε να συμμορφωθούν με την επιθυμία του να τον αποκαταστήσουν, εδ. 9. (3.) Αναφέρει την ετοιμότητά του να συγχωρήσει αυτόν τον μετανοούντα και να συμφωνήσει μαζί τους σε αυτό το ζήτημα. 'Σε όποιον συγχωρείτε συγχωρώ και εγώ, εδ. 10. Θα συμφωνήσω πρόθυμα μαζί σας στο να τον συγχωρήσω.' Και αυτό θα το έκανε για χάρη τους, από αγάπη προς αυτούς και για το συμφέρον τους· και για χάρη του Χριστού, ή στο όνομά του, ως απόστολός του, και σε συμφωνία με τη διδασκαλία και το παράδειγμά του, που είναι γεμάτα καλοσύνη και τρυφερό έλεος προς όλους όσους μετανοούν αληθινά. (4.) Δίνει έναν ακόμη σοβαρό λόγο (εδ. 11): Μήπως ο Σατανάς αποκτήσει πλεονέκτημα εναντίον μας. Όχι μόνο υπήρχε κίνδυνος ο Σατανάς να αποκτήσει πλεονέκτημα εναντίον του μετανοούντος, οδηγώντας τον σε απόγνωση· αλλά και εναντίον των εκκλησιών και των αποστόλων ή διακόνων του Χριστού, παρουσιάζοντάς τους ως υπερβολικά άκαμπτους και αυστηρούς, και έτσι απομακρύνοντας τους ανθρώπους από το να έρθουν ανάμεσά τους. Σε αυτό, όπως και σε άλλα πράγματα, η σοφία είναι ωφέλιμη για να κατευθύνει, ώστε να διαχειριστούμε ανάλογα με την περίπτωση ώστε η διακονία να μην κατηγορηθεί, ούτε για ανοχή της αμαρτίας από τη μία πλευρά, ούτε για υπερβολική αυστηρότητα προς τους αμαρτωλούς από την άλλη. Σημείωσε, ο Σατανάς είναι πονηρός εχθρός και χρησιμοποιεί πολλές στρατηγικές για να μας εξαπατήσει· και δεν πρέπει να αγνοούμε τις μεθόδους του· είναι επίσης άγρυπνος αντίπαλος, έτοιμος να εκμεταλλευτεί κάθε πλεονέκτημα εναντίον μας, και πρέπει να είμαστε πολύ προσεκτικοί μήπως του δώσουμε οποιαδήποτε αφορμή να το κάνει.Ο Χένρι στη συνέχεια παρακολουθεί τις ακούραστες μετακινήσεις του Παύλου και την ανοιχτή πόρτα που παρείχε ο Κύριος.
ΙΙ. Η επιτυχία του στο έργο του: Μια μεγάλη πόρτα άνοιξε γι' αυτόν από τον Κύριο, εδ. 12. Είχε πολύ έργο να κάνει όπου κι αν ερχόταν, και είχε καλή επιτυχία στο έργο του· διότι ο Θεός φανέρωνε τη μυρωδιά της γνώσεώς του δι' αυτού σε κάθε τόπο όπου ερχόταν. Είχε την ευκαιρία να ανοίξει το στόμα του ελεύθερα, και ο Θεός άνοιξε τις καρδιές των ακροατών του, όπως την καρδιά της Λυδίας (Πράξεις ιστ' 14), και ο απόστολος μιλάει γι' αυτό ως ζήτημα ευχαριστίας προς τον Θεό και χαράς για την ψυχή του: Ευχαριστία στον Θεό, ο οποίος πάντοτε μας κάνει να θριαμβεύουμε εν Χριστώ. Σημείωσε, 1. Οι θρίαμβοι του πιστού είναι όλοι εν Χριστώ. Μέσα μας είμαστε αδύναμοι και δεν έχουμε ούτε χαρά ούτε νίκη· αλλά εν Χριστώ μπορούμε να χαρούμε και να θριαμβεύσουμε. 2. Οι αληθινοί πιστοί έχουν συνεχή αιτία θριάμβου εν Χριστώ, διότι είναι περισσότεροι από νικητές δι' αυτού που τους αγάπησε, Ρωμ. η' 37. 3. Ο Θεός τους κάνει να θριαμβεύουν εν Χριστώ. Είναι ο Θεός που μας έδωσε ύλη για θρίαμβο και καρδιές για να θριαμβεύσουμε. Σε αυτόν επομένως ανήκει ο έπαινος και η δόξα όλων. 4. Η καλή επιτυχία του ευαγγελίου είναι καλός λόγος για τη χαρά και τον αγαλλιασμό ενός χριστιανού.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι ολοκληρώνει αντανακλώντας στην αποδοχή του διακόνου από τον Θεό ανεξάρτητα από ορατά αποτελέσματα.
3. Η παρηγοριά που είχε ο απόστολος κάτω από αυτή τη σοβαρή σκέψη, (1.) Διότι οι πιστοί διάκονοι θα γίνουν δεκτοί από τον Θεό, όποια και αν είναι η επιτυχία τους: Είμαστε, αν είμαστε πιστοί, προς τον Θεό γλυκιά ευωδία του Χριστού (εδ. 15), σε εκείνους που σώζονται και σε εκείνους που χάνονται. Ο Θεός θα δεχτεί τις ειλικρινείς προθέσεις και τις τίμιες προσπάθειες, ακόμη κι αν σε πολλούς δεν είναι επιτυχείς. Οι διάκονοι θα γίνουν δεκτοί και θα ανταμειφθούν, όχι σύμφωνα με την επιτυχία τους, αλλά σύμφωνα με την πιστότητά τους. Αν και ο Ισραήλ δεν συναχθεί, όμως θα είμαι ένδοξος στα μάτια του Κυρίου, Ησ. μθ' 5. (2.) Διότι η συνείδησή του μαρτυρούσε την πιστότητά του, εδ. 17. Αν και πολλοί διέφθειραν τον λόγο του Θεού, η συνείδηση του αποστόλου μαρτυρούσε την πιστότητά του. Δεν ανάμειξε τις δικές του ιδέες με τις διδασκαλίες και τους θεσμούς του Χριστού· δεν τόλμησε να προσθέσει ή να αφαιρέσει από τον λόγο του Θεού· ήταν πιστός στη διανομή του ευαγγελίου, όπως το έλαβε από τον Κύριο, και δεν είχε κοσμικό σκοπό να υπηρετήσει· ο στόχος του ήταν να εγκριθεί ενώπιον του Θεού, θυμούμενος ότι το μάτι του ήταν πάντοτε επάνω του· επομένως μιλούσε και ενεργούσε πάντοτε ως ενώπιον του Θεού, και επομένως με ειλικρίνεια. Σημείωσε, Ό,τι κάνουμε στη θρησκεία δεν είναι από τον Θεό, δεν προέρχεται από τον Θεό, δεν θα φτάσει στον Θεό, εκτός αν γίνεται με ειλικρίνεια, ως ενώπιον του Θεού.
Απαντήστε
Ανταπόκριση
1. Πού μπορεί ο Κύριος να σε προσκαλεί να μετριάσεις την αναγκαία διόρθωση με εμφανή αγάπη;
2. Πώς η υπόσχεση της θείας αποδοχής σε ελευθερώνει να υπηρετείς χωρίς να μετράς την επιτυχία με αριθμούς;
3. Σε ποια σχέση σε προτρέπει το Πνεύμα να επιβεβαιώσεις την αγάπη μέσω συγχώρεσης ή ενθάρρυνσης;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πάτερ φιλεύσπλαχνε, σε υμνούμε για τον θρίαμβο του Χριστού που εκτίθεται στον Λόγο Σου, δια του οποίου μας οδηγείς στη διάδοση της ευωδίας του ευαγγελίου προς όλους. Διά του Πνεύματός Σου χάρισέ μας ειλικρίνεια καρδιάς για να προσφέρουμε τόσο την αναγκαία πειθαρχία όσο και την αποκαταστατική παρηγοριά, φυλάγοντάς μας από τις μηχανές του εχθρού που θα γεννούσαν απελπισία ή σκληρότητα. Κάνε τη γνώση του Χριστού να γεμίσει τη ζωή και τη διακονία μας, ώστε να ζούμε και να υπηρετούμε πάντοτε εν όψει Σου για τη δική Σου δόξα και μόνο. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →