Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Λευιτικόν
Οι Εορτές του ΚΥΡΙΟΥ και ο Άρτος της Παρουσίας: Σκιές που Εκπληρώθηκαν στον Χριστό
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Εδώ ο ΚΥΡΙΟΣ θέτει τον ρυθμό του έτους του Ισραήλ: τις καθορισμένες εορτές, «άγιες συγκλήσεις», που σηματοδοτούν τις εποχές της χάριτος. Το Πάσχα με τα άζυμα· το δράγμα των Πρωτογεννημάτων που κυματίζεται ενώπιον του ΚΥΡΙΟΥ· η Πεντηκοστή, η Εορτή των Εβδομάδων, πενήντα ημέρες μετά· η Εορτή των Σαλπίγγων· η πανηγυρική Ημέρα του Εξιλασμού· και η χαρμόσυνη Εορτή της Σκηνοπηγίας, όταν ο Ισραήλ κατοικούσε σε σκηνές. Έπειτα οι λύχνοι καθαρού ελαίου που καίγονται αδιαλείπτως ενώπιον του ΚΥΡΙΟΥ, και οι δώδεκα άρτοι της παρουσίας τακτοποιημένοι στην καθαρή τράπεζα κάθε Σάββατο. Η Εκκλησία ανέκαθεν ανέγνωσε αυτές τις εορτές ως ημερολόγιο του Ευαγγελίου γραμμένο από παλαιά. Ο Απόστολος λέγει σαφώς ότι είναι «σκιά των μελλόντων· το δε σώμα είναι του Χριστού» (Κολ 2:17) — και ο Μακάριος Θεοδώρητος Κύρου, ο νηφάλιος Αντιοχεύς, διατηρεί σε όλα τα Ερωτήματά του ότι τα παλαιά είναι ο τύπος και η χάρις το σώμα. Ο αμνός του Πάσχα είναι ο Χριστός το Πάσχα ημών, ο θυσιασθείς υπέρ ημών· το δράγμα των Πρωτογεννημάτων είναι ο Χριστός αναστάς, «απαρχή των κεκοιμημένων»· η Πεντηκοστή είναι η ημέρα κατά την οποία το επαγγελθέν Πνεύμα εξεχύθη επί της Εκκλησίας· και ο άρτος της παρουσίας, ο άρτος ενώπιον του Θεού πάντοτε, δείχνει προς Εκείνον ο οποίος είναι ο αληθινός Άρτος του ουρανού. Αυτό το παράθυρο περιέχει επίσης μια δύσκολη περίπτωση από το κεφάλαιο εικοστό τέταρτο — τον βλάσφημο που οδηγήθηκε σε κρίση, και τον νόμο οφθαλμόν αντί οφθαλμού — και οι ίδιες οι απαντήσεις του Θεοδωρήτου θα μας δώσουν τη φωνή του Πατρός εντός αυτού του μαθήματος.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανάγνωση Λευιτικόν 23–24 — ο ΚΥΡΙΟΣ διακηρύττει τις καθορισμένες εορτές Του: «Αύται αι εορταί του ΚΥΡΙΟΥ, άγιαι συγκλήσεις, ας κηρύξετε εν ταις εποχαίς αυτών». Το Πάσχα και τα Άζυμα: «Τη τεσσαρεσκαιδεκάτη του πρώτου μηνός εν εσπέρα είναι το Πάσχα του ΚΥΡΙΟΥ». Το δράγμα των Πρωτογεννημάτων: «φέρειν δράγμα απαρχής του θερισμού υμών προς τον ιερέα· και κυματίσει το δράγμα ενώπιον του ΚΥΡΙΟΥ». Έπειτα, πενήντα ημέρες μετά, η Εορτή των Εβδομάδων — Πεντηκοστή — με την νέα προσφορά· η Εορτή των Σαλπίγγων, «μνημόσυνον σαλπίγγων, αγία σύγκλησις»· η Ημέρα του Εξιλασμού, «ταπεινώσετε τας ψυχάς υμών»· και η Εορτή της Σκηνοπηγίας, όταν «κατοικήσετε εν σκηναίς επτά ημέρας… ίνα γινώσκωσιν αι γενεαί υμών ότι εν σκηναίς κατώκισα τους υιούς Ισραήλ». Το κεφάλαιο εικοστό τέταρτο δίδει τους λύχνους και τον άρτον: «ώστε καίειν τους λύχνους διαπαντός» με «έλαιον ελαίας καθαρόν κεκομμένον», και «θέσεις αυτούς δύο σειράς… επί της καθαράς τραπέζης ενώπιον του ΚΥΡΙΟΥ» — τον άρτον της παρουσίας, «διαθήκην αιώνιον». Έπειτα ο άνθρωπος που εβλασφήμησε το Όνομα οδηγείται προς τον Μωυσή, φυλάττεται «ίνα γνωσθή αυτοίς το θέλημα του ΚΥΡΙΟΥ», και δίδεται ο νόμος: «οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος».
Μελετήστε
Μελέτη
Εντός αυτού του παραθύρου τα σωζόμενα Ερωτήματα του Θεοδωρήτου πίπτουν επί του κεφαλαίου εικοστού τετάρτου, και εκεί η Αντιοχέων ακρίβεια αυτού φανερώνεται. Όταν ο άνθρωπος που κατηράσθη τον Θεόν των πάντων οδηγείται ενώπιον του Μωυσέως, ουδείς γραπτός νόμος περί βλασφημίας υπήρχεν ακόμη· ούτω ο νομοθέτης εφύλαξεν αυτόν και ηρώτησε τον ΚΥΡΙΟΝ τι έδει να πάθη, και τότε μόνον εδόθη το πρόσταγμα. Ο Θεοδώρητος σημειώνει πώς ο ΚΥΡΙΟΣ τότε θέτει τον νόμον του αίματος πλησίον του νόμου της βλασφημίας, και διατί:
πολύ αρμοδίως συνέζευξε τον περί φόνου νόμον τοις περί βλασφημίας, επειδή ο βλάσφημος, αδυνατών αποκτείναι, τύπτει τον Δημιουργόν τη γλώττη. Ο βλάσφημος θα εφόνευε τον Θεόν αν ηδύνατο· εμποδισθείς από του έργου, ρίπτει τον φόνον διά της γλώττης — και ούτω κρίνεται πλησίον του φονέως. Και το περίφημον «οφθαλμόν αντί οφθαλμού, οδόντα αντί οδόντος»; Ο Θεοδώρητος αρνείται να το αναγνώση ως άδειαν ωμότητος. Η μετρημένη ποινή τίθεται ουχί ίνα οι άνθρωποι πάθωσιν αυτήν αλλά ίνα φοβηθώσιν αυτήν και ούτω απέχωσι:
ουχ ίνα πάθωσιν αυτά ενομοθέτησεν, αλλά ίνα μη ποιήσωσιν. Ο γαρ φόβος του πάθους εκώλυσε την πράξιν. Ο νόμος ο φαινόμενος αυστηρός είναι, εν ταις χερσίν του Πατρός, φραγμός ελέους — η απειλή αυτού είναι ακριβώς το πράγμα το αναχαιτίζον το έργον.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Θέσατε την νηφάλιον μέθοδον του Θεοδωρήτου πλησίον των εορτών του κεφαλαίου εικοστού τρίτου, και όλον το παράθυρον ανοίγεται επί του Χριστού. Ο κυβερνών κανών του Πατρός, επαναλαμβανόμενος εις τα Ερωτήματα αυτού, είναι ότι τα παλαιά ήσαν ο τύπος και η χάρις το σώμα — ότι οι λύχνοι, ο άρτος, αι εποχαί πάντα εκήρυξαν προηγουμένως τα νυν αποκαλυφθέντα μυστήρια. Αναγινωσκόμενα ούτω, το ημερολόγιον του Ισραήλ γίνεται το ημερολόγιον του Ευαγγελίου. Ο αμνός του Πάσχα, σφαγιασθείς ίνα παρέλθη ο ολοθρευτής, είναι «το Πάσχα ημών… ο θυσιασθείς υπέρ ημών» (Α΄ Κορ 5:7)· ο άζυμος άρτος είναι η ειλικρίνεια και η αλήθεια των καθαρθέντων από της παλαιάς ζύμης. Το δράγμα των Πρωτογεννημάτων, κυματισθέν ενώπιον του ΚΥΡΙΟΥ τη επαύριον του Σαββάτου, είναι ο Κύριος αναστάς τη πρώτη ημέρα της εβδομάδος, «απαρχή των κεκοιμημένων» (Α΄ Κορ 15:20), ο αρραβών όλης της συγκομιδής των νεκρών. Και η Πεντηκοστή, η πεντηκοστή ημέρα, η Εορτή των Εβδομάδων στεφανίζουσα τον θερισμόν, είναι η ημέρα καθ’ ην το Πνεύμα κατέβη εν πυρί επί της συνηγμένης Εκκλησίας (Πράξ 2:1). Ακόμη και η Ημέρα του Εξιλασμού, όταν ο αρχιερεύς μόνος εισήλθεν εις τα άγια μετά αίματος, ήτο η σκιά του ενός Αρχιερέως ο οποίος εισήλθεν «διά του ιδίου αίματος… αιωνίαν λύτρωσιν ευράμενος» (Εβρ 9:12)· και η Σκηνοπηγία, όταν ο Ισραήλ κατώκησεν εν σκηναίς, δείχνει προς Εκείνον ο οποίος «εσκήνωσεν εν ημίν» εν σαρκί (Ιω 1:14). Ο άρτος της παρουσίας, τεθείς πάντοτε ενώπιον του Θεού επί της καθαράς τραπέζης, δώδεκα άρτοι διά τας δώδεκα φυλάς, εκπληρούται εν Εκείνω ο οποίος είναι ο Άρτος του ουρανού, πάντοτε εν τη παρουσία του Πατρός υπέρ ημών, και διδόμενος τω λαώ Αυτού επί της αγίας Τραπέζης. Η σκιά παρέδωκεν εις το σώμα· αι εορταί εύρον τον Κύριον αυτών.
Απαντήστε
Απόκριση
Αφήσατε τας αρχαίας εορτάς να διδάξουν υμάς να τηρήτε το χριστιανικόν έτος μετά συνέσεως, διότι εκάστη εξ αυτών εύρεν τον Κύριον αυτής. Όταν τηρήτε το Πάσχα, ενθυμείσθε τον Αμνόν τον σφαγιασθέντα, και εκβάλλετε την παλαιάν ζύμην, «διότι και το Πάσχα ημών εθυσιάσθη υπέρ ημών». Όταν εορτάζητε την Ανάστασιν, βλέπετε εν τω δράγματι των Πρωτογεννημάτων τον αρραβώνα της ιδίας υμών αναστάσεως — ο Χριστός ανέστη, «απαρχή των κεκοιμημένων», και όλη η συγκομιδή θα ακολουθήση. Όταν έρχηται η Πεντηκοστή, ανοίξατε την καρδίαν υμών εις το Πνεύμα το κατελθόν εν πυρί, διότι η εορτή η στεφανίσασα τον θερισμόν του Ισραήλ είναι νυν τα γενέθλια της Εκκλησίας. Μάθετε επίσης εκ της αναγνώσεως του Θεοδωρήτου περί του δυσχερεστέρου νόμου: ότι ακόμη και η απειλή «οφθαλμόν αντί οφθαλμού» εδόθη ουχί ίνα οι άνθρωποι πάθωσιν αλλά ίνα μη αμαρτάνωσιν — ο φόβος τεθείς ως φραγμός προς αναχαίτισιν του έργου. Ούτω ας γίνη ο φόβος του Θεού τοιούτος φραγμός εν υμίν, φυλάττων υμάς ουχί διά της ωμότητος αλλά διά του ελέους. Και προσέλθετε εις την τράπεζαν όπου ο αληθινός Άρτος της Παρουσίας δίδεται. Οι δώδεκα άρτοι τεθέντες πάντοτε ενώπιον του Θεού ήσαν σκιά· το Σώμα του Κυρίου, διδόμενον τω λαώ Αυτού, είναι η ουσία. Προσέλθετε προς τον Άρτον εκείνον μετά ευλαβείας, τηρούντες τας εορτάς της νέας διαθήκης ουχί εν σκιά αλλά εν αληθεία, έως ου καθήσητε εις την τράπεζαν εν τη Βασιλεία όπου η εορτή δεν έχει εσπέραν.
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, ὁ διατάξας τὰς ἑορτὰς τοῦ Ἰσραὴλ καὶ τοὺς ἄρτους τῆς προθέσεως ὡς ἱερὰς σκιὰς, δὸς ἡμῖν ἰδεῖν τὴν πλήρωσιν αὐτῶν ἐν τῷ Υἱῷ σου: Αὐτὸς εἶναι τὸ Πάσχα ἡμῶν, ὁ Ἀμνὸς ὁ λυτρούμενος ἐκ τοῦ θανάτου· Αὐτὸς εἶναι ἡ ἀπαρχὴ ἡ ἀναστᾶσα ἐκ τοῦ τάφου· καὶ ἐξ Αὐτοῦ ῥέει τὸ Πνεῦμα τῆς Πεντηκοστῆς ἐπὶ τὴν Ἐκκλησίαν σου. Ποίησον ἡμᾶς μετόχους τοῦ ἀληθινοῦ Ἄρτου τῆς Προθέσεώς σου, τοῦ ἀεὶ προσφερομένου ἔμπροσθεν τοῦ θρόνου σου, ἵνα αἱ ζωαὶ ἡμῶν ἁγιασθῶσιν ἐν Αὐτῷ. Διὰ πρεσβειῶν τῆς Θεοτόκου καὶ πάντων τῶν Ἁγίων, Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον καὶ σῶσον ἡμᾶς. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ αποδόθηκαν στα αγγλικά από την Eterniseed από το πρωτότυπο δημόσιου τομέα με σύγκλιση πολλαπλών μοντέλων, ελέγχθηκαν ανεξάρτητα για πιστότητα στην πηγή και εξετάστηκαν από τετραμελή ομάδα διαφορετικών παρόχων. Κάθε παράθεση επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο αυτής της δημοσιευμένης απόδοσης.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →