← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Μάρκος

Μάρκος 11 — με τον Ράιλ

Μάρκος 11J.C. Ryle — Ερμηνευτικοί Στοχασμοί επί των Ευαγγελίων20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Σήμερα ανοίγουμε τις κλασικές Εκθετικές Σκέψεις επί των Ευαγγελίων του Τζ. Κ. Ράιλ και παραμένουμε στο κεφάλαιο 11 του Μάρκου. Η σαφής, ποιμαντική έκθεση του Ράιλ μας καθοδηγεί μέσα από την θριαμβευτική είσοδο, την ξεραμένη συκιά, τον καθαρισμό του ναού και τα ερευνητικά λόγια του Κυρίου για την πίστη και την συγχώρηση. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να δούμε τόσο το μεγαλείο όσο και την τρυφερότητα του Χριστού καθώς κινείται προς τον σταυρό. Ας αφήσουν αυτές οι αρχαίες γνώσεις να σταθεροποιήσουν τις καρδιές μας και να οξύνουν την μαθητεία μας στην παρούσα ημέρα.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε τον Μάρκος 11 αργά από την αρχή μέχρι το τέλος. Προσέξτε την δημόσια πομπή, τον πεινασμένο Σωτήρα, την άκαρπη συκιά, τα αναποδογυρισμένα τραπέζια και την επαναλαμβανόμενη πρόσκληση να πιστέψετε. Αφήστε τις όψεις και τους ήχους του κεφαλαίου να παραμείνουν ενώπιόν σας πριν στραφείτε στην έκθεση του Ράιλ.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Ράιλ ανοίγει υπογραμμίζοντας την σκόπιμη δημοσιότητα που περιβάλλει τις τελευταίες πράξεις του Κυρίου μας. Ας παρατηρήσουμε, πρώτον, πόσο δημόσια ο Κύριός μας έκανε σκόπιμα την τελευταία πράξη της ζωής Του. Ήλθε στην Ιερουσαλήμ για να αποθάνει, και επιθυμούσε όλη η Ιερουσαλήμ να το γνωρίζει. Όταν δίδασκε τα βαθιά πράγματα του Πνεύματος, συχνά μιλούσε μόνο προς τους αποστόλους Του. Όταν παρέδιδε τις παραβολές Του, συχνά απευθυνόταν μόνο σε πλήθος φτωχών και αμαθών Γαλιλαίων. Όταν έκανε τα θαύματά Του, ήταν γενικά στην Καπερναούμ, ή στην γη του Ζαβουλών και του Νεφθαλείμ. Αλλά όταν ήλθε ο καιρός να αποθάνει, έκανε δημόσια είσοδο στην Ιερουσαλήμ. Τράβηξε την προσοχή των αρχόντων, και των ιερέων, και των πρεσβυτέρων, και των γραμματέων, και των Ελλήνων, και των Ρωμαίων επάνω στον Εαυτό Του. Γνώριζε ότι το πλέον θαυμαστό γεγονός που συνέβη ποτέ σε αυτόν τον κόσμο επρόκειτο να λάβει χώρα. Ο αιώνιος Υιός του Θεού επρόκειτο να πάθει αντί των αμαρτωλών ανθρώπων—η μεγάλη θυσία για την αμαρτία επρόκειτο να προσφερθεί—ο μέγας Πασχαλινός Αμνός επρόκειτο να σφαγιασθεί—ο μέγας εξιλασμός για την αμαρτία του κόσμου επρόκειτο να γίνει. Γι' αυτό το διέταξε έτσι ώστε ο θάνατός Του να είναι εξόχως δημόσιος θάνατος. Διευθέτησε τα πράγματα κατά τέτοιον τρόπο ώστε τα μάτια όλης της Ιερουσαλήμ να είναι στραμμένα επάνω Του, και όταν απέθανε, απέθανε ενώπιον πολλών μαρτύρων. Ο Ράιλ στη συνέχεια ξεδιπλώνει την συμβολική σημασία της ξεραμένης συκιάς. Μανθάνομεν, δεύτερον, από αυτούς τους στίχους, τον μέγα κίνδυνο της ακαρπίας και της τυπικότητας στην θρησκεία. Αυτό είναι ένα μάθημα που ο Κύριός μας διδάσκει με μια αξιοσημείωτη τυπική πράξη. Μας λέγεται ότι ερχόμενος σε μια συκιά αναζητώντας καρπό, και ευρίσκοντας «επάνω της τίποτε άλλο παρά φύλλα», εξήγγειλε επάνω της την επίσημη απόφαση, «Μηδείς φάγη καρπόν εκ σου εις τον αιώνα». Και μας λέγεται ότι την επομένη ημέρα η συκιά ευρέθη «ξεραμένη από τας ρίζας». Δεν δυνάμεθα να αμφιβάλλουμε ουδόλως ότι όλη αυτή η συναλλαγή ήτο έμβλημα πνευματικών πραγμάτων. Ήτο παραβολή εν έργοις, τόσο πλήρης νοήματος όσο και οιαδήποτε από τις παραβολές του Κυρίου μας εν λόγωις. [Υποσημείωσις: Υπάρχουν δύο δυσχέρειαι συνδεδεμέναι με την ιστορία της ξεραμένης συκιάς, αι οποίαι βαρύνουν σημαντικώς μερικάς διανοίας, και συνεπώς αξίζουν προσοχής. Ο Ράιλ τότε εξετάζει τον καθαρισμό του ναού από τον Χριστό και την ευλάβεια που οφείλεται σε τόπους λατρείας. Μανθάνομεν, τελευταίον, από αυτό το χωρίον, πόσον ευλαβώς οφείλομεν να χρησιμοποιούμε τόπους οι οποίοι είναι αφιερωμένοι για δημόσια λατρεία. Αυτή είναι αλήθεια η οποία μας διδάσκεται κατά τρόπον εντυπωσιακόν από την συμπεριφοράν του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού, όταν εισήλθεν εις τον ναόν. Μας λέγεται ότι «εξέβαλεν εκείνους οι οποίοι επώλουν και ηγόραζον εν τω ναώ, και ανέτρεψε τας τραπέζας των αργυραμοιβών, και τας καθέδρας εκείνων οι οποίοι επώλουν περιστέρια». Και μας λέγεται ότι ενίσχυσε αυτήν την πράξιν με αυθεντίαν της Γραφής, λέγων, «Ου γέγραπται, Ο οίκος μου οίκος προσευχής κληθήσεται πάσι τοις έθνεσιν; υμείς δε εποιήσατε αυτόν σπήλαιον ληστών».
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Ράιλ εξάγει την υπέρτατη σημασία του θανάτου του Χριστού για κάθε πιστό. Ας ίδωμεν εδώ μίαν ακόμη απόδειξιν της ανεκφράστου σημασίας του θανάτου του Χριστού. Ας θησαυρίσωμεν τας χαριτωμένας ρήσεις Του. Ας αγωνισθώμεν να βαδίζωμεν εις τα ίχνη της αγίας ζωής Του. Ας εκτιμήσωμεν την μεσιτείαν Του. Ας ποθήσωμεν την δευτέραν έλευσίν Του. Αλλά μηδέποτε ας λησμονήσωμεν ότι το υπέρτατον γεγονός εις όλα όσα γνωρίζομεν περί Ιησού Χριστού, είναι ο θάνατός Του επί του σταυρού. Από εκείνον τον θάνατον πηγάζουν όλαι αι ελπίδες μας. Άνευ εκείνου του θανάτου δεν θα είχομεν τίποτε στερεόν υπό τους πόδας μας. Είθε να εκτιμούμεν εκείνον τον θάνατον περισσότερον και περισσότερον κάθε έτος που ζώμεν· και εις όλας τας σκέψεις μας περί Χριστού, να χαιρώμεθα εις τίποτε τόσον πολύ όσον εις το μέγα γεγονός ότι απέθανεν υπέρ ημών! Ο Ράιλ κλείει την ενότητα πιέζοντας την αναγκαιότητα να φέρουμε γνήσιο πνευματικό καρπό. Ας προσέξωμεν ώστε να μάθει ο καθένας μας ατομικώς το μάθημα που μεταδίδει αυτή η συκιά. Ας ενθυμούμεθα πάντοτε, ότι το βάπτισμα, και η εκκλησιαστική ιδιότης μέλους, και η υποδοχή της Θείας Ευχαριστίας, και η επιμελής χρήσις των εξωτερικών τύπων του Χριστιανισμού, δεν είναι αρκετά για να σώσουν τας ψυχάς μας. Είναι φύλλα, τίποτε άλλο παρά φύλλα, και άνευ καρπού θα προσθέσουν εις την καταδίκην μας. Όπως τα φύλλα της συκιάς με τα οποία ο Αδάμ και η Εύα έκαμαν ενδύματα εις εαυτούς, δεν θα κρύψουν την γύμνωσιν των ψυχών μας από το μάτι ενός παντεπόπτου Θεού, ούτε θα μας δώσουν παρρησίαν όταν σταθώμεν ενώπιόν Του την εσχάτην ημέραν. Όχι! οφείλομεν να φέρωμεν καρπόν, ή να χαθώμεν εις τον αιώνα. Πρέπει να υπάρχει καρπός εις τας καρδίας μας και καρπός εις τας ζωάς μας, ο καρπός της μετανοίας προς τον Θεόν, και της πίστεως προς τον Κύριον ημών Ιησούν Χριστόν, και αληθινής αγιότητος εις την συναναστροφήν μας. Άνευ τοιούτων καρπών ως αυτών, μία ομολογία Χριστιανισμού θα μας βυθίσει μόνον βαθύτερον εις την κόλασιν.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού εις την ζωήν μου είμαι ικανοποιημένος με φύλλα αντί καρπού; Πώς ο δημόσιος χαρακτήρας του πάθους του Χριστού ομιλεί εις την ιδιωτικήν μου μαθητείαν; Κατά ποιους τρόπους φυλάττω την ευλάβειαν προς τον οίκον του Θεού και πνεύμα συγχωρητικότητος προς τους άλλους;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, ὁ ἐν ταπεινῷ θριάμβῳ εἰσελθὼν εἰς Ἱεροσόλυμα καὶ μετὰ ἱεροῦ ζήλου καθαρίσας τὸν οἶκον τοῦ Πατρός σου, δώρησαι ἡμῖν ὀφθαλμοὺς ὥστε νὰ βλέπωμεν τὴν δόξαν τῆς ἐξιλαστηρίου σου θυσίας καὶ χάριν ὥστε νὰ φέρωμεν καρπὸν μένοντα. Κάθαρον τὴν λατρείαν ἡμῶν, βάθυνον τὴν πίστιν ἡμῶν, καὶ μαλάκυνον τὰς καρδίας ἡμῶν ὥστε νὰ συγχωρῶμεν τοὺς ἀδικήσαντας ἡμᾶς, ἵνα Σύ, ὁ αὐτὸς Σωτήρ, κατοικῇς πλουσίως ἐν ἡμῖν καὶ ἡμεῖς περιπατῶμεν ἀξίως τοῦ εὐαγγελίου σου μέχρι τῆς δευτέρας σου παρουσίας. Ἀμήν.

J.C. Ryle — Ερμηνευτικοί Στοχασμοί επί των Ευαγγελίων · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →