Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεσις 7-8 — με τον Γουέσλεϋ
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σε αυτό το μάθημα στρεφόμαστε στις Επεξηγηματικές Σημειώσεις του Ιωάννη Γουέσλεϋ, το σύντομο και διορατικό σχόλιο στίχο προς στίχο πάνω στην Αγία Γραφή από τον ιδρυτή της Μεθοδιστικής Εκκλησίας. Γραμμένες με ποιμαντική σαφήνεια και πνευματικό βάθος, αυτές οι σημειώσεις καθοδηγούν τους αναγνώστες μέσα από τη δραματική αφήγηση της Γενέσεως 7 και 8. Οι σύντομες παρατηρήσεις του Γουέσλεϋ τονίζουν τη δικαιοσύνη, το έλεος και την πιστότητα στη διαθήκη του Θεού εν μέσω του κατακλυσμού. Καθώς μελετούμε αυτά τα κεφάλαια μαζί, οι παρατηρήσεις του μας προσκαλούν να ακούσουμε εκ νέου τον λόγο που στηρίζει την πίστη μέσα από την κρίση και την ανανέωση.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Σας προσκαλούμε τώρα να διαβάσετε τα κεφάλαια 7 και 8 της Γενέσεως αργά και προσευχητικά. Αφήστε την αρχαία ιστορία του κατακλυσμού, της κιβωτού και των υποχωρούντων υδάτων να ξεδιπλωθεί. Προσέξτε τις προσεκτικές λεπτομέρειες της διαφύλαξης και τα πρώτα σημάδια νέας ζωής. Καθώς διαβάζετε, κρατήστε χώρο τόσο για την αυστηρότητα της κρίσεως όσο και για την τρυφερότητα της θείας ενθυμήσεως.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Γουέσλεϋ ανοίγει τις σημειώσεις του στο κεφάλαιο 7 εξετάζοντας την ελεήμονα πρόσκληση του Κυρίου προς τον Νώε.
Στίχος 1. Και είπε ο Κύριος προς τον Νώε, Είσελθε συ και πας ο οίκος σου εις την κιβωτόν· διότι σε είδον δίκαιον ενώπιόν μου εν τη γενεά ταύτη. Ιδού πρόσκλησις ελεήμων προς τον Νώε και την οικογένειάν του εις τόπον ασφαλείας, ενώ ο κατακλυσμός των υδάτων επέρχεται. Διότι σε είδον δίκαιον ενώπιόν μου εν τη γενεά ταύτη — Εκείνοι είναι όντως δίκαιοι οι οποίοι είναι δίκαιοι ενώπιον του Θεού· οι οποίοι δεν έχουν μόνον τον τύπον της ευσεβείας διά του οποίου φαίνονται δίκαιοι ενώπιον των ανθρώπων, οι οποίοι εύκολα δύνανται να εξαπατηθούν· αλλά την δύναμιν αυτής, διά της οποίας εγκρίνονται ενώπιον του Θεού, ο οποίος ερευνά την καρδίαν. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδοςΠαρέχει κατόπιν τις ειδικές οδηγίας που δόθηκαν για τη διαφύλαξη των ζώων.
Στίχος 2. Εκ παντός καθαρού κτήνους θέλεις λάβει προς σε επτά, άρσεν και θήλυ· και εκ των κτηνών τα οποία δεν είναι καθαρά δύο, άρσεν και θήλυ. Ιδού αναγκαίαι διαταγαί δοθείσαι περί των αλόγων ζώων ώστε να διαφυλαχθούν ζώντα μετά του Νώε εν τη κιβωτώ. Οφείλει να διαφυλάττη προσεκτικώς πᾶν είδος, ώστε ουδεμία φυλή, ουδέ η ελαχίστη, να αφανισθή εντελώς εκ της κτίσεως. Παρατήρησον εν τούτω: (1.) Την φροντίδα του Θεού υπέρ του ανθρώπου. Μήπως ο Θεός φροντίζει περί βοών; Α' Κορινθίους 9:9, ή μήπως δεν ήτο μάλλον ένεκεν του ανθρώπου ότι ελήφθη αύτη η φροντίς; (2.) Ακόμη και τα ακάθαρτα κτήνη διεφυλάχθησαν ζώντα εν τη κιβωτώ, τα οποία ήσαν ολιγώτερον πολύτιμα. Διότι οι τρυφεροί οικτιρμοί του Θεού είναι επί πάντα τα έργα αυτού, και ουχί μόνον επί εκείνων τα οποία είναι πλέον χρήσιμα. (3.) Πλην περισσότερα εκ των καθαρών διεφυλάχθησαν παρά εκ των ακαθάρτων — 1. Διότι τα καθαρά ήσαν πλέον διά την υπηρεσίαν του ανθρώπου· και επομένως προς χάριν αυτού, περισσότερα εξ αυτών διεφυλάχθησαν και ακόμη πολλαπλασιάζονται. Ευχαριστία τω Θεώ δεν υπάρχουν αγέλαι λεόντων ως υπάρχουν βοών, ουδέ ποίμνια τίγρεων ως υπάρχουν προβάτων — 2. Διότι τα καθαρά ήσαν διά θυσίαν προς τον Θεόν· και επομένως, προς τιμήν αυτού, περισσότερα εξ αυτών διεφυλάχθησαν, τρία ζεύγη διά την αναπαραγωγήν, και το έβδομον περιττόν διά θυσίαν, Γένεσις 8:20. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδοςΠροχωρώντας εις το κεφάλαιον 8, ο Γουέσλεϋ τονίζει την ενθύμησιν του Θεού περί του Νώε και των κτισμάτων.
Στίχος 1. Και ενεθυμήθη ο Θεός τον Νώε, και πάντα ζώον, και πάντα τα κτήνη τα οποία ήσαν μετ' αυτού εν τη κιβωτώ· και εποίησεν ο Θεός άνεμον να διέλθη επί της γης, και τα ύδατα ησύχασαν· Και ενεθυμήθη ο Θεός τον Νώε και πάντα ζώον — Τούτο είναι έκφρασις κατά τον τρόπον των ανθρώπων, διότι ουδέν των κτισμάτων αυτού, πολύ δε μάλλον ουδείς των λαών αυτού λησμονείται υπό του Θεού. Αλλά ολόκληρον το γένος των ανθρώπων, εκτός του Νώε και της οικογενείας αυτού, είχε νυν εξαλειφθή, και εισέλθει εις την γην της λησμονιάς, ώστε η ενθύμησις του Νώε υπό του Θεού ήτο η επιστροφή του ελέους αυτού προς την ανθρωπότητα, εκ της οποίας δεν ήθελε κάμει τέλος πλήρες. Αυτός ο Νώε, αν και ευρήκε χάριν ενώπιον του Κυρίου, εφαίνετο λησμονημένος εν τη κιβωτώ· αλλ' εν τέλει ο Θεός επέστρεψεν εν ελέει προς αυτόν, και τούτο εκφράζεται διά της ενθυμήσεως αυτού. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδοςΚατόπιν ο Γουέσλεϋ καταγράφει την απάντησιν του Νώε διά της οικοδομής θυσιαστηρίου εν ευχαριστία.
Στίχος 20. Και ωκοδόμησεν ο Νώε θυσιαστήριον εις τον Κύριον· και έλαβεν εκ παντός καθαρού κτήνους, και εκ παντός καθαρού πτηνού, και προσήνεγκεν ολοκαυτώματα επί του θυσιαστηρίου. Και ωκοδόμησεν ο Νώε θυσιαστήριον — Μέχρι τούδε δεν είχε πράξει ουδέν άνευ ιδιαιτέρων οδηγιών και προσταγών εκ του Θεού, αλλά θυσιαστήρια και θυσίαι όντα ήδη θείας ιδρύσεως, δεν ανέμεινε ιδιαιτέραν προσταγήν ούτω να εκφράση την ευγνωμοσύνην αυτού. Και προσήνεγκεν επί του θυσιαστηρίου, εκ παντός καθαρού κτήνους και εκ παντός καθαρού πτηνού — Έν, το έβδομον περιττόν το οποίον ανεγνώσαμεν, Γένεσις 7:2-3. Επιστροφή στην κορυφή της σελίδος
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Γουέσλεϋ ολοκληρώνει αναλογιζόμενος την αποδοχήν της προσφοράς υπό του Κυρίου και την υπόσχεσιν η οποία ακολουθεί.
Στίχος 21. Και ωσφράνθη ο Κύριος οσμήν ευωδίας· και είπεν ο Κύριος εν τη καρδία αυτού, Δεν θέλω προσθέσει πλέον να καταρασθώ την γην ένεκεν του ανθρώπου· διότι η διάνοια της καρδίας του ανθρώπου είναι πονηρά εκ νεότητος αυτού· ουδέ θέλω προσθέσει πλέον να πατάξω πάντα ζώντα, καθώς εποίησα. Και ωσφράνθη ο Θεός οσμήν ευωδίας — Ή οσμήν αναπαύσεως εξ αυτής, ως είναι εις την Εβραϊκήν. Ευηρεστήθη μετά του ευλαβούς ζήλου του Νώε, και των ελπιδοφόρων αρχών του νέου κόσμου, ως ευαρεστούνται οι άνθρωποι εις ευώδεις και ευάρεστους οσμάς. Δεν θέλω προσθέσει πλέον να καταρασθώ την γην, Εβρ. Δεν θέλω προσθέσει να καταρασθώ την γην πλέον — Ο Θεός είχε καταρασθή την γην κατά την πρώτην είσοδον της αμαρτίας, Γένεσις 3:17, όταν την κατεπόντισεν προσέθεσεν εις την κατάραν εκείνην· αλλά νυν αποφασίζει να μη προσθέση εις αυτήν πλέον.Κλείνει με παρατηρήσεις περί της αιωνίου διαθήκης η οποία διαφυλάττει την τακτικήν πορείαν των εποχών.
Τώρα τις θα εσκέπτετο ότι θα ηκολούθει, άρα το ένοχον τούτο γένος θέλει εξολοθρευθή εντελώς· Όχι· άρα δεν θέλω πλέον μεταχειρισθή την αυστηράν ταύτην μέθοδον· διότι μάλλον πρέπει να ελεηθή· και τούτο είναι ό,τι θα ηδύνατο να αναμένεται εκ τοιούτου εκφυλισμένου γένους. Ώστε εάν μεταχειρισθή κατά τας αξίας αυτού, εις κατακλυσμός πρέπει να διαδεχθή έτερον έως ότου πάντα καταστραφούν. Ο Θεός επίσης υπόσχεται, ότι η πορεία της φύσεως δεν θέλει διακοπεί. Ενόσω η γη μένει, και ο άνθρωπος επ' αυτής, θέλει υπάρχει θέρος και χειμών, ουχί πάντοτε χειμών, ως ήτο το παρελθόν τούτο έτος· ημέρα και νυξ, ουχί πάντοτε νυξ, ως πιθανώς ήτο ενώ η βροχή κατέβαινεν. Εδώ σαφώς υποδηλούται ότι η γη αύτη δεν μένει πάντοτε· αύτη και πάντα τα έργα εν αυτή πρέπει συντόμως να καώσι. Αλλ' εφ' όσον μένει, η πρόνοια του Θεού θέλει διαφυλάττει προσεκτικώς την τακτικήν διαδοχήν των καιρών και εποχών.
Απαντήστε
Απάντηση
Πώς η έμφασις του Γουέσλεϋ επί της δικαιοσύνης ενώπιον του Θεού ομιλεί εις την ιδίαν σου πορείαν πίστεως; Με ποιους τρόπους αισθάνεσαι την ενθύμησιν του Θεού να σε στηρίζει διά μέσου εποχών δυσκολίας; Πού ίσως προσκαλήσαι να απαντήσης με ευγνωμοσύνην όπως ο Νώε μετά χρόνον δοκιμασίας;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Θεὲ ἐλέους καὶ κρίσεως, ὁ ἀσφαλῶς κλείσας τὸν Νῶε ἐν τῇ κιβωτῷ ἐν μέσῳ τοῦ κατακλυσμοῦ καὶ μνησθεὶς αὐτοῦ ἐν καιρῷ, καθάρισον τὰς καρδίας ἡμῶν διὰ τῆς ἁγιαστικῆς σου χάριτος, ἵνα ἐμπιστευθῶμεν τῷ δικαίῳ σου λόγῳ καὶ ἀναπαυθῶμεν ἐν τῇ ἀκαταλύτῳ σου ἀγάπῃ. Ἐγκαθίδρυσον τὰς διαθηκικὰς σου ὑποσχέσεις ἐν ἡμῖν, ἵνα αἱ ζωαὶ ἡμῶν ὑπερχειλίζωσιν εὐγνώμονι λατρείᾳ καὶ ἀκλονήτῳ ἐλπίδι, διὰ Ἰησοῦ Χριστοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →