← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Αριθμοί

Αριθμοί 13-15 — με τον Ιωάννη Καλβίνο

Αριθμοί 13-15Υπομνήματα του John Calvin20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Στο σημερινό μάθημα στρεφόμαστε στην αφήγηση της ερήμου στους Αριθμούς κεφάλαια 13 έως 15, όπου ο φόβος του Ισραήλ συγκρούεται με την υπόσχεση του Θεού. Το σχόλιο του Ιωάννη Καλβίνου μας καθοδηγεί μέσα από την αποστολή των κατασκόπων, την εξέγερση του λαού και τις δαπανηρές συνέπειες της απιστίας. Η προσεκτική του έκθεση αποκαλύπτει πόσο γρήγορα εξαπλώνεται η δυσπιστία και πόσο σταθερή πίστη πρέπει να σταθεί απέναντί της. Καθώς ακούμε τα λόγια του Καλβίνου, καλούμαστε να εξετάσουμε τις δικές μας καρδιές όταν οι εντολές του Θεού φαίνονται δαπανηρές. Είθε αυτή η μελέτη να ενισχύσει το θάρρος και να βαθύνει την εμπιστοσύνη σε Εκείνον που τηρεί κάθε υπόσχεση.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τους Αριθμούς 13-15 αργά και προσευχητικά. Παρατηρήστε την ελπιδοφόρα αρχή του ταξιδιού των κατασκόπων, την φοβερή αναφορά που ακολουθεί και την πικρή εξέγερση που ξεσπά. Παρατηρήστε πώς ανταποκρίνονται ο Μωυσής και ο Ααρών, και πώς ο Ιησούς του Ναυή και ο Χάλεβ στέκονται σταθεροί. Αφήστε την αφήγηση να αφυπνίσει τόσο τη θλίψη για την απιστία όσο και τον πόθο για πιστή υπακοή.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Καλβίνος ξεκινά εξετάζοντας την ξαφνική έκρηξη της στάσης ανάμεσα στον λαό. 1. Και όλη η συναγωγή ύψωσε τη φωνή της. Εδώ βλέπουμε πόσο εύκολα, μέσω λίγων ερεθισμάτων, διεγείρεται η στάση σε μεγάλο πλήθος· διότι ο λαός, αν δεν κυβερνάται από τη συμβουλή άλλων, είναι σαν τη θάλασσα, εκτεθειμένος σε πολλές θύελλες· και η διαφθορά της ανθρώπινης φύσης παράγει αυτό ανάμεσα σε αναρίθμητα άλλα κακά, ότι τα ψέματα και οι απάτες υπερισχύουν της αλήθειας. Υπήρχε πράγματι κάποια πρόφαση για το σφάλμα του λαού, στο ότι είδαν δέκα εκλεκτούς αρχηγούς των φυλών τους να τους αποτρέπουν από την είσοδο στη γη, και μόνο δύο να τους συμβουλεύουν να προχωρήσουν. Αλλά αυτή η ευπιστία, στην οποία ήταν υπερβολικά κεκλιμένοι, είναι χωρίς δικαιολογία, επειδή προήλθε από απιστία· διότι, αν η αξιοπρέπεια και η φήμη δέκα ανδρών ίσχυαν τόσο πολύ γι' αυτούς, ώστε να είναι τόσο εύπιστοι, δεν έπρεπε πολύ περισσότερο να δώσουν πίστη στον λόγο του Θεού, ο οποίος τους είχε υποσχεθεί τη γη τετρακόσια χρόνια πριν; Διότι όταν φώναζαν κάτω από την καταπιεστική τυραννία των Αιγυπτίων, η μνήμη της υπόσχεσης που δόθηκε στους πατέρες τους δεν είχε σβηστεί, αφού ο άγιος Ιακώβ είχε φροντίσει προσεκτικά για τη μετάδοσή της. Είχαν πρόσφατα ακούσει και αγκαλιάσει την επιβεβαίωσή της, και με αυτή την εμπιστοσύνη είχαν βγει από την Αίγυπτο. Βλέπουμε, λοιπόν, ότι είχαν ήδη παρασυρθεί από τη δική τους νωθρότητα και διαφθορά να υποχωρήσουν από την είσοδο στη γη, επειδή είχαν απορρίψει την εμπιστοσύνη τους στον Θεό, ώστε να φαίνεται ότι είχαν σκόπιμα αρπάξει την ευκαιρία. Ακόμα, οι κακοί σύμβουλοι τους έδωσαν ώθηση, όταν έπεφταν από μόνοι τους, και τους έριξαν κάτω με το κεφάλι. Στη συνέχεια στρέφεται στην υπερηφάνεια και την τρέλα που αναδύονται στις κατηγορίες τους κατά του Θεού. 3. Και γιατί ο Κύριος μας έφερε σε αυτή τη γη; Η υπερηφάνεια, και ακόμα η τρέλα της ασέβειάς τους εδώ προδίδεται πιο πλήρως, όταν κατηγορούν τον Θεό για απάτη και σκληρότητα, σαν να τους πρόδιδε στα έθνη των Χαναναίων, και να τους οδηγούσε στη σφαγή· διότι συμπεραίνουν ότι δεν πρέπει να υπακούσουν στην εντολή Του, επειδή θα τους κατέστρεφε, και όχι μόνο αυτό, αλλά ότι θα έδινε ταυτόχρονα τις γυναίκες και τα παιδιά τους για λεία. Βλέπουμε πόσο τρελή είναι η απιστία, όταν παραδίδεται στον εαυτό της, αφού αυτοί οι άθλιοι άνθρωποι δεν διστάζουν να προτιμούν κατηγορίες κατά του Θεού, και να ανταποδίδουν τις καλοσύνες Του αποκαλώντας Τον προδότη τους. Αλλά ποια ήταν η αιτία αυτής της βλάσφημης τόλμης, εκτός από το ότι ακούν ότι θα έχουν να κάνουν με ισχυρούς εχθρούς; σαν να μην είχαν βιώσει τη δύναμη του Θεού να είναι τέτοια, ώστε τίποτα που μπορεί να συναντήσουν δεν πρέπει να φοβούνται ενώ Αυτός είναι με το μέρος τους! Ταυτόχρονα, κατηγορούν επίσης τον Θεό για αδυναμία, σαν να ήταν λιγότερο ισχυρός από τα έθνη της Χαναάν. Τελικά η τερατώδης τύφλωση και η ανοησία τους φτάνει στο αποκορύφωμά της, όταν συμβουλεύονται για την επιστροφή τους, και, απορρίπτοντας τον Μωυσή, ασχολούνται με την επιλογή ενός ηγέτη, ο οποίος μπορεί να τους παραδώσει ξανά στον Φαραώ. Ήταν τόσο γρήγορα ξεχασμένοι πόσο άθλια ήταν η κατάστασή τους εκεί; Δεν ήταν για δικό τους σφάλμα, αλλά ενώ ήταν ειρηνικοί και αβλαβείς φιλοξενούμενοι, που οι Αιγύπτιοι τους είχαν τόσο σκληρά θλίψει, αφού μισούνταν από τον Φαραώ για κανέναν άλλο λόγο παρά επειδή δεν μπορούσε να αντέξει το πλήθος τους· τι, λοιπόν, ήταν πιθανό να κάνει, όταν, για χάρη τους, είχε υποστεί τόσες πολλές συμφορές· τι ανθρωπιά, πάλι, ήταν να αναμένεται από εκείνο το έθνος που είχε συνωμοτήσει για την καταστροφή τους ήδη, όταν δεν είχε υποστεί καμία βλάβη από αυτούς; Σίγουρα δεν υπήρχε σπίτι ανάμεσά τους που δεν θα ήθελε να εκδικηθεί τα πρωτότοκά του! Ωστόσο επιθυμούν να παραδοθούν στη θέληση ενός πικρότατου εχθρού, ο οποίος, χωρίς καμία αιτία για κακία, είχε προχωρήσει σε κάθε είδους ακρότητες εναντίον τους. Ως εκ τούτου βλέπουμε καθαρά ότι οι άπιστοι όχι μόνο τυφλώνονται από τη δίκαιη εκδίκηση του Θεού, αλλά παρασύρονται από πνεύμα παραφροσύνης, ώστε να προκαλούν στους εαυτούς τους τα μεγαλύτερα κακά. Στη συνέχεια ο Καλβίνος τονίζει τη μεγαλοψυχία του Ιησού του Ναυή και του Χάλεβ εν μέσω της κρίσης. 6. Και ο Ιησούς, ο γιος του Ναυή, και ο Χάλεβ. Η μεγαλοψυχία του Ιησού του Ναυή καθορίζεται εδώ, ενώ προηγουμένως μόνο ο Χάλεβ είχε επαινεθεί. Αλλά ο Μωυσής λέει ότι και οι δύο έσχισαν τα ρούχα τους σε ένδειξη υπερβολικής λύπης τους, και ακόμα της αποστροφής τους. Διότι, όπως είναι γνωστό, αυτό, ανάμεσα στους Ανατολίτες, ήταν μια επίσημη τελετουργία σε ακραία θλίψη, ή όταν θα εξέφραζαν την αποστροφή τους για κάποιο έγκλημα. Οι υποκριτές έχουν μιμηθεί ακατάλληλα αυτό το έθιμο, είτε όταν προσποιούνταν λύπη, είτε επιθυμούσαν να εξαπατήσουν τους απλούς. Αλλά είναι σαφές ότι ο Χάλεβ και ο Ιησούς του Ναυή παρακινήθηκαν να σχίσουν τα ρούχα τους από επίσημα συναισθήματα, ναι, από τον ζήλο της αγανάκτησής τους· ενώ, ταυτόχρονα, επιδιώκουν να επαναφέρουν τον λαό από την τρέλα του. Και, πρώτα, επαινούν τη γονιμότητα της γης· και στη συνέχεια βασίζουν την ελπίδα τους να την αποκτήσουν στην εύνοια ή την καλή ευχαρίστηση του Θεού. Κάποιοι παίρνουν το υπό όρους μόριο 'm, im, για το αιτιώδες μόριο, και το μεταφράζουν, 'Διότι επειδή ο Θεός μας αγαπά, επομένως θα μας εισαγάγει·' αλλά αυτό δεν το εγκρίνω, και είναι προφανώς ξένο προς την αληθινή έννοια· διότι, αφού οι Ισραηλίτες είχαν κατά κάποιον τρόπο απορρίψει τόσο μεγάλη ευεργεσία, ήταν σίγουρα ανάξιοι μέσω απιστίας να εξακολουθούν να διώκονται από την εύνοιά Του. Η συνθήκη, επομένως, εισάγεται σαν να αμφιβάλλει, όχι για να μειώσει τις ελπίδες τους, σαν να ήταν σημάδι αβεβαιότητας, αλλά απλώς ώστε ο λαός να πειστεί για την ασέβειά του, και να μετανοήσει· σαν να είχαν πει, Αν μόνο προσφέρουμε χώρο για τη συνέχιση της εύνοιας του Θεού προς εμάς, να είστε θαρραλέοι. Και αυτό το δηλώνουν πιο καθαρά λίγο αργότερα, στην επίπληξη της πείσματος του λαού, όπου λένε, 'Μόνο (ή αλλά) μην επαναστατείτε·' με τα οποία τα λόγια τους προειδοποιούν ότι κλείνουν όλους τους τρόπους με τους οποίους ο Θεός μπορεί ακόμα να συνεχίσει την πορεία του έργου Του· και ότι δεν υπάρχει άλλο εμπόδιο σε αυτούς τους άθλιους ανθρώπους εκτός από τη δική τους απιστία, η οποία δεν τους επιτρέπει να υπακούσουν στον Θεό. Με αυτόν τον τρόπο, λοιπόν, ισχυρίζονται ότι η δύναμη του Θεού είναι αρκετή για να εκτελέσει ό,τι είχε υποσχεθεί· και στη συνέχεια προτρέπουν τον λαό να συμφιλιώσει την εύνοιά Του, από την οποία είχαν πέσει λόγω δικού τους σφάλματος. Το μόριο 'k, ac, χρησιμοποιείται εμφατικά, σαν ο Ιησούς του Ναυή και ο Χάλεβ να είχαν πει ότι δεν υπήρχε φόβος κινδύνου, εκτός επειδή οι καρδιές του λαού ήταν προσηλωμένες στο να φέρουν κακό στους εαυτούς τους. Τελικά, βασιζόμενοι στη βοήθεια του Θεού, αγαλλιάζουν σαν κατακτητές· 'Θα είναι ψωμί για εμάς,' λένε, δηλαδή, θα τους καταβροχθίσουμε χωρίς κανέναν κόπο. Και ο λόγος προστίθεται, επειδή, αν ο Θεός στέκεται με τους Ισραηλίτες, οι εχθροί τους θα στερούνται κάθε άμυνας. Δικαίως, λοιπόν, και για τον καλύτερο λόγο συμπεραίνουν, ότι αν και οι εχθροί μας διαφορετικά θα ήταν τρομεροί, δεν πρέπει να φοβούνται, αν μόνο ο Θεός, εκτός από τον οποίο δεν υπάρχει καμία δύναμη, είναι ευνοϊκός προς εμάς.
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Καλβίνος συνδέει αυτά τα γεγονότα με τη δύναμη της μεσιτευτικής προσευχής που κινεί το έλεος του Θεού. 20. Και ο Κύριος είπε, Έχω συγχωρήσει, σύμφωνα με τον λόγο σου. Ο Θεός σημαίνει ότι συγχωρεί για χάρη του υπηρέτη Του Μωυσή, και κάνει, σαν να λέγαμε, ένα δώρο σε αυτόν από εκείνους που είχε ήδη αφιερώσει στην καταστροφή. Ως εκ τούτου μαθαίνουμε πόσο πολύ οι ικεσίες των ευσεβών ισχύουν στον Θεό: όπως λέγεται, στον Ψαλμό 145:19, ότι 'εκπληρώνει την επιθυμία εκείνων που τον φοβούνται.' Θα είχε, πράγματι, κάνει από μόνος του αυτό που χορήγησε στον Μωυσή· αλλά, για να είμαστε πιο ζηλωτές στην προσευχή, η χρήση και το όφελος των προσευχών επαινείται, όταν ο Θεός δηλώνει ότι δεν θα συμμορφωθεί μόνο με τα αιτήματά μας, αλλά ακόμα και θα τα υπακούσει.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Πού στη ζωή μου έχω επιτρέψει στον φόβο να εξαπλωθεί σαν το γογγυσμό του Ισραήλ; 2. Πώς στέκομαι με τον Ιησού του Ναυή και τον Χάλεβ με θάρρος όταν άλλοι αμφιβάλλουν; 3. Ποιες υποσχέσεις του Θεού πειράζομαι να θεωρώ αβέβαιες σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε, ομολογούμε πόσο γρήγορα οι καρδιές μας αντηχούν την απιστία του Ισραήλ όταν το μονοπάτι μπροστά φαίνεται δύσκολο. Δώσε μας το σταθερό θάρρος του Ιησού του Ναυή και του Χάλεβ, ώστε να εμπιστευόμαστε τον λόγο Σου πάνω από κάθε φοβερή αναφορά. Δίδαξέ μας να μεσιτεύουμε ο ένας για τον άλλον όπως έκανε ο Μωυσής, ικετεύοντας το έλεός Σου και τη δόξα Σου. Φύλαξέ μας από την υπερηφάνεια που σε κατηγορεί και από την απόγνωση που γυρίζει πίσω. Γέμισέ μας αντίθετα με πίστη που βλέπει τη δύναμή Σου ήδη να εργάζεται. Είθε το όνομά Σου να τιμάται στην υπακοή μας και οι υποσχέσεις Σου να εκπληρώνονται στις ζωές μας. Αμήν.

Υπομνήματα του John Calvin · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →