Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Γένεσις
Γένεσις 15-16 — με τον Συμεών
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Στο πνεύμα της μέσης οδού, στρεφόμαστε σήμερα στις Horae Homileticae του Καρόλου Συμεών, αυτό το θησαυροφυλάκιο της Αγγλικανικής ομιλητικής σοφίας, και ακούμε εκ νέου καθώς ανοίγει τις Γραφές στη Γένεση 15–16.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας αναγνωσθεί το ιερό κείμενο αργά και προσευχητικά, επιτρέποντας στις υποσχέσεις που δόθηκαν στον Άβραμ και στη συνάντηση με την Άγαρ να μιλήσουν στην καρδιά πριν προστεθεί οποιαδήποτε περαιτέρω λέξη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Συμεών ανοίγει πραγματευόμενος τον πρώτο λόγο.
Στίχος 1. ΛΟΓΟΣ: 23 ΕΝΘΑΡΡΥΝΣΗ ΠΡΟΣ ΤΟΥΣ ΦΟΒΙΣΜΕΝΟΥΣ Γένεσις 15:1 . Μετά από αυτά τα πράγματα, ο λόγος του Κυρίου ήλθε προς τον Άβραμ εν οράματι, λέγων, Μη φοβού, Άβραμ· εγώ είμαι η ασπίς σου, και η υπερβαλλόντως μεγάλη σου ανταμοιβή. [Σημείωσις: Αυτό είναι μόνο ένα ελαφρύ σχεδίασμα, δοθέν αυτοσχεδίως σε φίλο.] Δυνάμεθα εδώ να παρατηρήσωμεν, Ι. Οι πλέον εξέχοντες άγιοι χρειάζονται ενθάρρυνσιν— Είναι επιρρεπείς ενίοτε να αισθανθούν αποθάρρυνσιν, 1. Από ανασκόπησιν παρελθουσών δυσχερειών— [Πρόσωπα υπό την άμεσον πίεσιν των δοκιμασιών των συχνά δεν αντιλαμβάνονται το μέγεθος αυτών. Ο Θεός ελεημόνως το αποκρύπτει από αυτούς, μήπως αι δυνάμεις των εξασθενήσουν. Αλλ' όταν βλέπουν, εν ηρεμωτέραις στιγμαίς, ποίας δυσχερείας είχον να αντιμετωπίσουν, εκπλήττονται εις εαυτούς: Ηδυνάμην σχεδόν να είπω, εκπλήττονται εις τον Θεόν· και τρέμουν, μήπως υπάρξη επανάληψις ομοίων δοκιμασιών· μηδέν προσδοκώντες πλην αποτυχίας υπ' αυτάς. Αύτη ήτο η ιδιαιτέρα περίπτωσις του Άβραμ εν τω παρόντι.] 2.Έπειτα στρέφεται προς την ερώτησιν που καταγράφεται εν τω δευτέρω λόγω.
Στίχος 8. ΛΟΓΟΣ: 25 Η ΔΙΑΘΗΚΗ ΕΠΙΒΕΒΑΙΩΘΕΙΣΑ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΑΒΡΑΜ Γένεσις 15:8 . Και είπεν, Κύριε Θεέ, δι' ου τρόπου θέλω γνωρίσει ότι θέλω κληρονομήσει αυτό; ΑΙ ΑΝΑΡΙΘΜΗΤΟΙ ΠΕΡΙΠΤΩΣΕΙΣ ΤΗΣ ΣΥΓΚΑΤΑΒΑΣΕΩΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ αι οποίαι απαντώνται εν ταις αγίαις Γραφαίς, εξοικειώνουν την ιδέαν αυτής τόσον πολύ προς τας διανοίας ημών, ώστε παύομεν να θαυμάζωμεν αυτήν ακόμη και επί περιστάσεων των πλέον μεγαλειωδών. Εν τη ιστορία ενώπιον ημών είμεθα έτοιμοι να εννοήσωμεν τον Θεόν ως εάν ήτο άνθρωπος όμοιος ημών. Αι εμφανίσεις αυτού προς τον Άβραμ είναι τόσον συχναί, η συναναστροφή αυτού μετ' αυτού τόσον οικεία, η μέριμνα αυτού δι' αυτόν τόσον τρυφερά και στοργική, ώστε πραγματικώς χάνομεν εκ της όψεως την Θεότητα εν τω Φίλω. Πάσα νέα φανέρωσις εαυτού φαίνεται μόνον εισαγωγική εις έτι υψηλοτέρας ασκήσεις της συγκαταβάσεως και χάριτος αυτού.Ο Συμεών έπειτα αναλαμβάνει τον τελικόν λόγον του τμήματος.
Στίχος 13. ΛΟΓΟΣ: 26 Η ΠΑΝΤΟΓΝΩΣΙΑ ΤΟΥ ΘΕΟΥ Γένεσις 16:13 . Αύτη εκάλεσε το όνομα του Κυρίου του λαλήσαντος προς αυτήν, Συ ο Θεός ο βλέπων με. ΑΙ ΑΓΙΑΣΘΕΙΣΑΙ ΘΛΙΨΕΙΣ είναι μεταξύ των μεγίστων ελέων ημών. Η Άγαρ θα εγνώριζε ολιγώτερον περί εαυτής, και ολιγώτερον περί του Θεού, εάν δεν είχε πειρασθή οικιακής θλίψεως. Είχεν επιδείξει υπερβαλλόντως κακόν πνεύμα καταφρονούσα την κυρίαν αυτής ένεκα της ατεκνίας αυτής· και, όταν δι' αυτού προεκάλεσε την αγανάκτησιν της κυρίας αυτής, δεν ηδύνατο να υποφέρη αυτό· αλλά έφυγεν προς την ιδίαν αυτής χώραν. Η ελεήμων και εύκαιρος επίσκεψις όμως την οποίαν έλαβεν από τον Θεόν, έφερεν αυτήν εις καλυτέραν διάθεσιν· ωδήγησεν αυτήν να επιστρέψη εις εκείνον τον σταθμόν τον οποίον είχεν αφήσει· και να προσκυνήση εκείνον τον Θεόν, τον οποίον μέχρι τότε είχεν εντελώς παραμελήσει. Το πρόσωπον το οποίον εφάνη εις αυτήν καλείται «άγγελος»· αλλά ήτο «ο Άγγελος της Διαθήκης», ο Κύριος Ιησούς Χριστός, υπό την μορφήν αγγέλου.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Συμεών πιέζει την τελικήν εφαρμογήν του λόγου περί της διαθήκης.
Ουδέποτε μετενόησε διά τας απωλείας τας οποίας υπέστη εγκαταλείπων την πατρίδα αυτού· ούτε εκουράσθη από τας δυσκολίας του προσκυνητικού βίου. Επέμεινε σταθερώς εις την οδόν του καθήκοντος εν προσδοκία των υποσχεθεισών ευλογιών [Σημείωσις: Εβραίους 6:15 .]. Ας περιπατήσωμεν λοιπόν «εις τα ίχνη του πατρός ημών Αβραάμ». Ας συμφιλιώση ημών η προοπτική της κληρονομίας προς τας δυσχερείας της προσκυνήσεως ημών· και η θέα του βραβείου ας μας εμψυχώνη καθ' όλην την πορείαν ημών. Εάν εχθροί αντιτάσσωνται ημίν, και θλίψεις έρχωνται επ' ημάς, και η κατοχή της κληρονομίας αναβάλληται, δεν είναι πλέον του ό,τι ο Θεός μας εδίδαξε να προσδοκώμεν. Αλλά ο Θεός είπεν, «Ο υπομένων έως τέλους, ούτος σωθήσεται». Ας εμπιστευθώμεν λοιπόν εις την υπόσχεσιν εκείνην, και ας προσδοκώμεν την εκπλήρωσιν αυτής εις τας ψυχάς ημών. Ας μη αποκάμωμεν εν τω καλώς ποιείν· «διότι εν τω οικείω καιρώ θέλομεν θερίσει, εάν μη εκκακώμεν».Κλείει το τμήμα με την πρακτικήν επίδρασιν της θείας παντογνωσίας.
Υπό πνευματικής θλίψεως επίσης, ω πόσον παρηγορητικόν είναι να γνωρίζη τις, ότι ο Θεός είναι τελείως εξοικειωμένος με τας ενδοτάτας επιθυμίας των ψυχών ημών· ότι εάν, αφ' ενός, είδε τας διαφθοράς ημών, αφ' ετέρου, παρετήρησε τους αγώνας ημών, και δύναται να μαρτυρήση περί του ζήλου και της ειλικρινείας των προσπαθειών ημών [Σημείωσις: Εμαρτύρησεν ότι υπήρχε τι αγαθόν εν τη καρδία του νεαρού Αβιά· 1Βασ 14:13 και θέλει μαρτυρήσει ακόμη και υπέρ εκείνων οι οποίοι μόνον «ενθυμούνται το όνομα αυτού». Μαλαχίας 3:16-17 .] ! — — — Πόση παρηγορία είναι να γνωρίζη τις, ότι μας βλέπει αγωνιζομένους υπέρ καθολικής αγιότητος, και βυθιζομένους ημερησίως και ωριαίως, ως είπεν, εις «την πηγήν την ηνοιγμένην διά την αμαρτίαν», και στηριζομένους, ως τους πρώτους των αμαρτωλών, επί του ελεήμονος ελέους αυτού εν Χριστώ Ιησού [Σημείωσις: Ιωάννης 1:47-48 .] ! — — — Εν τη όψει ταύτη, η πλέον απελπιζομένη ψυχή δύναται να ρίψη εαυτήν εις τους πόδας του σταυρού, και να είπη, «Εάν απολεσθώ, εδώ θέλω απολεσθή».
Απαντήστε
Απόκριση
Πού εν ταις παρούσαις περιστάσεσιν υμών χρειάζεσθε πλέον την ασπίδα και το μερίδιον τα οποία ο Συμεών έθεσεν ενώπιον ημών; Πώς η βεβαιότης της διαθήκης του Θεού ενισχύει την υπομονήν σας εις την αναβολήν ή την αντίστασιν; Εν ποία κεκρυμμένη θέσει της καρδίας η αλήθεια ότι «Συ ο Θεός βλέπεις με» φέρει σήμερον είτε έλεγχον είτε παρηγορίαν;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε, όστις ελάλησας προς τον Άβραμ εν οράματι και προς την Άγαρ εν τη ερήμω, δός ημίν χάριν να δεχθώμεν τον αυτόν λόγον της ενθαρρύνσεως και της διαθηκικής πιστότητος. Ενίσχυσον τας δειλάς καρδίας ημών διά της γνώσεως ότι συ είσαι η ασπίς ημών και η υπερβαλλόντως μεγάλη ημών ανταμοιβή· βεβαίωσον την ελπίδα ημών εις τας υποσχέσεις τας σφραγισθείσας διά του ιδίου αίματος του Χριστού· και ας οδηγήση ημών η ανάμνησις ότι μας βλέπεις εις μετάνοιαν, εγρήγορσιν, και ταπεινήν εμπιστοσύνην. Διά Ιησού Χριστού του Κυρίου ημών. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →