Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί
Ψαλμοί 15-16 — με τον Brown
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Robert Jamieson, A.R. Fausset και David Brown για ολόκληρη την Αγία Γραφή προσφέρει μια συνοπτική, στίχο προς στίχο έκθεση, ριζωμένη στην προτεσταντική ευαγγελική παράδοση. Η προσέγγισή τους στους Ψαλμούς 15 και 16 αναδεικνύει την καταλληλότητα του πιστού για την παρουσία του Θεού και τη Μεσσιανική ελπίδα που στηρίζει την ψυχή μέσα από τον ίδιο τον θάνατο. Αυτό το μάθημα μας προσκαλεί να περπατήσουμε μαζί τους μέσα από αυτούς τους δύο σύντομους αλλά βαθυστόχαστους ψαλμούς.
Διαβάστε
Πάρτε την Αγία Γραφή σας και διαβάστε τους Ψαλμούς 15 και 16 αργά, ακούγοντας την κλήση για άγια ζωή στον πρώτο ψαλμό και την πεποιθημένη εμπιστοσύνη στη νίκη της ανάστασης στον δεύτερο. Αφήστε το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για το σχόλιο που ακολουθεί.
Μελετήστε
Οι Jamieson, Fausset και Brown ανοίγουν την προσέγγισή τους στον Ψαλμό 16 με την εισαγωγή του.
Εισαγωγή. ΨΑΛΜΟΣ 16 :- . Μιχτάμ, ή, με την αλλαγή ενός γράμματος, Μιχτάμπ —ένα 'γράψιμο', όπως ένα ποίημα ή τραγούδι (συγκρίνετε Ησαΐας 38:9 ). Μια τέτοια αλλαγή του γράμματος μ σε β δεν ήταν ασυνήθιστη. Η θέση αυτής της λέξης σε σχέση με το όνομα του συγγραφέα, όντας αυτή που συνήθως καταλαμβάνεται από κάποιον όρο, όπως Ψαλμός ή τραγούδι, που δηλώνει το ύφος ή το περιεχόμενο της σύνθεσης, ευνοεί αυτή την άποψη της σημασίας της, αν και δεν γνωρίζουμε γιατί αυτός και οι Ψαλμοί 56-60 θα πρέπει να ονομάζονται ειδικά 'γράψιμο'. 'Ένας χρυσός (Ψαλμός)', ή 'ένα μνημόσυνο' είναι εξηγήσεις που προτείνονται από κάποιους —καμία από τις οποίες, όσο εφαρμόσιμη και αν είναι εδώ, δεν φαίνεται να προσαρμόζεται στους άλλους Ψαλμούς όπου εμφανίζεται ο όρος. Σύμφωνα με τον Πέτρο ( Ησαΐας 38:9- : ) και τον Παύλο ( Πράξεις 13:35 ), αυτός ο Ψαλμός αναφέρεται στον Χριστό και εκφράζει τα συναισθήματα της ανθρώπινης φύσης Του, ενόψει των παθών Του και της νίκης Του επί του θανάτου και του τάφου, συμπεριλαμβανομένης της μετέπειτα εξύψωσής Του στα δεξιά του Θεού.Στη συνέχεια, καθιερώνουν την ορθότητα της αναφοράς ολόκληρου του Ψαλμού στον Χριστό.
Αναφερόμενοι ολόκληρο τον Ψαλμό στον Χριστό, δεν αρνούμαστε, ωστόσο, καθόλου ότι μεγάλο μέρος της γλώσσας του εκφράζει τα συναισθήματα του λαού Του, εφόσον στο ταπεινό τους μέτρο έχουν τα συναισθήματα εμπιστοσύνης στον Θεό που εκφράζονται από Αυτόν, τον κεφαλή και εκπρόσωπό τους. Μια τέτοια χρήση της γλώσσας Του, όπως καταγράφεται στην τελευταία Του προσευχή ( Ψαλμοί 16:10- : ), ακόμη και αυτή που χρησιμοποίησε στη Γεθσημανή, υπό παρόμοιες τροποποιήσεις, είναι εξίσου σωστή. Η ορθότητα αυτής της αναφοράς του Ψαλμού στον Χριστό θα φανεί στο πεδίο εφαρμογής και στην ερμηνεία. Ενόψει των παθών που Τον περίμεναν, ο Σωτήρας, με αυτόν τον ενστικτώδη φόβο του θανάτου που εκδηλώθηκε στη Γεθσημανή, καλεί τον Θεό να Τον 'διαφυλάξει'. Διακηρύσσει την ευχαρίστησή Του στην αγιότητα και την αποστροφή Του στους ασεβείς και την ασέβειά τους. Και για 'τη χαρά που Του είχε τεθεί, περιφρονώντας την ντροπή' [ Ψαλμοί 16:10- : ], ενθαρρύνει τον εαυτό Του, ατενίζοντας τις δόξες της κληρονομιάς που Του είχε οριστεί.Στρέφοντας στον στίχο 10, εξετάζουν προσεκτικά τους όρους ψυχή, άδης και φθορά.
Στίχος 10. 10. ψυχή —ή, 'εαυτός'. Αυτή η χρήση της 'ψυχής' για το πρόσωπο είναι συχνή ( Γένεση 12:5 ; Γένεση 46:26 ; Ψαλμοί 3:2 ; Ψαλμοί 7:2 ; Ψαλμοί 11:1 ), ακόμη και όταν το σώμα μπορεί να είναι το μέρος που επηρεάζεται κυρίως, όπως στους Ψαλμούς 35:13 ; Ψαλμοί 105:18 . Αναφέρονται ορισμένες περιπτώσεις, όπως Λευιτικό 22:4 ; Αριθμοί 6:6 ; Αριθμοί 9:6 ; Αριθμοί 9:10 ; Αριθμοί 19:13 ; Αγγαίος 2:13 , κ.λπ., οι οποίες φαίνεται να δικαιολογούν την απόδοση της σημασίας του σώματος, ή του νεκρού σώματος, αλλά θα διαπιστωθεί ότι η τελευταία έννοια δίνεται από κάποιο συμπλήρωμα εκφρασμένο ή υπονοούμενο. Σε αυτές τις περιπτώσεις, το πρόσωπο είναι η σωστή έννοια. δεν θα αφήσεις . . . άδη —εγκαταλείψεις στην εξουσία του ( Ιώβ 39:14 ; Ψαλμοί 49:10 ). Άδης ως ( Γένεση 42:38 ; Ψαλμοί 6:5 ; Ιωνάς 2:2 ) η κατάσταση ή η περιοχή του θανάτου, και έτσι συχνά —ή ο ίδιος ο τάφος ( Ιώβ 14:13 ; Ιώβ 17:13 ; Εκκλησιαστής 9:10 , κ.λπ.) Έτσι και ο ελληνικός Άδης (συγκρίνετε Πράξεις 2:27 Πράξεις 2:31 ).
Σκεφτείτε
Φτάνοντας στην καρδιά του θέματος, παραφράζουν τη διαβεβαίωση κατά της φθοράς.
Ως Άγιος, ή Δαβίδ ( Πράξεις 13:36 ; Πράξεις 13:37 ), που δηλώνει το πρόσωπο, συμπεριλαμβανομένης της ψυχής και του σώματος, χρησιμοποιείται για το σώμα, του οποίου μόνο η φθορά μπορεί να αποδοθεί (συγκρίνετε Πράξεις 13:37- : ). Έτσι, αντίθετα, η ψυχή, που κυριολεκτικά σημαίνει το άυλο μέρος, χρησιμοποιείται για το πρόσωπο. Η γλώσσα μπορεί να παραφραστεί ως εξής: 'Εν θανάτω θα ελπίζω στην ανάσταση. Διότι δεν θα μείνω υπό την κυριαρχία του και εντός των ορίων του, ούτε θα υποστώ τη φθορά που συνήθως ακολουθεί.'Κλείνουν στρέφοντας την προσοχή στην οδό της ζωής στα δεξιά του Θεού.
Στίχος 11. 11. Αναστημένος εκ νεκρών, δεν θα πεθάνει πλέον. ο θάνατος δεν έχει πλέον εξουσία πάνω του. Θα μου δείξεις —θα με οδηγήσεις να επιτύχω. την οδό της ζωής —ή, 'ζωών'—ο πληθυντικός δηλώνει ποικιλία και αφθονία—αθάνατη ευλογία κάθε είδους—όπως συχνά δηλώνει η 'ζωή'. εν τη παρουσία σου —ή, 'ενώπιον των προσώπων σου'. Η συχνή χρήση αυτής της πληθυντικής μορφής για 'πρόσωπα' μπορεί να περιέχει μια αναφορά στην Αγία Τριάδα ( Αριθμοί 6:25 ; Αριθμοί 6:26 ; Ψαλμοί 17:15 ; Ψαλμοί 31:16 ). εν δεξιά σου —όπου ο Χριστός εξυψώθηκε ( Ψαλμοί 110:1 ; Πράξεις 2:33 ; Κολοσσαείς 3:1 ; Εβραίους 1:3 ). Στις δόξες αυτής της κατάστασης, θα δει τον κόπο ( Ησαΐας 53:10 ; Ησαΐας 53:11 ; Φιλιππησίους 2:9 ) της ψυχής Του, και θα ικανοποιηθεί.
Απαντήστε
1. Σε ποιον τομέα της καθημερινής μου συμπεριφοράς με καλεί ο Κύριος σε μεγαλύτερη ευθύτητα, ώστε να μπορώ να παραμείνω στην παρουσία Του;
2. Πώς η βεβαιότητα της ανάστασης του Χριστού ενισχύει τη δική μου ελπίδα όταν αντιμετωπίζω δοκιμασίες ή τον φόβο του θανάτου;
3. Πού μπαίνω στον πειρασμό να αναζητήσω την ευτυχία εκτός του Θεού, και πώς θα επιστρέψω σε Αυτόν ως το μερίδιό μου σήμερα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για τη σαφή μαρτυρία της Γραφής και για τους πιστούς οδηγούς που προηγήθηκαν στην έκθεσή της. Κράτησέ μας ευθείς στην καρδιά και στον λόγο, ώστε να κατοικήσουμε στον άγιο λόφο Σου. Σταθεροποίησε τα μάτια μας στον αναστημένο Χριστό, ο οποίος μόνος νίκησε τον τάφο και τώρα κάθεται στα δεξιά Σου. Χάρισέ μας την ίδια ελπίδα που Τον στήριξε, ώστε να αναπαυθούμε στην υπόσχεση της αιώνιας ζωής. Στο όνομά Του προσευχόμαστε, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →