Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιωάννης
Ιωάννης 7 — με τον Ματθαίο Χένρι
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Το σχόλιο του Ματθαίου Χένρι στο κεφάλαιο 7 του Ιωάννη μας προσκαλεί στην ένταση μεταξύ του θείου χρόνου και της ανθρώπινης πίεσης. Με χαρακτηριστική ποιμαντική διορατικότητα, ο Χένρι ανιχνεύει τα σκόπιμα βήματα του Ιησού προς την Ιερουσαλήμ και τη γιορτή των σκηνών. Οι σκέψεις του τονίζουν τη φρόνηση, την ταπεινότητα και την ακλόνητη εστίαση του Χριστού στο θέλημα του Πατέρα εν μέσω αντίθεσης και παρεξήγησης. Καθώς ακολουθούμε την έκθεση του Χένρι, οδηγούμαστε να σκεφτούμε πώς ο Ιησούς μοντελοποιεί την πιστή υπακοή όταν ο κόσμος παροτρύνει σε βιασύνη ή θέαμα. Αυτό το μάθημα ανοίγει χώρο για να εξετάσουμε τις δικές μας αντιδράσεις στον χρόνο, την αναγνώριση και τον κίνδυνο στη ζωή της πίστης.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε λίγες ήσυχες στιγμές για να διαβάσετε αργά το κεφάλαιο 7 του Ιωάννη. Προσέξτε τις συνομιλίες, τις κρυφές κινήσεις και τις αυξανόμενες μουρμούρες για τον Ιησού. Αφήστε τον ρυθμό του κειμένου της αναμονής και της αντιπαράθεσης να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας πριν στραφούμε στην καθοδήγηση του Ματθαίου Χένρι για τις ίδιες αυτές σκηνές.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά εξηγώντας γιατί ο Χριστός παρέμεινε στη Γαλιλαία.
Έχουμε εδώ, Ι. Τον λόγο που δίνεται γιατί ο Χριστός πέρασε περισσότερο από τον χρόνο του στη Γαλιλαία παρά στην Ιουδαία (εδ. 1): επειδή οι Ιουδαίοι, ο λαός στην Ιουδαία και την Ιερουσαλήμ, ζητούσαν να τον θανατώσουν, για τη θεραπεία του ανίκανου ανθρώπου την ημέρα του Σαββάτου, κεφ. ε΄ 16. Σκέφτονταν να γίνουν ο θάνατός του, είτε με λαϊκή ταραχή είτε με νόμιμη δίωξη, και λόγω αυτού κρατήθηκε σε απόσταση σε άλλο μέρος της χώρας, πολύ έξω από τις γραμμές επικοινωνίας της Ιερουσαλήμ. Δεν λέγεται, Δεν τόλμησε, αλλά, Δεν ήθελε, να περπατήσει στην Ιουδαία· δεν ήταν από φόβο και δειλία που το απέφυγε, αλλά με φρόνηση, επειδή η ώρα του δεν είχε έρθει ακόμη. Σημείωσε, 1. Το φως του ευαγγελίου αφαιρείται δικαίως από εκείνους που προσπαθούν να το σβήσουν. Ο Χριστός θα αποσυρθεί από εκείνους που τον διώχνουν από αυτούς, θα κρύψει το πρόσωπό του από εκείνους που φτύνουν σε αυτό, και δικαίως θα κλείσει τα σπλάχνα του από εκείνους που τα περιφρονούν. 2. Σε καιρούς επικείμενου κινδύνου δεν είναι μόνο επιτρεπτό, αλλά και συνετό, να αποσυρθείς και να κρυφτείς για τη δική σου ασφάλεια και διατήρηση, και να επιλέξεις την υπηρεσία εκείνων των τόπων που είναι λιγότερο επικίνδυνοι, Ματθ. ι΄ 23. Τότε, και όχι πριν, καλούμαστε να εκθέσουμε και να παραδώσουμε τη ζωή μας, όταν δεν μπορούμε να τη σώσουμε χωρίς αμαρτία. 3. Αν η πρόνοια του Θεού ρίχνει πρόσωπα αξίας σε τόπους αφάνειας και μικρής σημασίας, δεν πρέπει να θεωρείται περίεργο· ήταν η μοίρα του ίδιου του Δασκάλου μας. Αυτός που ήταν άξιος να καθίσει στα υψηλότερα καθίσματα του Μωυσή περπατούσε πρόθυμα στη Γαλιλαία ανάμεσα στον απλό λαό. Παρατήρησε, Δεν έμεινε ακίνητος στη Γαλιλαία, ούτε θάφτηκε ζωντανός εκεί, αλλά περπατούσε· πήγαινε κάνοντας το καλό. Όταν δεν μπορούμε να κάνουμε ό,τι και όπου θα θέλαμε, πρέπει να κάνουμε ό,τι και όπου μπορούμε.Ο Χένρι στη συνέχεια αντιπαραβάλλει τον ορισμένο χρόνο του Χριστού με το έτοιμο πρόγραμμα των αδελφών του.
(1.) Δείχνει τη διαφορά μεταξύ του εαυτού του και αυτών, σε δύο πράγματα:—[1.] Ο χρόνος του ήταν ορισμένος, όχι ο δικός τους: Ο χρόνος μου δεν έχει έρθει ακόμη, αλλά ο δικός σας χρόνος είναι πάντα έτοιμος. Κατανοήστε το για τον χρόνο της ανάβασής του στη γιορτή. Ήταν αδιάφορο πράγμα για αυτούς πότε πήγαιναν, γιατί δεν είχαν τίποτα σημαντικό να κάνουν ούτε εκεί που ήταν, για να τους κρατήσει εκεί, ούτε εκεί που πήγαιναν, για να τους επισπεύσει εκεί· αλλά κάθε λεπτό του χρόνου του Χριστού ήταν πολύτιμο, και είχε τη δική του ιδιαίτερη εργασία που του είχε ανατεθεί. Είχε ακόμη κάποιο έργο να κάνει στη Γαλιλαία πριν φύγει από τη χώρα: στην αρμονία των ευαγγελίων μεταξύ αυτής της κίνησης που έγινε από τους συγγενείς του και της ανάβασής του σε αυτή τη γιορτή έρχεται η ιστορία της αποστολής των εβδομήντα μαθητών (Λουκ. ι΄ 1, κ.λπ.), που ήταν υπόθεση πολύ μεγάλης σημασίας· ο χρόνος του δεν είναι ακόμη, γιατί αυτό πρέπει να γίνει πρώτα. Εκείνοι που ζουν άχρηστες ζωές έχουν τον χρόνο τους πάντα έτοιμο· μπορούν να έρχονται και να φεύγουν όταν θέλουν. Αλλά εκείνοι των οποίων ο χρόνος είναι γεμάτος με καθήκοντα θα βρίσκουν συχνά τον εαυτό τους στενοχωρημένο, και δεν έχουν ακόμη χρόνο για αυτό που άλλοι μπορούν να κάνουν ανά πάσα στιγμή. Εκείνοι που γίνονται υπηρέτες του Θεού, όπως είναι όλοι οι άνθρωποι, και που έχουν κάνει τον εαυτό τους υπηρέτες όλων, όπως έχουν κάνει όλοι οι χρήσιμοι άνθρωποι, δεν πρέπει να περιμένουν ούτε να επιθυμούν να είναι κύριοι του δικού τους χρόνου. Ο περιορισμός της εργασίας είναι χίλιες φορές καλύτερος από την ελευθερία της αργίας. Ή, μπορεί να εννοείται για τον χρόνο της δημόσιας εμφάνισής του στην Ιερουσαλήμ· ο Χριστός, που γνωρίζει όλους τους ανθρώπους και όλα τα πράγματα, ήξερε ότι ο καλύτερος και πιο κατάλληλος χρόνος για αυτό θα ήταν περίπου στα μέσα της γιορτής. Εμείς, που είμαστε άγνοοι και μυωπικοί, είμαστε έτοιμοι να του υπαγορεύσουμε, και να σκεφτούμε ότι πρέπει να ελευθερώσει τον λαό του, και έτσι να δείξει τον εαυτό του τώρα. Ο παρών χρόνος είναι ο δικός μας χρόνος, αλλά αυτός είναι ο πιο κατάλληλος να κρίνει, και, μπορεί να είναι, ο χρόνος του δεν έχει έρθει ακόμη· ο λαός του δεν είναι ακόμη έτοιμος για ελευθέρωση, ούτε οι εχθροί του ώριμοι για καταστροφή· ας περιμένουμε λοιπόν με υπομονή τον χρόνο του, γιατί όλα όσα κάνει θα είναι πιο ένδοξα στην εποχή του. [2.] Η ζωή του ζητούνταν, όχι η δική τους, εδ. 7. Αυτοί, δείχνοντας τον εαυτό τους στον κόσμο, δεν εξέθεταν τον εαυτό τους: 'Ο κόσμος δεν μπορεί να σας μισήσει, γιατί είστε από τον κόσμο, τα παιδιά του, οι υπηρέτες του, και με τα συμφέροντά του· και αναμφίβολα ο κόσμος θα αγαπήσει το δικό του·' δες κεφ. ιε΄ 19. Ανίερες ψυχές, που ο άγιος Θεός δεν μπορεί να αγαπήσει, ο κόσμος που κείται στην πονηρία δεν μπορεί να μισήσει· αλλά ο Χριστός, δείχνοντας τον εαυτό του στον κόσμο, άνοιξε τον εαυτό του στον μεγαλύτερο κίνδυνο· γιατί εμένα με μισεί. Ο Χριστός δεν περιφρονήθηκε μόνο, ως ασήμαντος στον κόσμο (ο κόσμος δεν τον γνώρισε), αλλά μισήθηκε, σαν να ήταν επιβλαβής για τον κόσμο· έτσι κακώς ανταμείφθηκε για την αγάπη του προς τον κόσμο: η βασιλεύουσα αμαρτία είναι ριζωμένη αντιπάθεια και εχθρότητα προς τον Χριστό. Αλλά γιατί ο κόσμος μίσησε τον Χριστό; Τι κακό του είχε κάνει; Είχε, όπως ο Αλέξανδρος, με πρόσχημα την κατάκτησή του, ερημώσει τον κόσμο; 'Όχι, αλλά επειδή' (λέει) 'μαρτυρώ γι' αυτόν, ότι τα έργα του είναι πονηρά.' Σημείωσε, Πρώτον, Τα έργα ενός πονηρού κόσμου είναι πονηρά έργα· όπως το δέντρο, έτσι και οι καρποί: είναι σκοτεινός κόσμος, και αποστάτης κόσμος, και τα έργα του είναι έργα σκότους και επανάστασης. Δεύτερον, Ο Κύριός μας Ιησούς, τόσο από τον εαυτό του όσο και από τους υπηρέτες του, έκανε και θα κάνει και θα ανακαλύψει και θα μαρτυρήσει κατά των πονηρών έργων αυτού του πονηρού κόσμου. Τρίτον, Είναι μεγάλη δυσφορία και πρόκληση για τον κόσμο να ελεγχθεί για την πονηρία των έργων του. Είναι προς τιμήν της αρετής και της ευσέβειας ότι εκείνοι που είναι ασεβείς και μοχθηροί δεν θέλουν να ακούν γι' αυτό, γιατί οι ίδιες οι συνειδήσεις τους τους κάνουν να ντρέπονται για την αισχρότητα που υπάρχει στην αμαρτία και να φοβούνται την τιμωρία που ακολουθεί μετά την αμαρτία. Τέταρτον, Ό,τι και αν προσποιείται, η πραγματική αιτία της εχθρότητας του κόσμου προς το ευαγγέλιο είναι η μαρτυρία που φέρει κατά της αμαρτίας και των αμαρτωλών. Οι μάρτυρες του Χριστού με τη διδασκαλία και τη συναναστροφή τους βασανίζουν εκείνους που κατοικούν στη γη, και γι' αυτό αντιμετωπίζονται τόσο βάρβαρα, Αποκ. ια΄ 10. Αλλά είναι καλύτερο να υποστείς το μίσος του κόσμου, μαρτυρώντας κατά της πονηρίας του, παρά να κερδίσεις την καλή του θέληση πηγαίνοντας με το ρεύμα του.Ο Χένρι στη συνέχεια περιγράφει πώς ο Ιησούς ανέβηκε τελικά στη γιορτή μόλις ήρθε η ώρα του.
4. Η ανάβασή του στη γιορτή όταν ήρθε ο χρόνος του. Παρατήρησε, (1.) Πότε πήγε: Όταν οι αδελφοί του είχαν ανέβει. Δεν ήθελε να ανέβει μαζί τους, μήπως κάνουν θόρυβο και ταραχή, με πρόσχημα να τον δείξουν στον κόσμο· ενώ συμφωνούσε τόσο με την πρόρρηση όσο και με το πνεύμα του να μην αγωνιστεί ούτε να κραυγάσει, ούτε να ακουστεί η φωνή του στους δρόμους, Ησ. μβ΄ 2. Αλλά ανέβηκε μετά από αυτούς. Μπορούμε νόμιμα να συμμετέχουμε στην ίδια θρησκευτική λατρεία με εκείνους με τους οποίους ωστόσο θα αποφεύγαμε στενή γνωριμία και συναναστροφή· γιατί η ευλογία των διατάξεων εξαρτάται από τη χάρη του Θεού, και όχι από τη χάρη των συλλειτουργών μας. Οι σαρκικοί αδελφοί του ανέβηκαν πρώτοι, και μετά ανέβηκε αυτός. Σημείωσε, Στις εξωτερικές επιτελέσεις της θρησκείας είναι δυνατόν οι τυπικοί υποκριτές να προηγηθούν εκείνων που είναι ειλικρινείς. Πολλοί έρχονται πρώτοι στον ναό που φέρονται εκεί από ματαιοδοξία, και φεύγουν αδικαιολόγητοι, όπως αυτός, Λουκ. ιη΄ 11. Δεν είναι, Ποιος έρχεται πρώτος; που θα είναι το ερώτημα, αλλά, Ποιος έρχεται πιο κατάλληλα; Αν φέρουμε τις καρδιές μας μαζί μας, δεν έχει σημασία ποιος μας προηγείται. (2.) Πώς πήγε, ως εν κρυπτώ—σαν να κρυβόταν: όχι ανοιχτά, αλλά σαν σε μυστικό, μάλλον από φόβο να δώσει σκάνδαλο παρά να δεχτεί βλάβη. Ανέβηκε στη γιορτή, επειδή ήταν ευκαιρία να τιμήσει τον Θεό και να κάνει το καλό· αλλά ανέβηκε σαν σε μυστικό, επειδή δεν ήθελε να προκαλέσει την κυβέρνηση. Σημείωσε, Εφόσον το έργο του Θεού γίνεται αποτελεσματικά, γίνεται καλύτερα όταν γίνεται με λιγότερο θόρυβο. Η βασιλεία του Θεού δεν χρειάζεται να έρθει με παρατήρηση, Λουκ. ιζ΄ 20. Μπορούμε να κάνουμε το έργο του Θεού ιδιωτικά, και όμως να μην το κάνουμε δόλια.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Χένρι αναλογίζεται τις διχασμένες γνώμες που στροβίλιζαν γύρω από τον Ιησού στο γεύμα.
(2.) Ο λαός διέφερε πολύ στις γνώμες του σχετικά με αυτόν (εδ. 12): Υπήρχε πολλή γογγυσμός, ή μάλλον μουρμούρισμα, μεταξύ του λαού σχετικά με αυτόν. Η εχθρότητα των αρχόντων κατά του Χριστού, και οι έρευνές τους γι' αυτόν, τον έκαναν να συζητείται και να παρατηρείται τόσο περισσότερο μεταξύ του λαού. Αυτό το έδαφος κέρδισε το ευαγγέλιο του Χριστού από την αντίθεση που του έγινε, ότι ερευνήθηκε περισσότερο, και επειδή μιλήθηκε εναντίον του παντού, έφτασε να μιλιέται παντού, και με αυτόν τον τρόπο διαδόθηκε περισσότερο, και τα πλεονεκτήματα της υπόθεσής του ερευνήθηκαν περισσότερο. Αυτός ο γογγυσμός δεν ήταν κατά του Χριστού, αλλά σχετικά με αυτόν· κάποιοι γόγγυζαν κατά των αρχόντων, επειδή δεν τον υποστήριζαν και δεν τον ενθάρρυναν: άλλοι γόγγυζαν κατά αυτών, επειδή δεν τον σιωπούσαν και δεν τον συγκρατούσαν. Κάποιοι γόγγυζαν ότι είχε τόσο μεγάλο ενδιαφέρον στη Γαλιλαία· άλλοι, ότι είχε τόσο λίγο ενδιαφέρον στην Ιερουσαλήμ. Σημείωσε, ο Χριστός και η θρησκεία του υπήρξαν, και θα είναι, το θέμα πολλής διαμάχης και συζήτησης, Λουκάς ιβ΄. 51, 52. Αν όλοι συμφωνούσαν να δεχτούν τον Χριστό όπως πρέπει, θα υπήρχε τέλεια ειρήνη· αλλά, όταν κάποιοι δέχονται το φως και άλλοι αποφασίζουν εναντίον του, θα υπάρχει γογγυσμός. Τα οστά στην κοιλάδα, ενώ ήταν νεκρά και ξερά, έμειναν ήσυχα· αλλά όταν τους ειπώθηκε, Ζήστε, υπήρξε θόρυβος και σάλεμα, Ιεζ. λζ΄. 7. Αλλά ο θόρυβος και η συνάντηση της ελευθερίας και της δραστηριότητας είναι προτιμότερα, σίγουρα, από τη σιωπή και τη συμφωνία μιας φυλακής. Τώρα ποιες ήταν οι γνώμες του λαού σχετικά με αυτόν; [1.] Κάποιοι είπαν, είναι καλός άνθρωπος. Αυτό ήταν αλήθεια, αλλά ήταν πολύ μακριά από το να είναι όλη η αλήθεια. Δεν ήταν μόνο καλός άνθρωπος, αλλά περισσότερο από άνθρωπος, ήταν ο Υιός του Θεού. Πολλοί που δεν έχουν κακές σκέψεις για τον Χριστό έχουν όμως χαμηλές σκέψεις γι' αυτόν, και scarcely τον τιμούν, ακόμα και όταν μιλούν καλά γι' αυτόν, επειδή δεν λένε αρκετά· όμως πράγματι ήταν η τιμή του, και η μομφή εκείνων που τον δίωκαν, ότι ακόμα και εκείνοι που δεν πίστευαν ότι ήταν ο Μεσσίας δεν μπορούσαν παρά να παραδεχτούν ότι ήταν καλός άνθρωπος. [2.] Άλλοι είπαν, Όχι, αλλά εξαπατά τον λαό· αν αυτό ήταν αληθινό, θα ήταν πολύ κακός άνθρωπος. Η διδασκαλία που κήρυττε ήταν ορθή, και δεν μπορούσε να αμφισβητηθεί· τα θαύματά του ήταν πραγματικά, και δεν μπορούσαν να διαψευστούν· η συναναστροφή του ήταν φανερά αγία και καλή· και όμως πρέπει να θεωρηθεί δεδομένο, παρόλα αυτά, ότι υπήρχε κάποια ακάλυπτη απάτη στη βάση, επειδή ήταν προς το συμφέρον των αρχιερέων να τον αντιταχθούν και να τον ρίξουν κάτω. Τέτοιος γογγυσμός όπως υπήρχε μεταξύ των Ιουδαίων σχετικά με τον Χριστό υπάρχει ακόμα μεταξύ μας: οι Σοκινιανοί λένε, Είναι καλός άνθρωπος, και περαιτέρω δεν λένε· οι ντεϊστές δεν θα επιτρέψουν αυτό, αλλά λένε, Εξαπάτησε τον λαό. Έτσι κάποιοι τον υποτιμούν, άλλοι τον κακολογούν, αλλά μεγάλη είναι η αλήθεια. [3.] Φοβήθηκαν από τους ανωτέρους τους να μιλούν πολύ γι' αυτόν (εδ. 13): Κανείς δεν μιλούσε ανοιχτά γι' αυτόν, από φόβο των Ιουδαίων. Είτε, Πρώτον, Δεν τολμούσαν να μιλούν ανοιχτά καλά γι' αυτόν. Ενώ οποιοσδήποτε ήταν ελεύθερος να τον επικρίνει και να τον ονειδίζει, κανείς δεν τολμούσε να τον υπερασπιστεί. Ή, Δεύτερον, Δεν τολμούσαν να μιλούν καθόλου γι' αυτόν ανοιχτά. Επειδή τίποτα δεν μπορούσε να ειπωθεί δικαίως εναντίον του, δεν θα επέτρεπαν να ειπωθεί τίποτα γι' αυτόν. Ήταν έγκλημα να τον ονομάσουν. Έτσι πολλοί στόχευσαν να καταστείλουν την αλήθεια, υπό το πρόσχημα της σιωπηλοποίησης των διαφωνιών γι' αυτήν, και θα ήθελαν όλη η συζήτηση για τη θρησκεία να σιωπήσει, με την ελπίδα έτσι να θάψουν στη λήθη την ίδια τη θρησκεία.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σου σε ζητά ο Θεός να περιμένεις αντί να ενεργήσεις; Πώς αντιδράς όταν άλλοι αμφισβητούν τον ρυθμό σου ή τις επιλογές σου; Πώς θα έμοιαζε να ζητάς μόνο τη δόξα του Πατέρα στην επόμενη απόφασή σου;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Κύριε Ιησού, κράτησες τον χρόνο σου με τέλεια σοφία και περπάτησες στην υπακοή ακόμη και όταν πιεζόσουν από εκείνους που ήταν πιο κοντά σου. Δίδαξέ μας την ίδια σταθερή εμπιστοσύνη. Όταν ο κόσμος μας παροτρύνει να βιαστούμε ή να ζητήσουμε τον έπαινό του, στήριξέ μας στο θέλημα του Πατέρα σου. Δώσε μας θάρρος να εμφανιστούμε όταν μας καλείς και να παραμείνουμε κρυμμένοι όταν λες περίμενε. Είθε τα λόγια και οι πράξεις μας να ζητούν μόνο τη δόξα σου, και είθε να καλωσορίζουμε το ήσυχο έργο του Πνεύματος σε κάθε εποχή. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →