Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 3 — με τον Ιωάννη Καλβίνο
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Σήμερα στρεφόμαστε στον Ιωάννη Καλβίνο για γνώση σχετικά με την πρώτη καταγεγραμμένη θεραπεία της πρώιμης εκκλησίας. Η προσεκτική ερμηνεία του Καλβίνου στο κεφάλαιο 3 των Πράξεων αποκαλύπτει πώς οι απόστολοι έστρεφαν κάθε μάτι μακριά από τον εαυτό τους και προς τον αναστημένο Χριστό. Το σχόλιό του τονίζει το απροσδόκητο έλεος που δείχθηκε σε έναν άνθρωπο γεννημένο χωλό και την τολμηρή διακήρυξη που ακολούθησε. Καθώς ακούμε, καλούμαστε να δούμε την ίδια δύναμη να εργάζεται στη δική μας ανάγκη. Τα λόγια του Καλβίνου μας καθοδηγούν να θαυμάσουμε σωστά και να στηρίξουμε την ελπίδα μας μόνο στον Ιησού. Ας διαμορφώσουν οι σκέψεις του την ανάγνωσή μας και τις προσευχές μας.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ανοίγουμε τώρα μαζί τις Γραφές. Ακούστε προσευχητικά την αφήγηση του χωλού άνδρα στην Ωραία Πύλη και το κήρυγμα που ακολούθησε τη θεραπεία του. Αφήστε το κείμενο να μιλήσει πρώτο. Προσέξτε τις λεπτομέρειες του θαύματος, την αντίδραση του πλήθους και τη σαφή μαρτυρία του Πέτρου για τον Ιησού. Διαβάστε αργά, ίσως δυνατά, και ζητήστε από το Πνεύμα να προετοιμάσει την καρδιά σας για όσα θα μας δείξει ο Καλβίνος σε αυτούς τους στίχους.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Καλβίνος ξεκινά αφηγούμενος τις συνθήκες του θαύματος.
1. Είδαμε προηγουμένως ότι πολλά σημεία έγιναν από τα χέρια των αποστόλων· τώρα ο Λουκάς αφηγείται ένα από πολλά για παράδειγμα, κατά τη συνήθειά του· δηλαδή ότι ένας χωλός άνδρας, ο οποίος ήταν χωλός στα πόδια από τη μήτρα της μητέρας του, αποκαταστάθηκε τέλεια στα μέλη του. Και συγκεντρώνει επιμελώς όλες τις περιστάσεις που υπηρετούν για να παρουσιάσουν το θαύμα. Αν τα πόδια του ήταν εξαρθρωμένα, ή αν ήταν κάποια ασθένεια που ήρθε από κάποιο ατύχημα, θα μπορούσε να θεραπευθεί πιο εύκολα. Αλλά η έλλειψη της φύσης δεν θα μπορούσε να διορθωθεί τόσο εύκολα. Όταν λέει ότι τον μετέφεραν, συμπεραίνουμε ότι δεν ήταν ελαφρύ κουτσό, αλλά ότι αυτός ο άνδρας ήταν ξαπλωμένος σαν τα πόδια του να ήταν νεκρά. Επειδή συνήθιζε καθημερινά να ζητά ελεημοσύνη, όλος ο λαός μπορούσε να τον γνωρίζει καλύτερα. Στο ότι, αφού θεραπεύτηκε, περπατούσε στον ναό την ώρα της προσευχής, αυτό υπηρέτησε για να διαδοθεί η φήμη του θαύματος. Επιπλέον, αυτό δεν θέτει λίγο το ίδιο, ότι αφού σηκώθηκε και τέθηκε στα πόδια του, πηδά μαζί και περπατά χαρούμενα.Ο Καλβίνος στη συνέχεια αναφέρεται στο αίτημα του χωλού άνδρα για ελεημοσύνη.
3. Ζητά ελεημοσύνη. Βλέπουμε πώς ο Θεός αποκατέστησε αυτόν τον χωλό άνδρα στα μέλη του αντίθετα με την προσδοκία του. Επειδή νόμιζε ότι η ασθένειά του ήταν ανίατη, ενδιαφερόταν μόνο για συντήρηση. Του δίνεται αυτό που δεν θα τολμούσε ποτέ να ζητήσει. Παρομοίως ο Θεός συχνά μας προλαβαίνει, ούτε περιμένει μέχρι να προκληθεί. Και από εδώ δεν μπορούμε να συγκεντρώσουμε καμία αφορμή για οκνηρία, σαν ο Κύριος να μας συναντούσε γι' αυτό από μόνος του, ώστε όντας αδρανείς και οκνηροί να αφήνουμε τον Κύριο να μας κάνει καλό. Διότι μας προστάζεται να προσευχόμαστε, και επομένως ας μην παραμελούμε το καθήκον μας. Αλλά, πρώτα απ' όλα, υπό το πρόσωπο του χωλού άνδρα, έχουμε μπροστά μας παράδειγμα ανθρώπου που δεν έχει ακόμη φωτιστεί από την πίστη, ώστε να μάθει πώς να προσεύχεται σωστά. Τέτοιους ο Θεός προλαβαίνει, όπως είναι αναγκαίο, ακόμη και από μόνος του. Επομένως, όταν αποκαθιστά τις ψυχές μας όχι μόνο στην υγεία, αλλά και στη ζωή, ο ίδιος είναι η αιτία γι' αυτό. Διότι αυτή είναι η αρχή της κλήσης μας, ότι μπορεί να κάνει εκείνα τα πράγματα να είναι που δεν είναι· ότι μπορεί να δείξει τον εαυτό του σε εκείνους που δεν τον αναζητούν, (Ρωμαίους 4:17.) Επιπλέον, όσο κι αν έχουμε ήδη διδαχθεί από την πίστη να προσευχόμαστε στον Θεό, όμως, επειδή δεν αισθανόμαστε πάντα τις δυστυχίες μας, δεν έρχεται στο μυαλό μας να ζητήσουμε θεραπεία· επομένως ο Κύριος φέρνει το ίδιο ελεύθερα και απροσδόκητα. Τέλος, όσο κι αν είμαστε διατεθειμένοι να προσευχόμαστε, όμως υπερβαίνει την ελπίδα και τις δεήσεις μας με την καλοσύνη του.Στον στίχο 4, ο Καλβίνος εξετάζει την εντολή του Πέτρου να κοιτάξει επάνω τους.
4. Κοίταξε επάνω μας. Ο Πέτρος δεν μιλά έτσι πριν βεβαιωθεί για τον σκοπό και την πρόθεση του Θεού. Και σίγουρα με αυτά τα λόγια προστάζει να ελπίζει για κάποιο ιδιαίτερο και ασυνήθιστο όφελος· όμως εδώ μπορεί να τεθεί ερώτηση, αν είχαν δύναμη να κάνουν θαύματα τόσο συχνά όσο ήθελαν; Απαντώ, ότι ήταν υπηρέτες της δύναμης του Θεού με τέτοιο τρόπο, ώστε δεν επιχειρούσαν τίποτα από τη δική τους θέληση ή ιδία κίνηση, αλλά ο Κύριος ενεργούσε δι' αυτών, όταν γνώριζε ότι ήταν συμφέρον να γίνει έτσι. Από εδώ συνέβη να θεραπεύουν έναν και όχι όλους. Επομένως, όπως σε άλλα πράγματα, είχαν το Πνεύμα του Θεού ως οδηγό και διευθυντή τους, έτσι και σε αυτό το σημείο. Επομένως, πριν ο Πέτρος προστάξει τον χωλό άνδρα να σηκωθεί, έριξε και στερέωσε τα μάτια του επάνω του· αυτό το σταθερό κοίταγμα δεν ήταν χωρίς κάποια ιδιαίτερη κίνηση του Πνεύματος. Από εδώ συμβαίνει να μιλά τόσο σίγουρα για το θαύμα. Επιπλέον, σκόπευε με αυτή τη λέξη να προκαλέσει τον χωλό άνδρα να δεχθεί τη χάρη του Θεού· όμως αυτός δεν περιμένει τίποτα παρά ελεημοσύνη.Ο Καλβίνος προχωρά για να εξηγήσει τη σημασία της θεραπείας στο όνομα του Ιησού από τη Ναζαρέτ.
Στο όνομα του Ιησού. Λέει ότι αυτό είναι το έργο και το όφελος του Χριστού, ότι αποκαθιστά στον κουτσό τη χρήση των ποδιών του, διότι το όνομα λαμβάνεται για δύναμη και εξουσία, ή διακυβέρνηση. Ούτε πρέπει να ονειρευόμαστε ότι υπάρχει κάποια μαγική δύναμη στην ηχητική ή προφορά της λέξης, όπως κάνουν οι Ιουδαίοι για τη λέξη Ιεχωβά. Συνοπτικά, ο Πέτρος σκόπευε να δηλώσει ότι δεν ήταν τίποτα παρά υπηρέτης, και ότι ο Χριστός ήταν ο συγγραφέας του θαύματος. Διότι αυτό έπρεπε να είναι, και ήταν η φροντίδα του, ότι ο Χριστός να γίνει γνωστός στον κόσμο, και το όνομά του να αγιαστεί. Αλλά γιατί δίνει στον Χριστό αυτό το επίθετο, ή τίτλο, της Ναζαρέτ; Αφήνω σε άλλους την κρίση τους· αλλά νομίζω έτσι: Επειδή ο Χριστός ονομαζόταν έτσι με περιφρόνηση, ο Πέτρος σκόπευε επίτηδες να εκφράσει ότι εκείνος ο Ιησούς από τη Ναζαρέτ τον οποίο σταύρωσαν, και του οποίου το όνομα ήταν περιφρονημένο και χωρίς δόξα μεταξύ των Ιουδαίων, και ήταν για τους περισσότερους από αυτούς απεχθές, ήταν παρ' όλα αυτά ο Μεσσίας που υποσχέθηκε ο Θεός, και ότι όλη η δύναμη δόθηκε σε αυτόν από τον Πατέρα· όπως λέει ο Παύλος, ότι κηρύττει τον Χριστό και αυτόν εσταυρωμένο, (Α' Κορινθίους 2:2.)
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Καλβίνος κάνει σύνδεση με την πνευματική μας αποκατάσταση.
Σήκω και περπάτα. Αυτό μπορεί να φαινόταν πολύ γελοίο πράγμα. Διότι ο χωλός θα μπορούσε εύκολα να αντιτείνει, Γιατί δεν μου έδωσες πρώτα πόδια και πόδια; Διότι αυτό είναι σαφές χλευασμός, όταν προστάζεις έναν άνθρωπο χωρίς πόδια να περπατήσει. Αλλά πίστεψε τα λόγια του Πέτρου· και αυτός, που ήταν στην αρχή τόσο αργός, τώρα με πρόθυμο και χαρούμενο νου αγκαλιάζει το όφελος του Θεού. Από όπου φαίνεται τόσο η δύναμη του λόγου, όσο και ο καρπός της πίστης. Η δύναμη του λόγου είναι διπλή, τόσο στο ότι ο χωλός αγγίζεται τόσο ώστε υπακούει αμέσως χωρίς καθυστέρηση· όσο και στο ότι δίνει δύναμη στα νεκρά μέλη του, και ανανεώνει κατά κάποιον τρόπο τον άνθρωπο. Και η πίστη επίσης έχει την ανταμοιβή της, στο ότι ο χωλός υπακούει σε αυτόν που τον προστάζει να σηκωθεί όχι μάταια. Επομένως βλέπουμε πώς ο Θεός ενεργεί με τον Λόγο του, δηλαδή όταν δίνει επιτυχία στο κήρυγμά του, ώστε να διεισδύει στους νόες των ανθρώπων· δεύτερον, όταν δίνει με το χέρι του εκείνα τα πράγματα που υπόσχονται εκεί. Επιπλέον, δεν αφήνει την πίστη να είναι κενή, αλλά αυτή απολαμβάνει πράγματι όλα εκείνα τα αγαθά που προσδοκά, και που της προσφέρονται στον ίδιο τον Λόγο. Και πρέπει να θυμόμαστε αυτό που έχω ήδη πει, ότι έχουμε σε αυτή την ιστορία τύπο ή εικόνα της πνευματικής μας αποκατάστασης· δηλαδή ότι όπως ο Λόγος, που συλλαμβάνεται από την πίστη, αποκατέστησε τον χωλό στα μέλη του, έτσι ο Κύριος διεισδύει στις ψυχές μας με τον Λόγο, ώστε να τις αποκαταστήσει. Και, πρώτα απ' όλα, μιλά με το στόμα του ανθρώπου, και μας ωθεί μπροστά με την υπακοή της πίστης· αυτό γίνεται, κινεί τις καρδιές μας εσωτερικά με το Πνεύμα του, ώστε ο Λόγος να ριζώσει ζωντανά σε εμάς· τέλος, απλώνει το χέρι του, και με κάθε μέσο ολοκληρώνει το έργο του σε εμάς. Συγκεντρώνουμε από τον Ματθαίο ότι τα θαύματα πρέπει να αντιμετωπίζονται έτσι.Ο Καλβίνος στρέφεται στο κήρυγμα, ελέγχοντας τον λαό.
12. Άνδρες Ισραηλίτες. Αρχίζει το κήρυγμά του με έλεγχο του λαού. Και όμως δεν τους ελέγχει απλώς επειδή θαυμάζουν· διότι αυτό ήταν εντελώς ωφέλιμο και άξιο επαίνου· αλλά επειδή αποδίδουν ασεβώς στους ανθρώπους εκείνον τον έπαινο που οφείλεται στο έργο του Θεού. Σαν να έλεγε, Κάνετε λάθος, στο ότι μένετε σε εμάς, και στέκεστε κοιτάζοντας εμάς, ενώ θα έπρεπε μάλλον να κοιτάτε τον Θεό και τον Χριστό. Επομένως, αυτό είναι να θαυμάζετε κακώς, όταν οι νόες μας μένουν στους ανθρώπους. Και πρέπει να σημειώσουμε ότι καταδικάζει τον σεβασμό των ανθρώπων· σαν, λέει, εμείς με τη δική μας δύναμη και αρετή είχαμε κάνει αυτό. Επομένως υπάρχει λάθος και διαφθορά σε αυτό, αν αποδίδουμε στον ευσεβή βίο και τη δύναμη των ανθρώπων αυτό που είναι ιδιόκτητο του Θεού και του Χριστού. Και, όσον αφορά τη δύναμη, κανείς δεν θα αρνηθεί ότι έρχεται από τον Θεό· όμως όταν το έχουν ομολογήσει αυτό με μία λέξη, δεν παύουν να αφαιρούν από τον Θεό το δίκαιό του, για να στολίσουν τα πλάσματα με αυτό που παίρνουν από αυτόν· όπως βλέπουμε τους Παπικούς να τοποθετούν τη δύναμη του Θεού στους αγίους· ναι, περιλαμβάνουν τη δύναμή του σε πέτρα ή ξύλο, μόλις η εικόνα καθιερωθεί στην Βαρβάρα ή στον Χρυσογόνο. Αλλά, παρ' όλα αυτά, ας υποθέσουμε ότι δεν αμαρτάνουν σε εκείνο το πρώτο μέλος· όμως σκέφτονται ανόητα ότι έχουν κάνει το καθήκον τους προς τον Θεό, όταν του αφήνουν τη δύναμη, και αποδίδουν τα θαύματα στον ευσεβή βίο των αγίων. Γιατί τρέχουν σε αυτούς, όταν θα λάβουν είτε βροχή είτε καλό καιρό, ή θα απελευθερωθούν από ασθένειες, εκτός αν φαντάζονται ότι με τον ευσεβή βίο τους έχουν κερδίσει ότι ο Θεός να τους δώσει αυτό το δικαίωμα και προνόμιο; Αυτό είναι, επομένως, μόνο ένα παιδικό καταφύγιο, όταν ομολογούν ότι ο Θεός είναι ο συγγραφέας της δύναμης· αλλά ευχαριστούν τον ευσεβή βίο των αγίων για εκείνα τα οφέλη που έχουν λάβει. Όπως κι αν χρωματίζουν το θέμα, πρέπει πάντα να γνωρίζουμε αυτό, ότι ο Πέτρος καταδικάζει γενικά εκείνους που κοιτάζουν τόσο τους ανθρώπους στα θαύματα, ώστε να νομίζουν ότι η αγιότητά τους είναι η αιτία αυτού. Αυτό είναι το πρώτο μέρος του κηρύγματος, στο οποίο ελέγχει τη δεισιδαιμονία. Και πρέπει να σημειώσουμε τον τρόπο και την τάξη της διδασκαλίας του. Διότι επειδή οι άνθρωποι είναι κεκλιμένοι σε τίποτα περισσότερο από το να πέφτουν από τον Θεό στα πλάσματα, είναι πολύ συμφέρον να προλαμβάνουμε αυτή την κακία εγκαίρως. Και αν απαγορευόταν στον λαό να κοιτάζει τους αποστόλους, πολύ περισσότερο το Πνεύμα μας απομακρύνει από το να επικαλούμαστε κάθε μικρό άγιο.
Απαντήστε
Απόκριση
Πού στη ζωή σας βρίσκεστε να ζητάτε μόνο αυτό που μπορείτε να δείτε, χάνοντας το βαθύτερο δώρο που ο Θεός προορίζει; Πώς η έμφαση του Καλβίνου στο όνομα του Χριστού μόνο προκαλεί κάθε τάση να πιστώνουμε ανθρώπους παρά τον Κύριο; Με ποιον τρόπο το πρότυπο του Λόγου, της πίστης και της αποκαταστημένης ζωής μπορεί να διαμορφώσει τις προσευχές σας αυτή την εβδομάδα;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ὦ Κύριε Πατέρα, ὁ διὰ τοῦ ὀνόματος τοῦ Υἱοῦ σου Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐκτείνας τὴν δύναμίν σου πρὸς ἔγερσιν τοῦ χωλοῦ ἀνδρὸς παρὰ τὴν πύλην τοῦ ἱεροῦ, χάρισαι ἡμῖν χάριν ἵνα βλέπωμεν πρὸς αὐτὸν μόνον ἐν πάσῃ ἀνάγκῃ. Διὰ τοῦ Ἁγίου σου Πνεύματος ἔγειρον πίστιν ἐν ἡμῖν, ἵνα μετανοήσωμεν ἀπὸ πάσης ἐμπιστοσύνης εἰς ἐπίγεια βοηθήματα καὶ ἀναπαυθῶμεν ἐν τῇ διαθηκικῇ πιστότητι τῇ ἐκ παλαιοῦ ὑποσχεθείσῃ. Ἀποκατάστησον ὅ τι ἡ ἁμαρτία ἔθραυσε καὶ ὁδήγησον τὸν θαυμασμόν ἡμῶν εἰς ἀνανεωμένην ὑπακοήν, χάριν τῆς δόξης σου μόνον. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →