← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ψαλμοί

Ψαλμοί 71-72 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ψαλμοί 71-72Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Οι στοχασμοί του Ματθαίου Χένρι στους Ψαλμούς 71 και 72 μας εισάγουν στην ώριμη πίστη ενός γηράσκοντος πιστού που αρνείται να αφήσει τις θλίψεις να σιγήσουν την αίνεσή του. Ο Χένρι δείχνει πώς τα τελευταία χρόνια του Δαβίδ γίνονται τάξη για βαθύτερη εμπιστοσύνη, όπου οι παρελθούσες απελευθερώσεις τροφοδοτούν την παρούσα ελπίδα και οι μελλοντικές γενεές παραμένουν εν όψει. Αυτά τα κεφάλαια μας υπενθυμίζουν ότι η ζωή της προσευχής δεν αποσύρεται· ωριμάζει. Καθώς ακολουθούμε την προσεκτική ερμηνεία του Χένρι, ανακαλύπτουμε γλώσσα για τις δικές μας εποχές αδυναμίας και ανανεωμένης δύναμης. Ας στερεώσουν οι γνώσεις του τις καρδιές μας ώστε να συνεχίσουμε να ελπίζουμε αδιάλειπτα και να αινούμε όλο και περισσότερο.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε αργά τους Ψαλμούς 71 και 72, επιτρέποντας στη φωνή του ηλικιωμένου ψαλμωδού να γίνει δική σας. Προσέξτε τη μετάβαση από τις επείγουσες ικεσίες για βοήθεια στις υπερχειλίζουσες διακηρύξεις ελπίδας. Αφήστε τις λέξεις να εγκατασταθούν, σημειώνοντας οποιαδήποτε φράση που αντηχεί την τωρινή σας εποχή. Επιστρέψτε στο κείμενο μετά τη μελέτη για να το ακούσετε ξανά με φρέσκα αυτιά.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει προσδιορίζοντας τις δύο γενικές προσευχές που προσφέρει ο Δαβίδ. Δύο πράγματα γενικά προσεύχεται εδώ ο Δαβίδ—να μην ντροπιαστεί και να ντροπιαστούν οι εχθροί και οι διώκτες του. Ο Χένρι προχωρεί να λεπτομερεί τις ομολογίες εμπιστοσύνης του Δαβίδ στον Θεό. 1. Πώς ο Δαβίδ ομολογεί την εμπιστοσύνη του στον Θεό, και με τι ευχαρίστηση και ευγνώμων ποικιλία έκφρασης επαναλαμβάνει την ομολογία αυτής της εμπιστοσύνης, παρουσιάζοντας συνεχώς την ομολογία της στον Θεό και επικαλούμενος την ενώπιόν του. Δοξάζουμε τον Θεό, και έτσι τον ευαρεστούμε, λέγοντάς του (αν είναι πράγματι αληθές) τι πλήρη εμπιστοσύνη έχουμε σε αυτόν (εδ. 1): 'Σε σένα, Κύριε! και σε σένα μόνο, εναποθέτω την εμπιστοσύνη μου. Ό,τι κι αν κάνουν οι άλλοι, επιλέγω τον Θεό του Ιακώβ για βοήθειά μου.' Εκείνοι που είναι πλήρως ικανοποιημένοι με την παντοδυναμία του Θεού και την αλήθεια της επαγγελίας του, και σε εξάρτηση από αυτήν, ως ικανή να τους αποζημιώσει, είναι ελεύθερα πρόθυμοι να κάνουν και να υποφέρουν, να χάσουν και να διακινδυνεύσουν για χάρη του, μπορούν αληθώς να πουν: Σε σένα, Κύριε! εναποθέτω την εμπιστοσύνη μου. Εκείνοι που θα συναλλάσσονται με τον Θεό πρέπει να συναλλάσσονται με εμπιστοσύνη· αν είμαστε διστακτικοί να συναλλαχθούμε μαζί του, είναι σημάδι ότι δεν τον εμπιστευόμαστε. Εσύ είσαι ο βράχος μου και το φρούριό μου (εδ. 3)· και πάλι, 'Εσύ είσαι το καταφύγιό μου, το ισχυρό μου καταφύγιο' (εδ. 7)· δηλαδή, 'Πετώ σε σένα, και είμαι βέβαιος ότι είμαι ασφαλής σε σένα και υπό την προστασία σου. Αν με ασφαλίσεις, κανείς δεν μπορεί να με βλάψει. Εσύ είσαι η ελπίδα μου και η εμπιστοσύνη μου' (εδ. 5)· δηλαδή, 'εσύ πρότεινες τον εαυτό σου σε μένα στον λόγο σου ως το κατάλληλο αντικείμενο της ελπίδας και της εμπιστοσύνης μου· ήλπισα σε σένα, και ποτέ δεν βρήκα μάταιο να το κάνω.' Ο Χένρι περιγράφει έπειτα τις χαρούμενες αινέσεις και ελπίδες του Δαβίδ. Ο Δαβίδ βρίσκεται εδώ σε ιερή έκσταση χαράς και αίνου, που πηγάζει από την πίστη και την ελπίδα του στον Θεό· έχουμε και τα δύο μαζί στο εδ. 14, όπου υπάρχει μια ξαφνική και αξιοσημείωτη αλλαγή της φωνής του· οι φόβοι του όλοι σιγούν, οι ελπίδες του υψώνονται, και οι προσευχές του μετατρέπονται σε ευχαριστίες. 'Ας λένε οι εχθροί μου ό,τι θέλουν, για να με οδηγήσουν στην απόγνωση, εγώ θα ελπίζω αδιάλειπτα, θα ελπίζω σε όλες τις συνθήκες, στην πιο συννεφιασμένη και σκοτεινή ημέρα· θα ζήσω πάνω στην ελπίδα και θα ελπίζω μέχρι τέλους.' Αφού ελπίζουμε σε κάποιον που δεν θα μας αποτύχει ποτέ, ας μην αποτύχει η ελπίδα μας σε αυτόν, και τότε θα τον αινούμε ακόμη περισσότερο. 'Όσο περισσότερο με ονειδίζουν, τόσο πιο στενά θα προσκολλώμαι σε σένα· θα σε αινώ περισσότερο και καλύτερα από ό,τι έχω κάνει ποτέ.' Όσο περισσότερο ζούμε, τόσο πιο έμπειροι πρέπει να γινόμαστε στην αίνεση του Θεού και τόσο περισσότερο πρέπει να αφθονεύουμε σε αυτήν. Θα προσθέσω πάνω και πέρα από όλη την αίνεσή σου, όλη την αίνεση που έχω προσφέρει μέχρι τώρα, γιατί είναι όλη πολύ λίγη. Όταν έχουμε πει ό,τι μπορούμε, για τη δόξα της χάριτος του Θεού, υπάρχει ακόμη περισσότερο να ειπωθεί· είναι ένα θέμα που δεν εξαντλείται ποτέ, και γι' αυτό δεν πρέπει ποτέ να κουραζόμαστε από αυτό. Τώρα παρατηρήστε, σε αυτούς τους στίχους,
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι μεταβαίνει στον Ψαλμό 72 εισάγοντας τον προφητικό χαρακτήρα του. Ο προηγούμενος ψαλμός γράφτηκε από τον Δαβίδ όταν ήταν γέρος, και φαίνεται ότι και αυτός ήταν· γιατί ο Σολομών στεκόταν τώρα ευνοϊκά για το στέμμα· εκείνη ήταν η προσευχή του για τον εαυτό του, αυτή για τον γιο και διάδοχό του, και με αυτούς τους δύο τελειώνουν οι προσευχές του Δαβίδ του γιου του Ιεσσαί, όπως βρίσκουμε στο τέλος αυτού του ψαλμού. Αν έχουμε μόνο την παρουσία του Θεού μαζί μας ενώ ζούμε, και καλές ελπίδες σχετικά με εκείνους που θα έρθουν μετά από μας ότι θα αινούν τον Θεό στη γη όταν εμείς τον αινούμε στον ουρανό, είναι αρκετό. Αυτός τιτλοφορείται 'ψαλμός για τον Σολομώντα': είναι πιθανό ότι ο Δαβίδ τον υπαγόρευσε, ή μάλλον ότι υπαγορεύτηκε σε αυτόν από το ευλογημένο Πνεύμα, όταν, λίγο πριν πεθάνει, με θεία καθοδήγηση διευθέτησε τη διαδοχή, και έδωσε εντολές να ανακηρυχθεί βασιλιάς ο Σολομών, Α' Βασιλέων α' 30 κ.εξ. Αλλά, μολονότι το όνομα του Σολομώντα χρησιμοποιείται εδώ, η βασιλεία του Χριστού προφητεύεται εδώ υπό τον τύπο και το σχήμα της βασιλείας του Σολομώντα. Ο Δαβίδ γνώριζε ποια ήταν η θεία χρησμοδοσία, Ότι 'από τον καρπό των οσφύων του, κατά σάρκα, θα αναστήσει τον Χριστό για να καθίσει στον θρόνο του', Πράξεις β' 30. Σε αυτόν μαρτυρεί εδώ, και με την προοπτική των δόξων της βασιλείας του παρηγορήθηκε στις τελευταίες του στιγμές όταν προείδε ότι ο οίκος του δεν θα ήταν έτσι με τον Θεό, ούτε τόσο μεγάλος ούτε τόσο καλός, όσο ευχόταν. Ο Δαβίδ, εν πνεύματι, Ι. Αρχίζει με μια σύντομη προσευχή για τον διάδοχό του, εδ. 1. ΙΙ. Περιέρχεται αμέσως σε μια μακρά πρόρρηση των δόξων της βασιλείας του, εδ. 2-17. Και, ΙΙΙ. Καταλήγει με αίνεση στον Θεό του Ισραήλ, εδ. 18-20. Καθώς ψάλλουμε αυτόν τον ψαλμό πρέπει να έχουμε το βλέμμα μας στον Χριστό, αινούντες αυτόν ως Βασιλέα, και ευαρεστούμενοι με την ευτυχία μας ως υπήκοοί του.
Απαντήστε

Απόκριση

Σε ποια σημεία της παρούσας εποχής σας χρειάζεστε περισσότερο να αντηχήσετε την ικεσία του Δαβίδ να μην απορριφθείτε στα γηρατειά; Πώς μπορεί η επανάληψη της πιστότητας του Θεού από τη νεότητά σας να ενισχύσει την ελπίδα σας σήμερα; Ποιο βήμα μπορείτε να κάνετε για να διακηρύξετε τα έργα του Θεού στη γενιά που σας ακολουθεί;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πιστέ Θεέ, υπήρξες η εμπιστοσύνη μας από τη νεότητα και το καταφύγιό μας σε κάθε ηλικία. Δίδαξέ μας, όπως τον Δαβίδ, να ελπίζουμε αδιάλειπτα και να σε αινούμε όλο και περισσότερο. Φύλαξέ μας από την απόγνωση όταν η δύναμη αποτυγχάνει· αντίθετα, ζωοποίησέ μας πάλι και αύξησε το μέγεθός μας για τη δόξα σου. Ας γεμίσουν τα στόματά μας με τη δικαιοσύνη σου και τη σωτηρία σου όλη την ημέρα. Ανάστησε την επόμενη γενιά να γνωρίσει τη δύναμή σου και να ψάλλει τις αινέσεις σου όταν εμείς θα έχουμε φύγει. Αναπαυόμαστε στη δύναμη του Κυρίου και στη δικαιοσύνη του Χριστού μόνο. Αμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →