Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Πράξεις
Πράξεις 15 — με τον Coke
Άνοιγμα
Στην ήσυχη πειθαρχία της καθημερινής Γραφής, στρεφόμαστε ξανά στο Σχολιασμό του Thomas Coke για την Αγία Γραφή. Ως έμπιστος συνεργάτης του Wesley και ο πρώτος Μεθοδιστής επίσκοπος, ο Coke γράφει με αποστολική ευλάβεια και ποιμαντική θέρμη, καθοδηγώντας τους αναγνώστες μέσω του ζωντανού Λόγου. Η προσέγγισή του στο 15ο κεφάλαιο των Πράξεων μας προσκαλεί να παρακολουθήσουμε την πρώιμη εκκλησία να παλεύει, να διακρίνει και να υπακούει υπό την καθοδήγηση του Πνεύματος. Ακούμε όχι μόνο για την ιστορία, αλλά για το ίδιο Πνεύμα που εξακολουθεί να διατάσσει τη ζωή του λαού του Χριστού σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας διαβάσουμε τώρα το 15ο κεφάλαιο των Πράξεων με πνεύμα ταπεινής προσοχής. Ακούστε πώς η εκκλησία στην Αντιόχεια αντιμετωπίζει ξαφνική διαίρεση, πώς οι απόστολοι και οι πρεσβύτεροι συγκεντρώνονται στην Ιερουσαλήμ, και πώς το Άγιο Πνεύμα τους οδηγεί σε μια ευγενική απόφαση που διαφυλάσσει τόσο την αλήθεια όσο και την ελευθερία. Διαβάστε αργά, ζητώντας από τον ίδιο Κύριο που καθοδήγησε τους πρώτους πιστούς να ανοίξει τον λόγο του εκ νέου στην καρδιά σας.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Coke ξεκινάει περιγράφοντας τη σκηνή της διαμάχης.
Εδάφιο 1. Πράξεις 15:1 . Και κάποιοι άνδρες, κ.λπ.— Μια περίσταση συνέβη τώρα, η οποία είχε πολύ σημαντικές συνέπειες στην χριστιανική εκκλησία: διότι κάποιοι άνθρωποι που ήρθαν από την Αντιόχεια στην Ιουδαία, γεμάτοι ιουδαϊκές προκαταλήψεις,—μεταξύ των οποίων ήταν κοινή αρχή, ότι όλοι οι απερίτμητοι πηγαίνουν στην κόλαση· δίδασκαν τους Χριστιανούς στις δημόσιες και ιδιωτικές τους ομιλίες, ότι, εκτός αν περιτμηθούν, σύμφωνα με τον τρόπο που ορίζεται στο νόμο του Μωυσή, και υπακούσουν σε όλο το σύστημα των εντολών του, δεν θα μπορούσαν να σωθούν από το ευαγγέλιο· το οποίο, υποστήριζαν, προοριζόταν να κάνει όλους όσους μεταστράφηκαν σε αυτό Ιουδαίους, και ότι δεν θα μπορούσαν αλλιώς να είναι αληθινοί και γνήσιοι Χριστιανοί·—αντιρρήσεις, τις οποίες ήταν υψίστης σημασίας να αφαιρεθούν εντελώς.Στη συνέχεια καταγράφει τη μετρημένη συζήτηση εντός της συνέλευσης.
Εδάφιο 7. Πράξεις 15:7 . Και αφού έγινε πολλή συζήτηση, — Η συζήτηση που προέκυψε σε αυτή τη συνέλευση, μπορεί πράγματι να αποδείξει ότι υπήρχαν κάποιοι στην εκκλησία στην Ιερουσαλήμ που δεν είχαν την δέουσα εκτίμηση στην εξουσία των αποστόλων· αλλά δεν μπορεί να προσφέρει κανένα δίκαιο επιχείρημα εναντίον της έμπνευσής τους· διότι αυτή η διαμάχη δεν φαίνεται να ήταν μεταξύ των ίδιων των αποστόλων· και αν πράγματι είχαν συζητήσει την υπόθεση για λίγο, η απόφασή τους στο τέλος θα μπορούσε να ήταν υπό αλάνθαστη καθοδήγηση. Δεν φαίνεται να υπάρχει λόγος να συμπεράνουμε, ότι η έμπνευσή τους ήταν πάντα τόσο στιγμιαία και σαφής, ώστε να υπερβαίνει οποιαδήποτε σκέψη στο μυαλό τους, ή οποιαδήποτε διαβούλευση μεταξύ τους.Ο Coke στη συνέχεια δείχνει πώς τα λόγια του Πέτρου προετοιμάζουν το έδαφος για να ακούσει όλη η συντροφιά.
Εδάφιο 12. Πράξεις 15:12 . Τότε όλο το πλήθος σιώπησε, — Η ομιλία του Αγίου Πέτρου σιώπησε όλο το πλήθος, και οι ζηλωτές δεν είχαν τίποτα να απαντήσουν σε τόσο σαφή και πειστικά επιχειρήματα. Όλο το σώμα της συνέλευσης, λοιπόν, ήταν τότε διατεθειμένο να παρακολουθήσει υπομονετικά όσα ο Παύλος και ο Βαρνάβας θεώρησαν σκόπιμο να τους ανακοινώσουν, σχετικά με τα θαύματα και τα σημεία που ο Θεός τους είχε δώσει τη δυνατότητα να κάνουν μεταξύ των Εθνικών· το οποίο ήταν μια σαφής επιβεβαίωση ότι ο Θεός τους είχε στείλει, και ενέκρινε την προσπάθειά τους να μεταστρέψουν τέτοια πρόσωπα, αν και δεν ήταν περιτμημένοι, ούτε υποκείμενοι στο βάρος του Μωσαϊκού νόμου.Συνεχίζει σημειώνοντας την περίληψη του θέματος από τον Ιάκωβο.
Εδάφιο 13. Πράξεις 15:13 . Και αφού σιώπησαν, — Η σιωπή ανανεώθηκε, ο απόστολος Ιάκωβος έκανε μια ομιλία, στην οποία συνόψισε τη συζήτηση, και διατύπωσε την ερώτηση, στην οποία όλοι συμφώνησαν ομόφωνα. Εξ αυτού είναι σαφές, ότι το θέμα δεν καθορίστηκε λόγω κάποιας ανώτερης εξουσίας του Αγίου Πέτρου· και φαίνεται πολύ προνοιακό το ότι ο Άγιος Ιάκωβος έκανε μια τέτοια ομιλία σε αυτή την περίσταση· και ότι χρησιμοποίησε την έκφραση κρίνω, Πράξεις 15:19 η οποία, αν είχε βρεθεί στην ομιλία του Αγίου Πέτρου, θα ήταν ένα πολύ πιο εύλογο επιχείρημα υπέρ της αδύναμα καυχημένης υπεροχής του, από ό,τι προσφέρει τώρα όλη η γραφή.
Σκεφτείτε
Ο Coke βγάζει το βαρύτερο συμπέρασμα σχετικά με την καθοδήγηση της εκκλησίας από το Πνεύμα.
Εδάφιο 28. Πράξεις 15:28 . Έδοξε γαρ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι καὶ ἡμῖν, — Αν και αυτό μπορεί να περιλαμβάνει την απόφαση που είχε δώσει το Πνεύμα με την κάθοδό του στον Κορνήλιο και τους φίλους του, ωστόσο φαίνεται να εκφράζει πιο άμεσα τη συνείδηση που είχε αυτή η συνέλευση, ότι καθοδηγούνταν από τις επιρροές του στο μυαλό τους στην παρούσα απόφασή τους. Όταν οι απόστολοι αποκαλούν αυτά τα πράγματα αναγκαία, εννοούν, με έναν κοινό τρόπο ομιλίας, αναγκαία για εκείνες τις εποχές και περιστάσεις. Ήταν αναμφίβολα αναγκαία, προκειμένου να προωθηθεί μια ελεύθερη συνομιλία μεταξύ των Ιουδαίων και των Εθνικών Χριστιανών, και ειδικά για να εξασφαλιστεί η κοινωνία στο τραπέζι του Κυρίου· όπου δεν μπορούμε να φανταστούμε ότι οι Ιουδαίοι θα είχαν φάει και πιει με πρόσωπα που θεωρούσαν σε τόσο μολυσμένη κατάσταση όσο εκείνοι που επιδίδονταν στα πράγματα που απαγορεύονται εδώ. Από την άλλη πλευρά, φαίνεται ότι οι Ιουδαίοι υπό αυτές τις συνθήκες εγκατέλειψαν οποιαδήποτε περαιτέρω συζήτηση για άλλα απαγορευμένα κρέατα, καθώς και την περιτομή, κ.λπ.Κλείνει την ενότητα με μια τελική ποιμαντική προειδοποίηση κατά της επιβολής μη εντολών ζυγών.
Εδάφιο 41. Πράξεις 15:41 . Στηρίζων τὰς ἐκκλησίας. — Ο κ. Cradock και πολλοί άλλοι πιστεύουν, ότι ο Άγιος Παύλος έπλευσε από την Κιλικία στην Κρήτη αυτή την εποχή, και, επιστρέφοντας στην ασιατική ήπειρο λίγο αργότερα, άφησε τον Τίτο να ολοκληρώσει την εγκατάσταση της εκκλησίας εκεί, Τίτος 1:5 . Συμπεράσματα.— Πόσο νωρίς άρχισε να λειτουργεί το πνεύμα της μισαλλοδοξίας και της επιβολής στην χριστιανική εκκλησία!—αυτή η μοιραία διάθεση να επιβάλλεται ένας ζυγός στον λαιμό των μαθητών του Χριστού, κάνοντας αδιάφορα πράγματα αναγκαία!—αυτή η άνανδρη και αντιχριστιανική διάθεση, η οποία σχεδόν από τότε διαλύει την εκκλησία, και με θόρυβο ρίχνει την ευθύνη σε εκείνους, οι οποίοι ήταν πρόθυμοι, με αρχές αληθινά ευαγγελικές, να σταθούν σταθεροί στην ελευθερία με την οποία ο Χριστός, ο θείος Διδάσκαλός τους, τους έκανε ελεύθερους! Πόσο ανόητο και πόσο επιβλαβές το λάθος, να τίθενται όροι κοινωνίας που ο Χριστός ποτέ δεν έθεσε!
Απαντήστε
1. Πού στη δική μου ζωή ή στην εκκλησία μου μπαίνω στον πειρασμό να προσθέσω απαιτήσεις που ο Χριστός δεν έχει επιβάλει στον λαό του;
2. Πόσο πρόθυμος είμαι να αναζητήσω τη γνώμη ολόκληρης της εκκλησίας, και ειδικά τη συμβουλή σοφότερων αδελφών, όταν προκύπτουν διαφωνίες;
3. Με ποιους τρόπους μπορώ να εμπιστευτώ πιο πρόθυμα ότι το ίδιο Πνεύμα που καθοδήγησε τη σύνοδο της Ιερουσαλήμ εξακολουθεί να καθοδηγεί την εκκλησία σήμερα;
Προσευχηθείτε
Ευλογημένε Πατέρα, σε ευχαριστούμε για την πιστή μαρτυρία του δούλου σου Thomas Coke, ο οποίος ανίχνευσε το έργο του Πνεύματός σου μεταξύ των πρώτων πιστών. Χάρισέ μας την ίδια ταπεινοφροσύνη που έστειλε την εκκλησία της Αντιόχειας στην Ιερουσαλήμ για συμβουλή. Κράτησέ μας από το να επιβάλλουμε βαριά βάρη ο ένας στον άλλο, και δίδαξέ μας να εκτιμούμε την ελευθερία με την οποία ο Χριστός μας έκανε ελεύθερους. Είθε το ίδιο Πνεύμα που είπε, 'Έδοξε γαρ τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι καὶ ἡμῖν', να μαρτυρήσει στις καρδιές μας, να καθαρίσει τα κίνητρά μας, και να μας ενώσει στην αγάπη. Μέσω του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →