← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Εφεσίους

Προς Εφεσίους 1 — με τον Ματθαίο Χένρι

Εφεσίους 1Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα
Σήμερα υποδεχόμαστε τον πλούσιο σχολιασμό του Ματθαίου Χένρι στο πρώτο κεφάλαιο της προς Εφεσίους επιστολής στον καθημερινό μας ρυθμό. Η προσεκτική ερμηνεία του Χένρι ανοίγει τα μεγαλειώδη θέματα της χάριτος, της εκλογής και της κληρονομιάς της επιστολής, δείχνοντας πώς τα λόγια του Παύλου εξακολουθούν να τρέφουν την εκκλησία. Οι στοχασμοί του μας προσκαλούν να παραμείνουμε στις ευχαριστίες και τις προσευχές του αποστόλου, επιτρέποντας στο Πνεύμα να βαθύνει την κατανόησή μας για κάθε πνευματική ευλογία εν Χριστώ. Καθώς ακούμε, ας ανακινήσουν οι γνώσεις του Χένρι φρέσκο θαυμασμό για τον αιώνιο σκοπό του Θεού και ας μας παρακινήσουν να ζούμε για τον έπαινο της θείας δόξας.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Κάντε τώρα παύση και διαβάστε αργά και προσευχητικά το πρώτο κεφάλαιο της προς Εφεσίους επιστολής. Αφήστε τον εναρκτήριο χαιρετισμό, τον υψηλό ύμνο της ευλογίας και την ειλικρινή μεσιτεία του Παύλου να σας περιβάλουν. Παρατηρήστε πώς κάθε εδάφιο δείχνει προς την ελεήμονα πρωτοβουλία του Πατέρα εν Χριστώ και το σφραγιστικό έργο του Πνεύματος. Ζητήστε από τον Κύριο να ανοίξει την καρδιά σας για να δεχθείτε αυτές τις αλήθειες εκ νέου.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ανοίγει σκιαγραφώντας την τριπλή κίνηση του κεφαλαίου. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Την εισαγωγή σε ολόκληρη την επιστολή, η οποία είναι πολύ παρόμοια με άλλες, εδ. 1, 2. ΙΙ. Τις ευχαριστίες και τους αίνους του αποστόλου προς τον Θεό για τις ανεκτίμητες ευλογίες που δόθηκαν στους πιστούς Εφεσίους, εδ. 3-14. ΙΙΙ. Τις ειλικρινείς προσευχές του προς τον Θεό εκ μέρους τους, εδ. 15-23. Αυτός ο μεγάλος απόστολος συνήθιζε να αφθονεί σε προσευχές και σε ευχαριστίες προς τον παντοδύναμο Θεό, τις οποίες γενικά διατάσσει και οργανώνει έτσι ώστε ταυτόχρονα να μεταφέρουν και να μεταδίδουν τα μεγάλα και σημαντικά δόγματα της χριστιανικής θρησκείας και τις πιο βαρυσήμαντες οδηγίες σε όλους όσους τις μελετούν σοβαρά. Ο Χένρι στη συνέχεια ερμηνεύει τον αποστολικό χαιρετισμό και την ευλογία. Εδώ είναι, 1. Ο τίτλος που παίρνει ο άγιος Παύλος για τον εαυτό του, ως ανήκοντα σε αυτόν—Παύλος, απόστολος του Ιησού Χριστού, κ.λπ. Θεωρούσε μεγάλη τιμή το να απασχολείται από τον Χριστό, ως ένας από τους αγγελιοφόρους του προς τους υιούς των ανθρώπων. Οι απόστολοι ήταν πρωταρχικοί αξιωματούχοι στην χριστιανική εκκλησία, όντας έκτακτοι λειτουργοί διορισμένοι μόνο για ένα χρονικό διάστημα. Εφοδιάστηκαν από τον μεγάλο Κύριό τους με έκτακτα χαρίσματα και την άμεση βοήθεια του Πνεύματος, ώστε να είναι κατάλληλοι για τη δημοσίευση και τη διάδοση του ευαγγελίου και για τη διακυβέρνηση της εκκλησίας στην βρεφική της κατάσταση. Ένας τέτοιος ήταν ο Παύλος, και αυτό όχι με τη θέληση ανθρώπου που του απέδιδε αυτό το αξίωμα, ούτε με τη δική του εισβολή σε αυτό· αλλά με τη θέληση του Θεού, πολύ ρητά και ξεκάθαρα υποδηλωμένη σε αυτόν, καθώς κλήθηκε αμέσως (όπως και οι άλλοι απόστολοι) από τον ίδιο τον Χριστό στο έργο. Κάθε πιστός λειτουργός του Χριστού (αν και η κλήση και το αξίωμά του δεν είναι τόσο έκτακτης φύσεως) μπορεί, με τον απόστολό μας, να το αναλογιστεί ως τιμή και παρηγοριά για τον εαυτό του ότι είναι ό,τι είναι με τη θέληση του Θεού. 2. Τα πρόσωπα στα οποία αποστέλλεται αυτή η επιστολή: Προς τους αγίους που είναι στην Έφεσο, δηλαδή προς τους χριστιανούς που ήταν μέλη της εκκλησίας στην Έφεσο, τη μητρόπολη της Ασίας. Τους αποκαλεί αγίους, διότι τέτοιοι ήταν κατά την ομολογία, τέτοιοι ήταν υποχρεωμένοι να είναι κατά την αλήθεια και την πραγματικότητα, και πολλοί από αυτούς ήταν τέτοιοι. Όλοι οι χριστιανοί πρέπει να είναι άγιοι· και, αν δεν έρχονται υπό αυτόν τον χαρακτήρα στη γη, δεν θα είναι ποτέ άγιοι εν δόξα. Τους αποκαλεί πιστούς εν Χριστώ Ιησού, πιστεύοντες σε αυτόν, και σταθερούς και αμετακίνητους στην προσκόλλησή τους σε αυτόν και στις αλήθειες και τους τρόπους του. Δεν είναι άγιοι εκείνοι που δεν είναι πιστοί, πιστεύοντες στον Χριστό, προσκολλώμενοι σταθερά σε αυτόν, και αληθινοί στην ομολογία που κάνουν σχέσης με τον Κύριό τους. Σημείωση, Είναι η τιμή όχι μόνο των λειτουργών, αλλά και των ιδιωτών χριστιανών, να έχουν λάβει έλεος από τον Κύριο για να είναι πιστοί.—Εν Χριστώ Ιησού, από τον οποίο αντλούν όλη τη χάρη και την πνευματική τους δύναμη, και εν τω οποίω τα πρόσωπά τους, και όλα όσα επιτελούν, γίνονται δεκτά. 3. Η αποστολική ευλογία: Η χάρις έστω μεθ' υμών, κ.λπ. Αυτό είναι το σύμβολο σε κάθε επιστολή· και εκφράζει την καλή θέληση του αποστόλου προς τους φίλους του, και πραγματική επιθυμία για την ευημερία τους. Με τη χάρη εννοούμε την ελεύθερη και αδικαίωτη αγάπη και εύνοια του Θεού, και εκείνες τις χάριτες του Πνεύματος που προέρχονται από αυτήν· με την ειρήνη όλες τις άλλες ευλογίες, πνευματικές και προσωρινές, τους καρπούς και το προϊόν της προηγούμενης. Ουδεμία ειρήνη χωρίς χάρη. Ουδεμία ειρήνη, ούτε χάρη, παρά από τον Θεό τον Πατέρα, και από τον Κύριο Ιησού Χριστό. Αυτές οι ιδιαίτερες ευλογίες προέρχονται από τον Θεό, όχι ως Δημιουργό, αλλά ως Πατέρα με ειδική σχέση: και έρχονται από τον Κύριό μας Ιησού Χριστό, ο οποίος, αφού τις αγόρασε για τον λαό του, έχει δικαίωμα να τις αποδώσει σε αυτούς. Πράγματι οι άγιοι, και οι πιστοί εν Χριστώ Ιησού, είχαν ήδη λάβει χάρη και ειρήνη· αλλά η αύξηση αυτών είναι πολύ επιθυμητή, και οι καλύτεροι άγιοι έχουν ανάγκη από νέες προμήθειες των χαρίτων του Πνεύματος, και δεν μπορούν παρά να επιθυμούν να βελτιωθούν και να αυξηθούν: και επομένως πρέπει να προσεύχονται, ο καθένας για τον εαυτό του και όλοι για αλλήλους, ώστε τέτοιες ευλογίες να εξακολουθούν να αφθονούν σε αυτούς. Ο Χένρι στη συνέχεια ξεδιπλώνει τις γενικές πνευματικές ευλογίες που δόθηκαν εν Χριστώ. Ι. Γενικά ευλογεί τον Θεό για πνευματικές ευλογίες, εδ. 3, όπου τον αποκαλεί τον Θεό και Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού· διότι, ως Μεσίτης, ο Πατέρας ήταν ο Θεός του· ως Θεός, και το δεύτερο πρόσωπο στην μακαρία Τριάδα, ο Θεός ήταν ο Πατέρας του. Εκφράζει τη μυστική ένωση μεταξύ του Χριστού και των πιστών, ότι ο Θεός και Πατέρας του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού είναι ο Θεός και Πατέρας τους, και αυτό εν αυτώ και δι' αυτού. Όλες οι ευλογίες έρχονται από τον Θεό ως τον Πατέρα του Κυρίου ημών Ιησού Χριστού. Κανένα αγαθό δεν μπορεί να αναμένεται από έναν δίκαιο και άγιο Θεό προς αμαρτωλά πλάσματα, παρά μόνο μέσω της μεσιτείας του. Μας ευλόγησε με πάσας πνευματικάς ευλογίας. Σημείωση, Οι πνευματικές ευλογίες είναι οι καλύτερες ευλογίες με τις οποίες ο Θεός μας ευλογεί, και για τις οποίες πρέπει να τον ευλογούμε. Μας ευλογεί αποδίδοντάς μας τέτοια πράγματα που μας καθιστούν πραγματικά ευλογημένους. Δεν μπορούμε έτσι να ευλογήσουμε τον Θεό πάλι· αλλά πρέπει να το κάνουμε δοξάζοντας, και μεγαλύνοντας, και λέγοντας καλά γι' αυτόν εξ αυτού του λόγου. Εκείνους που ο Θεός ευλογεί με μερικές, τους ευλογεί με πάσας πνευματικάς ευλογίας· σε όσους δίνει τον Χριστό, δίνει ελεύθερα όλα αυτά τα πράγματα. Δεν συμβαίνει έτσι με τις προσωρινές ευλογίες· μερικοί ευνοούνται με υγεία, και όχι με πλούτη· μερικοί με πλούτη, και όχι με υγεία, κ.λπ. Αλλά, όπου ο Θεός ευλογεί με πνευματικές ευλογίες, ευλογεί με όλες. Είναι πνευματικές ευλογίες εν τοις επουρανίοις· δηλαδή, λένε μερικοί, στην εκκλησία, διακεκριμένη από τον κόσμο, και εκλεγμένη από αυτόν. Ή μπορεί να αναγνωστεί, εν τοις επουρανίοις πράγμασι, τέτοια που έρχονται από τον ουρανό, και προορίζονται να προετοιμάσουν τους ανθρώπους γι' αυτόν, και να εξασφαλίσουν την υποδοχή τους σε αυτόν. Εξ αυτού πρέπει να μάθουμε να φροντίζουμε τα πνευματικά και επουράνια πράγματα ως τα κύρια πράγματα, τις πνευματικές και επουράνιες ευλογίες ως τις καλύτερες ευλογίες, με τις οποίες δεν μπορούμε να είμαστε δυστυχείς και χωρίς τις οποίες δεν μπορούμε παρά να είμαστε έτσι. Μη θέτετε τας στοργάς σας επί τα επί της γης πράγματα, αλλά επί εκείνα τα πράγματα που είναι άνω. Αυτά ευλογούμαστε εν Χριστώ· διότι, όπως όλες οι υπηρεσίες μας αναβαίνουν προς τον Θεό διά του Χριστού, έτσι όλες οι ευλογίες μας μεταδίδονται σε εμάς κατά τον ίδιο τρόπο, όντας αυτός ο Μεσίτης μεταξύ του Θεού και ημών. Ο Χένρι συνεχίζει απαριθμώντας τις ιδιαίτερες ευλογίες λεπτομερώς. ΙΙ. Οι ιδιαίτερες πνευματικές ευλογίες με τις οποίες ευλογούμαστε εν Χριστώ, και για τις οποίες οφείλουμε να ευλογούμε τον Θεό, είναι (πολλές από αυτές) εδώ απαριθμημένες και διευρυμένες. 1. Εκλογή και προορισμός, οι οποίες είναι οι μυστικές πηγές από τις οποίες ρέουν οι άλλες, εδ. 4, 5, 11. Η εκλογή, ή επιλογή, αφορά εκείνο το σύνολο ή τη μάζα της ανθρωπότητας από την οποία μερικοί εκλέγονται, από την οποία διαχωρίζονται και διακρίνονται. Ο προορισμός έχει σχέση με τις ευλογίες για τις οποίες προορίζονται· ιδιαίτερα την υιοθεσία τέκνων, όντας ο σκοπός του Θεού ότι εν καιρώ θα γίνουμε τα υιοθετημένα τέκνα του, και έτσι να έχουμε δικαίωμα σε όλα τα προνόμια και στην κληρονομιά των τέκνων. Έχουμε εδώ την ημερομηνία αυτής της πράξης αγάπης: ήταν πριν από την θεμελίωση του κόσμου· όχι μόνο πριν ο λαός του Θεού έχει ύπαρξη, αλλά πριν ο κόσμος έχει αρχή· διότι εκλέχθηκαν στη βουλή του Θεού από την αιωνιότητα. Μεγαλύνει αυτές τις ευλογίες σε υψηλό βαθμό ότι είναι προϊόντα αιώνιας βουλής. Η ελεημοσύνη που δίνετε σε ζητιάνους στις πόρτες σας προέρχεται από ξαφνική απόφαση· αλλά η πρόνοια που κάνει ένας γονέας για τα τέκνα του είναι αποτέλεσμα πολλών σκέψεων, και τίθεται στην τελευταία του διαθήκη με μεγάλη επισημότητα. Και, όπως αυτό μεγαλύνει τη θεία αγάπη, έτσι εξασφαλίζει τις ευλογίες στους εκλεκτούς του Θεού· διότι ο σκοπός του Θεού κατά την εκλογή θα σταθεί. Ενεργεί σε εκπλήρωση του αιώνιου σκοπού του αποδίδοντας πνευματικές ευλογίες στον λαό του. Μας ευλόγησε—καθώς μας εξέλεξε εν αυτώ, εν Χριστώ τον μεγάλο κεφαλή της εκλογής, ο οποίος καλείται εμφατικά εκλεκτός του Θεού, ο εκλεγμένος του· και στον εκλεγμένο Λυτρωτή ρίχθηκε βλέμμα εύνοιας επ' αυτούς. Παρατηρήστε εδώ έναν μεγάλο σκοπό και σχέδιο αυτής της επιλογής: εκλεγμένοι—ώστε να είμαστε άγιοι· όχι διότι προείδε ότι θα ήταν άγιοι, αλλά διότι αποφάσισε να τους κάνει έτσι. Όλοι όσοι εκλέγονται στην ευτυχία ως τον σκοπό εκλέγονται στην αγιότητα ως το μέσο. Ο αγιασμός τους, καθώς και η σωτηρία τους, είναι αποτέλεσμα των βουλών της θείας αγάπης.—Και αμέμπτους ενώπιον αυτού—ώστε η αγιότητά τους να μην είναι απλώς εξωτερική και κατά την εξωτερική εμφάνιση, ώστε να αποτρέψει τον ψόγο από τους ανθρώπους, αλλά εσωτερική και πραγματική, και ό,τι ο ίδιος ο Θεός, ο οποίος βλέπει την καρδιά, θα λογαριάσει ως τέτοια, τέτοια αγιότητα που προέρχεται από αγάπη προς τον Θεό και προς τους συνανθρώπους μας, αυτή η αγάπη όντας η αρχή όλης της αληθινής αγιότητας. Η αρχική λέξη σημαίνει τέτοια αθωότητα που κανείς δεν μπορεί να επικρίνει· και επομένως μερικοί την κατανοούν ως εκείνη την τέλεια αγιότητα που οι άγιοι θα επιτύχουν στη μέλλουσα ζωή, η οποία θα είναι εξέχουσα ενώπιον του Θεού, όντας στην άμεση παρουσία του για πάντα. Εδώ είναι επίσης ο κανόνας και η πηγαία αιτία της εκλογής του Θεού: είναι κατά την ευδοκία του θελήματός του (εδ. 5), όχι για χάρη οποιουδήποτε πράγματος σε αυτούς που προείδε, αλλά διότι ήταν το κυρίαρχο θέλημά του, και πράγμα πολύ ευάρεστο σε αυτόν. Είναι κατά τον σκοπό, το σταθερό και αμετάβλητο θέλημα, εκείνου που ενεργεί όλα τα πράγματα κατά την βουλή του ιδίου θελήματός του (εδ. 11), ο οποίος ισχυρά επιτελεί ό,τι αφορά τους εκλεκτούς του, καθώς έχει σοφά και ελεύθερα προορίσει και διατάξει, ο τελευταίος και μεγάλος σκοπός και σχέδιο όλων των οποίων είναι η ίδια η δόξα του: Εις έπαινον της δόξης της χάριτός αυτού (εδ. 6), ώστε να είμαστε εις έπαινον της δόξης αυτού (εδ. 12), δηλαδή, ώστε να ζούμε και να συμπεριφερόμαστε με τέτοιο τρόπο ώστε η πλούσια χάρη του να μεγαλύνεται, και να φαίνεται ένδοξη, και άξια του υψίστου επαίνου. Όλα είναι από τον Θεό, και από αυτόν, και δι' αυτού, και επομένως όλα πρέπει να είναι προς αυτόν, και να κεντρίζονται στον έπαινό του. Σημείωση, Η δόξα του Θεού είναι ο ίδιος ο σκοπός του, και πρέπει να είναι δικός μας σε όλα όσα κάνουμε. Αυτό το χωρίο έχει κατανοηθεί από μερικούς με πολύ διαφορετική έννοια, και με ειδική αναφορά στη μεταστροφή αυτών των Εφεσίων στον χριστιανισμό. Εκείνοι που έχουν νου να δουν τι λέγεται προς αυτόν τον σκοπό μπορούν να συμβουλευτούν τον κ. Λοκ, και άλλους γνωστούς συγγραφείς, επί του τόπου. 2. Η επόμενη πνευματική ευλογία που ο απόστολος παρατηρεί είναι η αποδοχή από τον Θεό διά του Ιησού Χριστού: Εν τω οποίω, ή διά της οποίας χάριτος, μας εδέξατο εν τω ηγαπημένω, εδ. 6. Ο Ιησούς Χριστός είναι ο ηγαπημένος του Πατέρα του (Ματθ. γ΄. 17), καθώς και των αγγέλων και των αγίων. Είναι το μεγάλο προνόμιό μας να γινόμαστε δεκτοί από τον Θεό, το οποίο συνεπάγεται την αγάπη του προς εμάς και την ανάληψή μας υπό τη φροντίδα του και στην οικογένειά του. Δεν μπορούμε να γίνουμε έτσι δεκτοί από τον Θεό, παρά μόνο εν και διά του Ιησού Χριστού. Αγαπά τον λαό του για χάρη του ηγαπημένου. 3. Άφεση αμαρτιών, και λύτρωση διά του αίματος του Ιησού, εδ. 7. Ουδεμία άφεση χωρίς λύτρωση. Ήταν εξ αιτίας της αμαρτίας που αιχμαλωτιστήκαμε, και δεν μπορούμε να απελευθερωθούμε από την αιχμαλωσία μας παρά μόνο διά της αφέσεως των αμαρτιών μας. Αυτή τη λύτρωση έχουμε εν Χριστώ, και αυτή την άφεση διά του αίματός του. Η ενοχή και ο ρύπος της αμαρτίας δεν μπορούσαν να αφαιρεθούν αλλιώς παρά μόνο διά του αίματος του Ιησού. Όλες οι πνευματικές μας ευλογίες ρέουν προς εμάς σε εκείνο το ρεύμα. Αυτό το μεγάλο όφελος, το οποίο έρχεται ελεύθερα σε εμάς, αγοράστηκε ακριβά και πληρώθηκε από τον μακάριο Κύριό μας· και όμως είναι κατά τους πλούτους της χάριτος του Θεού. Η ικανοποίηση του Χριστού και η πλούσια χάρη του Θεού είναι πολύ συνεπείς στο μεγάλο ζήτημα της λύτρωσης του ανθρώπου. Ο Θεός ικανοποιήθηκε από τον Χριστό ως τον υποκατάστατο και εγγυητή μας· αλλά ήταν πλούσια χάρη που θα δεχόταν εγγυητή, όταν θα μπορούσε να εκτελέσει την αυστηρότητα του νόμου επί του παραβάτη, και ήταν πλούσια χάρη να προμηθεύσει τέτοιο εγγυητή όπως ο ίδιος ο Υιός του, και να τον παραδώσει ελεύθερα, όταν τίποτε τέτοιο δεν θα μπορούσε να εισέλθει στις σκέψεις μας, ούτε να βρεθεί αλλιώς για εμάς. Σε αυτό το παράδειγμα δεν έχει μόνο φανερώσει πλούτους χάριτος, αλλά έχει αφθονήσει προς εμάς εν πάση σοφία και φρονήσει (εδ. 8), σοφία στο να σχεδιάζει την οικονομία, και φρόνηση στο να εκτελεί τη βουλή του θελήματός του, όπως έχει κάνει. Πόσο ένδοξες έχουν καταστήσει τον εαυτό τους η θεία σοφία και φρόνηση, στο να προσαρμόζουν τόσο ευτυχώς το ζήτημα μεταξύ δικαιοσύνης και ελέους σε αυτή τη μεγάλη υπόθεση, εξασφαλίζοντας την τιμή του Θεού και του νόμου του, την ίδια στιγμή που η ανάκτηση των αμαρτωλών και η σωτηρία τους εξασφαλίζονται και καθίστανται βέβαιες! 4. Άλλο προνόμιο για το οποίο ο απόστολος εδώ ευλογεί τον Θεό είναι η θεία αποκάλυψη—ότι ο Θεός μας εγνώρισε το μυστήριο του θελήματός του (εδ. 9), δηλαδή, τόσο πολύ από την καλή του θέληση προς τους ανθρώπους, η οποία είχε κρυφτεί για μεγάλο χρονικό διάστημα, και ακόμη κρύβεται από τόσο μεγάλο μέρος του κόσμου: αυτό το οφείλουμε στον Χριστό, ο οποίος, έχοντας κείμενος στον κόλπο του Πατέρα από αιωνιότητα, ήλθε να διακηρύξει το θέλημά του στα τέκνα των ανθρώπων. Κατά την ευδοκία του, τις μυστικές βουλές του σχετικά με τη λύτρωση του ανθρώπου, τις οποίες είχε προτείνει, ή αποφασίσει, απλώς εν και από τον εαυτό του, και όχι για οτιδήποτε σε αυτούς. Σε αυτή την αποκάλυψη, και στο να μας γνωρίζει το μυστήριο του θελήματός του, η σοφία και η φρόνηση του Θεού αφθονούν και λάμπουν. Περιγράφεται (εδ. 13) ως ο λόγος της αληθείας, και το ευαγγέλιο της σωτηρίας μας. Κάθε λέξη του είναι αληθινή. Περιέχει και μας διδάσκει στις πιο βαρυσήμαντες και σημαντικές αλήθειες, και επιβεβαιώνεται και σφραγίζεται από τον ίδιο τον όρκο του Θεού, εξ ου και πρέπει να μάθουμε να καταφεύγουμε σε αυτόν σε όλες τις αναζητήσεις μας για τη θεία αλήθεια. Είναι το ευαγγέλιο της σωτηρίας μας: δημοσιεύει τα χαρμόσυνα νέα της σωτηρίας, και περιέχει την προσφορά αυτής: δείχνει τον δρόμο που οδηγεί σε αυτήν· και το μακάριο Πνεύμα καθιστά την ανάγνωση και τη διακονία αυτού αποτελεσματική για τη σωτηρία των ψυχών. Ω, πόσο πρέπει να εκτιμούμε αυτό το ένδοξο ευαγγέλιο και να ευλογούμε τον Θεό γι' αυτό! Αυτό είναι το φως που λάμπει σε σκοτεινό τόπο, για το οποίο έχουμε λόγο να είμαστε ευγνώμονες, και στο οποίο πρέπει να προσέχουμε. 5. Η ένωση εν και μετά του Χριστού είναι μεγάλο προνόμιο, πνευματική ευλογία, και το θεμέλιο πολλών άλλων. Συγκεντρώνει εν ενί όλα τα πράγματα εν Χριστώ, εδ. 10. Όλες οι γραμμές της θείας αποκαλύψεως συναντώνται εν Χριστώ· όλη η θρησκεία κεντρίζεται σε αυτόν. Ιουδαίοι και εθνικοί ενώθηκαν μεταξύ τους με το να ενωθούν και οι δύο με τον Χριστό. Τα πράγματα εν τω ουρανώ και τα πράγματα επί της γης συγκεντρώνονται εν αυτώ· ειρήνη έγινε, αλληλογραφία εστάλη, μεταξύ ουρανού και γης, δι' αυτού. Η αναρίθμητη συντροφιά των αγγέλων γίνεται ένα με την εκκλησία διά του Χριστού: αυτό ο Θεός το προέθεσε εν εαυτώ, και ήταν το σχέδιό του σε εκείνη την οικονομία η οποία επρόκειτο να επιτελεστεί με την αποστολή του Χριστού εν τω πληρώματι του χρόνου, στον ακριβή χρόνο που ο Θεός είχε προκαθορίσει και ορίσει. 6. Η αιώνια κληρονομιά είναι η μεγάλη ευλογία με την οποία ευλογούμαστε εν Χριστώ: Εν τω οποίω και εκληρώθημεν, εδ. 11. Ο ουρανός είναι η κληρονομιά, η ευτυχία της οποίας είναι επαρκές μερίδιο για μια ψυχή: μεταδίδεται κατά τον τρόπο κληρονομιάς, όντας το δώρο Πατέρα προς τα τέκνα του. Εάν τέκνα, τότε κληρονόμοι. Όλες οι ευλογίες που έχουμε εν χειρί είναι μικρές αν συγκριθούν με την κληρονομιά. Ό,τι δαπανάται επί κληρονόμου κατά την ανηλικιότητά του δεν είναι τίποτε σε σύγκριση με ό,τι φυλάσσεται για αυτόν όταν έρχεται σε ηλικία. Οι χριστιανοί λέγεται ότι έχουν λάβει αυτή την κληρονομιά, καθώς έχουν παρόν δικαίωμα σε αυτήν, και ακόμη πραγματική κατοχή αυτής, εν Χριστώ τω κεφαλή και αντιπροσώπω τους. 7. Η σφραγίδα και η αρραβώνας του Πνεύματος είναι από τον αριθμό αυτών των ευλογιών. Λέγεται ότι σφραγιζόμαστε με το Πνεύμα το άγιον της επαγγελίας, εδ. 13. Το μακάριο Πνεύμα είναι άγιο το ίδιο, και μας καθιστά αγίους. Ονομάζεται το Πνεύμα της επαγγελίας, καθώς είναι το επαγγελθέν Πνεύμα. Δι' αυτού οι πιστοί σφραγίζονται· δηλαδή, διαχωρίζονται και αφιερώνονται για τον Θεό, και διακρίνονται και σημειώνονται ως ανήκοντες σε αυτόν. Το Πνεύμα είναι ο αρραβώνας της κληρονομιάς μας, εδ. 14. Ο αρραβώνας είναι μέρος πληρωμής, και εξασφαλίζει το πλήρες ποσό: έτσι είναι το δώρο του Αγίου Πνεύματος· όλες οι επιδράσεις και οι ενέργειές του, τόσο ως αγιαστής όσο και ως παρηγορητής, είναι ο ουρανός αρχισμένος, η δόξα στον σπόρο και τον οφθαλμό. Ο φωτισμός του Πνεύματος είναι αρραβώνας αιωνίου φωτός· ο αγιασμός είναι αρραβώνας τέλειας αγιότητας· και οι παρηγορίες του είναι αρραβώνες αιωνίων χαρών. Λέγεται ότι είναι ο αρραβώνας, μέχρι την απολύτρωση της κτήσεως. Μπορεί να ονομαστεί εδώ η κτήση, διότι αυτός ο αρραβώνας την καθιστά τόσο βέβαιη στους κληρονόμους όσο αν ήταν ήδη κάτοχοι αυτής· και αγοράζεται για αυτούς διά του αίματος του Χριστού. Η απολύτρωσή της αναφέρεται διότι ενεχυριάστηκε και χάθηκε εξ αιτίας της αμαρτίας· και ο Χριστός την αποκαθιστά σε εμάς, και έτσι λέγεται ότι την λυτρώνει, σε αναφορά με τον νόμο της απολυτρώσεως. Παρατηρήστε, από όλα αυτά, ποια ελεήμων επαγγελία είναι εκείνη που εξασφαλίζει το δώρο του Αγίου Πνεύματος σε εκείνους που το ζητούν.
Σκεφτείτε

Στοχασμός

Ο Χένρι καταλήγει υπογραμμίζοντας τον μεγάλο σκοπό όλων αυτών των προνομίων. Ο απόστολος αναφέρει τον μεγάλο σκοπό και σχέδιο του Θεού στο να αποδώσει όλα αυτά τα πνευματικά προνόμια, ώστε να είμαστε εις έπαινον της δόξης αυτού οι πρώτοι ελπίσαντες εν τω Χριστώ—εμείς προς τους οποίους το ευαγγέλιο κηρύχθηκε πρώτα, και οι οποίοι πρώτοι μεταστραφήκαμε στην πίστη του Χριστού, και στην τοποθέτηση της ελπίδας και της εμπιστοσύνης μας σε αυτόν. Σημείωση, Η αρχαιότητα εν τη χάριτι είναι προτίμηση: Οι προ εμού γεγονότες εν Χριστώ, λέγει ο απόστολος (Ρωμ. ιστ΄. 7)· εκείνοι που για μεγαλύτερο χρονικό διάστημα έχουν πειραματιστεί τη χάρη του Χριστού βρίσκονται υπό πιο ειδικές υποχρεώσεις να δοξάζουν τον Θεό. Πρέπει να είναι ισχυροί εν τη πίστει, και να τον δοξάζουν πιο εξέχοντα· αλλά αυτό πρέπει να είναι ο κοινός σκοπός όλων. Για αυτό πλασθήκαμε, και για αυτό λυτρωθήκαμε· αυτό είναι το μεγάλο σχέδιο του χριστιανισμού μας, και του Θεού σε όλα όσα έχει κάνει για εμάς: εις έπαινον της δόξης αυτού, εδ. 14. Σκοπεύει ότι η χάρη και η δύναμή του και άλλες τελειότητές του να γίνουν διά αυτού του μέσου εμφανείς και ένδοξες, και ότι οι υιοί των ανθρώπων να τον μεγαλύνουν.
Απαντήστε

Απόκριση

1. Ποια πνευματική ευλογία που απαριθμείται από τον Χένρι διευρύνει περισσότερο την άποψή σας για τη χάρη του Θεού σήμερα; 2. Πώς επηρεάζει η αιώνια φύση της εκλογής του Θεού τον τρόπο που ζείτε και λατρεύετε; 3. Με ποιον πρακτικό τρόπο μπορείτε να ενωθείτε με τον Παύλο στην προσευχή για τον φωτισμό των συμπιστών σας;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Πάτερ φιλάνθρωπε, διά τοῦ Πνεύματός Σου χάρισέ μας σοφία καί ἀποκάλυψη γιά νά γνωρίσουμε τήν ἐλπίδα τῆς κλήσεώς Σου καί τόν πλοῦτο τῆς ἔνδοξης κληρονομιᾶς πού ἔχεις ἑτοιμάσει γιά μᾶς ἐν Χριστῷ. Ἄνοιξε τά μάτια τῶν καρδιῶν μας νά δοῦμε τό ὑπερβάλλον μέγεθος τῆς δυνάμεώς Σου πού ἐνεργεῖ σέ αὐτούς πού πιστεύουν, καί σφράγισε αὐτές τίς ἀλήθειες στίς ζωές μας γιά νά ζοῦμε πρός ἔπαινο τῆς ἔνδοξης χάριτός Σου. Διά Ἰησοῦ τοῦ Κυρίου ἡμῶν, ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →