Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Δευτερονόμιο
Δευτ 7-8 — με τον Μάθιου Χένρι
Άνοιγμα
Το σχόλιο του Μάθιου Χένρι στο Δευτερονόμιο 7–8 μας καλεί σε μια βαθύτερη πορεία πιστότητας στη διαθήκη. Με ποιμαντική σαφήνεια δείχνει πώς η κλήση του Ισραήλ να χωριστεί από τα είδωλα πηγάζει από την εκλεκτική αγάπη του Θεού και οδηγεί στην υποσχεμένη ευλογία. Οι σκέψεις του υπενθυμίζουν στους σύγχρονους αναγνώστες ότι η υπακοή δεν είναι ποτέ απλή υποχρέωση αλλά η ευγνώμων απάντηση ενός λαού που έχει ξεχωριστεί. Καθώς ανοίγουμε αυτά τα κεφάλαια μαζί, οι γνώσεις του Χένρι μας βοηθούν να δούμε τόσο τις προειδοποιήσεις κατά του συμβιβασμού όσο και τις τρυφερές διαβεβαιώσεις της θείας φροντίδας. Ας ανακινήσουν τα λόγια του τις καρδιές μας να θυμηθούμε την παρελθούσα πιστότητα του Θεού και να περπατήσουμε με ολόψυχη αφοσίωση σήμερα.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Αφιερώστε χρόνο τώρα για να διαβάσετε τα κεφάλαια 7 και 8 του Δευτερονομίου αργά και προσευχητικά. Ακούστε την επαναλαμβανόμενη κλήση να τηρείτε τις εντολές του Θεού, να καταστρέψετε κάθε ίχνος ειδωλολατρίας και να θυμηθείτε το ταξίδι της ερήμου με ευγνωμοσύνη. Προσέξτε τις υποσχέσεις ευλογίας που συνοδεύουν την υπακοή και τις σοβαρές προειδοποιήσεις κατά της λήθης του Κυρίου. Αφήστε το κείμενο να εγκατασταθεί στο πνεύμα σας πριν στραφείτε στην έκθεση του Χένρι.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή και τις κύριες προτροπές του κεφαλαίου 7.
Ο Μωυσής σε αυτό το κεφάλαιο προτρέπει τον Ισραήλ, Ι. Γενικά, να τηρεί τις εντολές του Θεού, εδ. 11, 12. ΙΙ. Ιδιαίτερα, και για να το επιτύχει αυτό, να διατηρεί τον εαυτό του καθαρό από κάθε κοινωνία με ειδωλολάτρες. 1. Πρέπει να καταστρέψουν εντελώς τα επτά αφιερωμένα έθνη και να μην τα λυπηθούν ή να κάνουν συμμαχίες μαζί τους, εδ. 1, 2, 16, 24. 2. Δεν πρέπει σε καμία περίπτωση να παντρευτούν με τα υπολείμματά τους, εδ. 3, 4. 3. Πρέπει να αφανίσουν και να καταναλώσουν τους βωμούς και τα είδωλά τους και να μην πάρουν ούτε το ασήμι και τον χρυσό τους για δική τους χρήση, εδ. 5, 25, 26. Για να ενισχύσει αυτή την εντολή, δείχνει ότι ήταν υποχρεωμένοι να το κάνουν, (1.) Από καθήκον. Λαμβάνοντας υπόψη [1.] Την εκλογή τους από τον Θεό, εδ. 6. [2.] Τον λόγο αυτής της εκλογής, εδ. 7, 8. [3.] Τους όρους στους οποίους στέκονταν με τον Θεό, εδ. 9, 10. (2.) Από συμφέρον. Εδώ υπόσχεται, [1.] Γενικά, ότι, αν υπηρετούσαν τον Θεό, θα τους ευλογούσε και θα τους ευημερούσε, εδ. 12-15. [2.] Ιδιαίτερα, ότι αν έδιωχναν τα έθνη, ώστε να μην αποτελούν πειρασμό για αυτούς, ο Θεός θα τα έδιωχνε, ώστε να μην αποτελούν καμία ενόχληση για αυτούς, εδ. 17, κ.εξ.Ο Χένρι στη συνέχεια τονίζει την ελευθερία της εκλεκτικής χάριτος του Θεού προς τον Ισραήλ.
2. Η ελευθερία αυτής της χάριτος που έκανε αυτή την εκλογή. (1.) Δεν υπήρχε τίποτα σε αυτούς που να τους συστήνει ή να τους δικαιώνει για αυτή την εύνοια. Στο πλήθος του λαού είναι η τιμή του βασιλιά, Παρ. ιδ΄ 28. Αλλά ο αριθμός τους ήταν ασήμαντος· ήταν μόνο εβδομήντα ψυχές όταν κατέβηκαν στην Αίγυπτο, και, αν και αυξήθηκαν πολύ εκεί, υπήρχαν όμως πολλά άλλα έθνη πολυπληθέστερα: Ήσασταν οι ελάχιστοι από όλους τους λαούς, εδ. 7. Ο συγγραφέας του Ιεροσολυμιτικού Ταργκούμ αποδίδει υπερβολικό έπαινο στο έθνος του στην ανάγνωσή του, Ήσασταν ταπεινοί στο πνεύμα και πράοι πάνω από όλους τους λαούς· εντελώς αντίθετο: ήταν μάλλον σκληροτράχηλοι και κακοδιάθετοι πάνω από όλους τους λαούς. (2.) Ο Θεός άντλησε τον λόγο της καθαρά από τον εαυτό Του, εδ. 8. [1.] Σας αγάπησε επειδή ήθελε να σας αγαπήσει. Έτσι και ο Πατέρας, επειδή φάνηκε καλό στα μάτια Σου. Όλα όσα αγαπά ο Θεός τα αγαπά ελεύθερα, Ωσ. ιδ΄ 4. Εκείνοι που χάνονται χάνονται από τα δικά τους προσόντα, αλλά όλοι όσοι σώζονται σώζονται κατά προνόμιο. [2.] Έκανε το έργο Του επειδή ήθελε να τηρήσει τον λόγο Του. 'Σας έβγαλε από την Αίγυπτο σε εκπλήρωση του όρκου που ορκίστηκε στους πατέρες σας.' Τίποτα σε αυτούς, ή από αυτούς, δεν έκανε ή μπορούσε να κάνει τον Θεό οφειλέτη τους· αλλά είχε κάνει τον εαυτό Του οφειλέτη στην ίδια Του την υπόσχεση, την οποία θα εκπλήρωνε παρά την αναξιότητά τους.Ο Χένρι στρέφεται έπειτα στα μαθήματα της ερήμου που προετοιμάζουν την καρδιά για υπακοή στο κεφάλαιο 8.
Ο Μωυσής είχε διατάξει τους γονείς στη διδασκαλία των παιδιών τους να ακονίζουν τον λόγο του Θεού πάνω τους (κεφ. στ΄ 7) με συχνή επανάληψη των ίδιων πραγμάτων ξανά και ξανά· και εδώ ο ίδιος ακολουθεί την ίδια μέθοδο διδασκαλίας των Ισραηλιτών ως παιδιών του, επαναλαμβάνοντας συχνά τις ίδιες προτροπές και προφυλάξεις, με τα ίδια κίνητρα ή επιχειρήματα για να τις ενισχύσει, ώστε όσα άκουγαν τόσο συχνά να παραμείνουν μαζί τους. Σε αυτό το κεφάλαιο ο Μωυσής τους δίνει, Ι. Γενικές προτροπές για υπακοή, εδ. 1, 6. ΙΙ. Μια ανασκόπηση των μεγάλων πραγμάτων που έκανε ο Θεός για αυτούς στην έρημο, ως καλό επιχείρημα για υπακοή, εδ. 2-5, 15, 16. ΙΙΙ. Μια προοπτική της καλής γης στην οποία ο Θεός θα τους έφερνε τώρα, εδ. 7-9. IV. Μια αναγκαία προφύλαξη κατά των πειρασμών μιας ευημερούσας κατάστασης, εδ. 10-14, και 17, 18. V. Μια δίκαιη προειδοποίηση για τις μοιραίες συνέπειες της αποστασίας από τον Θεό, εδ. 19, 20.
Σκεφτείτε
Στοχασμός
Ο Χένρι καταλήγει δείχνοντας πώς η σταδιακή κατάκτηση αντικατοπτρίζει το σταδιακό έργο του αγιασμού.
4. Ότι, αν έκοβαν τα αφιερωμένα έθνη, θα τα έκοβαν, και κανείς δεν θα μπορούσε να σταθεί μπροστά τους. Το καθήκον τους σε αυτό το θέμα θα ήταν από μόνο του το πλεονέκτημά τους: Θα καταναλώσεις όλο τον λαό που ο Κύριος ο Θεός σου θα σου παραδώσει—αυτό είναι η εντολή (εδ. 16)· και ο Κύριος ο Θεός σου θα τους παραδώσει σε σένα, και θα τους καταστρέψει—αυτό είναι η υπόσχεση, εδ. 23. Έτσι μας διατάσσεται να μην αφήσουμε την αμαρτία να βασιλεύει, να μην επιτρέπουμε στον εαυτό μας να την απολαμβάνει ούτε να της δίνουμε έρεισμα, αλλά να τη μισούμε και να αγωνιζόμαστε εναντίον της· και τότε ο Θεός έχει υποσχεθεί ότι η αμαρτία δεν θα έχει κυριαρχία πάνω μας (Ρωμ. στ΄ 12, 14), αλλά ότι θα είμαστε περισσότεροι από νικητές επάνω της. Η δυσκολία και η αμφιβολία της κατάκτησης της Χαναάν που είχε αποτελέσει πέτρα σκανδάλου για τους πατέρες τους, ο Μωυσής εδώ τους ενθαρρύνει ενάντια σε εκείνα τα πράγματα που ήταν πιο πιθανό να τους αποθαρρύνουν, λέγοντάς τους να μην τα φοβούνται, εδ. 18, και πάλι, εδ. 21. (1.) Ας μην αποθαρρύνονται από τον αριθμό και τη δύναμη των εχθρών τους: Μην πείτε, Είναι περισσότεροι από εμένα, πώς μπορώ να τους εκδιώξω; εδ. 17. Είμαστε έτοιμοι να σκεφτούμε ότι οι πολυπληθέστεροι πρέπει οπωσδήποτε να νικήσουν· αλλά, για να οχυρώσει τον Ισραήλ ενάντια σε αυτόν τον πειρασμό, ο Μωυσής τους υπενθυμίζει την καταστροφή του Φαραώ και όλης της δύναμης της Αιγύπτου, εδ. 18, 19. Είχαν δει τους μεγάλους πειρασμούς, ή θαύματα (έτσι το διαβάζει ο Χαλδαίος), τα σημεία και τα τέρατα, με τα οποία ο Θεός τους έβγαλε από την Αίγυπτο, για να τους φέρει στη Χαναάν, και από εκεί μπορούσαν εύκολα να συμπεράνουν ότι ο Θεός μπορούσε να εκδιώξει τους Χαναναίους (οι οποίοι, αν και αρκετά τρομεροί, δεν είχαν τέτοια πλεονεκτήματα εναντίον του Ισραήλ όπως οι Αιγύπτιοι· αυτός που είχε κάνει το μεγαλύτερο μπορούσε να κάνει το μικρότερο), και ότι θα τους εκδιώξει, αλλιώς η έξοδος του Ισραήλ από την Αίγυπτο δεν θα ήταν καμία καλοσύνη για αυτούς. Αυτός που άρχισε θα τελείωνε. Επομένως, να θυμάσαι καλά αυτό, εδ. 18. Ο λόγος και τα έργα του Θεού θυμούνται καλά όταν βελτιώνονται ως βοήθειες στην πίστη και την υπακοή μας. Αυτό που είναι καλά αποθηκευμένο είναι έτοιμο για εμάς όταν έχουμε ανάγκη να το χρησιμοποιήσουμε. (2.) Ας μην αποθαρρύνονται από την αδυναμία και την έλλειψη των δικών τους δυνάμεων· γιατί ο Θεός θα τους στείλει βοηθητικά στρατεύματα από σφήκες, ή σφήκες, όπως το διαβάζουν κάποιοι (εδ. 20), πιθανώς μεγαλύτερες από το συνηθισμένο, που θα τρόμαζαν και θα ενοχλούσαν τους εχθρούς τους (και ίσως θα προκαλούσαν τον θάνατο πολλών από αυτούς) ώστε οι πολυπληθέστεροι στρατοί τους να γίνουν εύκολη λεία για τον Ισραήλ. Ο Θεός μάστιξε τους Αιγυπτίους με μύγες, αλλά τους Χαναναίους με σφήκες. Εκείνοι που δεν παίρνουν προειδοποίηση από μικρότερες κρίσεις σε άλλους μπορεί να περιμένουν μεγαλύτερες στον εαυτό τους. Αλλά η μεγάλη ενθάρρυνση του Ισραήλ ήταν ότι είχαν τον Θεό ανάμεσά τους, έναν ισχυρό Θεό και τρομερό, εδ. 21. Και αν ο Θεός είναι υπέρ μας, αν ο Θεός είναι μαζί μας, δεν χρειαζόμαστε να φοβόμαστε τη δύναμη κανενός πλάσματος εναντίον μας. (3.) Ας μην αποθαρρύνονται από την αργή πρόοδο των όπλων τους, ούτε να σκέφτονται ότι οι Χαναναίοι δεν θα υποταχθούν ποτέ αν δεν εκδιωχθούν τον πρώτο χρόνο· όχι, πρέπει να εκδιωχθούν λίγο λίγο, και όχι όλοι μονομιάς, εδ. 22. Σημείωσε, δεν πρέπει να σκεφτόμαστε ότι, επειδή η απελευθέρωση της εκκλησίας και η καταστροφή των εχθρών της δεν πραγματοποιούνται αμέσως, επομένως δεν θα πραγματοποιηθούν ποτέ. Ο Θεός θα κάνει το δικό Του έργο με τη δική Του μέθοδο και χρόνο, και μπορούμε να είμαστε βέβαιοι ότι είναι πάντα τα καλύτερα. Έτσι η διαφθορά διώχνεται από τις καρδιές των πιστών λίγο λίγο. Το έργο του αγιασμού προχωρά σταδιακά· αλλά εκείνη η κρίση θα φερθεί τελικά σε πλήρη νίκη. Ο λόγος που δίνεται εδώ (όπως και πριν, Έξ. κγ΄ 29, 30) είναι, Μήπως το θηρίο του αγρού πληθύνει επάνω σου. Η γη ο Θεός την έδωσε στα παιδιά των ανθρώπων· και επομένως θα υπάρχει μάλλον ένα υπόλειμμα Χαναναίων για να κρατήσουν την κατοχή μέχρι ο Ισραήλ γίνει αρκετά πολυάριθμος για να την αναπληρώσει παρά να γίνει κατοικία δράκων, και αυλή για τα άγρια θηρία της ερήμου, Ησ. λδ΄ 13, 14. Ωστόσο ο Θεός μπορούσε να είχε αποτρέψει αυτό το κακό από τα θηρία, Λευιτ. κστ΄ 6. Αλλά η υπερηφάνεια και η ασφάλεια, και άλλες αμαρτίες που είναι τα κοινά αποτελέσματα μιας εγκατεστημένης ευημερίας, ήταν εχθροί πιο επικίνδυνοι από τα θηρία του αγρού, και αυτά θα ήταν έτοιμα να πληθύνουν επάνω τους. Δες Κριτ. γ΄ 1, 4.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού μπορεί να υπάρχουν ακόμα επίμονες προσκολλήσεις σε 'είδωλα' που ανταγωνίζονται για την αγάπη σας;
2. Πώς η ανάμνηση της παρελθούσας πιστότητας του Θεού ενισχύει την αποφασιστικότητά σας να υπακούσετε σήμερα;
3. Σε ποια περιοχή σας ζητά ο Θεός να εμπιστευτείτε τον χρόνο Του αντί να απαιτήσετε άμεση νίκη;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Πιστέ Κύριε, Σε ευχαριστούμε για την αγάπη της διαθήκης που μας επέλεξε όταν δεν είχαμε τίποτα να μας συστήσει. Δίδαξέ μας να μισούμε ό,τι μισείς και να καταστρέφουμε κάθε αντίπαλο που θα απομάκρυνε τις καρδιές μας. Βοήθησέ μας να θυμόμαστε τις ισχυρές πράξεις Σου στην έρημο της δικής μας ζωής ώστε η υπερηφάνεια να μην ριζώσει σε εποχές ευλογίας. Δώσε μας υπομονετική εμπιστοσύνη καθώς διώχνεις την αμαρτία λίγο λίγο, και μην μας αφήσεις να κουραστούμε στον αγώνα. Ας ρέει η υπακοή μας από ευγνώμονα αγάπη, και ας τιμηθεί το όνομά Σου σε κάθε γωνιά της ζωής μας. Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →