← Πρόγραμμα σπουδών

Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ

Ιώβ 9-10 — με τον Ματθαίο Χένρι

Ιώβ 9-10Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής20 λεπ
Άνοιγμα

Εισαγωγή

Ο Ματθαίος Χένρι μας καθοδηγεί μέσα από την βαθιά απάντηση του Ιώβ στα κεφάλαια εννέα και δέκα, όπου ζητήματα θείας δικαιοσύνης συναντούν την ανθρώπινη αδυναμία. Η προσεκτική του ερμηνεία μας προσκαλεί να στοχαστούμε τους ανεξερεύνητους τρόπους του Θεού ενώ κρατάμε σταθερά την ταπεινοφροσύνη. Καθώς ακολουθούμε τις γνώσεις του Χένρι, ανακαλύπτουμε νέες προσκλήσεις να εμπιστευθούμε Εκείνον του οποίου η σοφία και η δύναμη υπερβαίνουν κάθε κατανόηση. Αυτό το μάθημα ανοίγει χώρο για ειλικρινή πάλη και εδραιωμένη ελπίδα στον χαρακτήρα του Θεού.
Διαβάστε

Ανάγνωση

Εγκατασταθείτε σε ένα ήσυχο μέρος και διαβάστε τα κεφάλαια εννέα και δέκα του Ιώβ αργά. Αφήστε το βάρος των ερωτήσεων του Ιώβ και το μεγαλείο των ιδιοτήτων του Θεού να εγκατασταθούν στο πνεύμα σας. Παρατηρήστε πώς το κείμενο μετακινείται μεταξύ δέους, θρήνου και παράδοσης. Αφήστε αυτά τα αρχαία λόγια να προετοιμάσουν την καρδιά σας για τους στοχασμούς που θα ξεδιπλώσει ο Ματθαίος Χένρι.
Μελετήστε

Μελέτη

Ο Χένρι ξεκινά περιγράφοντας τη δομή του κεφαλαίου. Σε αυτό και στο επόμενο κεφάλαιο έχουμε την απάντηση του Ιώβ στον λόγο του Βιλδάδ, στην οποία μιλά με τιμή για τον Θεό, ταπεινά για τον εαυτό του και με συναίσθημα για τις θλίψεις του· αλλά ούτε μία λέξη με τρόπο αντανάκλασης στους φίλους του ή στην αδικία τους προς αυτόν, ούτε σε άμεση απάντηση σε όσα είπε ο Βιλδάδ. Σοφά μένει στα ουσιώδη της υπόθεσης και δεν κάνει παρατηρήσεις για το πρόσωπο που τη διαχειρίστηκε, ούτε αναζητά αφορμή εναντίον του. Σε αυτό το κεφάλαιο έχουμε, Ι. Το δόγμα της δικαιοσύνης του Θεού που τίθεται, εδ. 2. ΙΙ. Την απόδειξή του, από τη σοφία του και τη δύναμή του και την κυρίαρχη κυριαρχία του, εδ. 3-13. ΙΙΙ. Την εφαρμογή του, στην οποία, 1. Καταδικάζει τον εαυτό του, ως ανίκανο να αντιπαρατεθεί με τον Θεό είτε με νόμο είτε με μάχη, εδ. 14-21. 2. Υποστηρίζει το σημείο του, ότι δεν μπορούμε να κρίνουμε τον χαρακτήρα των ανθρώπων από την εξωτερική τους κατάσταση, εδ. 22-24. 3. Παραπονιέται για το μέγεθος των θλίψεών του, τη σύγχυση στην οποία βρισκόταν και την απώλεια που είχε ως προς το τι να πει ή να κάνει, εδ. 25-35. Ο Χένρι συνεχίζει με την ομολογία του Ιώβ για μια κοινή αρχή. Ο Βιλδάδ άρχισε με μια επίπληξη προς τον Ιώβ επειδή μιλούσε τόσο πολύ, κεφ. η΄ 2. Ο Ιώβ δεν απαντά σε αυτό, αν και θα ήταν αρκετά εύκολο να το ανταποδώσει στον εαυτό του· αλλά σε ό,τι θέτει στη συνέχεια ως αρχή του, ότι ο Θεός ποτέ δεν διαστρεβλώνει την κρίση, ο Ιώβ συμφωνεί μαζί του: Γνωρίζω ότι είναι έτσι αληθινά, εδ. 2. Σημείωσε, πρέπει να είμαστε έτοιμοι να παραδεχθούμε πόσο συμφωνούμε με εκείνους με τους οποίους διαφωνούμε, και δεν πρέπει να υποτιμούμε, πολύ λιγότερο να αντιστεκόμαστε, σε μια αλήθεια, αν και προέρχεται από αντίπαλο και στρέφεται εναντίον μας, αλλά να τη δεχόμαστε στο φως και την αγάπη της, αν και μπορεί να έχει εφαρμοστεί λανθασμένα. «Είναι έτσι αληθινά, ότι η αδικία φέρνει τους ανθρώπους σε καταστροφή και οι ευσεβείς τίθενται υπό την ειδική προστασία του Θεού. Αυτές είναι αλήθειες που υπογράφω· αλλά πώς μπορεί οποιοσδήποτε άνθρωπος να υπερασπιστεί το μέρος του με τον Θεό;» Ενώπιόν του δεν θα δικαιωθεί καμία σάρκα ζωντανή, Ψαλμός 143:2. Πώς θα μπορούσε ο άνθρωπος να είναι δίκαιος με τον Θεό; Κάποιοι κατανοούν αυτό ως παθιασμένο παράπονο για την αυστηρότητα και τη σκληρότητα του Θεού, ότι είναι Θεός με τον οποίο δεν υπάρχει συναλλαγή· και δεν μπορεί να αρνηθεί κανείς ότι υπάρχουν σε αυτό το κεφάλαιο κάποιες ιδιότροπες εκφράσεις, που φαίνεται να μιλούν τέτοια γλώσσα. Αλλά το εκλαμβάνω μάλλον ως ευσεβή ομολογία της αμαρτωλότητας του ανθρώπου, και ιδιαίτερα της δικής του, ότι, αν ο Θεός έπρεπε να αντιμετωπίσει οποιονδήποτε από εμάς σύμφωνα με την αξία των ανομιών μας, θα καταστρεφόμασταν σίγουρα. Ο Χένρι στη συνέχεια αποδεικνύει τη δικαιοσύνη του Θεού μέσω της σοφίας και της δύναμής του. ΙΙ. Την αποδεικνύει δείχνοντας τι Θεός είναι αυτός με τον οποίο έχουμε να κάνουμε: Είναι σοφός στην καρδιά, και επομένως δεν μπορούμε να του απαντήσουμε ενώπιον του νόμου· είναι ισχυρός σε δύναμη, και επομένως δεν μπορούμε να πολεμήσουμε μαζί του. Είναι η μεγαλύτερη τρέλα που μπορεί να υπάρξει να σκεφτεί κανείς να αντιπαρατεθεί με έναν Θεό άπειρης σοφίας και δύναμης, που γνωρίζει τα πάντα και μπορεί να κάνει τα πάντα, που δεν μπορεί ούτε να ξεγελαστεί ούτε να υπερνικηθεί. Ο διάβολος υποσχέθηκε στον εαυτό του ότι ο Ιώβ, την ημέρα της θλίψης του, θα καταριόταν τον Θεό και θα μιλούσε άσχημα γι' αυτόν, αλλά, αντί γι' αυτό, θέτει τον εαυτό του να τιμήσει τον Θεό και να μιλήσει υψηλά γι' αυτόν. Όσο πόνο και αν αισθάνεται, και όσο απασχολημένος και αν είναι με τις δικές του δυστυχίες, όταν έχει αφορμή να αναφέρει τη σοφία και τη δύναμη του Θεού ξεχνά τα παράπονά του, κατοικεί με ευχαρίστηση και επεκτείνεται με πλημμύρα ευγλωττίας σε αυτό το ευγενές και χρήσιμο θέμα. Αποδείξεις της σοφίας και της δύναμης του Θεού αντλεί,
Σκεφτείτε

Συλλογισμός

Ο Χένρι ολοκληρώνει εφαρμόζοντας αυτές τις αλήθειες στην προσωπική ταπεινοφροσύνη ενώπιον του Θεού. 2. Γνώριζε τόσο πολύ τον εαυτό του ώστε δεν τολμούσε να σταθεί σε δοκιμασία, εδ. 20, 21. «Αν προσπαθήσω να δικαιώσω τον εαυτό μου και να επικαλεστώ μια δική μου δικαιοσύνη, η υπεράσπισή μου θα είναι το αδίκημά μου, και το ίδιο μου το στόμα θα με καταδικάσει ακόμη και όταν προσπαθεί να με αθωώσει.» Ένας καλός άνθρωπος, που γνωρίζει την απάτη της καρδιάς του και είναι ζηλότυπος γι' αυτήν με ευσεβή ζήλο, και έχει συχνά ανακαλύψει ότι υπήρχε εκεί κάτι λάθος που είχε παραμείνει για καιρό ακάλυπτο, είναι καχύποπτος για περισσότερο κακό στον εαυτό του από ό,τι πραγματικά γνωρίζει, και επομένως δεν θα σκεφτεί με κανέναν τρόπο να δικαιώσει τον εαυτό του ενώπιον του Θεού. Αν πούμε ότι δεν έχουμε αμαρτία, όχι μόνο εξαπατούμε τον εαυτό μας, αλλά προσβάλλουμε τον Θεό· γιατί αμαρτάνουμε λέγοντας αυτό και δίνουμε ψέμα στη γραφή, η οποία έχει συμπεράνει ότι όλοι είναι υπό αμαρτία. «Αν πω, είμαι τέλειος, είμαι αναμάρτητος, ο Θεός δεν έχει τίποτα να μου καταλογίσει, το ίδιο το να το λέω αυτό θα με αποδείξει διεστραμμένο, υπερήφανο, αδαή και αυθάδη. Μάλιστα, ακόμη και αν ήμουν τέλειος, ακόμη και αν ο Θεός με κήρυττε δίκαιο, όμως δεν θα γνώριζα την ψυχή μου, δεν θα ήμουν σε φροντίδα για την παράταση της ζωής μου ενώ είναι φορτωμένη με όλες αυτές τις δυστυχίες.» Ή, «Αν και ήμουν ελεύθερος από βαριά αμαρτία, αν και η συνείδησή μου δεν με κατηγορούσε με κανένα τεράστιο έγκλημα, όμως δεν θα πίστευα την καρδιά μου τόσο πολύ ώστε να επιμένω στην αθωότητά μου ούτε να θεωρώ τη ζωή μου άξια να αγωνιστώ γι' αυτήν με τον Θεό.» Εν συντομία, είναι ανοησία να αντιπαρατίθεται κανείς με τον Θεό, και η σοφία μας, καθώς και το καθήκον μας, είναι να υποτασσόμαστε σε αυτόν και να ριχτούμε στα πόδια του.
Απαντήστε

Απόκριση

Πού αισθάνεστε τη δικαιοσύνη του Θεού πιο καθαρά στις τρέχουσες συνθήκες σας; Πώς μπορεί η αναγνώριση της αδυναμίας σας να αντιπαρατεθείτε με τον Θεό να φέρει ελευθερία αντί για φόβο; Σε ποια περιοχή της ζωής σας σας προσκαλεί η ταπεινοφροσύνη να απελευθερώσετε τον έλεγχο σήμερα;
Προσευχηθείτε

Προσευχή

Κύριε ὁ Θεὸς ἡμῶν, Σὺ εἶ σοφὸς ἐν καρδίᾳ καὶ δυνατὸς ἐν ἰσχύϊ, καὶ οὐδεὶς δύναται ἀντιδικεῖν τῇ δικαιοσύνῃ Σου ἢ ἐμποδίσαι τὴν χεῖρά Σου. Ὅταν ὁ πόνος σκοτίζει τὴν ὅρασιν ἡμῶν καὶ ἐρωτήματα ἀναφύονται, χάρισον ἡμῖν ταπεινὰς καρδίας αἱ οὐδὲν ἀπαιτοῦσιν ἀλλὰ ἀναπαύονται ἐν τῇ κυριαρχικῇ Σου φροντίδι, στηριζόμεναι ὑπὸ τοῦ Πνεύματος καὶ τοῦ τετελεσμένου ἔργου τοῦ Χριστοῦ. Ἀγκύρωσον τὰς προσευχὰς ἡμῶν ἐν ἁπλῇ παραδόσει καὶ τὰς ζωὰς ἡμῶν ἐν διαρκεῖ ἐμπιστοσύνῃ, ἕως ὅτου Σὲ ἴδωμεν πρόσωπον πρὸς πρόσωπον. Ἀμήν.

Υπόμνημα του Matthew Henry επί της Αγίας Γραφής · Δημόσιος τομέας

Πηγή & Επαλήθευση

Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.

Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →