Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Α' Κορινθίους
Α' Κορινθίους 4 — με τα Καθολικά Σχόλια του Χέιντοκ
Άνοιγμα
Στην ησυχία του καθημερινού μας στοχασμού στρεφόμαστε στο Καθολικό Σχόλιο του Χέιντοκ για να φωτίσουμε τα βαθιά λόγια του Αγίου Παύλου στην πρώτη επιστολή του προς τους Κορινθίους κεφάλαιο τέσσερα. Αυτός ο σεβάσμιος οδηγός αντλεί από τη σοφία των Πατέρων της Εκκλησίας για να αποκαλύψει την ταπεινοφροσύνη και τον αποστολικό ζήλο που πρέπει να χαρακτηρίζει κάθε μαθητή του Χριστού. Καθώς προετοιμάζουμε τις καρδιές μας είθε αυτές οι γνώσεις να εμβαθύνουν την κατανόησή μας της αληθινής υπηρεσίας στον Κύριο και να ενισχύσουν την αποφασιστικότητά μας να περπατήσουμε πιστά στα βήματά του.
Διαβάστε
Ας ανοίξουμε τώρα το ιερό κείμενο και ας ακούσουμε προσεκτικά τα εμπνευσμένα λόγια του Αγίου Παύλου. Ας διαβάσουμε αργά και προσευχητικά ολόκληρο το τέταρτο κεφάλαιο της Πρώτης προς Κορινθίους, επιτρέποντας στη φωνή του αποστόλου να αντηχεί στην καρδιά μας. Ας προσέξουμε τα θέματα της κρίσεως, της ταπεινώσεως και των αποστολικών παθημάτων που ξεδιπλώνονται ενώπιόν μας.
Μελετήστε
Ο Χέιντοκ ανοίγει το σχόλιο στο κεφάλαιο 4 εξετάζοντας την ανθρώπινη κρίση.
Ή διά της ανθρωπίνης κρίσεως. Κατά λέξιν, διά της ανθρωπίνης ημέρας. Η έννοια, λέγει ο Άγιος Ιερώνυμος, είναι, διά πάσης ανθρωπίνης κρίσεως, ή διά των ανθρώπων, των οποίων η κρίσις είναι εν τη ημέρα, ή τω καιρώ της ζωής ταύτης· ο δε Θεός κρίνει εν τη ημέρα αυτού, μετά την ζωήν ταύτην, και κυρίως εν τη εσχάτη ημέρα της κρίσεως. --- Ουδέ εμαυτόν κρίνω, ώστε να θεωρώ εμαυτόν απολύτως βέβαιον περί της καταστάσεως της ψυχής μου, ή ότι είμαι βεβαίως δικαιωμένος, αν και δεν συνειδητοποιώ εις εμαυτόν ουδέν, διότι μέλλω να κριθώ υπό παντογνώστου Θεού, του μεγάλου ερευνητού των καρδιών, ο οποίος ίσως ανεύρη αμαρτήματα, τα οποία εγώ, μεροληπτών υπέρ εμαυτού, παραβλέπω. Νυν εάν ο Άγιος Παύλος δεν ετόλμα να είπη ότι εδικαιώθη, τις η τόλμη διά τους άλλους να προσποιώνται απόλυτον βεβαιότητα, ότι είναι δίκαιοι ενώπιον του Θεού! (Γουίθαμ)Το σχόλιο στη συνέχεια στρέφεται εις προτροπήν κατά του σχηματισμού βιαστικών κρίσεων.
Μη κρίνετε, κ.τ.λ. Δίδει εις αυτούς προτροπήν κατά των βιαστικών και ψευδών κρίσεων, και υπαινίσσεται εκείνους μεταξύ αυτών, οίτινες έλεγον, ούτος ο άνθρωπος είναι καλλίων, ούτος ο άνθρωπος είναι μείζων του τοιούτου, κ.τ.λ. Βλέπε Άγιον Ιωάννην Χρυσόστομον. (Γουίθαμ)Ο Χέιντοκ περαιτέρω διερευνά την πηγήν πάντων των πνευματικών χαρισμάτων και διακρίσεων.
Διότι τις σε διακρίνει, ή διέκρινε από άλλον; Ομιλεί ιδιαιτέρως προς εκείνους τους υπερηφάνους, ματαίους κήρυκας· εάν έχης μεγαλυτέρας ικανότητας από άλλον άνθρωπον, τις τας έδωκεν εις σε, ή εις οιονδήποτε, πλην του Θεού, όστις είναι ο δωρητής, και ο αυτουργός παντός χαρίσματος και τελειότητος; Τούτο δεν είναι αληθές μόνον περί του χαρίσματος του κηρύττειν, αλλά περί πάντων των χαρισμάτων και χαρίτων· ώστε ο Άγιος Αυγουστίνος κάμνει χρήσιν αυτού εν πολλοίς τόποις κατά των Πελαγιανών, διά να δείξη ότι είναι διά της χάριτος μόνον, ότι εις άνθρωπος προτιμάται ενώπιον άλλου, και ουχί διά, ή ένεκεν των ιδίων αυτού αξιών. (Γουίθαμ)
Σκεφτείτε
Ο Χέιντοκ θεωρεί την ειρωνική απεικόνιση των παθημάτων των αποστόλων.
Τώρα είστε χορτασμένοι, κ.λπ. Εσείς οι μεγάλοι, μάταιοι κήρυκες, είστε πλούσιοι σε κάθε είδος, ευλογημένοι με όλα τα χαρίσματα, κ.λπ. Βασιλεύετε πάνω στις διάνοιες του λαού, χωρίς εμάς, δεν χρειάζεστε τη βοήθειά μας. Και θα ήθελα ο Θεός να βασιλεύατε, ώστε να βασιλεύσουμε και εμείς μαζί σας. Εύχομαι η βασιλεία και η διακυβέρνησή σας του λαού να ήταν καλά θεμελιωμένη στην αρετή και την αλήθεια, ώστε να είμαστε μέτοχοι της ίδιας ευτυχίας. Ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος παρατηρεί, ότι ο άγιος Παύλος μιλά έτσι, εννοώντας το αντίθετο, με το σχήμα που ονομάζεται ειρωνεία: και έτσι επίσης ο άγιος Ιωάννης ο Χρυσόστομος κατανοεί τους δύο επόμενους στίχους, σαν ο άγιος Παύλος να αντιπροσώπευε μόνο τι έλεγαν εκείνοι οι μάταιοι κήρυκες με περιφρόνηση γι' αυτόν, σαν να ήταν μόνο απόστολος κατώτερου βαθμού, όχι ένας από τους πρώτους, ούτε από τους δώδεκα. Και όταν λέει, εμείς είμαστε μωροί για χάρη του Χριστού, τον οποίο κατηγορεί, σοφοί, ιδιαίτερα εν Χριστώ. Αλλά μολονότι ο απόστολος χρησιμοποιεί εν μέρει αυτό το σχήμα της ειρωνείας, αναμειγνύοντάς το στον λόγο του, εντούτοις αντιπροσωπεύει επίσης την κατάσταση όλων των αληθινών αποστόλων, και κηρύκων του Χριστού εσταυρωμένου, των οποίων τα πρόσωπα και η διδασκαλία περιφρονούνταν, γελοιοποιούνταν, και γελούνταν από ανθρώπους που ήταν σοφοί μόνο με την κοσμική σοφία, ιδιαίτερα από βέβηλους ελευθεριάζοντες, και αθεϊστές ανθρώπους, που κάνουν αστείο με όλη την αποκαλυμμένη θρησκεία. Το να πηγαίνει κανείς κηρύττοντας με πείνα, με δίψα, με γυμνότητα, με ένδεια, υπό θλίψεις και διωγμούς, είναι αυτό που νομίζουν ότι είναι να είναι κανείς άθλιος: περιφρονούν τέτοιους ανθρώπους ως αποβλήτους, την σκουριά,[1] και τα κατακάθια της ανθρωπότητας. (Βλέπε το ελληνικό κείμενο.) (Ουίθαμ) --- Μιλά προς τους Κορινθίους, οι οποίοι λησμονώντας τον πρώτο τους ζήλο, και τη χριστιανική σεμνότητα που τους είχε διδάξει ο άγιος Παύλος, τόσο με λόγια όσο και με παράδειγμα, προσπαθούσαν να διακριθούν με τη φήμη και την τιμή του αποστόλου, ο οποίος τους είχε μεταστρέψει, με την αρχαιότητα της πίστης, και με άλλα πράγματα πιο επιπόλαια. (Καλμέτ)Το σχόλιο ολοκληρώνεται με την αντανάκλαση στον ρόλο του Παύλου ως πνευματικού πατέρα.
Δεν γράφω. Ο άγιος Παύλος εδώ υπαινίσσεται προς τους Κορινθίους, ότι πρέπει να κοκκινίσουν από ντροπή για την παράλειψη των αποστόλων, οι οποίοι είχαν υποφέρει τόσες πολλές κακουχίες για χάρη τους, για να ακολουθήσουν μετά από διδασκάλους στερημένους τιμής, και να καυχώνται ότι ονομάζονται μαθητές τέτοιων ανθρώπων. (Ἐστιος) --- Σας νουθετώ ως τα αγαπητότερα παιδιά μου, για ό,τι είναι για το καλό σας, και μπορώ να πάρω αυτή την ελευθερία, ως πνευματικός σας πατέρας εν Χριστώ, από τον οποίο γίνατε πρώτα χριστιανοί. Γίνεστε μιμητές μου, όπως και εγώ είμαι του Χριστού: ακολουθείτε τη διδασκαλία του Χριστού, την οποία ακολουθώ, και σας δίδαξα. Ο Τιμόθεος, ο αγαπητός μου υιός εν Κυρίω, τον οποίο στέλνω προς εσάς, θα σας υπενθυμίσει όσα διδάσκω, και όσα πράττω. (Ουίθαμ)
Απαντήστε
Πώς διαμορφώνει η ταπείνωση την άποψή σας για την πνευματική σας κατάσταση ενώπιον του Θεού; Ποιες κρίσεις μπορεί να χρειαστεί να παραδώσετε εντελώς στον Κύριο σήμερα; Με ποιους τρόπους μπορείτε να αγκαλιάσετε την φαινομενική μωρία του σταυρού στην καθημερινή σας μαρτυρία;
Προσευχηθείτε
Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ, δώρησαι ἡμῖν τὴν ταπείνωσιν τοῦ ἀποστόλου σου, ἵνα μηδὲν κρίνωμεν πρὸ τοῦ καιροῦ σου, ἀφέντες πάντα τὰ κρυπτὰ εἰς τὸ φῶς τῆς τελείας σου κρίσεως. Διὰ πρεσβειῶν τοῦ Ἁγίου Παύλου καὶ τῆς κοινωνίας τῶν ἁγίων, δίδαξον ἡμᾶς δέχεσθαι πᾶν δῶρον ὡς ἐκ τῆς χειρός σου μόνης καὶ φέρειν τὸν ὀνειδισμὸν τοῦ σταυροῦ μετὰ χαρᾶς, ὡς θέαμα εἰς δόξαν σου. Ἐνίσχυσον ἡμᾶς ὑπηρετεῖν πιστῶς ἐν τῇ οἰκίᾳ σου ἕως οὗ ἔλθῃς. Ἀμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →