Eterniseed › Πρόγραμμα σπουδών › Ιώβ
Ιώβ 41-42 — με τον Μπάρνς
Άνοιγμα
Εισαγωγή
Με την ήρεμη δύναμη της πρεσβυτεριανής ερμηνευτικής παράδοσης, ανοίγουμε τις Σημειώσεις του Μπάρνς για την Αγία Γραφή για τα τελευταία κεφάλαια του Ιώβ. Η προσεκτική έκθεση του Μπάρνς για τον λόγο του Κυρίου σχετικά με τον λεβιάθαν μας οδηγεί βαθύτερα στο μυστήριο της θείας δύναμης και των ορίων των κτισμάτων. Η μετρημένη του υποτροφία μας καλεί να καθίσουμε ταπεινά ενώπιον του κειμένου, επιτρέποντας στο Πνεύμα να ασκήσει το βάρος του στη συνείδηση. Μέσα από αυτούς τους στίχους ο πιστός υπενθυμίζεται ότι κάθε κτίσμα διακηρύττει την κυριαρχία του Δημιουργού του.
Διαβάστε
Ανάγνωση
Ας δώσουμε τώρα ευλαβική προσοχή στον λόγο του Θεού στα κεφάλαια 41 και 42 του Ιώβ. Ας διαβάσουμε αργά, επιτρέποντας στις μεγαλειώδεις περιγραφές του λεβιάθαν να εγκατασταθούν στην καρδιά. Ας ακούσουμε τις ερωτήσεις του Κυρίου σαν να απευθύνονται προσωπικά σε κάθε ακροατή και ας δεχθούμε την τελική ομολογία του Ιώβ με την ίδια ταπείνωση που χαρακτηρίζει τον πατριάρχη.
Μελετήστε
Μελέτη
Ο Μπάρνς ανοίγει τη συζήτηση ερευνώντας το εύρος των επιστημονικών απόψεων για την ταυτότητα του λεβιάθαν.
Σε αυτές μπορεί να προστεθεί η περιγραφή του Μίλτον: - Εκείνο το θαλάσσιο κήτος Λεβιάθαν, το οποίο ο Θεός από όλα τα έργα του Δημιούργησε το μεγαλύτερο που κολυμπά στο ωκεάνιο ρεύμα, Αυτόν, ίσως, να κοιμάται στον αφρό της Νορβηγίας, Ο πιλότος κάποιου μικρού σκάφους που χάθηκε τη νύχτα Θεωρώντας κάποιο νησί, συχνά, όπως λένε οι ναυτικοί, Με αγκυροβολημένη άγκυρα στο φολιδωτό του δέρμα Δένει δίπλα του υπό την προστασία, ενώ η νύχτα Καλύπτει τη θάλασσα, και η ποθητή αυγή καθυστερεί. Χαμένος Παράδεισος, Β. ι. Για πλήρη έρευνα του θέματος, μπορεί να συμβουλευτεί κανείς τον Μποχάρτ, 'Hieroz.' Μέρος ii. Βιβλ. v. κεφ. xvi - xviii. Το συμπέρασμα στο οποίο καταλήγει είναι ότι δηλώνεται ο κροκόδειλος του Νείλου και σε αυτή την άποψη οι κριτικοί έχουν γενικά, από την εποχή του, συμφωνήσει. Οι απόψεις που δικαιούνται τη μεγαλύτερη προσοχή είναι εκείνες που θεωρούν το ζώο που περιγράφεται εδώ είτε τη φάλαινα είτε τον κροκόδειλο.Στη συνέχεια εκθέτει τις αποφασιστικές αντιρρήσεις για την ταύτιση του πλάσματος με τη φάλαινα.
Ούτε μπορεί αυτό το τέρας να θεωρηθεί ότι έχει άγριες συνήθειες ή ανυπέρβλητο θάρρος γιατί αντί να επιτίθεται στα μεγαλύτερα θαλάσσια ζώα για λεία τρέφεται κυρίως με καβούρια και μέδουσες και συχνά το ίδιο δέχεται επίθεση από τον όρκα ή τον γράμπο, αν και μικρότερο από το μισό μέγεθός του. 'Δρ. Γκουντ.' Αυτές οι σκέψεις φαίνεται να είναι αποφασιστικές όσον αφορά την υπόθεση ότι το ζώο που αναφέρεται εδώ είναι η φάλαινα. Στην πραγματικότητα, δεν υπάρχει σχεδόν τίποτα στην περιγραφή που να αντιστοιχεί στη φάλαινα, εκτός από το μέγεθος. Ολόκληρη η αφήγηση, αντίθετα, συμφωνεί καλά με τον κροκόδειλο και υπάρχουν αρκετές σκέψεις που μπορεί να προταθούν, πριν προχωρήσουμε στην έκθεση, οι οποίες αντιστοιχούν με την υπόθεση ότι αυτό είναι το ζώο που εννοείται.Ο Μπάρνς στη συνέχεια απαριθμεί τα θετικά σημάδια που ευθυγραμμίζουν την περιγραφή με τον κροκόδειλο.
Είναι τέτοια όπως αυτά: (1) Ο κροκόδειλος είναι φυσικός κάτοικος του Νείλου και άλλων ασιατικών και αφρικανικών ποταμών και είναι λογικό να υποθέσουμε ότι αναφέρεται ένα ζώο που ήταν καλά γνωστό σε κάποιον που ζούσε στη χώρα του Ιώβ. Αν και ο Παντοδύναμος είναι ο ομιλητής και θα μπορούσε να περιγράψει ένα ζώο εντελώς άγνωστο στον Ιώβ, δεν είναι λογικό να υποθέσουμε ότι ένα τέτοιο άγνωστο ζώο θα επιλεγόταν. Η έκκληση ήταν σε ό,τι γνώριζε για τα έργα του Θεού. (2) Η γενική περιγραφή συμφωνεί με αυτό το ζώο.
Σκεφτείτε
Συλλογισμός
Ο Μπάρνς πιέζει το αναπόφευκτο συμπέρασμα ότι κανένα κτίσμα δεν μπορεί να σταθεί ενώπιον του Δημιουργού.
Στίχος 10. Κανείς δεν είναι τόσο άγριος ώστε να τολμήσει να τον ερεθίσει - Κανείς δεν έχει το θάρρος να τον ξεσηκώσει και να τον προκαλέσει. Ποιος λοιπόν είναι ικανός να σταθεί ενώπιόν μου; - Το νόημα αυτού είναι σαφές. Είναι: 'Αν ένα από τα κτίσματά μου είναι τόσο τρομερό ώστε ο άνθρωπος να μην τολμά να το επιτεθεί, πώς μπορεί να αντιπαρατεθεί με τον μεγάλο Δημιουργό;' Αυτό μπορεί ίσως να σχεδιαστεί ως επίπληξη του Ιώβ. Είχε εκφράσει την επιθυμία να φέρει την υπόθεσή του ενώπιον του Θεού και να προωθήσει επιχειρήματα ενώπιόν του για την υπεράσπισή του. Ο Θεός εδώ του δείχνει πόσο μάταιος πρέπει να είναι ένας αγώνας με τον Παντοδύναμο. Ο άνθρωπος τρέμει και αφοπλίζεται από το θάρρος του ακόμη και από τη θέα ενός από τα κτίσματα του Θεού. Υπερνικημένος από φόβο, αποσύρεται από τον προτιθέμενο αγώνα και φεύγει μακριά. Πώς λοιπόν θα μπορούσε να υποθέσει ότι θα αντιπαρατεθεί με τον Θεό; Τι ελπίδα θα μπορούσε να έχει σε έναν αγώνα μαζί του;Κλείνει το επιχείρημα δηλώνοντας την απόλυτη κυριότητα του Κυρίου πάνω σε όλα όσα υπάρχουν κάτω από τον ουρανό.
Το επιχείρημα είναι αυτό: 'Αν ο άνθρωπος δεν μπορεί να αιφνιδιάσει και να υποτάξει αυτά τα κτίσματα του Παντοδύναμου και να τα υποχρεώσει να του προσφέρουν υπηρεσία, πώς μπορεί να περιμένει να εξαναγκάσει τον ίδιο τον Δημιουργό να είναι υποτελής σε αυτόν ή να του χορηγήσει τις χάρες που απαιτεί;' Ό,τι είναι κάτω από ολόκληρο τον ουρανό είναι δικό μου - Δηλαδή, 'Όλα ανήκουν σε εμένα όλα υπόκεινται σε εμένα όλα είναι δικά μου, για να παραχωρηθούν σε όποιον ευαρεστούμαι. Κανείς δεν μπορεί να τα διεκδικήσει ως δικά του: κανείς δεν μπορεί να τα αρπάξει από εμένα.' Αυτή η αξίωση στην ιδιοκτησία όλων των κτισμάτων σχεδιάζεται 'εδώ' για να δείξει στον Ιώβ ότι πάνω σε ένα Ον τόσο υπέρτατο ο άνθρωπος δεν θα μπορούσε να ασκήσει κανέναν έλεγχο. Είναι καθήκον του, επομένως, να υποταχθεί σε αυτόν χωρίς παράπονο και να δεχθεί με ευγνωμοσύνη ό,τι επιλέγει να παραχωρήσει.
Απαντήστε
Απόκριση
1. Πού στη ζωή μου πειράζομαι να φανταστώ ότι μπορώ να αντιπαρατεθώ με τον Παντοδύναμο; 2. Πώς η αδάμαστη δύναμη του λεβιάθαν ταπεινώνει τις δικές μου αξιώσεις αυτοδυναμίας; 3. Με ποιους τρόπους μαθαίνω να αναπαύομαι στην κυρίαρχη ιδιοκτησία του Κυρίου πάνω σε κάθε κτίσμα και περίσταση;
Προσευχηθείτε
Προσευχή
Ω Κύριε Θεέ Παντοδύναμε, που μόνο εσύ μπορείς να μιλήσεις για τον λεβιάθαν και να ταπεινώσεις κάθε υπερήφανη καρδιά, υποκλινόμαστε ενώπιον του μεγαλείου του λόγου Σου. Δώσε μας το ίδιο πνεύμα ταπείνωσης που γέμισε τον δούλο Σου Ιώβ όταν αντίκρισε τα έργα Σου. Δίδαξέ μας να παύσουμε από την προσπάθεια ενάντια στη βουλή Σου και να εμπιστευθούμε το σοφό και κυρίαρχο χέρι Σου. Ας μας κρατήσει η ανάμνηση της δύναμής Σου πάνω στα μεγαλύτερα από τα κτίσματά Σου μακριά από την έπαρση και ας μας οδηγήσει καθημερινά σε μετάνοια και πίστη. Διά του Ιησού Χριστού του Κυρίου μας, Αμήν.
Πηγή & Επαλήθευση
Οι παραθέσεις εδώ προέρχονται από έκδοση δημόσιου τομέα και καθεμία επαληθεύεται μηχανικά ως ακριβές υποσύνολο του κειμένου της πηγής.
Δείτε το πρωτότυπο, την πλήρη μετάφρασή μας και την εξέταση →